Backstreet Boys

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Backstreet Boys

Οι Backstreet Boys την 14 Σεπτεμβρίου 2012. .
Απο αριστερά: Νικ Κάρτερ, Κέβιν Ρίτσαρντσον, Μπράιαν Λίτρελ, Χάουι Νδοροού και Α.Τζ. ΜακΛίν
Βιογραφικό
Καταγωγή Ορλάντο Φλόριντα, ΗΠΑ
Είδη
Παρουσία 1993 - σήμερα
Δισκογραφικές K-BAHN, RCA (τρέχουσα), Jive, Legacy (πρώην)
Συνεργασία NKOTBSB, New Kids on the Block, NSYNC, Aaron Carter, Nick & Knight, Westlife
Ιστοσελίδα backstreetboys.com
Μέλη
  • Αλεξάντερ Τζέιμς ΜακΛίν
  • Χάουι Νδοροού
  • Νίκ Κάρτερ
  • Κέβιν Ρίτσαρντσον
  • Μπράιαν Λίτρελ

Οι Backstreet Boys (σύντμηση: BSB)[1] είναι αμερικανικό μουσικό συγκρότημα, που ιδρύθηκε στο Ορλάντο της Φλόριντα, το 1993. Η μπάντα αποτελείται από τους Α.Τζ. ΜακΛίν, Χάουι Νδοροού, Νικ Κάρτερ, Κέβιν Ρίτσαρντσον και Μπράιαν Λίτρελ.

Το συγκρότημα έγινε διάσημο με τον πρώτο διεθνή δίσκο, Backstreet Boys (1996). Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το δεύτερο διεθνές άλμπουμ Backstreet's Back (1997), και με τον πρώτο αμερικάνικο δίσκο οι παγκόσμιες επιτυχίες συνεχίστηκαν. Έγιναν σούπερσταρ με το τρίτο τους δίσκο Millenium (1999) και τον ακόλουθο δίσκο Black & Blue (2000).

Μετά από μια διετή παύση, ανασυγκροτήθηκαν και κυκλοφόρησαν τον δίσκο επανόδου Never Gone (2005). Μετά την ολοκλήρωση της Περιοδείας Never Gone το 2006, ο Ρίτσαρντσον αποχώρησε από την μπάντα λόγω προσωπικών επιδιώξεων .[2] Η τετραμελής πλέον ομάδα κυκλοφόρησε τους δύο δίσκους: Unbreakable (2007) και This is Us (2009).

Το 2012, ανακοινώθηκε η επιστροφή του Ρίτσαρντσον στην ομάδα.[3] Την επόμενη χρονιά εόρτασαν την 20η επέτειο τους με την κυκλοφορία του πρώτου ανεξάρτητου δίσκου, In a World Like This (2013). Παράλληλα, κυκλοφόρησε το πρώτο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ για το συκρότημα, με τίτλο Backstreet Boys: Δείξτε τους τι αξίζετε τον Ιανουάριο του 2015.[4]

Οι Backstreet Boys έχουν περισσότερες από 100 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων παγκόσμια,[5] είναι μπεστ σέλερ αντρική μπάντα και μεταξύ των μπεστ σέλερ μουσικών καλλιτεχνών παγκοσμίως.Από το Σαντ, είναι οι πρώτοι που οι εννέα δίσκοι τους έφτασαν στο τοπ 10 του Billboard 200 [6] . Οι επιτυχίες συνεχίζονται. Το 2013 ο δίσκος In A World Like This έφτασε τους τοπ 5. Η ομάδα έχει το αστέρι της στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ από την 22 Απριλίου 2013.[7]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1993-1994: Ίδρυση και αρχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Χάουι Νδοροού και ΑΤζ ΜακΛίν ζούσαν στο Ορλάντο της Φλόριντα, όπου γνωρίστηκαν και αργότερα βρέθηκαν με τον Νικ Κάρτερ μέσα από οντισιόν.[8] Οι τρεις αποφάσισαν να σχηματίσουν ένα τρίο. Τα ξαδέρφια τους Κέβιν Ρίτσαρντσον και Μπράιαν Λίτρελ από Λέξινγκτον Κεντάκι, τραγουδούσαν στη χορωδία της τοπικής εκκλησίας και σε εορτές όταν ήταν παιδιά. Ο Ρίτσαρντσον μετακόμισε στο Ορλάντο το 1990, όπου εργαζόταν στον Κόσμο του Ντίσνευ την ημέρα και στην μουσική καριέρα του τα βράδια. Τελικά, γνωρίστηκε με τους Νδοροού, Κάρτερ, και ΜακΛίν μέσα από συνεργασίες και οι τέσσερις αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα μουσικό συγκρότημα.

Κατά τη διάρκεια όλων αυτών, ο Λου Πέρλμαν το 1992 έβαλε αγγελία σε εφημερίδα του Ορλάντο ζητώντας μουσικούς για μπάντα.[9] Ο ΜακΛϊν ήταν ο πρώτος που πέρασε την οντισιόν και έγινε το πρώτο μέλος της μπάντας. Τον Ιανουάριο του 1993, ο Πέρλμαν ανακοίνωσε νέα οντισιόν και εκατοντάδες νέοι καλλιτέχνες προσήλθαν στο Kissimmee. Τελικά, επιλέχθηκαν οι Κάρτερ, Νδοροού και Ρίτσαρντσον.[10] Ο Λίτρελ μετακόμισε από το Κεντάκι στο Ορλάντο για να συμμετέχει στην ομάδα, από την 20 Απριλίου του 1993. Η 20 Απριλίου είναι η επέτειος της ίδρυσης του συγκροτήματος.[11] Ο Πέρλμαν ονόμασε το συγκρότημα Backstreet Boys (αγόρια του πίσω δρόμου), με έμπνευση από τις υπαίθριες αγορές στους μικρούς δρόμους του Ορλάντο.[12]

Η πρώτη συναυλία του συγκροτήματος έγινε στο SeaWorld του Ορλάντο την 8 Μαΐου του 1993.[13] Το καλοκαίρι του 1993 η μπάντα έπαιξε σε διάφορα βένιου εκδηλώσεων, σε εμπορικά κέντρα, εστιατόρια και ένα διακεκριμένο φιλανθρωπικό γκαλά στο Φορτ Λόντερντέιλ της Φλόριντα.[14] Το φθινόπωρο ξεκίνησαν περιοδεία σε αμερικάνικα σχολεία (με συμπεριλαμβανόμενο το πρώην σχολείο του Λίτρελ, Λυκειο Τέιτς Κρικ, και κέρδισαν τους θαυμαστές τους ενόσω διεκδικούσαν ένα καλό δισκογραφικό συμβόλαιο. Παραλίγο να υπογράψουν συμβόλαιο με τη Mercury Records το 1993, αλλά η συμφωνία ναυάγησε εξαιτίας του καλλιτέχνη John Mellencamp.[15] Τον Φεβρουάριο του 1994, οι Τζεφ Φένστερ (αντιπρόεδρος της δισκογραφικής Ζόμπα/JIVE) και Ντάβιντ Ρένζερ παρακολούθησαν συναυλία του συγκροτήματος σε ένα γυμνάσιο στο Κλίβελαντ, και υπέγραψαν το πρώτο τους δισκογραφικό συμβόλαιο.[16]

1995-1997: Πρώτος δίσκος, παγκόσμια επιτυχία, και Backstreet's Back[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον ιούνιο του 1995, η ομάδα ταξίδεψε στη Σουηδία για να ηχογραφήσουν μερικά τραγούδια με τους Μαξ Μάρτιν και Ντενίζ ΠοΠ, με συμπεριλαμβανόμενο το πρώτο σίνγκλ του συγκροτήματος  "We've Got It Goin' On". Τον Αύγουστο του 1995 κυκλοφόρησε στα ραδιόφωνα και την η Σεπτεμβρίου κυκλοφόρησε ο δίσκος του σίγνκλ.[17] Δεν γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία στις ΗΠΑ, έφτασε μόνο τη θέση No. 69 το Δεκέμβριο του 1995,[18] αλλά έφτασε το τοπ 5 σε Γερμανία, Ελβετία, Αυστρία,Γαλλία και  Ολλανδία.[19] Κατόπιν της ευρωπαϊκής επιτυχίας τους ξεκίνησαν καλοκαιρινή περιοδεία, ως επί το πλείστον στην Ευρώπη. Τον Απρίλιο 1996 ολοκληρώθηκε η ηχογράφηση του πρώτου δίσκου Backstreet Boys, και την 6 Μαίου 1996 κυκλοφόρησε παγκόσμια[20] εκτός των ΗΠΑ και Καναδά, όπου καθυστέρησε μέχρι τον Οκτώβριο του 1996.[21]

Η δημοτικότητά τους έφτασε στα ύψη στην Ευρώπη. Το τραγούδι "I'll Never Break Your Heart" (Ποτέ δεν θα Σπάσω την Καρδιά Σου) έγινε Χρυσό στη Γερμανία με πώληση 250.000 αντίτυπων[22] και το 1996 το συγκρότημα ψηφίστηκε ως Νο. 1 από τους διεθνείς. Την ίδια χρονιά κέρδισαν τον πρώτο τους πλατινένιο δίσκο στη Γερμανία για την πώληση 500.000 αντίτυπων. Λίγο αργότερα ξεκίνησαν περιοδεία στην Ασία και τον Καναδά. Ήταν ένα πολύ επιτυχημένο καλλιτεχνικό ντεμπούτο παγκόσμια, και κέρδισαν πολλά βραβεία, όπως το Durchstarter (Καλύτεροι Πρωτοεμφανιζόμενοι) στα Γερμανικά Viva Comet Awards το 1996.[23]

Την 17 Φεβρουαρίου 1997 κυκλοφόρησε το τελευταίο σίνγκλ από τον πρώτο δίσκο τους: "Anywhere for You"(Οπουδήποτε για Εσένα) .[24] Το τραγούδι "Quit Playing Games (with My Heart)" (Σταμάτα να Παίζεις Παιχνίδια με την Καρδιά Μου), που αρχικά κυκλοφόρησε στην Ευρώπη τον Οκτώβριο 1996 ως το τέταρτο σίγνκλ, κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ τον Μάιο 1997 για τον επερχόμενο πρώτο αμερικάνικο δίσκο. Έφτασαν το Νο 2 στο Billboard Hot 100, και κέρδισαν έναν πλατινένιο δίσκο για την πώληση περισσότερων από ένα εκατομμύριο αντίτυπαων.[25][26]

