Κάτω Ραπτόπουλο Ευρυτανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°09′38″N 21°28′13″E / 39.16056°N 21.47028°E / 39.16056; 21.47028

Κάτω Ραπτόπουλο
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κάτω Ραπτόπουλο
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΣτερεάς Ελλάδας
Περιφερειακή ΕνότηταΕυρυτανίας
ΔήμοςΑγράφων
Δημοτική ΕνότηταΑσπροποτάμου
Γεωγραφία και στατιστική
Υψόμετρο750
Πληθυσμός112 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.36070
Τηλ. κωδ.+30 22370

Το Κάτω Ραπτόπουλο είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας[2], το οποίο βρίσκεται προς τα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας, Άρτας και Καρδίτσας. Απέχει 47 χλμ. ΒΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου), 85 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και 94 χλμ. Α. από την Άρτα. Το χωριό είναι κτισμένο στα Δυτικά Άγραφα και τις βόρειες πλαγιές της Τσούκας (ή Ανάληψης) σε υψόμετρο 750 μέτρα[3] ενώ βόρεια περνάει ο χείμαρρος Πρασιάς που δυτικότερα κοντά στο Νέο Αργύρι καταλήγει στον Αχελώο ποταμό. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία, την μελισσοκομία και τη καλλιέργεια καστανιών.[4] Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ραπτοπούλου.[5] Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ραπτόπουλο, την Ιτέα και το Παλαιοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ραπτοπούλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ασπροποτάμου του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 112 κατοίκους.[6]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
  2. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 274, τομ. 16. 
  3. «ΚΑΤΩ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟ (Χωριό) ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ - GTP». www.gtp.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2021. 
  4. «Ραπτόπουλο». Δήμος Αγράφων. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2021. 
  5. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2021. 
  6. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10662 (σελ. 188 του pdf)