Σκιάθος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°10′00″N 23°27′00″E / 39.1667°N 23.45°E / 39.1667; 23.45

Σκιάθος
Η πόλη της Σκιάθου
Γεωγραφία
Αρχιπέλαγος Αιγαίο Πέλαγος
Νησιωτικό σύμπλεγμα Σποράδες
Έκταση 48 χλμ2
Υψόμετρο 433 μ
Υψηλότερη κορυφή Καραφιλτζανάκα
Χώρα
Περιφέρεια Θεσσαλίας
Νομός Μαγνησίας
Πρωτεύουσα Σκιάθος (πόλη)
Δημογραφικά
Πληθυσμός 6.088 (απογραφής 2011)
Πυκνότητα 126,8 /χλμ2
Πρόσθετες πληροφορίες
Ιστοσελίδα www.skiathos.gr

Η Σκιάθος είναι το πιο κοντινό στη στεριά από τα νησιά των Σποράδων. Απέχει 41 ναυτ. μίλια από την πρωτεύουσα του νομού Μαγνησίας, το Βόλο και μόλις 2,4 μίλια από τις ακτές του νοτίου Πηλίου, έχει ανατολικά τη Σκόπελο σε απόσταση περίπου 6 ναυτικών μιλίων,προς νότο την Εύβοια από την οποία απέχει 16 ν.μ και προς βορά βρίσκεται ο Θερμαϊκός κόλπος και απέχει 95 ν.μ. από τη Θεσσαλονίκη[1]. Η έκταση του νησιού είναι 48 τ.χλμ.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχαιότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σκιάθος κατοικείται ήδη από τα προϊστορικά χρόνια, κατά πάσα πιθανότητα από Πελασγούς και αργότερα πιθανόν και από Κρήτες.[2]Από τα αρχαιότατα χρόνια μέχρι σήμερα ονομαζόταν πάντοτε Σκιάθος. Το 480 π.Χ., ο στόλος του βασιλιά Ξέρξη χτυπήθηκε από μία θύελλα και προσέκρουσε στις ξέρες της Σκιάθου. Η πόλη της Σκιάθου ήταν σταθερά σύμμαχος των Αθηναίων, τόσο στην Α' όσο και στη Β' Αθηναϊκή Συμμαχία.

Το 338 π.Χ. η Σκιάθος περιήλθε στην κυριαρχία των Μακεδόνων και έτσι το νησί έζησε ανενόχλητο για πολλά χρόνια. Ιστορικά εμφανίζεται πάλι από την εποχή του Μακεδόνα βασιλέα Φιλίππου Ε', την περίοδο που βρισκόταν σε πόλεμο με τους Ρωμαίους (200-199 π.Χ.), οπότε και το νησί καταστρέφεται κατά τις πολεμικές επιχειρήσεις αλλά και την δράση του Ρωμαϊκού στόλου.[3]

Βυζάντιο-Ενετοκρατία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για τη Βυζαντινή περίοδο δεν έχουμε πολλές πληροφορίες. Το 758 μ.Χ. επί αυτοκράτορος Κωνσταντίνου του Κοπρώνυμου , στο λιμάνι της Σκιάθου ήταν αγκυροβολημένος ο Βυζαντινός στόλος οποίος έσπευσε να βοηθήσει τη Θεσσαλονίκη που επρόκειτο να της επιτεθούν οι Βούλγαροι και οι Σλάβοι. Είναι γνωστό πάντως πως το νησί υπέφερε πολύ από επιδρομές πειρατών. Το φαινόμενο της πειρατείας συνεχίστηκε τόσο κατά τη διάρκεια της σύντομης Ενετοκρατίας, όσο και στην Τουρκοκρατία. Το 1207 οι αδελφοί Γκύζη κατέλαβαν το νησί και έχτισαν το Μπούρτζι, ένα μικρό ενετικό φρούριο- παρόμοιο με το Μπούρτζι στο Ναύπλιο- σε ένα νησάκι ακριβώς έξω από την πόλη της Σκιάθου, για να προστατεύσουν την πρωτεύουσα από τους πειρατές. Οι αδελφοί Γκύζι και οι διάδοχοί τους εξουσίαζαν τα νησιά την περίοδο 1204-1276, έως ότου ο Βυζαντινός στόλος τους έδιωξε από τις Βόρειες Σποράδες. Το φρούριο Μπούρτζι απεδείχθη αναποτελεσματικό για την προστασία του πληθυσμού από τις πειρατικές επιδρομές και, στα μέσα του 14ου αιώνα, οι κάτοικοι εγκατέλειψαν τη βυζαντινή πολίχνη και εγκαταστάθηκαν σε ένα φυσικό οχυρό στο βόρειο τμήμα του νησιού, που το τείχισαν. Το Κάστρο αυτό ιδρύθηκε περί τα μέσα του 14ου αιώνα.[4]

