Τόμας, 2ος κόμης του Λάνκαστερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τόμας
BodleianDouce231Fol1rEdCrouchbackAndStGeorge.jpg
Κόμης του Λάνκαστερ και του Λέστερ
Προκάτοχος Εδμόνδος Κράουτσμπακ
Διάδοχος Ερρίκος, 3ος κόμης του Λάνκαστερ
Γέννηση 1278
Θάνατος 22 Μαρτίου 1322 (44 ετών)
Πόντεφρακτ, Αγγλία
Σύζυγος Αλίκη, κόμισσα του Λίνκολν
Πατέρας Εδμόνδος Κράουτσμπακ
Μητέρα Λευκή του Αρτουά
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Τόμας, 2ος κόμης του Λάνκαστερ (Thomas, 2nd Earl of Lancaster, 1278 - 22 Μαρτίου 1322) ήταν μεγαλύτερος γιος του Εδμόνδου Κράουτσμπακ 1ου κόμη του Λάνκαστερ και της Λευκής του Αρτουά, εγγονός του Ερρίκου Γ' της Αγγλίας και της Ελεονώρας της Προβηγκίας.[1] Ο Τόμας ήταν ο αρχηγός της εξέγερσης των βαρόνων εναντίον του πρώτου ξαδέλφου του Εδουάρδου Β' της Αγγλίας.

Παντρεύτηκε την Αλίκη κόμισσα του Λίνκολν με την οποία δεν απέκτησε παιδιά αλλά έκανε δυο γιους με μια ερωμένη του. Η σύζυγος του απήχθη από την βίλα της στο Ντόρσετ από τον Ριχάρδο του Αγίου Μαρτίνου έναν ευγενή που βρισκόταν στις υπηρεσίες του Τζον ντε Γουάρεν, 7ου κόμη του Σάρρεϋ. Το επεισόδιο έφερε σύγκρουση ανάμεσα στους κόμητες του Λάνκαστερ και του Σάρρεϋ, ο Τόμας χώρισε την σύζυγο του και κατέλαβε δυο κάστρα του Σάρρεϋ, οι δυο κόμητες συμφιλιώθηκαν με την επέμβαση του βασιλιά Εδουάρδου Β΄. Συνέχισε να κρατάει τις ισχυρές κομητείες του Λίνκολν και του Σόλσμπερι παρά το διαζύγιο που έδωσε στην σύζυγο του, ο ίδιος δήλωσε ότι είχε κάνει συμφωνία με τον πεθερό του όταν πέθανε να περάσουν οι κομητείες στο όνομα του. Μόλις ενηλικιώθηκε έγινε σερίφης του Λάνκασιρ αλλά τα επόμενα χρόνια τα πέρασε σε μάχες εναντίον των Σκωτσέζων στο πλευρό του θείου του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας αφήνοντας το Λάνκασιρ στους βουλευτές του. Συμμετείχε στην μάχη του Φόλκερκ (1298), διευθύνοντας τμήμα της πτέρυγας του στρατού του Εδουάρδου Α΄.

Συγκρούσεις με τον ξάδελφο του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συμμετείχε στην στέψη του ξαδέλφου του Εδουάρδου Β΄, ο ίδιος του μετέφερε το σπαθί του Εδουάρδου του Εξομολογητή. Στην αρχή υποστήριζε τον ξάδελφο του απέναντι στους βαρόνους αλλά όταν συγκρούστηκε με τον Πιρς Γκάβεστον άλλαξε την υποστήριξη του, ο Γκάβεστον τον έλεγε κοροιδευτικά μύκητα αλλά εκείνο που τον εξόργισε περισσότερο ήταν όταν ζήτησε από τον βασιλιά να διώξει έναν από τους οπαδούς του. Ο ίδιος ήταν ένας από τους βαρόνους που απαιτούσαν την εξορία του Γκάβεστον και την εγκατάσταση μιας ολιγαρχίας βαρόνων, ήταν ένας από τους δικαστές που καταδίκασαν τον Γκάβεστον και ήταν παρόν στην εκτέλεση του. Μετά την καταστροφική μάχη του Μπάνοκμπερν (1314) ο Εδουάρδος Β΄ αναγκάστηκε να δεχτεί τους εκβιασμούς του Λάνκαστερ που έγινε ο ουσιαστικός κυβερνήτης της Αγγλίας αλλά στάθηκε ανίκανος να αντιμετωπίσει την επέλαση των Σκωτσέζων στον βορά, ένα νέο συμβούλιο βαρόνων τον απέλυσε (1318).

Εκτέλεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η νέα αντιβασιλεία υπό την ηγεσία του Ούγου Ντεσπένσερ, 1ου κόμη του Γουίντσεστερ και του γιου του Ούγου Ντεσπένσερ του Νεώτερου δεν ήταν καθόλου δημοφιλής και από το 1321 ο κόμης του Λάνκαστερ ήταν ξανά επικεφαλής βαρόνων που εξεγέρθηκαν, ηττήθηκε στην μάχη του Μπόρομπριτζ και συνελήφθη αιχμάλωτος. Ο κόμης του Λάνκαστερ εισήλθε σε δίκη με μέλη του δικαστηρίου τον πατέρα και τον γιο Ντεσπένσερ, τον Εδμόνδο Φίτζαλαν, 9ο κόμη του Αρουντέλ και τον ίδιο τον βασιλιά Εδουάρδο Β΄, καταδικάζοντας τον κόμη σε θάνατο για προδοσία. Ο βασιλιάς δημοσιοποίηση την απόφαση σε θάνατο σε απλό αποκεφαλισμό επειδή λόγω του βασιλικού του αίματος δεν μπορούσε να τεμαχιστεί, η εκτέλεση έγινε στο κάστρο του Πόντεφρακτ, ο Εδουάρδος Β΄ κατάφερε να πάρει την εκδίκηση που αναζητούσε για την εκτέλεση του Γκάβεστον.

Κληρονομιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα εδάφη και οι τίτλοι του μετά τον θάνατο του κατασχέθηκαν αλλά το 1323 ο μικρότερος αδελφός του Ερρίκος, 3ος κόμης του Λάνκαστερ κατάφερε να κερδίσει επιτυχώς την κομητεία του Λέστερ και την διετία 1326 - 1327 το Κοινοβούλιο κήρυξε άκυρη την κατάσχεση με αποτέλεσμα ο Ερρίκος να κερδίσει το Λάνκαστερ, το Ντέρμπι, το Σόλσμπερι και το Λίνκολν. Αμέσως μετά τον θανάτου του καταγράφηκαν θαύματα πάνω στον τάφο του στο Πόντεφρακτ, έγινε μάρτυρας και Άγιος, το Κοινοβούλιο ζήτησε από τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας την αγιοποίηση του (1327), ήταν δημοφιλής σαν Άγιος μέχρι την εποχή της Μεταρρύθμισης.[2] Το 1942 όπως αναφέρει ο Ρούσνταλ μερικά από τα κόκαλα του Τόμας βρέθηκαν σε ένα κουτί δημοπρασιών στο Κόλτσεστερ, τα κόκκαλα είχαν αφαιρεθεί από τον τάφο του στο Πόντεφρακτ (1885).[3]

Ο Τόμας κληρονόμησε από τον πατέρα του τις κομητείες του Λάνκαστερ, του Λέστερ και του Φέρρερ. Με τον γάμο του με την Αλίκη του Λακί, κόμισσα του Λίνκολν, κόρη και διάδοχο του Ερρίκου του Λακί έγινε με τον θάνατο του πεθερού του (1311) κόμης του Λίνκολν, του Σόλσμπερι, 11ος βαρόνος του Χάλτον και 7ος λόρδος του Μπόουλαντ. Οι 5 κομητείες έκαναν τον Τόμας του Λάνκαστερ τον πλουσιότερο και ισχυρότερο άντρα στην Αγγλία.[4] Ο Τόμας είχε στην κατοχή του πολλά κάστρα όπως το κάστρο του Κλίθερο στην βόρεια Αγγλία, φρόντισε για την επέκταση του κάστρου του Πόντεφρακτ και από το 1313 ξεκίνησε την κατασκευή του κάστρου του Ντάνστανμπουργκ ενός ισχυρού φρουρίου στην Νορθουμβρία. Κληρονόμησε από τον πατέρα του τα σύμβολα της κομητείας του Λάνκαστερ με μοναδική διαφορά μια Γαλλική επιγραφή σε τρία σημεία.[5]

Γενεαλογικό δέντρο του κλάδου του Λάνκαστερ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 
 
 
 
Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας
βασιλιάς της Αγγλίας
1216 - 1272
 
Ελεονώρα της Προβηγκίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας
βασιλιάς της Αγγλίας
1272 - 1307
 
Εδμόνδος Κράουτσμπακ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας
βασιλιάς της Αγγλίας
1307 - 1327
 
Τόμας, 2ος κόμης του Λάνκαστερ
 
Ερρίκος, 3ος κόμης του Λάνκαστερ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας
βασιλιάς της Αγγλίας
1327 - 1377
 
 
 
 
 
Ερρίκος, δούκας του Λάνκαστερ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννης της Γάνδης
 
Λευκή του Λάνκαστερ
 
Ματθίλδη, κόμισσα του Λάνκαστερ
 
 
 

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Maddicott, J. R. (2004). "Thomas of Lancaster". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press.
  2. Maddicott, J. R. (2004). "Thomas of Lancaster". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press.
  3. http://wwar2homefront.blogspot.gr/2012/01/31st-january-1942-earl-of-lancasters.html
  4. http://www.englishmonarchs.co.uk/plantagenet_74.html
  5. http://www.heraldica.org/topics/britain/cadency.htm

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Given-Wilson, Chris (June 1994). "Richard II, Edward II, and the Lancastrian Inheritance". The English Historical Review. 109 (432): 553–571.
  • Maddicott, J. R. (1970). Thomas of Lancaster, 1307–1322: A study in the reign of Edward II. Oxford: Oxford University Press.
  • Mortimer, Ian (2003). The Greatest Traitor.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Thomas Plantagenet, 2nd Earl of Lancaster της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).