Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1972-73

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1972-73[1] ήταν η έβδομη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Σε αυτήν, πρώτευσε η τότε σοβιετική Σπαρτάκ Λένινγκραντ (Spartak Leningrad) επικρατώντας στον Τελικό που για δεύτερο συνεχή χρόνο έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη, της τότε γιουγκοσλαβικής Γιουγκοπλάστικα του Σπλιτ (Κ.Κ. Σπλιτ) του Ντάμιρ Σόλμαν.

Διαδικασία διεξαγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη διοργάνωση πήραν μέρος 26 ομάδες, πέντε περισσότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Ως εκ τούτου προέκυψε η ανάγκη ενός επιπλέον προκριματικού γύρου με τρία ζευγάρια, ενώ η κάτοχος του τίτλου Ολίμπια Μιλάνο ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της από τον β' προκριματικό γύρο. Αναλυτικά, παίχθηκαν τρεις προκριματικοί γύροι (σε διπλές αναμετρήσεις) και στη συνέχεια μια προημιτελική φάση δύο ομίλων, των τριών ομάδων έκαστος. Από τη φάση των ομίλων (σε δυο αγωνιστικές-μονές συναντήσεις) περνούσαν οι δυο πρώτες κάθε γκρουπ και οδηγούνταν με το σύστημα "χιαστί", στην ημιτελική φάση (διπλών συναντήσεων, με πλεονέκτημα έδρας στη ρεβάνς). Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα.

Προκριματική φάση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Α' γύρος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τη φάση αυτή προκρίθηκαν τρεις ομάδες: η Μπενφίκα Λισσαβόνας, η αυστριακή EVE Βελς και η τουρκική Γαλατασαράι, σε βάρος της αγγλικής Κρίσταλ Πάλας, της Καζαμπλάνκα απ' το Μαρόκο και της αλβανικής Βλάζνια Σκόδρα.

Α' αγ. Β' αγ.
Κρίσταλ Πάλας Flag of England.svg Flag of Portugal.svg Μπενφίκα 76–77 71–77
Καζαμπλάνκα Flag of Morocco.svg Flag of Austria.svg Βελς 66–99 58-107
Βλάζνια Flag of Albania (1946–1992).svg Flag of Turkey.svg Γαλατασαράι 57–64 64–60

Β' γύρος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εδώ συγκροτήθηκαν 11 ζευγάρια, με νικητές τους Σόλνα Βίκινγκς (Σουηδία), επί της φινλανδικής Ελσίνκι (με συνολικό σκορ 188-150), Γκίεσσεν (Δυτικής Γερμανίας) επί της Ρέιγκιαβικ από την Ισλανδία (229-107), ΚΚ Σπλίτ επί της Λέφσκι Σόφιας (148-141), Άντβερπεν Βελγίου επί της Μπενφίκα (203-166), Στεάουα Βουκουρεστίου επί της Μακάμπι Ραμάτ Γκαν του Ισραήλ (153-150), Αντίμπ σε βάρος της ουγγρικής Τσέπελ SK (175-165), της Ζοβεντούτ επί της Σπάρτα Μπρετράνζ από το Λουξεμβούργο με 187-121, του Ολυμπιακού Πειραιά επί της ολλανδικής Παντς Ντελφτ (175-165) όπου οι έλληνες ανέτρεψαν στον επαναληπτικό μια διαφορά 20 πόντων (!), της Σπαρτάκ του Μπρνο με 187-156 σε βάρος της αυστριακής εκπροσώπου, της Σλασκ Βρότσουαφ από την Πολωνία επί της Γαλατά (142-121) και της Ολίμπια Μιλάνο με 194-114 επί της ελβετικής Νεσατέλ Σπορτ.

Α' αγ. Β' αγ.
Σόλνα Βίκινγκς Flag of Sweden.svg Flag of Finland.svg Ελσίνκι 93–61 95–89
Ρέικιαβικ Flag of Iceland.svg Flag of Germany.svg Γκίσεν 56-127 51-102
Λέφσκι Σόφιας Flag of Bulgaria (1971–1990).svg Civil Ensign of Yugoslavia (1950–1992).svg Κ.Κ. Σπλιτ 70–65 71–79
Μπενφίκα Flag of Portugal.svg Flag of Belgium (civil).svg Άντβερπεν 86–83 80-120
Μακάμπι Ραμάτ Γκαν Flag of Israel.svg Flag of Romania (1965–1989).svg Στεάουα Βουκουρ. 83–72 67–81
Τσέπελ Βουδαπέστης Civil Ensign of Hungary.svg Flag of France.svg Ολιμπίκ Αντίμπ 88–68 77-107
Σπάρτα Μπερτράνζ Flag of Luxembourg.svg Flag of Spain (1945–1977).svg Χοβ. Μπανταλόνα 63–92 58–95
Παντς Ντελφτ Flag of the Netherlands.svg Flag of Greece.svg Ολυμπιακός 88–68 77-107
Σπάρτακ Μπρνο Flag of the Czech Republic.svg Flag of Austria.svg Βελς 105-73 82–83
Γαλατασαράι Flag of Turkey.svg Flag of Poland.svg Σλασκ Βρότσουαφ 55–73 66–79
Ολίμπια Μιλάνου Flag of Italy.svg Civil Ensign of Switzerland.svg Νεσατέλ Σπορτ 110-62 84–52

