Καλλίδρομο Φθιώτιδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°43′42.17″N 22°40′17.69″E / 38.7283806°N 22.6715806°E / 38.7283806; 22.6715806

Καλλίδρομο
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Καλλίδρομο
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΣτερεάς Ελλάδας
ΔήμοςΚαμένων Βούρλων
Δημοτική ΕνότηταΜώλου
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΦθιώτιδας
Υψόμετρο314
Πληθυσμός168 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΡεντζέρι
Ταχ. κωδ.35002
Τηλ. κωδ.+30 22350

Το Καλλίδρομο είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.[1]

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Καλλίδρομο βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Καλλίδρομο σε υψόμετρο 314 μέτρα[2] και σε αυτό οφείλει το όνομά του. Απέχει 41 χλμ. ΝΑ. από τη Λαμία και 16 χλμ. ΝΔ. από τα Καμένα Βούρλα (έδρα του δήμου). Ενοριακός ναός του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου που υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδας.[3] Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της Τουρκοκρατίας, είναι Ρεντζέρι και έτσι αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1845 στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θερμοπυλών. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1928 με το ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928 μετονομάστηκε σε Καλλίδρομον.[4] Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Καλλιδρόμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μώλου του Δήμου Καμένων Βούρλων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 168 κατοίκους[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. ΄282, τομ. 15. 
  2. «Καλλίδρομο ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ, Δήμος ΜΩΛΟΥ - ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ | buk.gr». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2020. 
  3. «Ι' Αρχιερατική Περιφέρεια Μενδενίτσης & Καμένων Βούρλων | Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος». www.imfth.gr. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2020. 
  4. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2020. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10641 (σελ. 167 του pdf)