Νεκτάριος Ταβερναράκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νεκτάριος Ταβερναράκης
Nektarios Tavernarakis.jpg
Ο Νεκτάριος Ταβερναράκης στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (Ηράκλειο Κρήτης, ca. 2015)
Γέννηση
Τόπος γέννησης Ηράκλειο Κρήτης
Εθνικότητα Έλληνας Flag of Greece.svg
Υπηκοότητα Ελλάδα
Ερευνητικός τομέας Βιολογία, Γενετική, Φυσιολογία
Σπουδές Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Πτυχίο, 1989)
Πανεπιστήμιο Κρήτης (Διδακτορικό Δίπλωμα, 1995)
Επάγγελμα/
ιδιότητες
γενετιστής και μοριακός βιολόγος
Εργοδότης Πανεπιστήμιο Ρούτγκερς και Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας
Γνωστός για Γήρανση,[1][2] Κυτταρικός Θάνατος (Νέκρωση),[3][4], Μνήμη και Μάθηση,[5][6] Νευροεκφυλισμός[7][8]

Ο Νεκτάριος Ν. Ταβερναράκης (γενν. 2 Μαΐου 1967) είναι Έλληνας Βιολόγος και Πανεπιστημιακός με καταγωγή από το Ηράκλειο Κρήτης. Είναι Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστήμιου Κρήτης και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ). Είναι επίσης ιδρυτής και Διευθυντής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Βιοπληροφορική της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστήμιου Κρήτης, ενώ έχει διατελέσει Διευθυντής του Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ) του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας.

Σπουδές και ακαδημαϊκή καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι απόφοιτος του Τμήματος Βιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου (το 1989) και έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στην Μοριακή Γενετική από το Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστήμιου Κρήτης το 1995. Στη συνέχεια εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο Rutgers των Ηνωμένων Πολιτειών, πριν επιστρέψει το 2002, σε θέση Ερευνητή στο Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας. Το 2010 εκλέχθηκε τακτικός Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστήμιου Κρήτης και το 2013 Διευθυντής του Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας. Το 2016 εκλέχθηκε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και Διευθυντής της Κεντρικής Διεύθυνσης του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας.

Ερευνητικό έργο κι επιτεύγματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ερευνητική του δραστηριότητα εστιάζεται κυρίως στην κατανόηση των μηχανισμών της Γήρανσης, της Νέκρωσης, του Νευροεκφυλισμού, καθώς και των μηχανισμών Μνήμης και Μάθησης. Μελέτες του έχουν δημοσιευτεί σε κορυφαία διεθνή επιστημονικά περιοδικά υψηλής απήχησης και σε βιβλία.[9][10] Στα πλαίσια της διδακτορικής του διατριβής μελέτησε την έκφραση και τον μηχανισμό λειτουργίας κομβικών μεταγραφικών ενεργοποιητών στο σακχαρομύκητα Saccharomyces cerevisiae. Η μελέτη αυτή αποκάλυψε ειδικούς μηχανισμούς ρύθμισης των ενεργοποιητών αυτών σε συνθήκες έλλειψης θρεπτικών, καθώς και το ρόλο του DNA στον καθορισμό των αλληλεπιδράσεων μεταξύ μεταγραφικών παραγόντων και συμπαραγόντων.[11] Ανάμεσα στα σημαντικότερα επιστημονικά επιτεύγματα της ερευνητικής του ομάδας συγκαταλέγονται η αποκάλυψη εξελιγμένων μοριακών μηχανισμών ρύθμισης του αριθμού των μιτοχονδρίων του κυττάρου,[12] καθώς και της σύνδεσης της μιτοχονδριακής ενεργειακής ομοιόστασης[13] και της διαδικασίας της πρωτεΐνοσυνθεσης με τη γήρανση.[14] Οι μελέτες αυτές ανέδειξαν κεντρικά σηματοδοτικά μονοπάτια που συντονίζουν τις κυτταρικές διεργασίες βιογένεσης και καταστροφής των μιτοχονδρίων (μιτοφαγία), καθορίζοντας το μιτοχονδριακό περιεχόμενο των κυττάρων σε συνθήκες στρες.[15] Ανέπτυξε καινοτόμα πειραματικά μοντέλα θερμοπληξίας και ταυτοποίησε μηχανισμούς προστασίας των νευρικών κυττάρων από κυτταροτοξικές προσβολές και νευροεκφυλισμό.[16] Επίσης, ανάδειξε το ρόλο της αυτοφαγίας,[17] της λυσοσωματικής βιογένεσης και λειτουργίας,[18][19] της ομοιόστασης του ασβεστίου,[20] της ενδοκυττάρωσης και της ενδοκυτταρικής διακίνησης,[21] στο νευροεκφυλισμό και στο νεκρωτικό κυτταρικό θάνατο. Ήταν ο πρώτος που ταυτοποίησε πρωτεολυτικά ένζυμα που ρυθμίζουν την κυτταρική καταστροφή κατά τον νευροεκφυλισμό.[22] Ανέπτυξε καινοτόμες μεθόδους παρεμβολής μέσω δίκλωνου RNA (RNAi) που επιτρέπουν την αποτελεσματική σίγαση γονιδίων σε νευρώνες,[23] και απομόνωσε ειδικά ιοντικά κανάλια που συμμετέχουν στην ρύθμιση της συμπεριφοράς μέσω ντοπαμινεργικής σηματοδότησης, στη συνειρμική εκμάθηση,[24] στην ιδιοδεκτικότητα και τη συντονισμένη κίνηση.[25] Η ομάδα του στο ΙΜΒΒ αποκάλυψε πρώτη το ρόλο και τους μηχανισμούς έλεγχου της αυτοφαγίας στη ρύθμιση της πλαστικότητας του νευρικού συστήματος και της συμπεριφοράς κάτω από συνθήκες νηστείας και στρες.[26]

Τιμητικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2014 εκλέχθηκε μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών (Academia Europaea)[27] και την ίδια χρονιά βραβεύθηκε με το Αρεταίειο Βραβείο Ιατροβιολογικών Επιστημών της Ακαδημίας Αθηνών.[28] Το 2016 εκλέχθηκε μέλος του Επιστημονικού Συμβούλιου του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου Έρευνας (ERC).[29] Από το 2009 είναι εκλεγμένο μέλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Μοριακής Βιολογίας (EMBO),[30] ενώ είναι ο πρώτος Έλληνας επιστήμονας που πέτυχε να επιχορηγηθεί δυο φορές (το 2008 και το 2016) από το εξαιρετικά ανταγωνιστικό πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου Έρευνας (ERC) για Προχωρημένους Ερευνητές (Advanced Investigator Grant),[31][32] και από το πρόγραμμα για την Προώθηση της Καινοτομίας (Proof of Concept Grant) του ERC (το 2016).[33] Έχει τιμηθεί με το Βραβείο Έρευνας Φρίντριχ Βίλχελμ Μπέσελ του Ιδρύματος Αλεξάντερ φον Χούμπολτ της Γερμανίας,[34] με το Βραβείο Νέου Ερευνητή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Μοριακής Βιολογίας (EMBO),[35] με το Ερευνητικό Βραβείο Galien Scientific Research Award,[36] με το Διεθνές Επιστημονικό Βραβείο Helmholtz International Fellow Award,[37] με το Ακαδημαϊκό Βραβείο Ιατρικής και Βιολογίας του Ιδρύματος Μποδοσάκη,[38] με το Ακαδημαϊκό Βραβείο Επιστημονικής Αριστείας του Εμπειρίκειου Ιδρύματος,[39] με το Τιμητικό Βραβείο Education Business Award,[40] και με το Βραβείο Ερευνητικής Αριστείας του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας.

