Κνουτ Χάμσουν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κνουτ Χάμσουν Nobel prize medal.svg
Knut Hamsun as teenager at 14 (1874) in Tranøy.jpg
Ο λογοτέχνης Κνουτ Χάμσουν σε ηλικία 14 ετών
Όνομα Κνουτ Χάμσουν Nobel prize medal.svg
Γέννηση 4 Αυγούστου 1859[1]
Lom, Νορβηγία[1]
Θάνατος 19 Φεβρουαρίου 1952 (92 ετών)[1]
Grimstad, Νορβηγία[1]
Επάγγελμα/
ιδιότητες
συγγραφέας, σεναριογράφος, ποιητής και μυθιστοριογράφος
Εθνικότητα Νορβηγός
Υπηκοότητα Νορβηγία
Αξιοσημείωτα έργα Ευλογία της γης κ.α.
Σύζυγος(οι) Marie Hamsun ()
Τέκνα Arild Hamsun, Ellinor Hamsun και Tore Hamsun
Commons page Πολυμέσα

Ο Κνουτ Χάμσουν (Knut Hamsun, 4 Αυγούστου 185919 Φεβρουαρίου 1952) ήταν Νορβηγός λογοτέχνης, πρωτίστως γνωστός για το αριστούργημά του Ευλογία της γης. Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1920.

Άλλοι σπουδαίοι συγγραφείς, όπως ο Μαξίμ Γκόργκι, ο Τόμας Μαν και ο Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ, τον θεωρούσαν μεγάλο δάσκαλο. Εν γένει ο Χάμσουν έχει χαρακτηριστεί ως ηγετική φυσιογνωμία της νεορομαντικής εξέγερσης και θεμελιωτής της σύγχρονης λογοτεχνίας.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα παιδικά του χρόνια ήταν φτωχικά και σκληρά. Στα 15 του άρχισε το μεγάλο του ταξίδι διασχίζοντας τη Νορβηγία, ενώ συνάμα ασκούσε διάφορα επαγγέλματα. Ομοίως περιπλανήθηκε δύο φορές στις Η.Π.Α., με το βιβλίο να τον συντροφεύει σε κάθε του βήμα. Το 1888 επέστρεψε και εγκαταστάθηκε στην Κοπεγχάγη. Το 1909 παντρεύτηκε τη Μαρί Άντερσεν, η οποία και στάθηκε δίπλα του σε όλη του τη ζωή.

Η επίδραση που φαίνεται να άσκησαν πάνω του ο Γιάκομπσεν, ο Στρίνμπεργκ, ο Νίτσε και ο Ντοστογέφσκι τον έκανε να απορρίψει τον νατουραλισμό. Το 1890 έγινε γνωστός με το μυθιστόρημά του «Η πείνα», που καταπιάνεται με τα ψυχολογικά αποτελέσματα του λιμού. Η καθιέρωση του έργου οφείλεται στις διεισδυτικές αναλύσεις που κάνει στον ψυχισμό των ηρώων του, οι οποίοι είναι άνθρωποι ελεύθεροι, ιδιόρρυθμοι, αντικοινωνικοί και έντονοι. Τέτοιοι ήρωες εμφανίζονται σε έργα όπως: «Μυστήρια» (1892), «Ο Παν» (1894), «Βικτωρία» (1898), «Κάτω από τα φθινοπωρινά άστρα» (1906), «Ένας αλήτης παίζει με σουρντίνα» (1909).

