Κοινότητα Σταυροπηγίου Μεσσηνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Σταυροπήγιο Μεσσηνίας)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κοινότητα Σταυροπηγίου Μεσσηνίας
Διοικητική υπαγωγή
Αποκεντρωμένη Διοίκηση:

Πελοποννήσου - Δυτικής Ελλάδας - Ιονίου

Περιφέρεια: Πελοποννήσου
Περιφερειακή Ενότητα: Μεσσηνίας
Δήμος: Δυτικής Μάνης
Δημοτική Ενότητα: Αβίας
Κοινότητα: Σταυροπηγίου
Οικισμοί: Σταυροπήγιο, Μάλτα

Η Κοινότητα Σταυροπηγίου, με έδρα το Σταυροπήγιο, περιέχει τους οικισμούς Σταυροπήγιο και Μάλτα. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αβίας, του Δήμου Δυτικής Μάνης και υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας, της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει 414 κατοίκους.[1]

Πληθυσμός Κοινότητας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πληθυσμός Κοινότητας Σταυροπηγίου Μεσσηνίας
Κοινότητα Σταυροπηγίου Μεσσηνίας (Έδρα: Σταυροπήγιο)
Κοινότητα, Οικισμοί Κοινότητα Σταυροπηγίου Σταυροπήγιο Μάλτα
Κάτοικοι (2011) 414 312 102

Οικισμοί Κοινότητας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σταυροπήγιο Μεσσηνίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Σταυροπήγιο[2] είναι μεσογειακό χωριό πνιγμένο στα ελαιοπερίβολα, κτισμένο στην πλαγιά του λόφου όπου βρίσκεται το Κάστρο της Ζαρνάτας.[3][4] Διαθέτει Νηπιαγωγείο. Το Σταυροπήγιο ήταν έδρα Επισκοπής και καπεταναίοι της περιοχής ήταν οι μετέπειτα Μπέηδες της Μάνης, Τζανέτμπεης Κουτούφαρης (πρώτος Μπέης 1776-1779) και ο Παναγιώτμπεης Κουμουντουράκης (1798-1803).

Μάλτα Αβίας Μεσσηνίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μάλτα[5] είναι Μανιάτικο Πυργοχώρι, όπου υπάρχει ο ιστορικός πύργος των Κουτουφαραίων - Αλούπηδων. Στην περιοχή δεσπόζει σε κοντινό λόφο ο πύργος του Μαυρίκου (1814),[6] χαρακτηρισμένος Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο, από το Υπουργείο Πολιτισμού.[7] Πρόκειται για οχυρό πυργόσπιτο, που κτίσθηκε το 1814 από τον Μαυρίκο, προεστό της Μάλτας. Μετά από 1 χιλιόμετρο απόσταση, βρίσκεται η γυναικεία μονή Ανδρουμπεβίτσας,[8] βυζαντινό κτίσμα με στοιχεία μανιάτικης αρχιτεκτονικής (χαρακτηρισμένη ως Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο), ενώ στο Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (χαρακτηρισμένος ως Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο), σώζονται μερικές σπουδαίες τοιχογραφίες του 13ου αιώνα. Επιπλέον, το Υπουργείο Πολιτισμού, με αποφάσεις του, έχει χαρακτηρίσει στην Κοινότητα Σταυροπηγίου, ως Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία τον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής και τον Ιερό Ναό Αγίων Νικολάου και Ιωάννου Προδρόμου.

Διοικητικές μεταβολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σταυροπηγίου (Κοινότητας Πηγής, Κοινότητας Μπαρουσίων ή Βαρουσίων)
Κοινότητα Μπαρουσίων ή Βαρουσίων Λακωνίας
ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 Σύσταση της Κοινότητας Μπαρουσίων ή Βαρουσίων, με την απόσπαση του οικισμού Μπαρούσια ή Βαρούσια, από το Δήμο Αβίας και τον ορισμό του ως έδρα της Κοινότητας Μπαρουσίων ή Βαρουσίων.

Ο οικισμός Μαλευριάνικα, αποσπάται από το Δήμο Αβίας και προσαρτάται στην Κοινότητα Μπαρουσίων ή Βαρουσίων.

ΦΕΚ 476Α - 31/12/1915 Ο οικισμός Μάλτα, αποσπάται από την Κοινότητα Κάμπου και προσαρτάται στην Κοινότητα Μπαρουσίων ή Βαρουσίων.
ΦΕΚ 8Α - 12/01/1938 Η Κοινότητα Μπαρουσίων ή Βαρουσίων, αποσπάται από την Επαρχία Οιτύλου, του Νομού Λακωνίας και υπάγεται στην Επαρχία Καλαμών, του Νομού Μεσσηνίας.
Κοινότητα Μπαρουσίων ή Βαρουσίων Μεσσηνίας
ΦΕΚ 8Α - 12/01/1938 Η Κοινότητα Μπαρουσίων ή Βαρουσίων, αποσπάσθηκε στην Επαρχία Καλαμών, του Νομού Μεσσηνίας, από την Επαρχία Οιτύλου, του Νομού Λακωνίας.
16-10-1940 Ο οικισμός Μαλευριάνικα, της Κοινότητας Μπαρουσίων ή Βαρουσίων, καταργείται.
ΦΕΚ 253Α - 14/12/1957 Ο οικισμός Μπαρούσια ή Βαρούσια, της Κοινότητας Μπαρουσίων ή Βαρουσίων, μετονομάζεται σε Πηγή.

Η Κοινότητα Μπαρουσίων ή Βαρουσίων, μετονομάζεται σε Κοινότητα Πηγής.

Κοινότητα Πηγής Μεσσηνίας
ΦΕΚ 253Α - 14/12/1957 Η Κοινότητα Πηγής, προήλθε από τη μετονομασία της Κοινότητας Μπαρουσίων ή Βαρουσίων.
ΦΕΚ 5Α - 07/01/1959 Ο οικισμός Πηγή, της Κοινότητας Πηγής, μετονομάζεται σε Σταυροπήγιο.

Η Κοινότητα Πηγής, μετονομάζεται σε Κοινότητα Σταυροπηγίου.[9]

Κοινότητα Σταυροπηγίου Μεσσηνίας
ΦΕΚ 5Α - 07/01/1959 Η Κοινότητα Σταυροπηγίου, προήλθε από τη μετονομασία της Κοινότητας Πηγής.
17-03-1991 Αναγνώριση του οικισμού Λαγκάδια και προσάρτησή του στην Κοινότητα Σταυροπηγίου.
ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 Οι οικισμοί Σταυροπήγιο, Μάλτα και Λαγκάδια, αποσπώνται από την Κοινότητα Σταυροπηγίου και προσαρτώνται στο Δήμο Αβίας.

Διατελέσαντες Κοινοτάρχες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκλεγμένοι Πρόεδροι Κοινότητας Σταυροπηγίου Μεσσηνίας (1979 - 1998)
Κοινότητα Σταυροπηγίου Μεσσηνίας
Θητεία 1979 - 1982 1983 - 1986 1987 - 1990 1991 - 1994 1995 - 1998
Πρόεδρος Κοινότητας[10] Κουρούπης Βασίλειος Σκαρπαλέζος Γεώργιος Σκαρπαλέζος Γεώργιος Κουρούπης Βασίλειος Κουρούπης Βασίλειος

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χάρτης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]