Χωρίς αγώνες προκρίθηκε η σοβιετική Σπαρτάκ Λένινγκραντ

Γ' γύρος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έγιναν έξι διπλές αναμετρήσεις που ανέδειξαν ισάριθμους νικητές. Οι τελευταίοι επικράτησαν σχεδόν όλοι άνετα, πλην της Στεάουα Βουκουρεστίου που "τα βρήκε μπαστούνια" κόντρα στην Άντβερπεν (καθώς οι βέλγοι επικράτησαν στον πρώτο αγώνα με 4 πόντους) και της Ολίμπια Μιλάνο που ηττήθηκε αρχικά στο Βρότσουαφ από τη Σλασκ με διαφορά εννέα πόντων!

Α' αγ. Β' αγ.
Σόλνα Βίκινγκς Flag of Sweden.svg Flag of Soviet Union 2-3.JPG Σπαρτάκ Λένινγκ. 67-115 64-104
Γκίσεν Flag of Germany.svg Civil Ensign of Yugoslavia (1950–1992).svg Κ.Κ. Σπλιτ 84–99 82–92
Άντβερπεν Flag of Belgium (civil).svg Flag of Romania (1965–1989).svg Στεάουα Βουκουρ. 80–76 70–76
Ολιμπίκ Αντίμπ Flag of France.svg Flag of Spain (1945–1977).svg Χοβ. Μπανταλόνα 67–71 72–78
Ολυμπιακός Flag of Greece.svg Flag of the Czech Republic.svg Σπάρτακ Μπρνο 87–94 74–76
Σλασκ Βρότσουαφ Flag of Poland.svg Flag of Italy.svg Ολίμπια Μιλάνου 69–60 70–85

Προημιτελική φάση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Α' όμιλος: Η Σπαρτάκ Λένινγκραντ ήταν πρώτη, με δεύτερη την Ολίμπια Μιλάνο και τρίτη τη Σπαρτάκ Μπρνο (που αποκλείστηκε από τη συνέχεια).
  • Β' όμιλος: Εδώ κυριάρχησε η Γιουγκοπλάστικα αφήνοντας στη δεύτερη θέση τη Ζοβεντούτ και στην τρίτη τη Στεάουα Βουκουρεστίου (που τερμάτισε την παρουσία της).

Ημιτελική φάση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Και οι δυο "ισχυροί" εκμεταλεύτηκαν το πλεονέκτημα του εντός έδρας επαναληπτικού. Μάλιστα, υπερίσχυσαν των αντιπάλων τους και στα δυο παιχνίδια.

Α' αγ. Β' αγ.
Σπάρτακ Λένινγκ. Flag of Soviet Union 2-3.JPG Flag of Spain (1945–1977).svg Χοβ. Μπανταλόνα 95–64 57–54
Κ.Κ. Σπλιτ Civil Ensign of Yugoslavia (1950–1992).svg Flag of Italy.svg Ολίμπια Μιλάνου 96–81 82–70

Τελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον τελικό της Θεσσαλονίκης αναμετρήθηκαν δυο ομάδες που εκπροσωπούσαν χώρες από το "πρώην Ανατολικό μπλοκ" σε μια εποχή που ο "ψυχρός πόλεμος" βρισκόταν σε φάση έξαρσης και το επιπλέον στοιχείο ότι στην Ελλάδα υπήρχε στρατιωτική κυβέρνηση. Τελικά, οι σοβιετικοί του αείμνηστου Αλεξάντερ Μπέλοφ (που ήταν φιναλίστ και το 1971 αλλά είχαν ηττηθεί στον τελευταίο διπλό Τελικό του θεσμού από τη Σίμενταλ Μιλάνο) θριάμβευσαν τώρα με διαφορά 15 πόντων, μεγαλύτερη από οποιαδήποτε άλλη είχε επιτευχθεί μέχρι τότε στους τρεις απλούς Τελικούς που είχαν προηγηθεί (1968, 1969 και 1972)

Σκορ
Σπαρτάκ Λένιν. Flag of Soviet Union 2-3.JPG 77–62[2] Civil Ensign of Yugoslavia (1950–1992).svg Κ.Κ. Σπλιτ

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]