Η κατοπινή σταδιοδρομία του κινήθηκε κυρίως γύρω από τους κοινωνιολογικούς προβληματισμούς του. Σε βιβλία όπως το Παιδιά της εποχής τους (1913) και το Το χωριό Σέγκελφος (1915) ο Χάμσουν καυτηρίασε την τάξη πραγμάτων που είναι αποκομμένη από τις ρίζες της και πρόβαλε έναν παραδοσιακό τρόπο ζωής. Στην Ευλογία της γης (1917) ύμνησε τον χωρικό, τον «πρωτόγονο» άνθρωπο, που η κοσμοθεωρία του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ίδια τη φύση. Η αποστροφή του για τον εκμοντερνισμό και τον βρετανικό ιμπεριαλισμό, καθώς και οι περί παγγερμανισμού απόψεις του, τον ώθησαν τα τελευταία του χρόνια να υποστηρίξει τον φασισμό, γεγονός που αμαύρωσε τη φήμη του. Στο τελευταίο, αυτοβιογραφικό του έργο, τα Σε χορταριασμένα μονοπάτια (1949), ο Χάμσουν εξήρε την ακατανίκητη ορμή της ζωής, ενώ ταυτόχρονα προσπάθησε να δικαιολογήσει τις επιλογές του.

Εργογραφία και ελληνικές μεταφράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1877 Den Gaadefulde. En kjærlighedshistorie fra Nordland 1878 Et Gjensyn 1878 Bjørger 1889 Lars Oftedal. Udkast (11 άρθρα που είχαν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Dagbladet) 1889 Fra det moderne Amerikas Aandsliv'Η πνευματική Ζωή της σύγχρονης Αμερικής 1890 Sult (Η Πείνα) —:: μτφ. Βασίλης Δασκαλάκης (εκδ. "Δωρικός", 1970) —:: ISBN 0-374-52528-5 1892 Mysterier (Μυστήρια) —:: μτφ. Βασίλης Δασκαλάκης (εκδ. "Δωρικός", 1970) —:: ISBN 0-14-118618-6 1893 Redaktør Lynge ([[Αρχισυντάκτης Λύγκε)) —:: μτφ. Βασίλης Δασκαλάκης (εκδ. "Δωρικός", 1970) 1893 Ny Jord (Νέα Γη) —:: ISBN 1-4191-4690-4 1894 Pan (Ο Παν) —:: μτφ. Βασίλης Δασκαλάκης (εκδ. "Δωρικός", 1970) —:: ISBN 0-14-118067-6 1895 Ved Rigets Port (Στις πύλες του Βασιλείου) 1895 En ganske almindelig flue av middels størrelse (Μία κοινότατη μυίγα μετρίου μεγέθους) —:: μτφ. Ιωάννης Γρυπάρης. Στον τόμο «Διηγήματα», εκδ. Σοκόλη, 2004 1896 Livets Spil (Το παιχνίδι της ζωής) 1897 Siesta 1898 Aftenrøde. Slutningspil 1898 Victoria. En kjærlighedshistorie (Βικτώρια) —:: ISBN 1-55713-177-5 1902 Munken Vendt. Brigantines saga 1903 I Æventyrland. Oplevet og drømt i Kaukasien (Στη Χώρα του Παραμυθιού) —:: ISBN 0-9703125-5-5 1903 Dronning Tamara, τρίπρακτο δράμα 1903 Kratskog 1904 Det vilde Kor (Η άγρια χορωδία), ποιήματα 1904 Sværmere (Ονειροπόλοι (μυθιστόρημα)Ονειροπόλοι) —:: μτφ. Ιωάννης Γρυπάρης, ως «Όβε Ρόλανδσεν». Στον τόμο «Διηγήματα», εκδ. Σοκόλη, 2004 . —:: ISBN 0-8112-1321-8 1905 Stridende Liv. Skildringer fra Vesten og Østen 1906 Under Høststjærnen. En Vandrers Fortælling (Στο άστρο του φθινόπωρου) —:: μτφ. Βασίλης Δασκαλάκης (εκδ. "Δωρικός", 1970) —:: ISBN 1-55713-343-3 1908 Benoni (Μπενόνι) —:: μτφ. Βασίλης Δασκαλάκης (εκδ. "Δωρικός", 1971) 1908 Rosa. Af student Pærelius' Papirer (Ρόζα) —:: μτφ. Βασίλης Δασκαλάκης (εκδ. "Δωρικός", 1971) —:: ISBN 1-55713-359-X 1909 En Vandrer spiller med Sordin (Ενας Αλήτης Παίζει με Σουρτίνα) —:: μτφ. Βασίλης Δασκαλάκης (εκδ. "Δωρικός", 1970) —:: ISBN 1-892295-73-3 —:: ISBN 1-4191-9307-4 1910 Livet i Vold (Στα Νύχια της Ζωής) 1912 Den sidste Glæde (Στερνή χαρά) —:: μτφ. Βασίλης Δασκαλάκης (εκδ. "Δωρικός", 1970) —:: ISBN 1-931243-19-0 1913 Børn av Tiden (Παιδιά της εποχής τους) 1915 Segelfoss By (Το χωριό Σέγκελφος)

1917 Markens Grøde  (Ευλογία της Γης)  

—:: μτφ. Άρης Δικταίος (εκδ. «Σ.Ι.Ζαχαρόπουλος») —:: ISBN 0-394-71781-3 1918 Sproget i Fare 1920 Konerne ved Vandposten (Η γυναίκα στην αντλία) —:: ISBN 1-55713-244-5 1923 Siste Kapitel (Το τελευταίο κεφάλαιο) 1927 Landstrykere I (Οδοιπόροι (μυθιστόρημα)Οδοιπόροι) —:: ISBN 1-55713-211-9 1930 August (Αύγουστος) 1933 Men Livet lever (Η ζωή συνεχίζεται) —:: ISBN 1-4191-8075-4 1936 Ringen sluttet (Ο κύκλος έκλεισε) 1949 Paa gjengrodde Stier (Σε χορταριασμένα μονοπάτια) —:: ISBN 1-892295-10-5


Διάφορα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τεύχος 5 Δεκεμβρίου 20052 Ιανουαρίου 2006 του περιοδικού The New Yorker έχει ένα μείζον άρθρο από τον Τζέφρι Φρανκ (Jeffrey Frank) (σύνδεσμος εδώ). Φαίνεται ότι βασίζεται πάνω στη βιογραφία του Ίνγκαρ Κόλλοεν (Ingar Kolloen) (δύο τόμοι, κατά τα λεγόμενα 1000 σελίδες και οι δύο μαζί).

Ο βραβευμένος με Νόμπελ Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Χάμσουν και μετέφρασε κάποια από τα έργα του.

Ταινίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το βιβλίο Μυστήρια ήταν η βάση για την ταινία του 1978 (από την εταιρία ολλανδικών ταινιών Sigma Pictures), σκηνοθετημένη από τον Πάουλ ντε Λούσσανετ (Paul de Lussanet), όπου πρωταγωνιστούν οι Σύλβια Κρίστελ (Sylvia Kristel), Ρούτγκερ Χάουερ (Rutger Hauer), Αντρέα Φέρρεολ (Andrea Ferreol) και Ρίτα Τούσινγκχαμ (Rita Tushingham).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 «Knut Hamsun - Facts». Nobelprize.org. http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/1920/hamsun-facts.html. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2013. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ferguson, Robert. Αίνιγμα: Η Ζωή του Κνουτ Χάμσουν Farrar, Straus and Giroux, Νέα Υόρκη: 1987. ISBN 0-374-52093-3
  • Humpal, Martin. Οι Ρίζες της Νεωτεριστικής Αφήγησης: Τα Μυθιστορήματα του Κνουτ Χάμσουν Πείνα, Μυστήρια και ο Παν International Specialized Book Services. 1999 ISBN 82-560-1178-5
  • Kolloen, Ingar Sletten. Svermeren 2003 Βιογραφία
  • Kolloen, Ingar Sletten. Erobreren 2004 Βιογραφία
  • Larsen, Hanna Astrup. Knut Hamsun Alfred A. Knopf. 1922 Μία σύγχρονη βιογραφική θεώρηση με αποκορύφωμα τη βράβευση του Χάμσουν με το βραβείο Νόμπελ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα