Κατάλογος τελικών Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Κατάλογος τελικών Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου
Ίδρυση1930
Αριθμός ομάδων32 (στην τελική φάση)
211 (στα προκριματικά του 2018)
Σημερινός κάτοχοςΓαλλία (2ος τίτλος)
Περισ. κατακτήσειςΒραζιλία (5 τίτλοι)
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τη διοργάνωση

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου είναι διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση, η οποία καθιερώθηκε το 1930 με το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο στην Ουρουγουάη. Στη διοργάνωση συμμετέχουν οι εθνικές ομάδες ανδρών των ομοσπονδιών που είναι μέλη της FIFA, του μεγαλύτερου αθλητικού οργανισμού που διοικεί το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου διοργανώνεται κάθε τέσσερα χρόνια, με εξαίρεση το 1942 και το 1946 που η διοργάνωση δεν διεξήχθη λόγω του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου.

Τον Ιούνιο και Ιούλιο του 2018 έγινε η τελευταία διοργάνωση μέχρι σήμερα στη Ρωσία, στο στάδιο Στάδιο Λουζνίκι στη Μόσχα και η Γαλλία κέρδισε την Κροατία, με 4-2 και έτσι κατέκτησε το δεύτερο παγκόσμιο τρόπαιο της, ενώ η Κροατία συμμετείχε πρώτη φορά σε τελικό παγκοσμίου κυπέλλου. Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2022 θα διεξαχθεί στο Κατάρ.

Ο τελικός είναι ο τελευταίος σε σειρά αγώνας που διεξάγεται και το αποτέλεσμα αναδεικνύει την πρωταθλήτρια εθνική ομάδα. Αν μετά από 90 λεπτά το αποτέλεσμα είναι ισόπαλο, προστίθενται 30 λεπτά της παράτασης. Εάν το αποτέλεσμα εξακολουθεί να είναι ισόπαλο και μετά την ολοκλήρωση της παράτασης, οι δύο ομάδες εκτελούν πέναλτι. Η ομάδα που θα σκοράρει τα περισσότερα πέναλτι ανακηρύσσεται τότε νικήτρια.[1] Ο τελικός έχει αποφασιστεί να είναι μονός αγώνας. Μοναδική εξαίρεση ήταν το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1950, όπου η νικήτρια της διοργάνωσης ήταν η νικήτρια ενός ομίλου που αποτελούταν από 4 ομάδες (Ουρουγουάη, Βραζιλία, Σουηδία και Ισπανία). Η νίκη της Ουρουγουάης επί της Βραζιλίας στην τελευταία αγωνιστική με 2-1 καθόρισε την τελική βαθμολογία μεταξύ των δύο πρώτων στον όμιλο. Από τότε αυτός ο αγώνας αναγνωρίζεται από τη FIFA ως ο de facto τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1950.[2]

Στα 21 Παγκόσμια Κύπελλα που έχουν διοργανωθεί, 79 εθνικές ομάδες έχουν συμμετάσχει τουλάχιστον μια φορά. Από αυτές, 13 έχουν φτάσει στον τελικό, ενώ οκτώ έχουν κατακτήσει το τρόπαιο.[σημ. 1] Με πέντε κύπελλα, η Βραζιλία είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο, καθώς επίσης και η μόνη ομάδα που έχει συμμετάσχει σε όλες τις διοργανώσεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου.[4] Η Ιταλία και η Γερμανία έχουν κατακτήσει από τέσσερις τίτλους.

