Βαλιντέ Σουλτάνα
Βαλιντέ Σουλτάνα (ή Σουλτάν Βαλιντέ) (οθωμανικά τουρκικά: والده سلطان, κυριολεκτικά «Μητέρα Σουλτάνου») ήταν τίτλος που διατηρούσε η μητέρα ενός εν ενεργεία Σουλτάνου, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.[1] Ο τίτλος ορισμένες φορές μεταφράζεται ως «Βασιλομήτωρ» και ορθότερα ως «Σουλτανομήτωρ» έχοντας ιδιαιτερότητες σε σχέση με την αντίστοιχη θέση στο Δυτικό Κόσμο. Το όνομα Βαλιντέ προέρχεται εκ της αραβικής, θηλυκό του Βαλίντ (= πατέρας)
Η Βαλιντέ Σουλτάνα ως μητέρα της Αυτού Ιεράς Αυτοκρατορικής Μεγαλειότητος Σουλτάνου και Χαλίφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τιτλοφορούταν και ως "μητέρα πάντων των πιστών" (του Ισλάμ), ή και "Μεγάλη κοινή μητέρα των πιστών" (στον Σουλτάνο). Στην ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπήρξαν πολλές περιπτώσεις που Βαλιντέ Σουλτάνες δέσποζαν της βασιλείας των γιων τους. Ήταν οι μόνες γυναίκες της Σουλτανικής Αυλής που καταλάμβαναν ιδιαίτερες τιμητικές θέσεις σε διάφορες τελετές εκτός των θρησκευτικών.
Ως μητέρα του ηγεμόνα, διέθετε σημαντική επιρροή στα πολιτικά πράγματα του βασιλείου. Μάλιστα κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα, σε μια περίοδο που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως «Σουλτανάτο των Γυναικών», μια ακολουθία Σουλτάνων ελάχιστα ικανών ή παιδικής ηλικίας, οδήγησαν τη θέση της Βαλιντέ σε νέα ύψη.[2]
Η Νουρμπανού Σουλτάν (Nurbanu Sultan, 1525–1583) ήταν η ενετικής καταγωγής σύζυγος του Σελίμ Β', και μητέρα του Σουλτάνου Μουράτ Γ' της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και de facto συμβασιλέας ως Βαλιντέ Σουλτάν κατά την περίοδο 1574-1583. Η Νουρμπανού ηγήθηκε του κράτους από κοινού με το Μεγάλο Βεζίρη Σοκολλού Μεχμέτ Πασά (Sokollu Mehmet Paşa, 1506-1579), αποτελώντας την πρώτη Βαλιντέ Σουλτάν που συγκυβέρνησε με το Σουλτάνο κατά τη διάρκεια του Σουλτανάτου των Γυναικών. Η ισχυρότερη Βαλιντέ Σουλτάν στην ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπήρξε η ελληνικής καταγωγής Κοσέμ Σουλτάν (Kösem Sultan, περ. 1589–1651).
Αξίζει να σημειωθεί πως από τη στιγμή που οι γυναίκες του χαρεμιού ήταν σχεδόν πάντα σκλάβες δεν παντρεύονταν ποτέ επισημα τους Σουλτάνους. Ωστόσο, τα παιδιά τους θεωρούνταν πλήρως νόμιμα από τον Ισλαμικό Νόμο εφόσον τα αναγνώριζε ο πατέρας.[3]
Δείτε επίσης [Επεξεργασία]
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Davis, Fanny, «The Ottoman Lady: A Social History from 1718 to 1918», 1986, ISBN 0313248117, Ενότητα "The Valide".
- ↑ Peirce, Leslie P. «The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire», Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback).
- ↑ Montgomery-Massingberd, Hugh, εκδ (1980). «The Imperial Family of Turkey. Burke's Royal Families of the World». Τόμος II: «Africa & the Middle East». Λονδίνο: Burke's Peerage. σελ. 238. ISBN 9780850110296.
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Valide Sultan της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |