Ελεονώρα της Προβηγκίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ελεονώρα της Προβηγκίας
LeonorProvença.jpg
Βασίλισσα της Αγγλίας
Περίοδος 14 Ιανουαρίου 123616 Νοεμβρίου 1272
Προκάτοχος Ισαβέλλα της Ανγκουλέμ
Διάδοχος Ελεονώρα της Καστίλης
Σύζυγος Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας
Επίγονοι Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας symbole d'une couronne
Μαργαρίτα της Αγγλίας
Βεατρίκη της Αγγλίας
Εδμόνδος Κράουτσμπακ
Αικατερίνη της Αγγλίας
Οίκος Οίκος της Βαρκελώνης
Πατέρας Ραϋμόνδος Βερεγκάριος Δ΄
Μητέρα Βεατρίκη της Σαβοΐας
Γέννηση 1223
Αιξ-αν-Προβάνς
Θάνατος 25 Ιουνίου 1291 (68 ετών)
Έιμζμπερι, Βασίλειο της Αγγλίας
Τόπος ταφής Αββαείο του Έιμζμπερι
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )
Η Ελεονώρα της Προβηγκίας με τον σύζυγο της βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο Γ' όπως απεικονίζεται από τον Ματθαίο των Παρισίων την δεκαετία του 1250.
Η Ελεονώρα της Προβηγκίας - παράσταση της απο τον Ματθαίο των Παρισίων τον 13ο αιώνα.

Η Ελεονώρα της Προβηγκίας (Eleanor of Provence, 122325 Ιουνίου 1291) ήταν βασίλισσα της Αγγλίας (1236 - 1272) ως σύζυγος του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Γ΄, δεύτερη κόρη του Ραϊμόνδου Βερεγγάριου Δ΄ κόμητος της Προβηγκίας και της Βεατρίκης της Σαβοΐας, ήταν αντιβασιλιάς της Αγγλίας κατά την διάρκεια της απουσίας του συζύγου της (1253). [1] Γεννημένη στο Αιξ-αν-Προβάνς εκπαιδεύτηκε όταν ήταν μικρή με ευρύτατη μόρφωση και αγάπη στο διάβασμα μαζί με τις αδελφές της Μαργαρίτα, Σάντσια και Βεατρίκη όλες αξιόλογες που έγιναν σύζυγοι μεγάλων Ευρωπαίων βασιλιάδων, ήταν γνωστή για την εξυπνάδα της, την ικανότητα της να γράφει ποιήματα και την πρωτοπορία της στην μόδα. [2]

Γάμος της Ελεονώρας με τον βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο Γ'[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τον γάμο της μεγαλύτερης αδελφής της Μαργαρίτας με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο τον Άγιο ο θείος της Γουλιέλμος συναντήθηκε με τον βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο Γ' με στόχο να παντρέψει την Ελεονόρα μαζί του. Το πρόβλημα δημιουργήθηκε με το μεγάλο ύψος της προίκας που ζητούσε ο Ερρίκος φτάνοντας τα 20.000 ασημένια μάρκα για να αντισταθμίσει τα έξοδα που έκανε από τον γάμο της αδελφής του Ισαβέλλα, η διαφορά λύθηκε όταν ο Ραϋμόνδος Βερεγκάριος Δ΄ του υποσχέθηκε ότι θα πάρει 10.000 μάρκα μετά τον θάνατο του. Η Ελεονόρα όπως οι αδελφές της, η μητέρα της και η γιαγιά της φημιζόταν για την ομορφιά της, περιγράφεται σαν μελαχρινή με μαύρα μαλλιά και ωραία μάτια. [3] Στις 22 Ιουνίου/1235 σε ηλικία 12 ετών όπως καταγράφεται η Ελεονόρα αρραβωνιάστηκε τον νεαρό βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο Γ', [4].

Η τελετή του γάμου με τον Ερρίκο Γ΄ έγινε το 1236 στον καθεδρικό ναό του Καντέρμπουρι από τον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι Εδμόνδο Ρίτς. [5] Η Ελεονόρα δεν είχε πατήσει ποτέ το πόδι της στην Αγγλία μέχρι τότε ούτε είχε δει ποτέ τον μελλοντικό σύζυγο της. [6] Φορούσε ένα αστραφτερό χρυσό φόρεμα στενά δεμένο στην μέση, πολύ ανοιχτό στα πόδια με μακριά μανίκια επενδεδυμένα με ερμίνα, [7] τον γάμο ακολούθησε μεγαλοπρεπέστατο συμπόσιο στο οποίο ήταν προσκεκλημένη όλη η Αγγλική αριστοκρατία. [8]

Μίσος των Άγγλων απέναντι της ως βασίλισσα της Αγγλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελεονόρα ήταν υπερβολικά αφοσιωμένη και πιστή στο Ερρίκο Γ' όπως όλες οι αδελφές της με τους συζύγους τους, αλλά έφερε από την Προβηγκία στην Αγγλική αυλή έναν μεγάλο αριθμό από ξαδέλφους, θείους και ευγενείς τους οποίους ο ίδιος ο Ερρίκος είχε σε προνομιακή θέση κάτι που την έκανε άκρως μισητή στον Αγγλικό λαό. [9] Ο θείος της Γουλιέλμος της Σαβοΐας έγινε προσωπικός σύμβουλος του ίδιου του Ερρίκου Γ' υποτιμώντας σημαντικά τους γηγενείς Άγγλους ευγενείς. [10] Το μίσος των Άγγλων απέναντι της φάνηκε όταν ο σύζυγος της έφυγε για την Νορμανδία αφήνοντας την ίδια την Ελεονόρα αντιβασίλισσα (1253), το μίσος εκδηλώθηκε από μια σκληρή επίθεση που δέχτηκε απο τους κατοίκους του Λονδίνου στις 13 Ιουλίου/1263, την αναγνώρισε όταν έπλεε στον Τάμεση, χτυπώντας άσχημα την οδηγό με πέτρες, λάσπη, λαχανικά και χαλασμένα αυγά. [11] Οι κάτοικοι του Λονδίνου ιδιαίτερα ήταν πολύ περισσότερο εξοργισμένοι μαζί της επειδή τους επέβαλλε για εκδίκηση βαριά φορολογία με την επιστροφή όλων των παλιών φόρων και με πρόστιμα. [12] Η Ελεονόρα τελικά σώθηκε μόνο με την επέμβαση του ίδιου του δημάρχου του Λονδίνου Τόμας Φίτζτομας ο οποίος την φυγάδευσε και της πρόσφερε καταφύγιο το σπίτι του επισκόπου του Λονδίνου.

Βασιλομήτωρ του γιου της Εδουάρδου Α'[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1272 πέθανε ο σύζυγος της Ερρίκος Γ' και ο μεγαλύτερος γιος της Εδουάρδος έγινε βασιλιάς της Αγγλίας ως Εδουάρδος Α' σε ηλικία 33 ετών η ίδια η Ελεονόρα παρέμεινε στην αυλή του γιου της ως βασιλομήτωρ και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τα εγγόνια της. Ο θάνατος του εγγονού της Ερρίκου στον οποίο είχε αδυναμία (1274) την γέμισε με έντονη θλίψη, έδωσε εντολή να θάψουν την καρδιά του στο Γκουίλντφορντ που ίδρυσε στην μνήμη του, την επόμενη χρονιά (1275) πέθαναν και οι δυο κόρες της η Μαργαρίτα στις 26 Φεβρουαρίου και η Βεατρίκη στις 24 Μαρτίου. Η Ελεονόρα απογοητευμένη στην συνέχεια αποσύρθηκε για την υπόλοιπη ζωή της σε μοναστήρι με τους μοναδικούς ανθρώπους που είχε επικοινωνία ήταν η αδελφή της βασίλισσα της Γαλλίας Μαργαρίτα και ο γιος της βασιλιάς της Αγγλίας Εδουάρδος Α'. Η Ελεονόρα πέθανε στις 25 Ιουνίου/1291 στο Αμέσμπουρι 8 μίλια βόρεια του Σαλίσμπουρι, τάφηκε στις 11 Σεπτεμβρίου/1291 στο αβαείο της Αγίας Μαρίας και του Αγίου Μέλορ, είναι η μοναδική βασίλισσα της Αγγλίας της οποίας δεν έχει επισημανθεί ο τάφος ακόμα, η καρδιά της μεταφέρθηκε στο Λονδίνο και τάφηκε στην κοινότητα των Φραγκισκιανών. [13]