Από δύο τίτλους έχουν η Ουρουγουάη, η Αργεντινή και η Γαλλία, ενώ από ένα κύπελλο έχουν η Αγγλία και η Ισπανία. Η τρέχουσα κάτοχος του τίτλου, η Γαλλία, κατέκτησε το δεύτερο κύπελλο το 2018. Ο τίτλος της Γερμανίας το 2014 είναι ο πρώτος τίτλος της ενωμένης Γερμανίας (τα προηγούμενα τρία κύπελλα τα είχε κατακτήσει ως Εθνική Δυτικής Γερμανίας). Επίσης, η Εθνική Γερμανίας έγινε η πρώτη ευρωπαϊκή ομάδα που κατέκτησε Παγκόσμιο Κύπελλο στην Αμερική, Νότια ή Βόρεια.[5] Η ομάδα που κερδίζει στον τελικό λαμβάνει το Τρόπαιο Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου και το όνομά της αναγράφεται στο κάτω μέρος του τροπαίου.[6]

Οι τελικοί του 1970 και του 1994, καθώς και του 1986, του 1990 και του 2014 είναι μέχρι και σήμερα οι μόνοι τελικοί στους οποίους αγωνίστηκαν οι ίδιες ομάδες (Βραζιλία - Ιταλία και Γερμανία - Αργεντινή αντίστοιχα). Ο τελικός του 1934 παραμένει ο τελευταίος τελικός μεταξύ δύο ομάδων που συμμετείχαν και οι δύο για πρώτη φορά σε τελικό.[σημ. 2]

Κατάλογος τελικών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ακόλουθος πίνακας παρουσιάζει τους 21 τελικούς της διοργάνωσης.[2]

Κατάλογος των τελικών, των φιναλίστ, των σταδίων και του τελικού αποτελέσματος
Έτος Νικητής Τελικό
αποτέλεσμα
Φιναλίστ Στάδιο Περιοχή Θεατές Αναφορές
1930 Ουρουγουάη Ουρουγουάη 4–2 Αργεντινή Στάδιο της Εκατοεντηρίδας Μοντεβιδέο, Ουρουγουάη 80.000 [7][8]
1934 Ιταλία Ιταλία   2–1dagger
Το αποτέλεσμα ήταν 1-1 στο 90'.[9]
Τσεχοσλοβακία Στάντιο Νατσιονάλε ΠΝΦ Ρώμη, Ιταλία 50.000 [9]
1938 Ιταλία Ιταλία 4–2 Ουγγαρία Σταντ Ολιμπίκ Υβ-ντυ-Μανουάρ Παρίσι, Γαλλία 45.000 [10][11]
1950 Ουρουγουάη Ουρουγουάη 2–1
[σημ. 3]
Βραζιλία Στάδιο Μαρακανά Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία 173.850 [12][13][11]
1954 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 3–2 Ουγγαρία Στάδιο Βάνκντορφ Βέρνη, Ελβετία 60.000 [14][11]
1958 Βραζιλία Βραζιλία 5–2 Σουηδία Στάδιο Ρασούντα Σόλνα, Σουηδία 51.800 [15][11]
1962 Βραζιλία Βραζιλία 3–1 Τσεχοσλοβακία Στάδιο Νασιονάλ Σαντιάγο, Χιλή 69.000 [16][11]
1966 Αγγλία Αγγλία   4–2dagger
[σημ. 4]
Δυτική Γερμανία Στάδιο Γουέμπλεϊ Λονδίνο, Αγγλία 93.000 [17][11]
1970 Βραζιλία Βραζιλία 4–1 Ιταλία Στάδιο Αζτέκα Πόλη του Μεξικού, Μεξικό 107.412 [18][11]
1974 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 2–1 Ολλανδία Ολυμπιακό στάδιο Μονάχου Μόναχο, Δυτική Γερμανία 75.200 [19][11]
1978 Αργεντινή Αργεντινή   3–1dagger
[σημ. 5]
Ολλανδία Στάδιο Μονουμεντάλ Μπουένος Άιρες, Αργεντινή 71.483 [20][11]
1982 Ιταλία Ιταλία 3–1 Δυτική Γερμανία Σαντιάγο Μπερναμπέου Μαδρίτη, Ισπανία 90.000 [21][11]
1986 Αργεντινή Αργεντινή 3–2 Δυτική Γερμανία Στάδιο Αζτέκα Πόλη του Μεξικού, Μεξικό 114.600 [22][11]
1990 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 1–0 Αργεντινή Στάδιο Ολίμπικο Ρώμη, Ιταλία 73.603 [23][11]
1994 Βραζιλία Βραζιλία   0–0daggerdagger
[σημ. 6]
Ιταλία Ρόουζ Μπόουλ Πασαντίνα, Η.Π.Α. 94.194 [24][11]
1998 Γαλλία Γαλλία 3–0 Βραζιλία Σταντ ντε Φρανς Σαιν-Ντενί, Γαλλία 80.000 [25][11]
2002 Βραζιλία Βραζιλία 2–0 Γερμανία Στάδιο Νισάν Γιοκοχάμα, Ιαπωνία 69.029 [26][11]
2006 Ιταλία Ιταλία   1–1daggerdagger
[σημ. 7]
Γαλλία Ολυμπιακό Στάδιο Βερολίνου Βερολίνο, Γερμανία 69.000 [27]
2010 Ισπανία Ισπανία   1–0dagger
[σημ. 8]
Ολλανδία Σόκερ Σίτι Γιοχάνεσμπουργκ, Νότια Αφρική 84.490 [28][11]
2014 Γερμανία Γερμανία   1–0dagger
[σημ. 9]
Αργεντινή Στάδιο Μαρακανά Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία 74.738 [30][11]
2018 Γαλλία Γαλλία 4–2 Κροατία Στάδιο Λουζνικί Μόσχα, Ρωσία 78.011 [11][31]
dagger Τελικός που ολοκληρώθηκε στην παράταση
daggerdagger Τελικός που ολοκληρώθηκε στη διαδικασία των πέναλτι

