Ιερεμίας Γκίζι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιερεμίας Γκίζι
Γενικές πληροφορίες
Θάνατος 1252
Υπηκοότητα Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας
Περίοδος ακμής 13ος αιώνας
Οικογένεια
Αδέλφια Ανδρέας Γκίζι
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα άρχων (Σκιάθος, Σκόπελος και Σκύρος)

Ο Ιερεμίας Γκίζι (ιταλικά: Geremia Ghisi, Τζερεμία Γκίζι) ήταν Ενετός ευγενής, ο οποίος, προς το 1207, μετά την Δ΄ Σταυροφορία, κατέλαβε τα ελληνικά νησιά της Σκιάθου, της Σκοπέλου και της Σκύρου και κατέστη άρχοντάς τους, ενώ ο αδερφός του, Ανδρέας Γκίζι, κατέλαβε τα νησιά της Τήνου και της Μυκόνου.[1][2] Η αδερφή ή ετεροθαλής αδερφή τους, Ανιέζε, νυμφεύθηκε τον Όθωνα ντε Σικόν, ο οποίος είχε καταστεί άρχοντας της Καρύστου στην Εύβοια.[3]

Προς το 1239, ο Ιερεμίας, με την βοήθεια του αδερφού του, Ανδρέα, εκδίωξε έτερο Ενετό ευγενή, τον Μαρίνο Ντάντολο, από το φέουδό του της Άνδρου. Ο Ντάντολο απεβίωσε λίγο καιρό αργότερα, ωστόσο η χήρα και η αδερφή του διαμαρτυρήθηκαν ενώπιον του Μεγάλου Συμβουλίου της Βενετίας, το οποίο, τον Αύγουστο του 1243, διέταξε τον Ιερεμία να επιστρέψει την Άνδρο στους κληρονόμους του Ντάντολο, επί ποινή εξορίας από την Βενετία και κατάσχεσης της περιουσίας που είχε ο ίδιος, καθώς και ο αδερφός του Ανδρέας, στην πόλη. Παρά το διάταγμα αυτό, ο Ιερεμίας διατήρησε τον έλεγχο της Άνδρου έως τον θάνατό του λίγα χρόνια αργότερα. Το νησί, στην συνέχεια, περιήλθε υπό τον έλεγχο του Δούκα της Νάξου, Άγγελο Σανούδο, ωστόσο η συγκεκριμένη υπόθεση εξακολούθησε να αποτελεί αιτία διαμαχών ενώπιον των δικαστηρίων της Βενετίας μεταξύ του Ανδρέα Γκίζι, των Σανούδων, καθώς και των Κουερίνι, οι οποίοι και διεκδικούσαν την κληρονομιά των Ντάντολο, έως και τις αρχές της δεκαετίας του 1290, όταν και ο Δούκας Μάρκος Β΄ Σανούδοςο εξαγόρασε τις διεκδικήσεις του Νικκολό Κουερίνι επί της Άνδρου.[4][5]

Μετά τον θάνατο του Ιερεμία, ο συγγενής του, Φίλιππος Γκίζι, νυμφεύθηκε δια της βίας την κόρη του Ιερεμία, Ιζαμπέττα, και κατέλαβε τον έλεγχο των αρχικών φέουδων του Ιερεμία, έως ότου οι Βυζαντινοί, υπό τον Λικάριο, τα ανακατέλαβαν το 1277 και συνέλαβαν τον Φίλιππο αιχμάλωτο.[6] Μια έτερη κόρη του Ιερεμία, η Μαρκεζίνα, νυμφεύθηκε τον υιό του Δόγη Τζάκοπο Τιέπολο και μελλοντικό Δόγη (1268–75), Λορέντζο Τιέπολο.[7]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Setton 1976, σελ. 19 (note 78).
  2. Van Tricht 2011, σελίδες 112–113.
  3. Setton 1976, σελίδες 80 (note 51), 418.
  4. Setton 1976, σελίδες 429–432.
  5. Koumanoudi 2005, σελ. 257.
  6. Setton 1976, σελ. 426.
  7. Koumanoudi 2005, σελ. 254.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νέος τίτλος Άρχοντας της Σκιάθου, της Σκοπέλου και της Σκύρου
π. 1207 – μετά το 1243
Διάδοχος
Φίλιππος Γκίζι
Προκάτοχος
Μαρίνο Ντάντολο
Άρχοντας της Άνδρου
π. 1239 – μετά το 1243
Διάδοχος
Άγγελος Σανούδος
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Geremia Ghisi της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).