Πιπέρι Αλοννήσου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°21′03.56″N 24°19′22.61″E / 39.3509889°N 24.3229472°E / 39.3509889; 24.3229472

Νήσος Πιπέρι
Piperi Island, Sporades (01).jpg
Το νησί Πιπέρι όπως φαίνεται από τη θάλασσα
Piperi location.jpg
Γεωγραφία
ΑρχιπέλαγοςΑιγαίο Πέλαγος
Νησιωτικό σύμπλεγμαΣποράδες
Έκταση4,228 km2
Υψόμετρο352 μ
Χώρα
ΠεριφέρειαΘεσσαλίας
ΝομόςΜαγνησίας
ΔήμοςΑλοννήσου
Δημογραφικά
Πληθυσμός6 (απογραφής 2011)

Το Πιπέρι είναι νησί των Βορείων Σποράδων. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Αλοννήσου και εντός του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου Βορείων Σποράδων.
Έχει έκταση 4,228 τ.χλμ. και το ψηλότερο σημείο του είναι στα 352 μ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 6 κατοίκους.[1] Αποτελεί ένα από τα καταφύγια της Μεσογειακής φώκιας (Monachus monachus).

Καθεστώς Προστασίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Πιπέρι έχει χαρακτηριστεί Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης. Βρίσκεται στη Ζώνη Α1 του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου, είναι δηλαδή ο πυρήνας του. Ανήκει στον βιότοπο με Κωδικό Περιοχής GR1430005 και ονομασία «Κυρά Παναγιά, Πιπέρι, Ψαθούρα και γύρω νησίδες Άγιος Γεώργιος, Νήσοι Αδελφοί, Λεχούσα, Γαϊδουρονήσια», [2] ο οποίος είναι "Ζώνη Ειδικής Προστασίας" για τη διατήρηση των άγριων πτηνών.[3]

Ο συγκεκριμένος βιότοπος "Ζώνης Ειδικής Προστασίας" (ΖΕΠ) συγκαταλέγεται στους δεκαεπτά πιο σημαντικούς οικότοπους της Ελλάδας αναφορικά με δύο είδη απειλούμενης και προστατευόμενης ορνιθοπανίδας της Μεσογείου, τον Θαλασσοκόρακα (Phalacrocorax aristotelis desmarestii) και τον Αιγαιόγλαρο (Larus audouinii).[4]

Για τους παραπάνω σημαντικούς λόγους, η πρόσβαση στο συγκεκριμένο νησί απαγορεύεται χωρίς ειδική άδεια.[5] Ειδικότερα:

Στις επιτρεπόμενες δραστηριότητες περιλαμβάνονται:

  • Η έρευνα με ειδική άδεια και προϋποθέσεις.
  • Η συντήρηση της υπάρχουσας εκκλησίας και των σχετικών υποδομών.
  • Η κτηνοτροφία με παραδοσιακές μεθόδους, εφόσον οι ενδιαφερόμενοι έχουν εφοδιαστεί με τις απαραίτητες άδειες και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις και ειδικούς όρους που ισχύουν για το νησί.

Στις απαγορευμένες δραστηριότητες, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται:

  • Η προσέγγιση κάθε σκάφους σε απόσταση μικρότερη των 3 ναυτικών μιλίων από τις ακτές του νησιού με εξαίρεση των σκαφών που χρησιμοποιούνται στα πλαίσια των επιτρεπόμενων δραστηριοτήτων.

Ορνιθοπανίδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημαντική περιοχή για είδη που αναπαράγονται σε παράκτιους γκρεμούς, για διαβατικά παρυδάτια, αρπακτικά και στρουθιόμορφα.[6]

ΕΙΔΟΣ ΕΠΟΧΗ ΕΤΟΣ MIN MAX ΕΚΤΙΜΗΣΗ
Αιγαιόγλαρος Larus audouinii αναπαράγεται 1996 51 100 μέτρια
Μαυροπετρίτης Falco eleonorae αναπαράγεται 1996 400 - άγνωστη
Αρτέμης Calonectris diomedea αναπαράγεται 1995 400 - μέτρια
Μύχος Puffinus yelkouan αναπαράγεται 1995 άγνωστη

Μονή Ζωοδόχου Πηγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα μέσα του 18ου αιώνα, στο νησί προϋπήρχε η εκκλησία της Παναγίας, όπου εμόναζε ο ιερομόναχος Βάρδα Φόβος από την επαρχία Δημητριάδος. Η δεύτερη εκκλησία, της Ζωοδόχου Πηγής, κτίστηκε από τον ιερομόναχο Διονύσιο (που καταγόταν από την Πορταριά, χωριό της Δημητριάδος), όταν ήρθε στο Πιπέρι από το Άγιο Όρος. Γύρω από την εκκλησία έκτισε πέντε ή έξι μοναστικά κελιά και σύστησε σκήτη (μικρή μονή) για πέντε ή έξι πατέρες. Το 1751, ανήμερα του Αγίου Δημητρίου, πήγε στο νησί ο Σκοπελίτης Κωνσταντίνος Δαπόντε, ο οποίος εκάρη μοναχός από τον Διονύσιο και μετονομάστηκε Καισάριος.[7]

Από τη μικρή μονή δεν σώζεται πλέον τίποτα, εκτός από το καθολικό, ενώ είναι ορατά ερείπια από παλαιά κτίσματα και προϋπάρχουσες κατασκευές.

Πληθυσμιακή εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ΕΤΟΣ 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 14 11 - - - 2 6

Πηγή: Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης & Αυτοδιοίκησης. «ΦΕΚ Απογραφών Πληθυσμού της Ελλάδας από το 1897»[8]

Συλλογή Φωτογραφιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ΦΕΚ 3465/Β΄ (28 Δεκεμβρίου 2012). «Αποτελέσματα Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας» (PDF). Ελληνική Στατιστική Αρχή. α.α.7181 Πιπέριον, το (νησίς). 
  2. ΦΙΛΟΤΗΣ: Βάση Δεδομένων για την Ελληνική Φύση. «Βιότοπος NATURA - Κωδικός Τόπου R1430005». Filotis.Itia.Ntua.Gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2018. 
  3. Καλλιστώ. Περιβαλλοντική Οργάνωση, 2020-05-06. «Oι περιοχές Natura 2000 της Ελλάδας». Callisto.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουλίου 2020. 
  4. European Commission | LIFE Prorgamme. «Concrete Conservation Actions for the Mediterranean Shag and Audouin's gull in Greece». Ec.Europa.Eu (στα Αγγλικά). 
  5. Φορέας Διαχείρισης ΕΘΠΑΒΣ. «Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων». Alonissos-Park.Gr. 
  6. Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία (1995). «GR065 - Νήσοι Κυρά Παναγιά, Γιούρα, Πιπέρι, Σκάντζουρα (Βόρειες Σποράδες)». Ornithologiki.Gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουνίου 2020. 
  7. Σάθας, Κωνσταντίνος Ν. (2007) [1872]. «Καισάριου Δαπόντε - Ιστορικός Κατάλογος». Μεσαιωνική Βιβλιοθήκη - Τόμος Γ (Τύποις Του Χρόνου. Πρώτη έκδοση). Κατερίνη, Ελλάδα: Εκδόσεις ΜΑΤΙ. σελ. 124. ISBN 9789606692277. 
  8. Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης & Αυτοδιοίκησης. «ΦΕΚ Απογραφών Πληθυσμού της Ελλάδας από το 1897». Eetaa.gr. 

Πηγές/Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]