Νεοχώρι Αγίου Κωνσταντίνου Φθιώτιδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°46′30.47″N 22°49′53.97″E / 38.7751306°N 22.8316583°E / 38.7751306; 22.8316583 Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Νεοχώρι (αποσαφήνιση)
Για συνώνυμους οικισμούς στη Φθιώτιδα δείτε: Νεοχώρι Φθιώτιδας

Νεοχώρι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Νεοχώρι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΣτερεάς Ελλάδας
ΔήμοςΜώλου - Αγίου Κωνσταντίνου
Δημοτική ΕνότηταΑγίου Κωνσταντίνου
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΦθιώτιδας
Υψόμετρο30
Πληθυσμός55 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.35008
Τηλ. κωδ.+30 22350

To Νεοχώρι είναι παράλιο χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας[1] σε υψόμετρο 30 μέτρα[2].

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Νεοχωράκι βρίσκεται στα παράλια του Βόρειου Ευβοϊκού, δίπλα στο Ασπρονέρι και κοντά στο ακρωτήριο Κνημίδα. Απέχει 9 χλμ. (οδηγικά) Α. από τα Καμένα Βούρλα και 4 χλμ. ΒΔ. από τον Άγιο Κωνσταντίνο. Αναφέρεται από την εποχή της τουρκοκρατίας ως ένας από τους οικισμούς που άρχισαν να δημιουργούνται γύρω από τα ερείπια της αρχαίας πόλης Δαφνούντα.[3] Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά, μετά την απελευθέρωση, το 1835 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δαφνουσίων και το 1879 να καταργείται με το ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879.[4] Αναφέρεται ξανά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου Λοκρίδος.[5] Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Κωνσταντίνο, την Ακτή, τον Λογγό και το Ασπρονέρι αποτελούν την δημοτική κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγίου Κωνσταντίνου του Δήμου Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 55 κατοίκους.[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 144, τομ. 1. 
  2. «ΝΕΟΧΩΡΙ (Οικισμός) ΦΘΙΩΤΙΔΑ - GTP». www.gtp.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Νοέμβριος 2020. 
  3. «Ιστορία της Δ. Ε. Αγίου Κωνσταντίνου | Δήμος Καμένων Βούρλων». www.dimos-kamenon-vourlon.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Νοέμβριος 2020. 
  4. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 22 Νοέμβριος 2020. 
  5. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 22 Νοέμβριος 2020. 
  6. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10640 (σελ. 166 του pdf)