Επιλεγμένες δημοσιεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Nikoletopoulou V., Sidiropoulou K., Kallergi E., Dalezios Y. & Tavernarakis N. Modulation of autophagy by BDNF underlies synaptic plasticity. Cell Metabolism, 26: 230-242 (2017)[41]
  • Palikaras K., Lionaki E. & Tavernarakis N. Coordination of mitophagy and mitochondrial biogenesis during ageing in Caenorhabditis elegans. Nature, 521: 525-528 (2015)[42]
  • Nikoletopoulou V., Kyriakakis E. & Tavernarakis N. Cellular and molecular longevity pathways: The old and the new. Trends in Endocrinology and Metabolism, 25: 212-223 (2014)[43]
  • Nikoletopoulou V., Papandreou M.-E. & Tavernarakis N. Autophagy in the physiology and pathology of the central nervous system. Cell Death and Differentiation, 22: 398-407 (2014)[44]
  • Kourtis N., Nikoletopoulou V. & Tavernarakis N. Small heat shock proteins protect from heat stroke-associated neurodegeneration. Nature, 490: 213-218 (2012)[45]
  • Troulinaki K. & Tavernarakis N. Endocytosis and intracellular trafficking contribute to necrotic neurodegeneration in C. elegans. EMBO Journal, 31: 654-666 (2012)[46]
  • Kourtis N. & Tavernarakis N. Cellular stress response pathways and ageing: intricate molecular relationships. EMBO Journal, 30: 2520-2531 (2011)[47]
  • Madeo F., Tavernarakis N. & Kroemer G. Can autophagy promote longevity? Nature Cell Biology, 12: 842-846 (2010)[48]
  • Artal-Sanz M. & Tavernarakis N. Prohibitin couples diapause signaling to mitochondrial energy metabolism during ageing in Caenorhabditis elegans. Nature, 461: 793-797 (2009)[49]
  • Artal-Sanz M. & Tavernarakis N. Prohibitin and mitochondrial biology. Trends in Endocrinology and Metabolism, 20: 394-401 (2009)[50]
  • Voglis G. & Tavernarakis N. A synaptic DEG/ENaC ion channel mediates learning in C. elegans by facilitating dopamine signalling. EMBO Journal, 27: 3288-3299 (2008)[51]
  • Samara C., Syntichaki P. & Tavernarakis N. Autophagy is required for necrotic cell death in Caenorhabditis elegans. Cell Death and Differentiation, 15: 105-112 (2008)[52]
  • Tavernarakis N. Ageing and the regulation of protein synthesis: A balancing act? Trends in Cell Biology, 18: 228-235 (2008)[53]
  • Syntichaki P. Troulinaki K. & Tavernarakis N. eIF4E function in somatic cells modulates ageing in Caenorhabditis elegans. Nature, 445: 922-926 (2007)[54]
  • Artal-Sanz M., Samara C., Syntichaki P. & Tavernarakis N. Lysosomal biogenesis and function is critical for necrotic cell death in Caenorhabditis elegans. Journal of Cell Biology, 173: 231-239 (2006)[55]
  • Voglis G. & Tavernarakis N. The role of synaptic ion channels in synaptic plasticity. EMBO Reports, 7: 1104-1110 (2006)[56]
  • Syntichaki P., Samara C. & Tavernarakis N. The Vacuolar H+-ATPase mediates intracellular acidification required for neurodegeneration in C. elegans. Current Biology, 15: 1249-1254 (2005)[57]
  • Syntichaki P. & Tavernarakis N. Genetic models of mechanotransduction: The nematode Caenorhabditis elegans. Physiological Reviews, 84: 1097-1153 (2004)[58]
  • Syntichaki P. & Tavernarakis N. The biochemistry of neuronal necrosis: Rogue biology? Nature Reviews Neuroscience, 4: 672-684 (2003)[59]
  • Syntichaki P., Xu K., Driscoll M. & Tavernarakis N. Specific aspartyl and calpain proteases are required for neurodegeneration in C. elegans. Nature, 419: 939-944. (2002)[60]
  • Syntichaki P. & Tavernarakis N. Death by necrosis: Uncontrollable catastrophe or is there order behind the chaos? EMBO Reports, 3: 604-609 (2002)[61]
  • Xu K., Tavernarakis N. & Driscoll M. Necrotic cell death in C. elegans requires the function of calreticulin and regulators of Ca2+ release from the endoplasmic reticulum. Neuron, 31: 957-971 (2001)[62]
  • Tavernarakis N., Everett J., Kyrpides N. & Driscoll M. Structural and functional features of the intracellular amino-termini of DEG/ENaC ion channels. Current Biology, 11: R205-R208 (2001)[63]
  • Driscoll M. & Tavernarakis N. Closing in on a mammalian touch receptor. Nature Neuroscience, 3: 7-9 (2000)[64]
  • Tavernarakis N., Wang S. L., Dorovkov M., Ryazanof A. & Driscoll M. Heritable and inducible interference by dsRNA. Nature Genetics, 24: 180-183 (2000)[65]
  • Tavernarakis, N., Driscoll, M. & Kyrpides, N.C. The SPFH domain: a universal motif in stomatins and membrane-associated proteins implicated in regulating targeted protein turnover. Trends in Biochemical Sciences, 24: 425-427 (1999)[66]
  • Tavernarakis N. & Driscoll M. Molecular modeling of mechanotransduction in the nematode Caenorhabditis elegans. Annual Reviews of Physiology, 59: 659-689 (1997)[67]
  • Tavernarakis N., Shreffler W., Wang S. L. & Driscoll M. unc-8, a member of the DEG/ENaC superfamily, encodes a subunit of a candidate stretch-gated motor neuron channel that modulates locomotion in C. elegans. Neuron, 18: 107-119 (1997)[68]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25896323
