Δαφνούλα Ευρυτανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°08′02.00″N 21°25′21.00″E / 39.1338889°N 21.4225000°E / 39.1338889; 21.4225000

Δαφνούλα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Δαφνούλα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΣτερεάς Ελλάδας
Περιφερειακή ΕνότηταΕυρυτανίας
ΔήμοςΑγράφων
Δημοτική ΕνότηταΑσπροποτάμου
Γεωγραφία και στατιστική
Υψόμετρο520
Πληθυσμός165 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.36070
Τηλ. κωδ.+30 22370

Η Δαφνούλα είναι ορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας[2], ο οποίος βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Το χωριό είναι κτισμένο στα νότια των Δυτικών Αγράφων σε υψόμετρο 520 μέτρα[3] και τους δυτικούς πρόποδες της κορυφής Ανάληψης (υψομ. 1473 μ.) ενώ δυτικά του χωριού περνάει ο Αχελώος. Απέχει 53 χλμ. ΒΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 100 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι. Οι κάτοικοί του είναι κυρίως κτηνοτρόφοι και γεωργοί (παλιότερα καλλιεργούσαν καπνά). Δυτικά του χωριού προς τον Αχελώο βρίσκονται ερείπια Μυκηναϊκού κάστρου.[4] Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 με την παλιά ονομασία του Κερασοβάκι να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ραπτοπούλου. Το 1962 με το ΦΕΚ 210Α - 13/12/1962 μετονομάστηκε σε Δαφνούλα.[5] Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Νέο Αργύρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Νέου Αργυρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ασπροποτάμου του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 165 κατοίκους.[6]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
  2. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 276, τομ. 9. 
  3. «ΔΑΦΝΟΥΛΑ (Χωριό) ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ - GTP». www.gtp.gr. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021. 
  4. «Δαφνούλα». Δήμος Αγράφων. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021. 
  5. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021. 
  6. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10661 (σελ. 187 του pdf)