Νεότερα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σκιάθος είχε σημαντική συνεισφορά με το ναυτικό της στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και αποτέλεσε τμήμα του πρώτου ελληνικού κράτους. Το 1829 οι Σκιαθίτες εγκατέλειψαν το Κάστρο και επέστρεψαν στην παλαιά βυζαντινή πολίχνη, τη σημερινή πόλη της Σκιάθου. Tο 1919 βρήκαν καταφύγιο στο νησί Έλληνες Μικρασιάτες από το χωριό Αγία Παρασκευή Τσεσμέ της Μικράς Ασίας καθώς αντιμετώπιζαν διωγμούς από τους Τούρκους. Όταν κατέπαυσαν οι τουρκικές βιαιότητες -παροδικά όπως θα αποδεικνυόταν- επανέκαμψαν στη Μικρά Ασία. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, οι ίδιες οικογένειες εγκαταστάθηκαν μόνιμα στο νησί (κάποιες εξ αυτών αργότερα πήγαν στον Νέο Μαρμαρά). Η εγκατάσταση των Μικρασιατών στη Σκιάθο έγινε αφενός γιατί την είχαν γνωρίσει ως τόπο κατά την πρώτη εγκατάστασή τους το 1919, αφετέρου διότι θύμιζε σε αυτούς την παραθαλάσσια πατρίδα τους στη Μικρά Ασία. Έτσι, το νησί εμπλουτίστηκε πληθυσμιακά, πολιτισμικά και οικονομικά.[5] [6]

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραλίες και νησίδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μικρή Ασέληνος στο βόρειο τμήμα του νησιού

Η Σκιάθος διαθέτει πλούσια βλάστηση και πολλές παραλίες όπως οι παρακάτω:

  • Ξάνεμος
  • Μεγάλη Άμμος
  • Αχλαδιές
  • Βρωμόλιμνο
  • Αγία Παρασκευή
  • Τρούλος
  • Μεγάλος και Μικρός Ασέληνος
  • Μάραθα
  • Κουκουναριές
  • Μπανάνα ή Κρασάς
  • Μανδράκι
  • Λιμανάκι του Ξέρξη
  • Κεχριά
  • Λαλάρια
  • Κάστρο
  • Μεγάλη Άμμος
  • νησί Τσουγκριά

[7]

Μπροστά στην είσοδο του λιμανιού υπάρχουν μικρά νησιά, κυριότερα των οποίων είναι: Μικρός Τσουγκριάς (85 στρέμματα), Μεγάλος Τσουγκριάς (1225 στρ.), Μαραγκός (85στρ.), Άρκος (450 στρ.), Ασπρόνησο (190 στρ.).[8] Το νησί έχει δύο μικρές λίμνες, του Αγίου Γεωργίου με έκταση 120 στρέμματα και τη Στροφυλιά με έκταση 95 στρέμματα, κοντά στην παραλία Κουκουναριές.[1]

Μνημεία και κτίρια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην πόλη της Σκιάθου βρίσκεται άψογα διατηρημένο το σπίτι του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη που γεννήθηκε και έζησε στο νησί. Στο λιμάνι της πόλης, σε μια μικρή χερσόνησο υπάρχει το ενετικό φρούριο (Μπούρτζι) όπου σήμερα λειτουργεί το Ναυτικό Μουσείο. Μέσα στο φρούριο κτίσθηκε με μέριμνα και δαπάνη του Ανδρέα Συγγρού το Δημοτικό σχολείο του νησιού στο οποίο στεγάζεται πλέον το πολιτιστικό κέντρο της Σκιάθου.

Ναοί και Μονές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην πόλη της Σκιάθου υπάρχουν οι εκκλησίες του Αγίου Νικολάου, της Γεννήσεως της Θεοτόκου (όπου φυλάσσεται η κάρα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη αλλά και η ιστορική εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας την οποία μετέφεραν στη Σκιάθο πρόσφυγες από τη Λίμνη Ευβοίας), των Τριών Ιεραρχών και της Αγίας Τριάδας.

Στο νησί υπάρχουν και πολλές παλιές εκκλησίες και μοναστήρια[9]. Οι εκκλησίες που βρίσκονται μέσα στο Κάστρο της Σκιάθου είναι 9 ( Χριστός, Άγιος Νικόλαος, Αγία Μαρίνα, Παναγία η Πρέκλα, Άγιος Βασίλειος, Παναγία η Μεγαλομάτα, Αγία Κυριακή, Άγιοι Απόστολοι και Άγιος Δημήτριος).

Σε διάφορα μέρη του νησιού υπάρχουν διάσπαρτες περισσότερες από πενήντα εκκλησίες και ξωκκλήσια. Αναφέρονται επτά μοναστήρια[10]. Τα μοναστήρια αυτά είναι: του Ευαγγελισμού εκτός Κάστρου, του Αγίου Ιωάννη του Κρυφού (Πασχαλαίοι), της Παναγίας της Εικονίστριας (Κουνίστρας), της Παναγίας της Κεχριάς, του Αγίου Ιωάννου του Κρυφού (Παρθένη) και του Αγίου Χαράλαμπους. Ιστορική είναι η Μονή του Ευαγγελισμού, όπου το 1807 ελήφθη η απόφαση για τη δημιουργία της πρώτης Ελληνικής σημαίας με λευκό σταυρό σε κυανό φόντο.

Ο δήμος Σκιάθου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δήμος Σκιάθου
Δήμος

Dimos Skiathou.png

Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Έδρα Σκιάθος
Διοίκηση  
 • Δήμαρχος Δημήτριος Πρεβεζάνος (2014)
Διοικητική διαίρεση  
 • Αποκ. διοίκηση Αποκεντρωμένη διοίκηση Θεσσαλίας - Στερεάς Ελλάδας
 • Περιφέρεια Θεσσαλίας
 • Περιφ. ενότητα Σποράδων
Διαμέρισμα Σποράδες
Νομός Μαγνησίας
Έκταση 49,9 km2
Πληθυσμός 6.088 (απογραφή 2011)

Ο δήμος Σκιάθου είναι δήμος της Περιφέρειας Θεσσαλίας (Σχέδιο Καλλικράτης με έδρα τη Σκιάθο.

Από το 1999 έως το 2010, σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας, ανήκε στο νομό Μαγνησίας. Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 τα διοικητικά όρια του δήμου και η έδρα του δε μεταβλήθηκαν. Η διοικητική του υπαγωγή, ωστόσο, μεταφέρθηκε από τη Νομαρχία Μαγνησίας στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Περιλαμβάνει τη Σκιάθο και τις γύρω νησίδες. Αναλυτικά οι οικισμοί και οι νησίδες που αποτελούν το Δήμο Σκιάθου είναι:

Δήμος Σκιάθου [ 6.088 ]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για την Σκιάθο παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός, 3ος Τόμος, και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-331 που καλύπτει όλες τις Βόρειες Σποράδες.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Φραγκούλας, Ιωάννης (1997). Σκιάθος, το νησί του Παπαδιαμάντη. Βόλος: ΩΡΕΣ, σελ. 11-12. 
  2. Σαμψών, Αδαμάντιος (1977). Η Σκιάθος από τους προϊστορικούς χρόνους μέχρι των αρχών του 20ου αιώνος. ΑΘΗΝΑΙ, σελ. 7-13. 
  3. Η Ιστορία της Σκιάθου
  4. Η Ιστορία της Σκιάθου
  5. Το Κάστρο της Σκιάθου, η μεσαιωνική πολιτεία (1350-1827)
  6. Φραγκούλας, Ιωάννης (1997). Σκιάθος, το νησί του Παπαδιαμάντη. Βόλος: ΩΡΕΣ, σελ. 27-73. 
  7. Ερσελμαν, Ανδρέας. Σκιάθος, το νησί του Παπαδιαμάντη. Οίκος Μ. Σαλίβερου. 
  8. Φραγκούλας, Ιωάννης (1997). Σκιάθος, το νησί του Παπαδιαμάντη. Βόλος: ΩΡΕΣ, σελ. 23. 
  9. Αλεξίου, Αλέξης (1996). ΣΚΙΑΘΟΣ, Η αρχιτεκτονική των μεταβυζαντινών μνημείων, σελ. Θεσσαλονίκη. 
  10. Καταγραφή μοναστηριών Βορείων Σποράδων, Τεχνικό Επιμελητήριο Μαγνησίας, Μ.Γάκη, Α. Περιβολάρης, Α.Χατζηγεωργίου, Π.Κουλούρης, Ν.Γεωργιάδης, Γ.Πολυμενίδης, Β.Παρασκευά, Μ.Νάνου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

wiktionary logo
Το Βικιλεξικό έχει σχετικό λήμμα:
voyage logo
Στα Βικιταξίδια υπάρχουν ταξιδιωτικές οδηγίες για τoν προορισμό
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα