Τρίδενδρο Ευρυτανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°10′35.08″N 21°37′19.04″E / 39.1764111°N 21.6219556°E / 39.1764111; 21.6219556

Τρίδενδρο
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Τρίδενδρο
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΣτερεάς Ελλάδας
Περιφερειακή ΕνότηταΕυρυτανίας
ΔήμοςΑγράφων
Δημοτική ΕνότηταΑγράφων
Γεωγραφία και στατιστική
Υψόμετρο930
Πληθυσμός80 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΒελκοδίνο, Βελισδόνι
Ταχ. κωδ.36073
Τηλ. κωδ.+30 22370

Το Τρίδενδρο ή Τρίδεντρο είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.[2]

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Τρίδενδρο βρίσκεται προς τα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, στα Άγραφα σε υψόμετρο 930 μέτρα[3] και τις ανατολικές πλαγιές της κορυφής Καυκί (υψομ. 1.608 μ.) σε απόσταση 73 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και 34 χλμ. Β. από το Κερασοχώρι (έδρα δήμου). Τα σπίτια του χωριού είναι αραιά κτισμένα σε πλαγιά με υψομετρικές διαφορές μεταξύ τους ενώ στην ανατολική του άκρη περνάει ο ποταμός Αγραφιώτης. Το χωριό αναφέρεται από την εποχή της τουρκοκρατίας ως Βελκοδίνο ή Βελισδόνι και ήταν τόπος καταγωγής του Νίκου Βελισδονίτη ο οποίος υπήρξε μαθητής του Ευγένιου Γιαννούλη του Αιτωλού, σπούδασε ιατρική στην Ιταλία και διετέλεσε γιατρός του Σουλτάνου κατά τον 17ο αιώνα.[4] Σύμφωνα με την παράδοση στην τοποθεσία "Πύργους" (χαλάσματα κτίσματος), λειτούργησε σχολείο ιατρικής.[5] Θρησκευτικό αξιοθέατο της περιοχής είναι η Μονή Στάνας, σε απόσταση περίπου 7 χλμ. Ν.-ΝΑ. προς τα Επινιανά, η οποία είναι κτισμένη σε γρανιτένια βράχια και η ιστορία της αρχίζει από τα μέσα του 12ου αιώνα.[6] Από το 1991 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο επειδή αποτελεί "δείγμα της αρχιτεκτονικής και ζωγραφικής τέχνης στην περιοχή αυτή κατά τα τέλη του 18ου αιώνος και αρχές 19ου αι."[7]

Διοικητικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, με το παλιό της όνομα Βελισδόνι το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κυφαίων. Το 1912 το όνομα διορθώθηκε σε Βελισδόνη και το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Τρίδενδρον.[8] Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Τριδένδρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγράφων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 80 κατοίκους.[9]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
  2. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 294, τομ. 33. 
  3. «Τρίδενδρο ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ, Δήμος ΑΓΡΑΦΩΝ | buk.gr». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2021. 
  4. Chatzopoulou, Venetia. «Ο ιατρός Νικόλαος ιερόπαις ο Βελισδονίτης: νέα στοιχεία για το έργο του [Nikolaos Ieropais Velisdonitis the physician: new information on his work (in Gr.)»] (στα αγγλικά). στο: Λαϊκή ιατρική και Ιατρική επιστήμη. Σχέσεις αμφίδρομες. Πρακτικά Πανελληνίου Επιστημονικού Συνεδρίου (Αθήνα, 7-11 Μαρτίου 2012), επιμ. Κ. Χρυσού-Καρατζά [Ακαδημία Αθηνών - Δημοσιεύματα του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας - 33], Αθήνα 2018, τ. 2, σ. 17-32. https://www.academia.edu/37524384/%CE%9F_%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CF%8C%CF%82_%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%82_%CE%B9%CE%B5%CF%81%CF%8C%CF%80%CE%B1%CE%B9%CF%82_%CE%BF_%CE%92%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%BD%CE%AD%CE%B1_%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%B9%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%B1_%CE%B3%CE%B9%CE%B1_%CF%84%CE%BF_%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%BF_%CF%84%CE%BF%CF%85_Nikolaos_Ieropais_Velisdonitis_the_physician_new_information_on_his_work_in_Gr_. 
  5. «Τρίδενδρο». Δήμος Αγράφων. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2021. 
  6. «ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΑΝΑΣ ΑΓΡΑΦΩΝ – ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ». Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2021. 
  7. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2021. 
  8. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2021. 
  9. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10661 (σελ. 187 του pdf)