Πρωτοπόρος στις επιστήμες και στην μόδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελεονόρα περιγράφεται σαν πολύ μορφωμένη, έξυπνη και με ικανότητες να γράφει ποιήματα, [14] εκτός από την ομορφιά της έμεινε γνωστή και σαν πρωτοπόρος της μόδας με υφάσματα που εισήγαγε από την Γαλλία. [15] Φορούσε πάντοτε ημιχρωματιστούς χιτώνες με χρυσούς ή ασημένιους κορσέδες, λάτρευε τα κόκκινα μεταξωτά με διακοσμήσεις από επίχρυσο τριαντάφυλλο και για καλύψει τα σκούρα μαλλιά της φορούσε καμαρωτά καλύμματα, το κεφάλι της φαινόταν έτσι σαν λουλούδι σε ένα περιτυλισσόμενο σπαθί. [16] Είχε μεγάλη αγάπη όταν ήταν παιδί για τους τροβαδούρους και τα τραγούδια τους κάτι που συνέχισε για όλη την ζωή της, αγόραζε και διάβαζε βιβλία που σχετίζονταν με διάφορες ιστορίες από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες της.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον σύζυγο της βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο Γ' παιδιά της ήταν :

Η Ελεονόρα φαίνεται ότι είχε μεγάλη αδυναμία στον γιο της Εδουάρδο, όταν αρρώστησε σε βαθμό που ήταν έτοιμος να πεθάνει (1246) έμεινε μαζί του στο αβαείο του Μπωλιέ στο Αμπσίρ για τρεις βδομάδες πολύ περισσότερο από ότι το επέτρεπαν οι θρησκευτικοί κανόνες. Όταν ο Εδουάρδος ανάρρωσε έπεισε τον σύζυγο της βασιλιά Ερρίκο να του παραχωρήσει το δουκάτο της Γασκώνης (1249), η μικρότερη κόρη της Κατερίνα είχε εκφυλιστική ασθένεια γι'αυτό ήταν κουφή όταν πέθανε σε ηλικία τριών ετών (1257) πένθησε τον θάνατο της πολύ βαριά μαζί με τον σύζυγο της. [17]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Strickland, Agnes. Lives of the Queens of England: From the Norman Conquest
  2. Cox 1974, p. 463.
  3. Costain 1959, p. 125-126.
  4. Charles Cawley, Medieval Lands, Provence
  5. Sadler 2008, p. 32.
  6. Costain 1959, p. 127.
  7. Costain 1959, p. 129.
  8. Costain 1959, p. 129-130.
  9. Costain 1959, p. 130-140.
  10. Cox 1974, p. 50.
  11. Costain 1959, p. 253-254.
  12. Costain 1959, p. 206-207.
  13. Howell 2004.
  14. Costain 1959, p. 127.
  15. Costain 1959, p. 140.
  16. Costain 1959, p. 140.
  17. Costain 1959, p. 167.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Costain, Thomas B. (1959). The Magnificent Century. Garden City, New York: Doubleday and Company.
  • Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0691052166.
  • Howell, Margaret (1997). Eleanor of Provence: Queenship in Thirteenth-century England.
  • Howell, Margaret (2004), "Eleanor (Eleanor of Provence) (c.1223–1291), queen of England", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford: Oxford University Press, retrieved 2010-12-14
  • Sadler, John (2008). The Second Barons' War: Simon de Montfort and the Battles of Lewes and Evesham. Casemate Publishers. ISBN 978-1-84415-831-7.
  • Cawley, Charles, Medieval Lands Project on Eleonore Berenger of Provence, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,[self-published source][better source needed]
  • The Peerage: Eleanor of Provence: [1]
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eleanor of Provence της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).