Αποτελέσματα ανά χώρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χάρτης των τροπαιούχων χωρών.

Το τρόπαιο έχουν κατακτήσει συνολικά οκτώ διαφορετικές εθνικές ομάδες ενώ στον τελικό έχουν συμμετάσχει 13 διαφορετικές εθνικές ομάδες. Πολυνίκης της διοργάνωσης είναι η Εθνική Βραζιλίας με πέντε τρόπαια. Περισσότερες παρουσίες σε τελικό έχει η Εθνική Γερμανίας με οκτώ συμμετοχές.

Εθνική ομάδα Τρόπαια Φιναλίστ Εμφανίσεις
σε τελικό
Νικήτριες χρονιές Φιναλίστ
Βραζιλία 5 2 7 1958, 1962, 1970, 1994, 2002 1950, 1998
Γερμανία 4 4 8 1954, 1974, 1990, 2014 1966, 1982, 1986, 2002
Ιταλία 4 2 6 1934, 1938, 1982, 2006 1970, 1994
Αργεντινή 2 3 5 1978, 1986 1930, 1990, 2014
Γαλλία 2 1 3 1998, 2018 2006
Ουρουγουάη 2 0 2 1930, 1950
Αγγλία 1 0 1 1966
Ισπανία 1 0 1 2010
Ολλανδία 0 3 3 1974, 1978, 2010
Τσεχοσλοβακία 0 2 2 1934, 1962
Ουγγαρία 0 2 2 1938, 1954
Σουηδία 0 1 1 1958
Κροατία 0 1 1 2018

Αποτελέσματα ανά Ομοσπονδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στους τελικούς των Παγκοσμίων Κυπέλλων έχουν συμμετάσχει εθνικές ομάδες από μόνο δύο συνομοσπονδίες: την ΟΥΕΦΑ και την ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ. Η ΟΥΕΦΑ υπερτερεί τόσο στις συμμετοχές όσο και στις κατακτήσεις.

Ομοσπονδία Εμφανίσεις Νίκες Φιναλίστ
ΟΥΕΦΑ 28 12 16
ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ 14 9 5

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Η FIFA έχει κατηγοριοποιήσει τις παρακάτω εθνικές ομάδες ως τις ίδιες για τήρηση των αρχείων: Δυτική Γερμανία/Γερμανία, Τσεχοσλοβακία/Τσεχία, Γιουγκοσλαβία/Σερβία και ΕΣΣΔ/Ρωσία.[3]
  2. Τυπικά και στον τελικό του 1958 αγωνίζονταν δύο ομάδες που συμμετείχαν πρώτη φορά σε τελικό, αλλά η συμμετοχή της Βραζιλίας στον de facto τελικό του 1950 θεωρείται γενικά ως προηγούμενη «τελική» συμμετοχή για την ομάδα.
  3. Δεν ήταν ο τελικός, αλλά η τελευταία αγωνιστική στον όμιλο.
  4. Το αποτέλεσμα ήταν 2-2 στο 90'.[17]
  5. Το αποτέλεσμα ήταν 1-1 στο 90'[20]
  6. Το αποτέλεσμα ήταν 0-0 μετά από 120'. Η Βραζιλία νίκησε 3-2 στη διαδικασία των πέναλτι.[24]
  7. Το αποτέλεσμα ήταν 1-1 μετά από 120'. Η Ιταλία νίκησε 5-3 στα πέναλτι.[27]
  8. Το αποτέλεσμα ήταν 0-0 στο 90'.[28]
  9. Το αποτέλεσμα ήταν 0-0 στο 90'.[29]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Laws of the Game» [Οι κανόνες του Παιχνιδιού] (PDF) (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2009. 
  2. 2,0 2,1 «FIFA World Cup™ Finals since 1930» [Τελικοί Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου από το 1930] (PDF) (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2009. 
  3. «All-time FIFA World Cup Ranking 1930-2010» (PDF) (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 8 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2013. 
  4. «Όλα όσα θέλετε να ξέρετε για το Μουντιάλ 2014». Ο Φιλελεύθερος. 12 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2014. 
  5. «Γερμανία: η πρώτη ευρωπαϊκή ομάδα που πήρε Μουντιάλ στην Αμερική». gazzetta.gr. 14 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2014. 
  6. «Η περιπλάνηση της χρυσής κούπας». sportreview.gr. 30 Μαΐου 2010. http://www.sportreview.gr/article/419/%CE%97_%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%80%CE%BB%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%AE%CF%82_%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%B1%CF%82. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2014. [νεκρός σύνδεσμος]
  7. «Hosts Uruguay beat arch-rivals to first world crown» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2014. 
  8. «World Cup 1930». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2022. 
  9. 9,0 9,1 «Delight for the Azzurri as home advantage tells» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  10. «Pozzo the mastermind as Italy retain their crown» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  11. 11,00 11,01 11,02 11,03 11,04 11,05 11,06 11,07 11,08 11,09 11,10 11,11 11,12 11,13 11,14 11,15 11,16 11,17 «World Cup Soccer: History, Finals, Winners & Host Nations». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2022. 
  12. «Uruguay triumph brings heartbreak for Brazil» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  13. «The story of the soccer's biggest ever crowd». (στα Αγγλικά|accessdate= 9 Μαρτίου 2020}}
  14. «urt for Hungary as Germans achieve a miracle» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  15. «A star is born as Brazil are champions at last» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  16. «Brazil flying high with 'Little Bird' Garrincha» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  17. 17,0 17,1 «Hurst the hero for England in the home of football» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  18. «Mexico in thrall to Brazilians' beautiful game» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  19. «Dutch take plaudits but Germany take the prize» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  20. 20,0 20,1 «Kempes key as Argentina are crowned with confetti» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  21. «Brazil shine but Rossi strikes Spanish gold for Italy» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  22. «Maradona lights up the world – with a helping hand» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  23. «Germany hit winning note as Italian chorus fades» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  24. 24,0 24,1 «Brazil back on top in football's final frontier» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  25. «Zidane lights the blue-touch paper for France» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  26. «Redemption for Ronaldo as world's eyes turn east» (στα Αγγλικά). FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  27. 27,0 27,1 «Italy conquer the world as Germany wins friends» (στα Αγγλικά). FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014. 
  28. 28,0 28,1 «Pride for Africa as Spain strike gold». FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2012. 
  29. McNulty, Phil (13 Ιουλίου 2014). «Germany 1–0 Argentina». BBC Sport (στα Αγγλικά). British Broadcasting Corporation. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2014. 
  30. «Germans reign as Brazil thrills the world» (στα Αγγλικά). FIFA.com. 14 Ιουλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2014. 
  31. «France beat Croatia to claim World Cup glory». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2022. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]