Από το 1996 ετοίμαζαν τον δεύτερο δίσκο, Backstreet's Back (Οι Backstreet Επέστρεψαν). Τον Φεβρουάριο 1997 κυκλοφόρησε το τραγούδι "If You Stay"(Αν Μείνεις) για μουσική επένδυση του Booty Call. Την 11 Αυγούστου 1997 κυκλοφόρησε παγκόσμια το Backstreet's Back. Την 12 Αυγούστου 1997 κυκλοφόρησε ο ομότιτλος αμερικάνικος πρώτος δίσκος που περιλάμβανε τραγούδια από τον πρώτο δίσκο του συγκροτήματος.[27] Έφτασε στο Νο. 4 στο αμερικάνικου πίνακα κατατάξεων και πώλησε 14 εκατ.αντίτυπα.[28] Εν τω μεταξύ, ο δεύτερος δίσκος Backstreet's Back, έφτασε το Νο. 1 σε Γερμανία, Νορβηγία, Ελβετία, Φινλανδία,  Ολλανδία, Βέλγιο και Αυστρία,[29] με περισσότερες από πέντε εκατομμύρια πωλήσεις στην Ευρώπη. Συνολικά, οι δίσκοι τους πραγματοποίησαν περισσότερες από 28 εκατομμύρια πωλήσεις σε όλο τον κόσμο.[30]

Το 1998, ο Λίτρελ κατέθεσε μήνυση κατά του Λου Πέρλμαν και της Trans-Continental ισχυριζόμενος ότι ο Πέρλμαν απέκρυψε κέρδη από το συγκρότημα.[31] Από το 1993 έως το 1997, ο Πέρλμαν και η εταιρεία του κέρδισαν 10 εκατομμύρια δολάρια ενώ οι καλλιτέχνες πληρώθηκαν μόνο $300,000.[32] Το επόμενο έτος οι ΜακΛίν, Ρίτσαρντσον και Νδοροού εντάχθηκαν στην αγωγή και έγιναν συμβιβασμοί και διακανονισμοί.[33]

1998-1999: Το Millennium και οι σούπερσταρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Νοέμβριο 1997, οι γιατροί διέγνωσαν καρδιολογικά προβλήματα στον Λίτρελ.[34] Η εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς αναβλήθηκε δύο φορές, επειδή βρισκόταν σε περιοδεία, και τελικά έγινε την 8 Μαΐου 1998, στα μέσα της Περιοδείας Backstreet's Back. Η περιοδεία αναβλήθηκε μέχρι τον Ιούλιο 1998 για να αναρρώσει ο Λίτρελ.

Την 7 Οκτωβρίου 1998 το συκρότημα τιμήθηκε με τα «Κλειδιά Της Πόλης» από τον δήμαρχο του Ορλάντο, ως ευχαριστία για την συναυλία προς όφελος των πληγέντων του ανεμοστρόβιλου, όπου συγκεντρώθηκαν πάνω από $250.000. Η μέρα ανακηρύχθηκε Ημέρα των Backstreet Boys στο Ορλάντο.[35] Και άρχισαν την ηχογράφηση του τρίτου δίσκου, Millennium (Χιλιετία), στην αρχή του μήνα και στη μέση της μήνυσης.[36] Η παγκόσμια επιτυχία "I Want It That Way" (Το Θέλω Έτσι) που ήταν κορυφαίο σε περισσότερες από 25 χώρες, προμήνυε επιτυχία και για το Millennium.[37][38] Κυκλοφόρησε την 18 Μαΐου 1999, παράλληλα με την εμφάνιση του συγκροτήματος στο MTV Total Request Live.

Ο δίσκος έφτασε στο No. 1 του Billboard 200 και πραγματοποίησε 1,134,000 πωλήσεις την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Τα τέσσερα σίνγκλ που κυκλοφόρησαν από το Millennium: "I Want It That Way", "Larger than Life", "Show Me the Meaning of Being Lonely", και "The One". Το 1999 ήταν αμερικάνικο μπέστ σέλερ με 9,445,732 πωλήσεις. Eπίσης, κατέχει το ρεκόρ για τις περισσότερες αποστολές σε ένα χρόνο, με 11 εκατομμύρια αποστολές. Παρέμεινε στο Billboard για 93 εβδομάδες, τελικά πούλησε περισσότερα από 12 εκατομμύρια αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες και έγινε 13 φορές πλατινένιος. Από τον Ιανουάριο του 2013, είναι ο 4ος πιο εμπορικός δίσκος στις ΗΠΑ της SoundScan εποχής.

Την 2 Ιουνίου 1999 οι Backstreet Boys ξεκίνησαν την Περιοδεία για το Millenium, που κατάφερε εξάντληση των εισιτηρίων σε 115 παραστάσεις σε 84 πόλεις, συν αυτές που προστέθηκαν λόγω υψηλής ζήτησης.[39] Το δεύτερο σκέλος, που χρηματοδοτήθηκε από την Sears, κατάφερε εξάντληση των εισιτηρίων για την 14 Αυγούστου και έσπασε τα ρεκόρ πωλήσεων.[40][41] Η συναυλία στο Georgia Dome της Ατλάντα, κατάφερε την 5η θέση σε αριθμό θεατών στην αμερικάνικη Ιστορία και την πρώτη θέση σε αριθμό θεατών ποπ συναυλίας.[42]

Τον Οκτώβριο του 1999 το συμβόλαιο του συγκροτήματος με την δισκογραφική JIVE κηρύχθηκε άκυρο, όμως σύντομα επέτυχαν εξαιρετική συμφωνία αξίας τουλάχιστο $60 εκατ. με την JIVE.[43]

2000–2001: Black and Blue και The Hits – Κεφάλαιο Ένα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Μάιο 200 ταξίδεψαν στις Μπαχάμες για να ηχογραφήσουν κάποια από τα τραγούδια του τέταρτου δίσκου.[44] Οι εργασίες άρχισαν την 1 Ιουλίου 2000 στη Στοκχόλμη της Σουηδίας και ολοκληρώθηκαν το Σεπτέμβριο.[45] Την 28 Αυγούστου 2000 κυκλοφόρησε το τραγούδι "It's True" (Είναι Αλήθεια) σε ένα συλλεκτικό δίσκο που διατέθηκε αποκλειστικά στα εστιατόρια Burger King τιτλοφορούμενο Για τους Οπαδούς.

Την 21 Νοεμβρίου 2000 κυκλοφόρησε ο δίσκος Black & Blue (Μαύρο και Μπλέ).[46] Για να προωθήσουν την κυκλοφορία του, έκαναν τον γύρω του κόσμου σε 100 ώρες, επισκέφτηκαν την Στοκχόλμη, το Τόκιο, το Σίδνεϊ, το Κέιπ Τάουν, το Ρίο ντε Τζανέιρο και τη Νέα Υόρκη. Χρειάστηκαν 55 ώρες για τα ταξίδια και 45 ώρες διήρκεσαν οι δημόσιες εμφανίσεις. Το 2001 κυκλοφόρησε το DVD της μικρής περιοδείας και ένα επιτραπέζιο παιχνίδι τιτλοφορούμενο σε Around The World (Σε Όλο τον Κόσμο). Ο δίσκος κατάφερε τις καλύτερες διεθνείς πωλήσεις στην παγκόσμια ιστορία, με την πώληση περισσότερων από 5 εκατομμύρια αντίτυπων μέσα στην πρώτη εβδομάδα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες πούλησαν 1,6 εκατομμύρια δίσκους μέσα στην πρώτη εβδομάδα, και έφτασαν την πρώτη θέση ξεπερνώντας τους Beatles. Κυκλοφόρησαν τρία σίνγκλ του δίσκου: "Shape of My Heart", "The Call", and "More than That".

Την 28 Ιανουαρίου 2001, οι Backstreet Boys τραγούδισαν τον Αμερικανικό εθνικό ύμνο στο Σούπερ Μπόουλ XXXV στην Τάμπα, της Φλόριντα.[47] Μια εβδομάδα νωρίτερα, ξεκίνησαν την Περιοδεία Black & Blue, με προγραμματισμένες παραστάσεις σε πέντε ηπείρους. Διακόπηκε προσωρινά τον Ιούλιο, επειδή ο Μακλίν που είχε προβλήματα αλκοολισμού και κατάθλιψης εισήχθηκε σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης.[48] Η περιοδεία συνεχίστηκε τον Αύγουστο και ολοκληρώθηκε το Νοέμβριο.

Την 11 Σεπτεμβρίου 2001 οι Τρομοκρατικές Επιθέσεις ήταν δυσάρεστη εμπειρία για το συγκρότημα. Το βράδυ της 10 Σεπτεμβρίου, εξαντλήθηκαν τα εισιτήρια για την παράσταση του συγκροτήματος στη Βοστώνη, Μασαχουσέτη. Το επόμενο πρωί, η γυναίκα του Λίτρελ, Λεηάννα είχε προγραμματίσει πτήση επιστροφής στο Λος Άντζελες με την Πτήση 11 της American Airlines, μαζί με τον  ξυλουργό Ντάνιελ Λι, ο οποίος επέστρεφε στο σπίτι του στο Λος Άντζελες για να δει τη γυναίκα του, που επρόκειτο να γεννήσει το δεύτερο παιδί τους. Εκείνο το βράδυ, ωστόσο, η Λεηάννα ακύρωσε την πτήση επειδή αποφάσισε να περάσει περισσότερο χρόνο με τον άντρα της. Δυστυχώς, ο Λι ήταν ένας από τους 92 ανθρώπους που σκοτώθηκαν, όταν το αεροπλάνο συνετρίβη στον Βόρειο Πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου.[49] Την επόμενη μέρα, κατά τη διάρκεια της συναυλίας στο Τορόντο, ο Λίτρελ δήλωσε το πένθος του για τον Λι και ζήτησε ενός λεπτού σιγή προς τιμήν του Λι και όλων των θυμάτων των επιθέσεων.[50]

Την 23 Οκτωβρίου 2001 κυκλοφόρησε ο πρώτος συλλεκτικός δίσκος Τhe Hits-Chapter One (Οι Επιτυχίες – Κεφάλαιο Ένα). [51] Συν το πρωτοεμφανιζόμενο τραγούδι "Drowning"(Πνίγομαι).[52] Ο δίσκος έφτασε το τοπ 5 σε ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο,[53]  Γερμανία, και Καναδά, και το τοπ 10 σε Ελβετία, Αυστρία, Ολλανδία και Νέα Ζηλανδία. Στις ΗΠΑ, ο δίσκος έγινε πλατινένιος με πωλήσεις περισσότερων από ένα εκατομμύριο αντίτυπων. Έγινε πλατινένιος και από την IFPI για την πώληση περισσότερων από ένα εκατομμύριο αντίτυπων στην Ευρώπη. Το "Drowning" έφτασε στο τοπ 10 πολλών χωρών και από το 2002 ο δίσκος έχει πραγματοποιήσει περίπου έξι εκατομμύρια πωλήσεις παγκόσμια.

