Ντιάνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Diane de Versailles Leochares.jpg

Στη ρωμαϊκή μυθολογία, η Ντιάνα είναι η παρθένος θεότητα του κυνηγιού, αντίστοιχη με την Άρτεμη της ελληνικής μυθολογίας.[1] Αυτή κι ο δίδυμος αδερφός της, Απόλλων, γεννήθηκαν στο νησί Δήλος. Η Ντιάνα ήταν κόρη του Γιούπιτερ και της Λατόνα.

Η Ντιάνα είναι η θεά κυνηγός, που σχετίζεται με τα άγρια ζώα και τα δάση. Ιερό δέντρο της ήταν οι βελανιδιές. Ήταν ξεχωριστή για τη δύναμη, τη χάρη, την ομορφιά και τις κυνηγετικές της ικανότητες. Τα βέλη της προκαλούσαν επιδημία πανώλης.[1]

Λατρευόταν σε ένα ναό στον Αβεντινό Λόφο της Ρώμης, καθώς και στην Έφεσο, όπου βρισκόταν ο περίφημος Ναός της Άρτεμης. Τύχαινε μεγάλου σεβασμού από τους πολίτες κατώτερων τάξεων της Ρώμης και τους δούλους: οι τελευταίοι μπορούσαν να ζητήσουν άσυλο στους ναούς της. Η Ντιάνα εορταζόταν στις 13 Αυγούστου, όταν ο βασιλιάς Σέρβιος Τούλλιος, έχοντας γεννηθεί κι ο ίδιος σκλάβος, εγκαινίασε το ναό της στον Αβεντινό Λόφο.

Η Ντιάνα απεικονίζεται συνήθως μαζί με ένα ελάφι, σαν θεά του κυνηγιού. Μπορεί όμως να είναι αναφορά και στο μύθο του Ακταίωνα, που την είδε να κάνει μπάνιο γυμνή. Η Ντιάνα το μεταμόρφωσε σε ελάφι κι έστειλε τα σκυλιά της να τον σκοτώσουν.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Susan McKeever (μτφρ. Δήμος Αυγερινός), Αρχαία Ρώμη, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 1997, ISBN 960-600-098-2, σ. 147