  2. http://www.tovima.gr/science/article/?aid=697999
  3. http://www.nature.com/nature/journal/v419/n6910/full/nature01108.html
  4. http://www.tavernarakislab.gr/research/vima_science_endo.mht
  5. http://emboj.embopress.org/content/27/24/3288
  6. http://www.kathimerini.gr/271712/article/epikairothta/ellada/ena-skoylhki-dinei-apanthseis-gia-ta-mysthria-toy-egkefaloy
  7. http://www.nature.com/nature/journal/v490/n7419/full/nature11417.html
  8. http://www.spiegel.de/wissenschaft/natur/fadenwuermer-waerme-training-schuetzt-vor-toedlichem-hitzschlag-a-855828.html
  9. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/?term=Tavernarakis+N
  10. http://scholar.google.com/scholar?q=Nektarios+Tavernarakis
  11. http://thesis.ekt.gr/3450
  12. http://www.nature.com/cdd/journal/v22/n9/full/cdd201586a.html
  13. http://www.nature.com/nature/journal/v461/n7265/full/nature08466.html
  14. http://www.nature.com/nature/journal/v445/n7130/full/nature05603.html
  15. http://www.nature.com/nature/journal/v521/n7553/full/nature14300.html
  16. http://www.nature.com/nature/journal/v490/n7419/full/nature11417.html
  17. http://www.nature.com/cdd/journal/v15/n1/full/4402231a.html
  18. http://jcb.rupress.org/content/173/2/231.long
  19. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0960982205006172?via=ihub
  20. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0896627301004329?via=ihub
  21. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22157748
  22. http://www.nature.com/nature/journal/v419/n6910/full/nature01108.html
  23. http://www.nature.com/ng/journal/v24/n2/full/ng0200_180.html
  24. http://emboj.embopress.org/content/27/24/3288
  25. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0896627301800507?via=ihub
  26. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1550413117303479
  27. http://www.ae-info.org/ae/User/Tavernarakis_Nektarios
  28. http://www.academyofathens.gr/
  29. https://erc.europa.eu/about-erc/organisation-and-working-groups/scientific-council
  30. http://www.embo.org/members
  31. http://cordis.europa.eu/project/rcn/90207_en.html
  32. http://erc.europa.eu/sites/default/files/press_release/files/erc_press_release_adg2015_results.pdf
  33. https://erc.europa.eu/sites/default/files/press_release/files/erc-highlight-poc2016-second-results.pdf
  34. http://www.humboldt-foundation.de/pls/web/pub_hn_query.humboldtianer_details?p_externe_id=7000214584&p_lang=en
  35. http://194.94.44.233/EMBO_YIP_search/search.htm
  36. http://www.prixgalien.gr/galien-scientific-research-award/
  37. https://www.helmholtz.de/
  38. http://www.bodossaki.gr/en/initiatives/scientific-prizes
  39. http://www.empirikion.gr/
  40. «Education Business Award». educationbusinessawards.gr. http://www.educationbusinessawards.gr/. Ανακτήθηκε στις 2017-05-17. 
  41. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1550413117303479
  42. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25896323
  43. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24388148
  44. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25526091
  45. http://www.nature.com/nature/journal/v490/n7419/full/nature11417.html
  46. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22157748
  47. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21587205
  48. http://www.nature.com/ncb/journal/v12/n9/full/ncb0910-842.html
  49. http://www.nature.com/nature/journal/v461/n7265/full/nature08466.html
  50. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1043276009001003?via=ihub
  51. http://emboj.embopress.org/content/27/24/3288
  52. http://www.nature.com/cdd/journal/v15/n1/full/4402231a.html
  53. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0962892408000792?via=ihub
  54. http://www.nature.com/nature/journal/v445/n7130/full/nature05603.html
  55. http://jcb.rupress.org/content/173/2/231.long
  56. http://embor.embopress.org/content/7/11/1104
  57. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0960982205006172?via=ihub
  58. http://physrev.physiology.org/content/84/4/1097.long
  59. http://www.nature.com/nrn/journal/v4/n8/full/nrn1174.html
  60. http://www.nature.com/nature/journal/v419/n6910/full/nature01108.html
  61. http://embor.embopress.org/content/3/7/604
  62. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0896627301004329?via=ihub
  63. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0960982201001063?via=ihub
  64. http://www.nature.com/neuro/journal/v3/n12/full/nn1200_1232.html
  65. http://www.nature.com/ng/journal/v24/n2/full/ng0200_180.html
  66. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S096800049901467X?via=ihub
  67. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9074782
  68. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0896627301800507?via=ihub

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]