2002-2004: Παύση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2002 το συγκρότημα ζήτησε αλλαγή μάνατζερ.[54] Ο Κάρτερ συνέχισε τη σόλο καριέρα του με την ίδια εταιρεία.  Η ηχογράφηση του επόμενου δίσκου ξεκίνησε χωρίς αυτόν. Η σχέση τους με την Δισκογραφική JIVE επιδεινώθηκε όταν οι Backstreet Boys κατέθεσαν μήνυση κατά της Μουσικής Εταιρείας Ζόμπα (μητρική της JIVE) για $75 έως 100 εκατ., ισχυριζόμενοι παραβίαση της συμφωνίας.[55] Ο λόγος ήταν ότι ο σόλο δίσκος του Κάρτερ Now or Never (Τώρα Ή Ποτέ) προωθήθηκε εις βάρος του συγκροτήματος.

Το Νοέμβριο 2003, ο ΜακΛίν εμφανίστηκε στο The Oprah Winfrey Show όπου μίλησε για τον εθισμό του στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά, και τις επιπτώσεις που είχαν στη φήμη του.[56] Τα υπόλοιπα μέλη τον εξέπληξαν όταν ήρθαν προσωπικά να τον στηρίξουν, και επρόκειτο για την πρώτη δημόσια εμφάνιση του συγκροτήματος σε διάστημα δύο χρόνων. Ξεκίνησαν προσπάθειες ανασχηματισμού και συμβιβασμών, ώστε να ηχογραφήσουν νέο δίσκο στις αρχές του επόμενου έτους. [57]

2004-2006: Never Gone και αποχώρηση του Ρίτσαρντσον [Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Backstreet Boys στο KISS FM Jingle Bell Bash 8.

Τον Ιανουάριο 2004 οι Backstreet Boys ξεκίνησαν την ηχογράφηση του νέου δίσκου τους.[58] Και με παραστάσεις προώθησαν την επάνοδό τους στην μουσική σκηνή. Τον Σεπτέμβριο, ξεκίνησαν μία μικρή Ασιατική περιοδεία, επισκέφτηκαν το Πεκίνο, τη Σαγκάη, το Τόκιο και τη Μανίλα. Κατόπιν της επιτυχούς περιοδείας, ανακοίνωσαν νέα περιοδεία στο Μεξικό, και επισκέφτηκαν την Πόλη του Μεξικού και το Μοντερέι.

Την 28 Μαρτίου 2005 κυκλοφόρησε στα ραδιόφωνα το πρώτο σίνγκλ του δίσκου, "Incomplete" (Ατελής).  Λίγο μετά, το Μάρτιο, ξεκίνησαν την Περιοδεία Up Close & Personal (Κοντά και Προσωπικά). Το "Incomplete" έφτασε στο Νο. 13 στο αμερικάνικο Billboard Hot 100, και το τοπ 10 σε 13 χώρες. Έφτασε την πρώτη θέση στην Αυστραλία και ήταν η πρώτη τους επιτυχία στη χώρα.

Την 14 Ιουνίου 2005, μετά από ένα χρόνο ηχογραφήσεων, οι Backstreet Boys κυκλοφόρησαν τον comeback δίσκο Never Gone (Ποτέ Απών). Ο δίσκος άρχισε στην θέση Νο. 3 του αμερικάνικου πίνακα κατατάξεων με 291,000 πωλήσεις μέσα στην πρώτη εβδομάδα. Ωστόσο, επικρίθηκαν από τους Rolling Stone για αναπάντεχες αλλαγές στυλ.[59][60] Το Never Gone έγινε πλατινένιο στις ΗΠΑ και κυκλοφόρησαν τέσσερα σίγνκλ από τον δίσκο. Το δεύτερο σίγνκλ, "Just Want You to Know"(Θέλω Μόνο Να Ξέρεις),έφτασε το τοπ 10 του Ηνωμένου Βασιλείου. Το τρίτο σίνγκλ "Crawling Back to You" κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ και το "I Still..." στον υπόλοιπο κόσμο. Από το 2008, Το Never Gone έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 10 εκατομμύρια πωλήσεις αντίτυπων σε όλο τον κόσμο.[61]


Την 22 Ιουλίου 2005 οι Backstreet Boys ξεκίνησαν το πρώτο σκέλος της Περιοδείας Never Gone στο Δυτικό Πάλμ Μπήτς της Φλόριντα. Διήρκεσε μέχρι το Νοέμβριο του 2005 στην Ευρώπη και τον Ιανουάριο 2006 ξεκίνησε το δεύτερο σκέλος στο Τόκιο, Ιαπωνία. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε την 2 Φεβρουαρίου 2006 στην Μελβούρνη, Αυστραλία.

Την 23 Ιουνίου 2006, ανακοινώθηκε ότι ο Ρίτσαρντσον έφυγε από το συγκρότημα λόγω προσωπικών επιδιώξεων.[62] Στην επίσημη ιστοσελίδα τους δήλωσαν αμοιβαία ότι η αποχώρηση είναι κοινή συνεναίσει και αν η πόρτα παραμείνει ανοιχτή ίσως επιστρέψει.[63] Μετά την αποχώρηση τους προτάθηκε να μετονομαστούν σε  Backstreet αλλά δεν συμφώνησαν.[64] Επίσης, απέρριψαν την πρόταση για επιλογή νέου μέλους από ένα πρόγραμμα ριάλιτι για μουσικούς, αν και πολλοί εκδήλωσαν ενδιαφέρον για την θέση του Ρίτσαρντσον, όπως ο Σαμ Λικάτα[65][66] και τα πρώην μέλη των NSYNC  Λάνς Μπάσο και Τζόι Φατόν.[67] 

2006–2010: Unbreakable και This Is Us[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εμφάνιση των Backstreet Boys στην Περιοδεία του Unbreakable χωρίς τον Ρίτσαρντσον

Δύο ημέρες μετά την ανακοίνωση της αποχώρησης του Ρίτσαρντσον, οι Backstreet Boys μπήκαν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν τον έκτο δίσκο. Την 30 Οκτωβρίου 2007 κυκλοφόρησε ο δίσκος με το όνομα Unbreakable (Αδιάσπαστος). Με θετικές κριτικές, άρχισε από το Νο. 7 στο Billboard 200 με 81,000 πωλήσεις μέσα στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας.[68] Στην Ιαπωνία έφτασε στο Νο. 1 των εβδομαδιαίων κατατάξεων Oricon για μια εβδομάδα. Από τον δίσκο κυκλοφόρησαν δύο σίνγκλ "Inconsolable"(Απαρηγόρητος) και "Helpless When She Smiles".

Το Νοέμβριο 2008 το συγκρότημα ξεκίνησε παγκόσμια περιοδεία για την προώθηση του Unbreakable με αφετηρία το Τόκιο Ιαπωνίας. Έγιναν παραστάσεις σε Αυστραλία, Ιαπωνία, Μεξικό, Ηνωμένο Βασίλειο,  Ευρώπη, Ασία, Καναδά και Ηνωμένες Πολιτείες. Η συναυλία στο λονδρέζικο O2 Arena βιντεοσκοπήθηκε και διατέθηκε για διαδικτυακή παρακολούθηση στην ιστοσελίδα του MSN.[69] Την 23 Νοεμβρίου 2008, ο Ρίτσαρντσον επανασυνδέθηκε με την υπόλοιπη ομάδα στη σκηνή του Παλλάδιου στο Χόλιγουντ του Λος Άντζελες, για την τελευταία στάση της βορειοαμερικάνικης περιοδείας.[70]

Την 6 Οκτωβρίου 2009, κυκλοφόρησαν τον δίσκο This is Us (Αυτοί Είμαστε).[71] Σε αυτόν τον δίσκο, ο ήχος τους επέστρεψε σε χορευτικούς ποπ ρυθμούς και ακούστηκε πιο R&B .[72] Ο δίσκος έφτασε το Νο. 9 στο Billboard 200 με περισσότερες από 42.000 πωλήσεις μέσα στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας.[73] Στην Ιαπωνία κορυφώθηκε στο Νο 2 και έγινε Πλατινένιος για αποστολές 250.000 αντίτυπων.[74] Από τον δίσκο κυκλοφόρησαν δύο σίνγκλ: "Straight Through My Heart"(Ολόκαρδα) and "Bigger"(Μεγαλύτερος).

Λίγες μέρες μετά την προώθηση του νέου δίσκου και τα γυρίσματα του βιντεοκλίπ για το "Bigger" στην Ιαπωνία, ο Λίτρελ προσβλήθηκε από γρίπη των χοίρων, οπότε το συγκρότημα χρειάστηκε να ακυρώσει μια εμφάνιση στο Hard Rock Cafe στη Νέα Υόρκη για τη νεουορκέζικη εκδήλωση Pinktober την 5 Οκτωβρίου 2009.[75] Σε όλα τα μέλη συνταγογραφήθηκε Tamiflu από τον γιατρό, παρόλο που δεν παρουσίασαν συμπτώματα της γρίπης.[76] Ακύρωσαν, επίσης, την προγραμματισμένη για την 6 Οκτωβρίου εμφάνιση στο CBS Early Show, που ήταν και η μέρα κυκλοφορίας του νέου τους δίσκου, This Is Us.[77] Στα τέλη Oκτωβρίου 2009 ξεκίνησαν την Περιοδεία για το This Is Us, που διήρκεσε για περισσότερο από ένα χρόνο και έγιναν 122 παραστάσεις.

Την 22 Οκτωβρίου 2010, οι Backstreet Boys και Ρίτσαρντσον βιντεοσκόπησαν ένα κομμάτι για Το Oprah Winfrey Show . Και έκαναν κοινή εμφάνιση στο στούντιο για δεύτερη φορά από την αποχώρηση του Ρίτσαρντσον.[78]

2011-2012: NKOTBSB και επιστροφή του Ρίτσαρντσον[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Μάιο 2011 ανακοίνωσαν ότι διέκοψαν την πολύχρονη συνεργασία τους με την δισκογραφική JIVE Records.[79] Τον ίδιο μήνα ξεκίνησαν από κοινού περιοδεία με τους New kids on the block , σύντμηση: NKOTBSB.[80] Πρό της περιοδείας, κυκλοφόρησαν ένα συλλεκτικό δίσκο με τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους, τιτλοφορούμενο NKOTBSB, που περιλάμβανε μία μίξη mash-up και δύο νέα τραγούδια.[81] Στο τέλος του 2011, η περιοδεία βρέθηκε στο Νο 17 του ετήσιου Billboard για τις "Τοπ 25 περιοδείες", με περισσότερα από  $40 εκατομμύρια κέρδη από 51 παραστάσεις.[82] Η περιοδεία διήρκεσε μέχρι τον Ιούνιο του 2012, με 80 παραστάσεις σε Βόρεια Αμερική, Ευρώπη, Αυστραλία, και Ασία. Κατά τη διάρκεια της συναυλίας στο Staples Center του Λος Άντζελες, τον Ιούλιο 2011, συμμετείχε και ο Ρίτσαρντσον.[83]

Την 3 Δεκεμβρίου 2011 οι Backstreet Boys τραγούδησαν στο πάρτι του Ρίτσαρντσον στις Μπαχάμες, όπως είχε ανακοινωθεί τον Οκτώβριο 2001 στο πρόγραμμα On Air with Ryan Seacrest (Στον Αέρα με τον Ράιαν Σήκρεστ) . Στην ίδια εκπομπή, ο Ρίτσαρντσον δήλωσε ότι θα ήθελε περισσότερες εμφανίσεις με το συγκρότημα.[84] Όλα μαζί επέτρεψαν εικασίες για οριστική επανασύνδεση του συγκροτήματος,[85]  αλλά δεν απάντησαν σχετικά.

Πιστεύω ότι ήταν η σωστή απόφαση. Για να προοδεύσουμε το μέγιστο δυνατό εμείς οι πέντε, δεν θα ήταν με άλλο συγκρότημα, θα ήμασταν οι ίδιοι.
--Μπράιαν Λίτρελ[86]

Την 29 Απριλίου 2012 οι Backstreet Boys ανακοίνωσαν κοινή εμφάνιση με τον Ρίτσαρντσον σε ένα λονδρέζικο show.[87] Πράγματι έγιναν συζητήσεις για επανασύνδεση που αποφάσισε να μην υλοποιήσει, οπότε η επίσκεψή του παρέμεινε μυστική έως το τέλος της περιοδείας.[86][88] Η ομάδα αποδέχτηκε την επιστροφή του Ρίτσαρντσον με ευτυχία. Ο ίδιος δήλωσε κατενθουσιασμένος επειδή μεταξύ τους έχουν από παλιά καλή χημεία και σχέσεις.[89][90]

Τον Ιούλιο 2012 οι Backstreet Boys συγκατοίκησαν και  άρχισαν τις εργασίες για τον νέο δίσκο με παραγωγό τον Μάρτιν Τερέφε στο Λονδίνο.[91] Την 31 Αύγουστου 2012, κανόνισαν την καλοκαιρινή σειρά συναυλιών Good morning America's (Καλημέρα Αμερική) στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης. Επρόκειτο για την πρώτη παρουσίαση των 5 μελών μετά την επανασύνδεση. Κατά τη διάρκεια της συναυλίας ανακοίνωσαν την τρίτη τους κρουαζιέρα για τον Οκτώβριο 2013.[92]

Την 5 Νοεμβρίου 2012 πρωτοπαρουσιάστηκε το χριστουγεννιάτικο σίνγκλ του Ρίτσαρντσον με τίτλο "It's Christmas Time Again" (Είναι Χριστούγεννα και Πάλι) στο AOL Music,[93] και κυκλοφόρησε επίσημα την επόμενη ημέρα.[94] Το τραγούδι έφτασε στο Νο 1 του Billboard's κατατάξεων για ψηφιακά εορταστικά τραγούδια.[95]

2013–2015: 20η Επέτειος, In a World Like This, και ντοκιμαντέρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την 20 Απριλίου 2013, οι Backstreet Boys εόρτασαν την 20η επέτειο του συγκροτήματος με εκδηλώσεις για τους θαυμαστές στο Χόλιγουντ.[96][97] Δύο ημέρες νωρίτερα, την 22η Απριλίου 2013, απέκτησαν το δικό τους αστέρι στο Λεωφόρος της Δόξας στο Χόλυγουντ και η μέρα ανακοινώθηκε ως Ημέρα των Backstreet Boys στο Χόλιγουντ. Τον Μάιο 2013 ξεκίνησαν την περιοδεία για την 20η επέτειό τους, με τίτλο Περιοδεία In a World Like This (Σε έναν Κόσμο Σαν Αυτόν).[98] Η περιοδεία διήρκεσε περισσότερο από δύο χρόνια, με πάνω από 170 παραστάσεις σε Βόρεια Αμερική, Νότια Αμερική, Ευρώπη, Ασία, Αυστραλία και Μέση Ανατολή. Το 2014 η περιοδεία έφτασε το Νο. 44 σε τζίρο με ακαθάριστο κέρδος $32,8 εκατ., και 607.407 πωλήσεις εισιτηρίων,[99] με μη συμπεριλαμβανόμενες αυτές των 2013 και 2015.

Το πρώτο σίνγκλ "In a World Like This" (Σε έναν Κόσμο Σαν Αυτόν) από τον όγδοο και ομότιτλο δίσκο In a World Like This, κυκλοφόρησε ψηφιακά την 25 Ιουνίου 2013 και στα ραδιόφωνα την 22 Ιουλίου 2013. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ την 30 Ιουλίου 2013 και σε άλλες χώρες λίγο αργότερα. Επρόκειτο για τον πρώτο δίσκο που κυκλοφόρησαν ανεξάρτητα με τη δική τους δισκογραφική K-BAHN. Έφτασε στο τοπ 5 σε ΗΠΑ, Καναδά, Ολλανδία, Γερμανία, Ελβετία, Ισπανία, Ταϊβάν και Ιαπωνία,[100][101] και τον Ιανουάριο 2015 είχε πραγματοποιήσει 800.000 πωλήσεις αντίτυπων.[102] Το Νοέμβριο 2013 κυκλοφόρησαν το δεύτερο σίνγκλ από το άλμπουμ, "Show 'Em (What You're Made Of)"(Δείξτε Τους Τι Αξίζετε) .

Η ομάδα έκανε μια σύντομη εμφάνιση στην ταινία του 2013  This Is the End (Αυτό Είναι το Τέλος) , ως φανταστική εκδοχή του εαυτού τους ερμηνεύοντας το τραγούδι τους ""Everybody (Backstreet's Back)"",[103] για την οποία κέρδισαν το βραβείο για την "Καλύτερη Μουσική Στιγμή" στα 2014 MTV Movie Awards.[104] Το Δεκέμβριο 2013, οι Backstreet Boys τραγούδησαν δύο από τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια τους στην ετήσια τηλεοπτική εκπομπή "Χριστούγεννα στην Ουάσινγκτον" , όπου παρευρίσκονταν και ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Μπαράκ Ομπάμα με την οικογένειά του.[105]

Την 24 Μαρτίου 2014 τα μέλη του συγκροτήματος βρέθηκαν στο δικαστήριο για τη μήνυση που κατέθεσαν κατά του πρώην μανατζέρ τους Λου Πέρλμαν. Δήλωσαν ότι ο Πέρλμαν ακόμα τους χρωστάει $3,451,456.04 και διεκδίκησαν επιπλέον $87,728.58 για τα νομικά έξοδα της πολύχρονης δικαστικής διαμάχης.[106] Αλλά λίγο νωρίτερα τον ίδιο μήνα δήλωσαν ότι έχουν προβλήματα χρονοδιαγράμματος και ζήτησαν αναβολή της ακρόασης για 90 ημέρες.[107] Την 21 Οκτωβρίου 2014 αποδέχτηκε διακανονισμό για $99,000 μετρητά, 34 καρούλια από κασέτες ήχους, 26 Cd, επτά κασέτες ηχογράφησης σε στούντιο, έξι σφραγισμένες αφίσες, τρεις κασέτες ήχου, και μια κασέτα VHS. Οι ηχογραφήσεις περιλαμβάνουν κάποιες ακυκλοφόρητα μίξεις, δοκιμαστικά ντέμο και πρωτότυπα υλικά.[108]

Το ντοκιμαντέρ για το συγκρότημα Backstreet Boys: Show 'Em What You're Made Of  κυκλοφόρησε σε θέατρα και διαδικτυακά την 30 Ιανουαρίου 2015 στις ΗΠΑ, την 26 Φεβρουαρίου 2015 σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ευρώπη και την 28 Μαρτίου στον υπόλοιπο κόσμο.[109] Η ταινία εξιστορεί την πορεία της καριέρας τους, έως την ηχογράφηση του δίσκου In A World Like This το 2013.

Την 10 Απριλίου 2015 οι Ρίτσαρντσον και Littrell μπήκαν στο Κεντάκι Music Hall of Fame.[110]

2015–σήμερα: Η ταινία Dead 7, ο επερχόμενος ένατος δίσκος και διαμονή στο Λάς Βέγκας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Αύγουστο2015, τα μέλη της μπάντας Κάρτερ, Dorough και McLean κινηματογράφησαν μια ταινία που ο  Κάρτερ τιτλοφόρησε Dead 7. Η ταινία επικεντρώνεται σε μία ετερόκλητη μπάντα πιστολάδων και τις περιπέτειές τους μετά σε μία μετααποκαλυπτική πανούκλα ζόμπι.[111] Η ταινία έκανε πρεμιέρα την 1 Απρίλιο 2016 στο κανάλι SyFy. Την 28 Μαρτίου κυκλοφόρησε ένα δωρεάν αντίτυπο του τραγουδιού "In The End" ερμηνευόμενο από τα μέλη του συγκροτήματος Νικ Κάρτερ, AJ McLean και Howie D, τους Τζόι Φατόν και Chris Kirkpatrick από τους NSYNC, τον Τζεφ Τίμονς από τους 98 Degrees και τον Έρικ Μάικλ Estrada από τους O-Town.[112] Το επίσημο DVD κυκλοφόρησε την 7 Ιουνίου 2016.[113]

Τον Οκτώβριο 2015 ο McLean αποκάλυψε ότι η ομάδα ξεκίνησε εργασίες για τον ένατο δίσκο. Ανακοίνωσε  συνεργασία με τον παραγωγό Jacob Kasher, ο οποίος έχει δουλέψει με τους Maroon 5 και Britney Spears. Και ότι ελπίζουν για ολοκλήρωση του δίσκου πριν την έναρξη της επόμενης κρουαζιέρας τον Μάιο 2016.[114]

Την 29 Ιανουαρίου 2016 οι Backstreet Boys έκαναν μουσική εμφάνιση στο τελευταίο επεισόδιο της κωμικής σειράς του NBC με τίτλο Undateable. Ακόλουθα, οι Carter και McLean υποστήριξαν την Gigi Hadid στο Lip Sync Battle.[115]

Την 1 Απριλίου 2016 ο Κάρτερ δήλωσε στην εκπομπή Entertainment Tonight ότι το συγκρότημα υπέγραψε συμφωνία με το Live Nation για 9 παραστάσεις με "διαμονή" στο Λας Βέγκας [116] Ο ΜακΛίν επιβεβαίωσε την συμφωνία και δήλωσε στο Us Magazine ότι θα διαμένουν εκεί από τον Ιανουάριο 2017.[117] Τον Ιούλιο 2016 το συγκρότημα εμφανίστηκε στην εκπομπή του ABC Greatest Hits.[118] Την 19 Αυγούστου 2016 κυκλοφόρησαν το τραγούδι "God, Your Mama, and Me", σε ντουέτο με τους Florida Georgia Line, από τον τρίτο δίσκο τους τιτλοφορούμενο Dig Your Roots.[119] Το τραγούδι έφτασε το Νο. 92 του τοπ 100 την 18 Μαρτίου 2017.[120]

Την 15 Σεπτεμβρίου2016 οι ΜακΛίν και Κάρτερ δήλωσαν επίσημα ότι ο νέος δίσκος τους θα ολοκληρωθεί τον επερχόμενο χρόνο, μαζί με μία περιοδεία για τα πρωτοσέλιδα.[121] Την 23 Σεπτεμβρίου οι Backstreet Boys επιβεβαίωσαν διαμονή και παραστάσεις στο Λας Βέγκας για το 2017, με τίτλο "Backstreet Boys: Larger than Life".[122][123]

Την 14 Μαΐου 2018 οι Backstreet Boys ανακοίνωσαν το νέο τους σίνγκλ "don't Go Breaking My Heart" ,που κυκλοφόρησε την 17 Μαΐου ως πρώτο του νέου δίσκου με υπογραφή της  RCA Records.[124]

 Τελικά, ο νέος δίσκος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο 2018, μετά από τη μεγαλύτερη περίοδο αναμονής για νέο δίσκο.

Καλλιτεχνία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Backstreet Boys πάντα διατείνονταν ότι αποτελούν γκρούπ τραγουδιστών και όχι αγορίστικη μπάντα.[125] Αποφεύγοντας το στερεότυπο αγορίστικης μπάντας και την ανάκρουση από το λιπ-σινκ σκάνδαλο των New Kids On The Block, σε κάθε ευκαιρία που παρουσιάζεται τραγουδούν χωρίς συνοδεία μουσικών οργάνων.[126] Το 1993 απάντησαν σε μία διαφήμιση για ένα συγκρότημα με την παρουσία των "New Kids on the Block και τον ήχο των Boyz II Men" , και επιδιώκοντας τη λευκή έκδοση των Boyz II Men.[127] "Ήμασταν οπαδοί των New Kids, αλλά ήταν τα πρότυπά μας; Όχι. Μοιάζαμε με τους Shai, Jodeci, Boyz II Men, πραγματικοί τραγουδιστές. Αυτούς ακούσαμε και αυτούς προτιμήσαμε" δήλωσε ο Λίτρελ το 2011.[128] Οι Backstreet Boys προτιμούν την πολυφωνική αρμονία, αντίθετα από πολλά άλλα συγκροτήματα. Στα ρεφρέν οι Λίτρελ, Κάρτερ, και ΜακΛίν συνήθως τραγουδούν τη μελωδία, ο Νδοροού εναρμονίζει τα ανώτερα και ο Ρίτσαρντσον καλύπτει τα μπάσα μέρη.[129][130] Απουσία του Ρίτσαρντσον, το μέρος του καλύπτεται από τους ΜακΛίν και Κάρτερ [131] , ενώ ο Νδόροου παίρνει τα σόλο μέρη.[132]

Το μουσικό στύλ των Backstreet Boys έχει εξελιχθεί με την πάροδο των ετών. Στούς δύο πρώτους δίσκους  τραγουδούσαν ένα υβρίδιο της R&B και μίξη dance club pop με τζακ balladry και hip-hop.[133][134] Στα Millennium και Black & Blue μετατοπίστηκαν από το R&B and shift σε περισσότερο ποπ και ποπ ρόκ, όπως φάνηκε στα τραγούδια "I Want It That Way", "Shape of My Heart", "Larger than Life", και "Not For Me". Το ύφος του δίσκου επανόδου Never Gone, το 2005, ήταν πολύ διαφορετικό, περισσότερο σύγχρονων ενήλικων με ζωντανή μουσική παρά σαν τον προηγούμενο ποπ ήχο με πολλά συνθεσάιζερ.[135][136] Συγκριτικά προς τους προηγούμενους δίσκους, το Never Gone  "είναι πιο ζωντανό, ελαφρύτερο, με λιγότερα ρεφρέν και περισσότερα μουσικά όργανα".[137] Ο πρώτος δίσκος τους χωρίς τον Ρίτσαρντσον, Unbreakable, μοιάζει με το Never Gone. Κλίνει προς σύγχρονων ενήλικων και σύγχρονη ποπ μουσική με  χαρακτηριστικές συνυφασμένες χορωδιακές αρμονίες, πιάνο, έγχορδα, κιθάρα και τύμπανα,[138] με λίγα στοιχεία hip-hop και reggae σε κάποια κομμάτια, όπως το "One in A Million".[139] Στον έβδομο δίσκο τους, This Is Us επέστρεψαν σε ρυθμούς dance-pop σε συνδυασμό με electropop. Συγκριτικά προς το Unbreakable ο ήχος ήταν πιο R&B. Ο πρώτος ανεξάρτητος δίσκος του συγκροτήματος , In a World Like This, και πρώτος κατόπιν της επανόδου του Ρίτσαρντσον, είναι ένα μίγμα σύγχρονης ποπ, σύγχρονων ενήλικων, και χορευτικής μουσικής, με στοιχεία τραγουδιστή-τραγουδοποιού, όπως στα τραγούδια "Try", "Madeleine", and "Trust Me"..[140]

Συνεργασίες και δραστηριότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το δεύτερο σκέλος της Περιοδείας Millennium, και ταυτόχρονα πρώτο βορειοαμερικάνικο σκέλος, ήταν χορηγία του Sears επίσημα τιτλοφορούμενο "Το Sears Παρουσιάζει τους Backstreet Boys Στο Millennium". Η χορηγία ήταν μέρος της νέας ολοκληρωμένης διαφημιστικής εκστρατείας του Sears αποκλειστικά με τους Backstreet Boys. Η καμπάνια περιελάμβανε διαφημιστικά σποτάκια των 30 δευτερολέπτων με τα μέλη του συγκροτήματος, που προβλήθηκαν το διάστημα 1-15 Αυγούστου 1999. Και "πίσω-στο-σχολείο" κληρώσεις με δώρα για πέντε θαυμαστές: δωροεπιταγή $2.000 για ψώνια στο Sears με το αγαπημένο τους μέλος του συγκροτήματος, και ένα ταξίδι για τέσσερις για την  συναυλία του συγκροτήματος την 1 Δεκέμβριο 1999 στην Τάμπα της Φλόριντα.[141]

Τον Φεβρουάριο 2000 ο Κάρτερ, που ήταν συλλέκτης κόμικς, γνώρισε τον δημιουργό κόμικς, Σταν Λι , μέσω του μάνατζέρ τους από The Firm. Μαζί παρουσίασαν την ιδέα τους για μία σειρά κόμικς έξι τευχών όπου τα μέλη των Backstreet Boys θα εμφανίζονται ως υπερήρωες με την ονομασία "Cyber Crusaders". Τελικά, περιορίστηκαν σε 1 τεύχος.[142] Το κόμικ, με τίτλο Backstreet Project, κυκλοφόρησε το 2000 και διατέθηκε για αγορά σε συναυλίες και διαδικτυακά καταστήματα την περίοδο 2000-2001. Το 2000 κυκλοφόρησε, επίσης, μία σειρά από  flash-based webisodes.[143]

Τον Ιανουάριο 2000, οι Backstreet Boys υπέγραψαν συμφωνία με την αλυσίδα εστιατορίων Burger King. Η συμφωνία περιελάμβανε μία αποκλειστική συλλογή διαθέσιμο για πώληση μόνο σε εστιατόρια Burger King. Η συλλογή περιείχε τρία Cd με το νέο τραγούδι "It's True" και ζωντανές ηχογραφήσεις από προηγούμενες συναυλίες, και μια κασέτα VHS με πλάνα από τα παρασκήνια και συνεντεύξεις .[144] Τον Αύγουστο 2000, συμπεριέλαβαν στη συμφωνία τρία τηλεοπτικά διαφημιστικά σποτ με τους Backstreet Boys, και διαφημιστικά δωράκια: ένα παιχνίδι από το κόμικ Backstreet Project Cyber Crusader σε κάθε παιδικό γεύμα  Burger King Big Kids Meal και Kids Meal.[145]

Τον Αύγουστο  2012 οι Backstreet Boys αποκάλυψαν ότι θα πρωταγωνιστούν σε μία διαφήμιση του Old Navy,[146] που άρχισε να προβάλλεται την 19 Σεπτεμβρίου 2012. "Ήταν ένας σπουδαίος τρόπος να δείξουμε στον κόσμο ότι επιστρέψαμε" είπε ο Ρίτσαρντσον για το διαφημιστικό. Την 14 Σεπτεμβρίου 2012 το συγκρότημα εμφανίστηκε σε μία εκδήλωση του Old Navy με θέμα "Fit For Fall Fashion Show for All" στο Bryant Park της Νέας Υόρκης.[147]

Την 12 Μαρτίου 2014, κατά τη διάρκεια της περιοδείας στην Ευρώπη, γυρίστηκαν οι διαφημίσεις για τη σουηδική εταιρεία NetOnNet, και άρχισαν να προβάλλονται τον Μάιο 2014.[148] Ειδικά για τα διαφημιστικά ηχογράφησαν ένα τραγούδι με τίτλο "Lager Than Life", που ήταν ριμέικ του "Larger Than Life" με διαφορετική ενορχήστρωση.[149] Το τραγούδι κυκλοφόρησε και ως σίγνκλ στο iTunes σε διάφορες χώρες.[150]

Τα μέλη του συγκροτήματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αλεξάντερ Τζέιμς ΜακΛίν – φωνητικά (1993–σήμερα)
  • Χάουι Νδοροού – φωνητικά (1993–σήμερα)
  • Νικ Κάρτερ – φωνητικά (1993–σήμερα)
  • Μπράιαν Λίτρελ – φωνητικά (1993–σήμερα)
  • Κέβιν Ρίτσαρντσον – φωνητικά (1993-2006 και 2012–σήμερα)

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Backstreet Boys (1996)
  • Backstreet's Back (1997)
  • Backstreet Boys (1997)
  • Millennium (1999)
  • Black & Blue (2000)
  • Never Gone (2005)
  • Unbreakable (2007)
  • This Is Us (2009)
  • In a World Like This (2013)

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Ρόλος Πληροφορίες
1998 Sabrina The Teenage Witch Σύντομη εμφάνιση Επεισόδιο: S02E18 "The Band Episode". Προβολή: 27 Φεβρουαρίου1998
2002 Arthur[151] Τραγουδιστές - ως οι ίδιοι Ειδικός τίτλος "Arthur: It's Only Rock 'N' Roll". Προβολή: 2 Σεπτεμβρίου 2002
2013 This Is the End Σύντομη εμφάνιση Στην αρχή της ταινίας τραγουδούν "Everybody (Backstreet's Back)" 
2015 Backstreet Boys: Show 'Em What You're Made Of Οι ίδιοι Ντοκιμαντέρ
2017 Drop the Mic Οι ίδιοι Επεισόδιο: Nicole Scherzinger vs. Lil Rel Howery / Charlie Puth vs. Backstreet Boys. Προβολή: 21 Νοεμβρίου 2017

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το συγκρότημα τιμήθηκε με επτά υποψηφιότητες για Βραβείο Grammy έως το 2013, με συμπεριλαμβανόμενες τέσσερις υποψηφιότητες για το 2000. Τους έχουν απονεμηθεί δύο American Music Awards, επτά Billboard Music Awards, δύο MTV Video Music Awards, ένα Juno Award και πολλά άλλα.[152]

Περιοδείες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρωταγωνιστές

  • We Wanna Be With You Tour (1995–1996)
  • Backstreet Boys: Live In Concert Tour (1996–1997)
  • Backstreet's Back Tour (1997–1998)
  • Into the Millennium Tour (1999–2000)
  • Black & Blue Tour (2001)
  • Up Close & Personal Tour (2005)
  • Never Gone Tour (2005–2006)
  • Unbreakable Tour (2008–2009)
  • This Is Us Tour (2009–2011)
  • In a World Like This Tour (2013–2015)

Συμπρωταγωνιστές

  • NKOTBSB Tour (with New Kids on the Block) (2011–2012)

Έναρξης

  • Smooth Tour (with Florida Georgia Line, Nelly & Chris Lane) (Select Dates)

Διαμονής

  • Backstreet Boys: Larger Than Life (2017—2019)

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Backstreet Boys». Ανακτήθηκε στις April 12, 2011. 
  2. «Kevin Richardson Quits Backstreet Boys». MTV. 
  3. «Backstreet Boys Welcome Back Kevin Richardson». MTV. Ανακτήθηκε στις July 12, 2012. 
  4. Garibaldi, Christina (December 2, 2014). «Backstreet Boys Are Back With A New Movie: Find Out When It Hits Theaters». MTV. Ανακτήθηκε στις December 3, 2014. 
  5. Feeney, Katherine (January 6, 2010). «Backstreet Boys are back». The Sydney Morning Herald. https://www.smh.com.au/entertainment/backstreet-boys-are-back-20100106-ltvn.html. Ανακτήθηκε στις January 21, 2014. 
  6. «Robin Thicke Gets First No. 1 Album On Billboard 200». Billboard. August 7, 2013. Ανακτήθηκε στις August 7, 2013. 
  7. «Backstreet Boys Get Star on Hollywood Walk of Fame». People. April 22, 2012. Ανακτήθηκε στις April 22, 2012. 
  8. «Backstreet Boys Biography». StarPulse.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις August 20, 2009. Ανακτήθηκε στις March 15, 2010. 
  9. Burrough, Bryan (November 2007). «Mad About the Boys». Vanity Fair. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 1, 2010. https://web.archive.org/web/20100301181540/http://www.vanityfair.com/culture/features/2007/11/pearlman200711?currentPage=3. Ανακτήθηκε στις March 10, 2017. 
  10. Murrin, Anita (September 2, 2005). «The Backstreet Boys get back to basics». Inside Portland. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 7, 2009. Ανακτήθηκε στις March 10, 2017. 
  11. «HAPPY 18TH ANNIVERSARY TO OUR BOYS!!!». April 20, 2011. Ανακτήθηκε στις June 14, 2012. 
  12. Feigenbaum, Nancy (July 31, 1991). «Merchants Say They're Bugged By Problems At New Flea Market». Orlando Sentinel. http://articles.orlandosentinel.com/1991-07-31/business/9107310103_1_backstreet-market-vendors-flea-market. Ανακτήθηκε στις March 10, 2017. 
  13. «From big hits to big lawsuits». Sun-Sentinel. December 21, 2008. http://articles.sun-sentinel.com/2008-12-21/news/0812180190_1_lou-pearlman-sync-new-yorker. Ανακτήθηκε στις July 23, 2012. 
  14. Denise McLean (2003). Backstreet Mom. ISBN 1-932100-15-6. 
  15. Gray, Tyler (2008). The Hit Charade. HarperCollins, σελ. 108. ISBN 978-0-06-170186-3. «But before any deal could be inked, it was derailed by longtime Mercury recording artist John Cougar Mellencamp, Lou said. He threatened to walk away from the label if they got in the boy band business.» 
  16. «CelebrityAccess Industry Profile: David Renzer». Celebrity Access. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις November 4, 2013. Ανακτήθηκε στις July 21, 2012. 
  17. «10 Questions with ... Mark Bergman». Allaccess.com. May 25, 2009. Ανακτήθηκε στις April 4, 2012. 
  18. «Wayback Machine». 2009-11-02. Ανακτήθηκε στις 2018-08-08. 
  19. Hung, Steffen. «Backstreet Boys - We've Got It Goin' On - swisscharts.com». www.swisscharts.com. Ανακτήθηκε στις 2018-08-08. 
  20. «Backstreet Boys - Backstreet Boys - swisscharts.com». 2010-02-11. Ανακτήθηκε στις 2018-08-08. 
  21. Inc, Nielsen Business Media (1996-11-09). Billboard. Nielsen Business Media, Inc.. https://books.google.gr/books?id=ygkEAAAAMBAJ&lpg=PA1&pg=PA50&redir_esc=y&hl=el#v=onepage&q&f=false. 
  22. Musikindustrie, Bundesverband. «BVMI | Datenbank». www.musikindustrie.de (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 2018-08-08. 
  23. «Viva.tv - Events - COMET 2007: History - Die Gewinner». 2007-03-22. Ανακτήθηκε στις 2018-08-08. 
  24. «Backstreet Boys-Anywhere For You». swisscharts.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 11, 2010. Ανακτήθηκε στις March 3, 2010. 
  25. Nielsen Business Media, Inc (May 23, 1998). Backstreet Boys View Their Teen Act Origins As the Start of their Career. https://books.google.com/?id=jQ4EAAAAMBAJ&pg=PA84&lpg=PA84&dq=backstreet+boys%22+may+1997%22#v=onepage&q=backstreet%20boys%22%20may%201997%22&f=false. Ανακτήθηκε στις August 4, 2010. 
  26. «Backstreet Boys US certifications on Quit Playing Games». RIAA. Ανακτήθηκε στις March 3, 2010. 
  27. Nielsen Business Media, Inc (July 19, 1997). Backstreet Boys Move Onto Main. https://books.google.com/?id=qA4EAAAAMBAJ&lpg=PA16&dq=Backstreet%20Boys%20US%20Version&pg=PA16#v=onepage&q=Backstreet%20Boys%20US%20Version&f=false. Ανακτήθηκε στις March 2, 2010. 
  28. «Backstreet Boys - Biography | Billboard». www.billboard.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2018-08-08. 
  29. Hung, Steffen. «Backstreet Boys - Backstreet's Back - swisscharts.com». www.swisscharts.com. Ανακτήθηκε στις 2018-08-08. 
  30. «Backstreet Boys To Tape Concert Special As New Single, Album Prepare For Release >> LiveDaily». 2009-02-02. Ανακτήθηκε στις 2018-08-08. 
  31. «Backstreet Boys: Local manager milked millions». Orlando Business Journals. September 14, 1998. Ανακτήθηκε στις August 13, 2012. 
  32. Carlson, Peter (November 6, 1999). «THE MUSIC MACHINE: 'Big Poppa' Pearlman Takes Kids and Turns Them Into Stars. Then They Sue Him». Washington Post. http://search.proquest.com.ezproxy1.library.arizona.edu/docview/1707922510/E5C7D3D8C3634551PQ/1?accountid=8360. Ανακτήθηκε στις October 2, 2015. 
  33. «Backstreet Boys Sue Pearlman, Trans Continental». Billboard. Ανακτήθηκε στις February 10, 2010. 
  34. Helligar, Jeremy (September 14, 1998). «Where the Boys Are». People. Ανακτήθηκε στις July 22, 2012. 
  35. «Mark Your Calendar For Backstreet Day». Orlando Sentinel. Ανακτήθηκε στις May 26, 2012. 
  36. «Backstreet Boys Settle With Pearlman, Record New Album». MTV. Ανακτήθηκε στις March 3, 2010. 
  37. Chart Stats – Backstreet Boys – I Want It That Way Retrieved February 12, 2011.
  38. «Backstreet Boys' European chart-positions on I Want It That Way». swisscharts.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 11, 2010. Ανακτήθηκε στις March 1, 2010. 
  39. «Backstreet Boys Wrap Up Sold-out World Tour». World Beat (NYRock). March 24, 2000. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 5, 2008. https://web.archive.org/web/20080905021755/http://www.nyrock.com/worldbeat/03_2000/032400.asp. Ανακτήθηκε στις May 18, 2008. 
  40. Nailen, Dan (October 23, 1999). «Backstreet Boys Take Success 'Into the Millennium'». The Salt Lake Tribune. http://www.backstreet.net/www.cgi?x=show&d=news&i=991023-0857-01&c=1&b=8. Ανακτήθηκε στις May 18, 2008. 
  41. Evans, Rob (August 19, 1999). «Backstreet Boys Cash In On Unorthodox Ticket Sales Plan». LiveDaily. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 11, 2010. https://web.archive.org/web/20100211075201/http://livedaily.com/news/22.html. Ανακτήθηκε στις May 18, 2008. 
  42. Bob, By (October 30, 2009). «U2's Rose Bowl Show Breaks Attendance Record». Billboard.biz. Ανακτήθηκε στις June 10, 2012. 
  43. Lewis, Mark (November 11, 1999). «Backstreet Boys Pave Golden Road In New Deal With JIVE Records». Ανακτήθηκε στις June 18, 2012. 
  44. «Backstreet Bahama Boys». CBS News. May 16, 2000. http://www.cbsnews.com/stories/2000/05/16/entertainment/main195864.shtml. Ανακτήθηκε στις March 5, 2010. 
  45. «Backstreet's Kevin Gets Hitched». MTV. Ανακτήθηκε στις March 4, 2010. 
  46. «Backstreet Boys album Black & Blue». MTV. Ανακτήθηκε στις March 3, 2010. 
  47. «super bowl XXXV :: superbowl 35 :: superbowl 2001». Super-bowl-history.us. January 28, 2001. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 4, 2012. Ανακτήθηκε στις April 4, 2012. 
  48. «The Oprah Winfrey Show – Transcript» (PDF). HARPO PRODUCTIONS INC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις April 17, 2013. Ανακτήθηκε στις June 18, 2012. 
  49. «Air Canada Centre, Toronto – September 12, 2001». September 13, 2001. Ανακτήθηκε στις August 28, 2012. 
  50. «Backstreet Boys Make Donations From Ticket Sales». September 14, 2001. Ανακτήθηκε στις August 28, 2012. 
  51. «Allmusic: The Hits: Chapter One». AllMusic. Ανακτήθηκε στις March 14, 2013. 
  52. Christian (November 13, 2001). «Drowning by Backstreet Boys». Song of the Decade. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις July 16, 2011. Ανακτήθηκε στις April 4, 2012. 
  53. «Backstreet Boys' UK chart-positions». Chart Stats. Ανακτήθηκε στις February 9, 2010. 
  54. Strauss, Neil (August 18, 2002). «MUSIC; The Lost Boys: How a Pop Sensation Came Undone». New York Times. https://www.nytimes.com/2002/08/18/arts/music-the-lost-boys-how-a-pop-sensation-came-undone.html. Ανακτήθηκε στις August 24, 2012. 
  55. «Backstreet Boys' Backs Are Up». Cbsnews.com. February 11, 2009. Ανακτήθηκε στις June 18, 2012. 
  56. «Backstreet Boys Inspired By Oprah To Hit Studio Again». MTV. December 4, 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 12, 2010. Ανακτήθηκε στις March 5, 2010. 
  57. «Everybody, Backstreet's back». The Boston Globe. December 20, 2003. http://www.boston.com/ae/celebrity/articles/2003/12/20/everybody_backstreets_back/. Ανακτήθηκε στις March 5, 2010. 
  58. Friedman, Roger (February 9, 2004). «Justin Timberlake Gets Debut Movie Role». Fox News. http://www.foxnews.com/story/0,2933,110867,00.html. Ανακτήθηκε στις March 5, 2010. 
  59. «Backstreet Boys 'Never Gone'». Rolling Stone. June 16, 2005. https://www.rollingstone.com/music/albumreviews/never-gone-20050616. 
  60. «Backstreet Boys 'Never Gone'». CBS News. June 14, 2005. http://www.cbsnews.com/stories/2005/06/14/earlyshow/series/summer_concerts/main701852.shtml. 
  61. «SingerUniverse Magazine – Backstreet Boys article». Singeruniverse.com. Ανακτήθηκε στις June 18, 2012. 
  62. «Kevin Richardson Quits Backstreet Boys». MTV. June 26, 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 12, 2010. Ανακτήθηκε στις March 4, 2010. 
  63. «Statement to our fans from the Backstreet Boys regarding Kevin Richardson departure from the group». Backstreet Boys. June 23, 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις June 25, 2006. 
  64. «Backstreet Boys hope to restore fading fortunes». Reuters. October 12, 2007. Ανακτήθηκε στις September 4, 2012. 
  65. «Sam Licata Wants Back In Backstreet». BillyMasters.com. July 3, 2006. Ανακτήθηκε στις September 4, 2012. [νεκρός σύνδεσμος]
  66. «Sam Licata Wants Back In Backstreet». Popdirt. July 3, 2006. Ανακτήθηκε στις September 4, 2012. 
  67. «LISTEN: Backstreet's Brian Littrell talks tour, AJ's rehab and more» (Audio). January 19, 2011. Ανακτήθηκε στις September 4, 2012. 
  68. «Eagles Fly Past Britney To Debut At No. 1». Billboard. Ανακτήθηκε στις June 18, 2012. 
  69. «Backstreet Boys Live in Concert on MSN Video». MSN. Ανακτήθηκε στις September 13, 2012. 
  70. «Backstreet Boys – All Five Of Them – Reunite Onstage In L.A.». MTV. November 24, 2008. Ανακτήθηκε στις July 12, 2012. 
  71. Glastetter, Jason (July 28, 2009). «Backstreet Boys are back, alright! July 28, 2009». Theendofirony.net. Ανακτήθηκε στις June 18, 2012. 
  72. [[[:Πρότυπο:AllMusic]] «This Is Us' review at Allmusic»] Check |url= value (βοήθεια). Allmusic. 
  73. «Michael Buble Beats Kiss». Billboard. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις July 7, 2011. 
