Προσήλιο Μεσσηνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 36°55′7″N 22°14′15″E / 36.91861°N 22.23750°E / 36.91861; 22.23750 Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Προσήλιο (αποσαφήνιση)

Προσήλιο Μεσσηνίας
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Προσήλιο Μεσσηνίας
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Πελοποννήσου
Δήμος Δυτικής Μάνης
Δημοτική ενότητα Λεύκτρου
Τοπική κοινότητα Προσηλίου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου
Νομός Μεσσηνίας
Υψόμετρο 360
Πληθυσμός 147 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Λιασίνοβα
Ταχ. κωδ. 24022

Το Προσήλιο είναι ημιορεινός οικισμός στο νομό Μεσσηνίας σε υψόμετρο 360 μέτρα[1]. Το χωριό βρίσκεται 30 χλμ. νότια της Καλαμάτας, ενώ μαζί με τον οικισμό Κάλυβες αποτελούσε Κοινότητα και τώρα Δημοτικό Διαμέρισμα στο δήμο Λεύκτρου. Είναι ηλιόλουστο χωριό, αμφιθεατρικά κτισμένο στη πλαγιά λόφου με θέα προς την Καρδαμύλη και τον Μεσσηνιακό κόλπο.

Όπως πολλά χωριά στη Μάνη γύρω στη δεκαετία του '60, το Προσήλιο απέκτησε την ονομασία του το 1956, χάνοντας τη Σλάβικης προέλευσης ονομασία Λιασίνοβα.[2]

Ο ναός του Αγίου Γεωργίου κατέχει περίοπτη θέση στο χωριό, και κτίστηκε πάνω σε παλαιότερη ερειπωμένη εκκλησία, τον Άη Δημήτρη. Το καμπαναριό του χρονολογείται γύρω στα 1803 ενώ το υπόλοιπο τμήμα του ναού είναι μεταγενέστερο χρονολογούμενο γύρω στα 1830.

Ο Πύργος του Πατριαρχέα στη κεντρική πλατεία του Προσηλίου εντάσσεται στη γνωστή παραδοσιακή αρχιτεκτονική της Μάνης. Με περίπου τετράγωνη κάτοψη, είναι ένα κτίσμα μεγάλου ύψους κατασκευασμένο από τοπικούς λίθους σε τρία ή τέσσερα διαφορετικά επίπεδα. Ο αμυντικός κυρίως χαρακτήρας του πύργου και τα παράθυρά του προσφέρουν πολύτιμα στοιχεία σχετικά με την ταραγμένη ιστορικά περιοχή και τους μακρόχρονους αγώνες της[3].

Με βάση τη στατιστική υπηρεσία για την απογραφή του πληθυσμού της Ελλάδας του 2001 [1], το Προσήλιο μετρούσε 183 κατοίκους. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί τις Καλύβες συναποτελούν τη Τοπική Κοινότητα Προσηλίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα ΝαυΛεύκτρου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός του είναι 147 κάτοικοι[4].

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Παπαρρηγόπουλος 1874: Ιστορία του ελληνικού έθνους από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι των νεωτέρων, υπό Κωνσταντίνου Παπαρρηγοπούλου, τόμος πέμπτος και τελευταίος, εν Αθήναις, εκ του τυπογραφείου Ν. Γ. Πάσσαρη, οδώ Ευριπίδου, αριθ. 51, 1874.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]