Μονή Προφήτη Ηλία Φωκίδος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°30′17.39″N 22°26′29.76″E / 38.5048306°N 22.4416000°E / 38.5048306; 22.4416000

Μονή Προφήτη Ηλία
Prophet Elijah monastery in Fokida.jpg
Είδος μοναστήρι
Γεωγραφικές Συντεταγμένες 38°30′17″N 22°26′30″E
Θρήσκευμα Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία
Θρησκευτική υπαγωγή Ιερά Μητρόπολις Φωκίδος
Διοικητική υπαγωγή Δήμος Δελφών, Νομός Φωκίδας και Στερεά Ελλάδα
Χώρα Ελλάδα
Έναρξη κατασκευής 1019

Η Μονή Προφήτη Ηλία βρίσκεται Α - ΝΑ. της Άμφισσας σε απόσταση 17 χλμ. και ΒΔ. του Χρισσού (6,5 χλμ.) στο νομό Φωκίδας[1][2]. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 400 μέτρων, με θέα τον ελαιώνα της Άμφισσας, τον Κορινθιακό κόλπο, το Γαλαξίδι και τα απέναντι βουνά της Πελοποννήσου[3].

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από οθωμανικά έγγραφα που σώζονται στη βιβλιοθήκη της μονής, όπως ένα «Χοντζέτι» του 1572, ένα πατριαρχικὸ «Σιγίλλιον» του 1593 και ένα χειρόγραφο του 1834, υπολογίζεται ότι η μονή εκτίσθη το 1019[4].

Λόγω της στρατηγικής της θέσης, το μοναστήρι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του '21 ως ορμητήριο των Ελλήνων αγωνιστών, μέχρι τον Αύγουστο του 1825 οπότε και καταστράφηκε από τους Τούρκους. Στο καθολικό της μονής, στις 24 Μαρτίου 1821, ο Επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας, ο οπλαρχηγός Πανουργιάς[5] και οι προεστοί της Άμφισσας (Σάλωνα) κήρυξαν την επανάσταση (βλ. Η επανάσταση Σαλώνων 1821).

Το μοναστήρι ξανακάηκε το 1834, για να πυρποληθεί από τους Ιταλούς, την περίοδο της κατοχής, το Φλεβάρη του 1943. Μετά το 1961 άρχισε εκ νέου η ανοικοδόμησή του. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού της το οποίο έχει φιλοτεχνηθεί από τον Μετσοβίτη γλύπτη Αναστάσιο Μόσχο που αποτελείται από ατόφιο ξύλο[1] καθώς και η βιβλιοθήκη του, όπου σώζονται, μεταξύ άλλων, έγγραφα από την περίοδο της Επανάστασης[3].

Κοντά στην είσοδο της Μονής, στον πέτρινο φράχτη δίπλα στο δεντράκι στην άκρη του γκρεμού κάθονταν παλιότερα οι γέροντες και αγναντεύαν. Η θέα από το σημείο αυτό είναι εξαιρετική και συνιστάται ιδιαίτερα κατά την ανατολή του ήλιου.

Διοικητικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Χρυσού[6]. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Χρισσό συναποτελούν τη Τοπική Κοινότητα Χρισσού που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Δελφών του Δήμου Δελφών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 8 κάτοικους[7].

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]