  74. «Search results of the Japanese Oricon Weekly Albums Chart, second week of October 2009». oricon.co.jp (στα Japanese). Oricon. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις October 9, 2009. Ανακτήθηκε στις October 19, 2009. 
  75. «Brian Littrell Has Swine Flu». People. October 5, 2009. Ανακτήθηκε στις August 13, 2012. 
  76. Kaufman, Gil (October 5, 2009). «Backstreet Boys' Brian Littrell Diagnosed With Swine Flu». MTV News. MTV Networks. Ανακτήθηκε στις February 8, 2011. 
  77. «Brian Littrell Diagnosed with Swine Flu». Backstreet Boys. October 5, 2009. Ανακτήθηκε στις August 13, 2012. 
  78. «The Backstreet Boys Reunite». Oprah.com. Ανακτήθηκε στις May 23, 2012. 
  79. «Backstreet Boys part ways with longtime label JIVE: 'This is the best thing that could happen to us'». Entertainment Weekly. Ανακτήθηκε στις July 12, 2012. 
  80. PR Newswire (May 2, 2011). Rising Pop Star Ashlyne Huff is Set to Join This Summer's NKOTBSB Tour as the Opening Act. Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις May 21, 2011.
  81. PR Newswire (April 11, 2011). The Fans Have Spoken! NKOTBSB Track Listing Revealed!. Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις April 16, 2011.
  82. «Top 25 Tours of 2011». Billboard. Prometheus Global Media. December 8, 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις December 27, 2011. Ανακτήθηκε στις December 27, 2011. 
  83. «Kevin Richardson joins Backstreet Boys and New Kids on the Block in Los Angeles». Pop2it – Zap2it. July 2, 2011. Ανακτήθηκε στις May 23, 2012. 
  84. «Kevin Richardson On Appearing with the Backstreet Boys Again [AUDIO]». Ryan Seacrest Productions. October 25, 2011. Ανακτήθηκε στις October 25, 2011. 
  85. «Kevin Richardson Contemplates Rejoining the Backstreet Boys». US Weekly. Ανακτήθηκε στις July 19, 2012. 
  86. 86,0 86,1 «Brian Littrell Q&A! (Melbourne 19/5)» (Video). May 19, 2012. Ανακτήθηκε στις September 29, 2012. 
  87. «Special Announcement from London!». April 29, 2012. Ανακτήθηκε στις April 30, 2012. 
  88. «AJ McLean & Jonathan Knight Interview» (Video). Novum. Ανακτήθηκε στις July 19, 2012. 
  89. «Backstreet Boys Recording Fifth Album as a Quintet, Living Together in London». US Magazine. Ανακτήθηκε στις July 18, 2012. 
  90. «All Five Original Backstreet Boys Prep New Album». Rolling Stone. July 18, 2012. Ανακτήθηκε στις July 18, 2012. 
  91. «Reunited Backstreet Boys Announce 'Good Morning America' Concert». ABC News. July 17, 2012. Ανακτήθηκε στις July 17, 2012. 
  92. «The Backstreet Boys Reunite On 'Good Morning America,' Announce Backstreet Cruise For 2013 (VIDEO)». Huffington Post. August 31, 2012. Ανακτήθηκε στις August 31, 2012. 
  93. Malach, Maggie (November 5, 2012). «Backstreet Boys, 'It's Christmas Time Again' Premiere: Band Rings in Holiday Season with New Song». AOL Music. Ανακτήθηκε στις November 5, 2012. 
  94. «It's Christmas Time Again». Amazon. Ανακτήθηκε στις November 6, 2012. 
  95. Trust, Gary (November 16, 2012). «Weekly Chart Notes: Phillip Phillips Finds His 'Home' At No. 1». Billboard. Ανακτήθηκε στις November 20, 2012. 
  96. Gonzalez, Sandra (April 21, 2013). «Backstreet Boys reflect on their 20th anniversary, release album sneak peeks». Entertainment Weekly. Ανακτήθηκε στις April 22, 2013. 
  97. Clare, Donna (April 21, 2013). «The Backstreet Boys Celebrate 20 Years». CNN. Ανακτήθηκε στις April 22, 2013. 
  98. «Backstreet Boys Announce 'In a World Like This' 20th Anniversary Tour». On Air With Ryan Seacrest. May 13, 2013. Ανακτήθηκε στις May 13, 2013. 
  99. «2014 Year End Top 100 Worldwide Tours» (PDF). Pollstar Pro. Ανακτήθηκε στις January 12, 2015. 
  100. «Billboard Japan Top Albums». Billboard. Ανακτήθηκε στις August 3, 2013. 
  101. «INTL: Backstreet Boys' New Album 'In A World Like This' Enters The Top5». BMG. August 14, 2013. Ανακτήθηκε στις August 16, 2013. 
  102. «Backstreet Boys return with a new album!». Jawhara Magazine. November 19, 2016. [νεκρός σύνδεσμος]
  103. «Best of 2013 (Behind the Scenes): Evan Goldberg on how much of 'This Is The End' was improvised, his favorite moments». EW. December 3, 2013. Ανακτήθηκε στις January 7, 2014. 
  104. Clark, Cindy (April 13, 2014). «2014 MTV Movie Awards winner's list». USA Today. Ανακτήθηκε στις April 13, 2014. 
  105. Clark, Cindy (December 16, 2013). «Obamas, Hugh Jackman celebrate 'Christmas in Washington'». USA Today. Ανακτήθηκε στις December 21, 2013. 
  106. «Backstreet's Back ... In Court! BSB Suing Former Manager Lou Pearlman For $3.5 Million». Radar Online. March 7, 2014. Ανακτήθηκε στις March 11, 2014. 
  107. Chutchian, Maria (March 7, 2014). «Backstreet Boys To Quit Playing Games With Ch. 11 Claims». Law360. Ανακτήθηκε στις March 11, 2014. 
  108. Brinkmann, Paul. «Backstreet Boys get recordings, posters in final Pearlman payout». Orlando Sentinel. Ανακτήθηκε στις October 22, 2014. [νεκρός σύνδεσμος]
  109. «international : Backstreet Boys». Backstreetboys.com. Ανακτήθηκε στις January 9, 2015. 
  110. Papadatos, Markos (April 12, 2015). «Backstreet Boys members inducted into Kentucky Music Hall of Fame». Ανακτήθηκε στις April 13, 2015. 
  111. «First Images from Dead 7 Feature the Backstreet Boys in the Wild West». Dread Central. 
  112. Flaherty, Keely (March 28, 2016). «Members Of The Backstreet Boys, NSYNC, O-Town, And 98 Degrees Recorded A New Song». Ανακτήθηκε στις March 28, 2016. 
  113. «Dead 7 Release Date». 
  114. Tailor, Lenna (October 18, 2015). «Backstreet Boys' A.J. McLean on Fiery Solo Song, Nick Carter Zombie Western». Ανακτήθηκε στις October 6, 2015. 
  115. «'Undateable' books Backstreet Boyz, Weezer, and Charlie Puth». Entertainment Weekly's EW.com. Ανακτήθηκε στις February 27, 2016. 
  116. «EXCLUSIVE: Nick Carter Confirms Backstreet Boys' Las Vegas Residency, Teases New Album». Ανακτήθηκε στις July 4, 2016. 
  117. «Backstreet Boy A.J. McLean Raves About Britney's Hot Body». Ανακτήθηκε στις July 4, 2016. 
  118. «Watch Greatest Hits TV Show». ABC. Ανακτήθηκε στις July 20, 2016. 
  119. «Backstreet Boys Go Country With Florida Georgia Line – Listen To 'God, Your Mama, & Me'». HollywoodLife.com. Ανακτήθηκε στις August 19, 2016. 
  120. Trust, Gary (March 8, 2017). «Backstreet's Back! Backstreet Boys Notch First Billboard Hot 100 Hit Since 2007». http://www.billboard.com/articles/columns/chart-beat/7717247/backstreet-boys-first-billboard-hot-100-decade-god-your-mama-me. 
  121. «Backstreet Boys Going Country?: AJ & Nick Talk New Album After Florida Georgia Line Collab». HollywoodLife.com. Ανακτήθηκε στις September 15, 2016. 
  122. «Backstreet Boys To Perform Las Vegas Residency». September 24, 2016. http://www.foxnews.com/entertainment/2016/09/24/backstreet-boys-to-perform-las-vegas-residency.html. 
  123. «Backstreet Boys Announce 2017 Las Vegas Residency». 
  124. «Backstreet Boys Announce New Single 'Don't Go Breaking My Heart'». Billboard. Ανακτήθηκε στις 14 May 2018. 
  125. Michelson, Noah (June 13, 2010). «Catching Up with the Backstreet Boys». Out Magazine. Ανακτήθηκε στις October 1, 2012. 
  126. Reece, Doug (July 19, 1997). Backstreet Boys Move Onto Main. Billboard. https://books.google.com/books?id=qA4EAAAAMBAJ&pg=PA21. Ανακτήθηκε στις October 1, 2012. 
  127. «Ep. 196 | Backstreet Boys | Behind the Music». VH1. Ανακτήθηκε στις October 1, 2012. 
  128. Karger, Dave (May 20, 2011). «Summer music preview: NKOTBSB». Entertainment Weekly. Ανακτήθηκε στις October 1, 2012. 
  129. «Howie D coming for Sarah CD launch». The Philippine Star. September 9, 2008. Ανακτήθηκε στις October 2, 2012. 
  130. Cooper, Chet. «Kevin Richardsons Interview by Chet Cooper». Ability Magazine. Ανακτήθηκε στις October 2, 2012. 
  131. «Backstreet Boys Hope New Album Shows 'Evolution'». Billboard. August 10, 2007. Ανακτήθηκε στις October 3, 2012. 
  132. Robbins, Jefferson (July 28, 2010). «Four-part harmony». The Wenatchee World. Ανακτήθηκε στις October 2, 2012. 
  133. «Backstreet Boys Full Biography». VH1. Ανακτήθηκε στις October 1, 2012. 
  134. Jermolajew, Taylor. «Backstreet's Back Review». Sputnik Music. Ανακτήθηκε στις October 1, 2012. 
  135. «Never Gone – Backstreet Boys». AllMusic. Ανακτήθηκε στις October 2, 2012. 
  136. Bodia, Joe. «Backstreet Boys – Never Gone Tour». Gashaus. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις December 27, 2010. Ανακτήθηκε στις October 1, 2012. 
  137. «Backstreet Boys The Man Band». MTV. Ανακτήθηκε στις October 1, 2012. 
  138. Lamb, Bill. «Backstreet Boys – Unbreakable». About.com. New York Times Company. Ανακτήθηκε στις May 12, 2012. 
  139. «Backstreet Boys' Unbreakable: An Undeniably Strong Album». Yahoo! Voices. October 26, 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις June 20, 2012. https://web.archive.org/web/20120620022144/http://voices.yahoo.com/backstreet-boys-unbreakable-undeniably-strong-album-618866.html?cat=33. Ανακτήθηκε στις May 12, 2012. 
  140. «Review: Backstreet's Back 'In A World Like This' And They're 'Alright'». Starpulse. August 2, 2013. Ανακτήθηκε στις August 3, 2013. 
  141. «Sears Launches New Marketing Campaign for the 'Sears Presents Backstreet Boys Into The Millennium Tour'». PR Newswire. July 26, 1999. Ανακτήθηκε στις September 28, 2012. 
  142. Backstreet Project. Stan Lee Media. 2000, σελ. 30. 
  143. Farber, Jim (August 23, 2000). «Zap, pow, click! The Backstreet gang adds superpowered animation». New York Daily News. Ανακτήθηκε στις September 28, 2012. 
  144. Basham, David (January 21, 2000). «Backstreet Boys Plan New LP For October; Burger King To Issue Promo CD, Video». MTV. Ανακτήθηκε στις September 30, 2012. 
  145. «Backstreet Boys Fans 'Have It Their Way' at Burger King(R) Burger King Corporation Launches Unprecedented CD and Video Promotion». PR Newswire. August 18, 2000. Ανακτήθηκε στις September 28, 2012. 
  146. Hovermale, Kelsey (September 20, 2012). «Backstreet's Back.. And You Can Get Their Jeans! [VIDEO]». Ryan Seacrest Productions. Ανακτήθηκε στις September 28, 2012. 
  147. «Backstreet's Back – In an Old Navy Ad». People. September 20, 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 27, 2012. Ανακτήθηκε στις September 28, 2012. 
  148. «Backstreet Boys sjunger "Lager than life" för Netonnet» (στα Swedish). Dragens Media. March 22, 2014. Ανακτήθηκε στις August 3, 2014. 
  149. «The Backstreet Boys Are All Rockstars In A Swedish Warehouse? They're Totally Lager Than Life In This Overseas Commercial!». Perez Hilton. May 23, 2014. Ανακτήθηκε στις August 3, 2014. 
  150. «Lager Than Life (feat. Backstreet Boys) - Single». iTunes. May 22, 2014. Ανακτήθηκε στις August 3, 2014. 
  151. Nigatu, Heben. «17 Famous People Who Guest Starred On "Arthur"». BuzzFeed (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 August 2018. 
  152. «Awards for Backstreet Boys». MetroLyrics. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις July 29, 2013. Ανακτήθηκε στις February 14, 2016.