Άγιος Χαράλαμπος Φθιώτιδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°48′58.32″N 22°36′08.78″E / 38.8162000°N 22.6024389°E / 38.8162000; 22.6024389 Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Άγιος Χαράλαμπος (αποσαφήνιση)

Άγιος Χαράλαμπος
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Άγιος Χαράλαμπος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΣτερεάς Ελλάδας
ΔήμοςΜώλου - Αγίου Κωνσταντίνου
Δημοτική ΕνότηταΜώλου
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΦθιώτιδας
Υψόμετρο410
Πληθυσμός37 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΛιαπάτα
Ταχ. κωδ.35009
Τηλ. κωδ.+30 22350

Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.[1]

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Άγιος Χαράλαμπος βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Καλλίδρομο σε υψόμετρο 410 μέτρα[2] με θέα προς τον Μαλιακό κόλπο και τον ελαιώνα[3]. Απέχει 34 χλμ. ΝΑ. από την Λαμία και 21 χλμ. Δ. από τα Καμένα Βούρλα (έδρα του δήμου). Η παλιά ονομασία του χωριού από την εποχή της τουρκοκρατίας είναι Λιαπάτα και έτσι αναφέρεται επίσημα το το 1835 όταν προσαρτήθηκαν στον τότε δήμο Θερμοπυλών. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Άγιος Χαράλαμπος το 1957 με το ΦΕΚ 253Α - 14/12/1957.[4] Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Αγίου Χαραλάμπους που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μώλου του Δήμου Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 37 κατοίκους[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 156, τομ. 1. 
  2. «Άγιος Χαράλαμπος ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ, Δήμος ΜΩΛΟΥ - ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ | buk.gr». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. 
  3. «Αξιοθέατα της Δ.Ε. Μώλου | Δήμος Καμένων Βούρλων». www.dimos-kamenon-vourlon.gr. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. 
  4. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10641 (σελ. 167 του pdf)