Μετάβαση στο περιεχόμενο

Τσέρια Μεσσηνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 36°54′56.2″N 22°16′10.9″E / 36.915611°N 22.269694°E / 36.915611; 22.269694

Τσέρια
Τσέρια is located in Greece
Τσέρια
Τσέρια
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΠελοποννήσου
Περιφερειακή ΕνότηταΜεσσηνίας
ΔήμοςΔυτικής Μάνης
Δημοτική ΕνότηταΛεύκτρου
Γεωγραφία
ΝομόςΜεσσηνίας
Υψόμετρο600-750
Πληθυσμός
Μόνιμος75
Έτος απογραφής2021

Τα Τσέρια είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας.[1][2]

Τα Τσέρια βρίσκονται στη Μεσσηνιακή Μάνη, στις παρυφές του Ταϋγέτου[1] πάνω από την Καρδαμύλη (13 χλμ. ΒΔ.) και 32 χλμ. ΝΑ. από την Καλαμάτα σε υψόμετρο 600-750 μέτρα. Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, η ονομασία τους προέρχεται από τα τσεράτσια ή ξυλοκέρατα (χαρούπια), που αφθονούσαν στην περιοχή. Οι κάτοικοί του φημίζονταν ως πετρομάστορες.[3]

Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Τσέρια δημιουργήθηκαν στα τέλη του 17ου αιώνα (όπως και τα γύρω από αυτά οικισμοί) από κατοίκους της περιοχής της Ανδρουβίστας και αναφέρονται το 1670 από τον Τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή.[4]

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία Tséria να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (Sparte Occidentale) → Τμήμα Ανδρουβίστας (Section d’ Androuvista) και να έχει πληθυσμό 60 οικογένειες (συνολικά 285 άτομα).[5]

Αναφέρονται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821, το 1835 να προσαρτώνται στον τότε δήμο Λεπτινίου. Το 1913 με το ΦΕΚ 260Α - 20/12/1913 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.[6] Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Γιατραίικα, Ζαχαριά, Καταφύγιο, Λεφτίνι και Πεδινό αποτελούν την κοινότητα Τσερίων[7] που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 είχε 113 κατοίκους.[8]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα. 58. Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος. 1996. σελ. 203.
  2. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. 34. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 31.
  3. «Τσέρια». Messinian Mani. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2025.
  4. «Τσέρια». messinia.mobi. 6 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2025.
  5. «Τσέρια, Το οικιστικό δίκτυο της Πελοποννήσου στα χρόνια της Επανάστασης». Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών / Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.
  6. «Τσέρια Μεσσηνίας». Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ. Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2024.
  7. «Νόμος 4555/2018 - ΦΕΚ 133/Α/19-7-2018 ( Άρθρα 1 - 151) (Πρόγραμμα ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ) (Κωδικοποιημένος)». e-nomothesia.gr | Τράπεζα Πληροφοριών Νομοθεσίας. 19 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2024.
  8. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού Απογραφής 2011», σελ. 10782 (σελ. 308 του pdf)