Κόμνινα Φθιώτιδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°45′00.61″N 22°41′46.97″E / 38.7501694°N 22.6963806°E / 38.7501694; 22.6963806

Κόμνινα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κόμνινα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΣτερεάς Ελλάδας
ΔήμοςΚαμένων Βούρλων
Δημοτική ΕνότηταΜώλου
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΦθιώτιδας
Υψόμετρο125
Πληθυσμός254 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.35009
Τηλ. κωδ.+30 22350

Η Κόμνινα είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας[1] σε υψόμετρο 125 μέτρα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κόμνινα βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Καλλίδρομο, σε απόσταση 37 χλμ. ΝΑ. από τη Λαμία και 12 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τα Καμένα Βούρλα (έδρα του δήμου). Βόρεια του χωριού περνάει ο Αυτοκινητόδρομος Αθήνας - Θεσσαλονίκης που την χωρίζει από το Καινούργιο, ανατολικά περνάει ο Βοάγριος ποταμός (Πλατανιάς) που καταλήγει στον Μαλιακό, νοτιοανατολικά είναι το Ρεγκίνι και νότια περνάει η νέα σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά-Θεσσαλονίκης. Ενοριακός ναός του χωριού είναι ο Άγιος Ιωάννης[2] και φυσιολατρικό αξιοθέατο το «Μπουρβάρι», δρόμος με πλατάνια, κισσούς και τρεχούμενα νερά.[3] Ως Κόμνηνα αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Θρονίου. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Κόμνινα.[4] Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Κομνίνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μώλου του Δήμου Καμένων Βούρλων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 254 κατοίκους.[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 59, τομ. 18. 
  2. «Ι' Αρχιερατική Περιφέρεια Μενδενίτσης & Καμένων Βούρλων | Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος». www.imfth.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2020. 
  3. «:::: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Φθιώτιδας ::::». www.nafthiotidos.ondsl.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2020. 
  4. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2020. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10641 (σελ. 167 του pdf)