Κάρολος Β΄ της Λωρραίνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κάρολος Β΄ της Λωρραίνης
Pierre Woeiriot08.jpg
Γέννηση
unknown
Θάνατος
Νανσύ
Υπηκοότητα Γαλλία
Ιδιότητα δουλοπάροικος
Σύζυγος Μαργαρίτα του Παλατινάτου
Τέκνα Ισαβέλλα της Λωρραίνης και Q540767
Γονείς Ιωάννης Α΄ της Λωρραίνης και Σοφία του Βυρτεμβέργη
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Ο Κάρολος Β΄ της Λωρραίνης (136425 Ιανουαρίου 1431), ο ισχυρός δούκας της Λωρραίνης (1390 – 1431) και κοντόσταυλος της Γαλλίας (1418 – 1425), ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του δούκα Ιωάννη Α΄ της Λωρραίνης και της Σοφίας, την εποχή του το δουκάτο του περιορίστηκε μόνο στην Άνω Λωρραίνη, αφού η Κάτω Λωρραίνη είχε υποταχθεί στην Βραβάντη.

Την εποχή της ηγεμονίας του είχε πολύ φιλικές σχέσεις με τον Φίλιππο Β΄ δούκα της Βουργουνδίας. Τον συνόδευσε στις περισσότερες εκστρατείες. Η προσέγγιση της αυλής της Βουργουνδίας είχε ξεκινήσει από τον πατέρα του σε μια προσπάθεια να αρχίσει να απομακρύνεται από τη γαλλική αυλή. Αντίθετα, είχε εχθρικές σχέσεις με τον Λουδοβίκο Α΄ δούκα της Ορλεάνης που είχε συνωμοτήσει εναντίον του πατέρα του.

Συμμετοχή σε μάχες με τον δούκα της Βουργουνδίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κάρολος Β΄ της Λωρραίνης

Συμμετείχε σε πολλές Σταυροφορίες. Βρισκόταν στην Τυνησία το 1391. Συμμετείχε επίσης στην αποκαλούμενη «τελευταία Σταυροφορία», που κατέληξε στην καταστρεπτική μάχη της Νικόπολης το 1396. Στη συνέχεια βρέθηκε στο πλευρό του Ιωάννη του ισχυρού, κόμη του Νεβέρ, γιο του συμμάχου του Φιλίππου. Πολλές φορές ήρθε σε σύγκρουση με τη γαλλική αυλή (1405 – 1406) και ο δούκας της Ορλεάνης προσπάθησε να δημιουργήσει ένα ανεξάρτητο πριγκιπάτο στην περιοχή. Τελικά η ήττα του στο Σαμπινέλ και η δολοφονία του στο Παρίσι στις 23 Νοεμβρίου 1407 έθεσε τέρμα στα σχέδια του.

Με τη δολοφονία του Λουδοβίκου ακολουθεί εμφύλιος στην Γαλλία ανάμεσα στο δουκάτο της Βουργουνδίας και το δουκάτο της Ορλεάνης με τον Κάρολο να βρίσκεται πάντοτε στο πλευρό του Ιωάννη του Ισχυρού. Δεν αναμίχθηκε στον εκατονταετή πόλεμο μεταξύ Αγγλίας - Γαλλίας, σε αντίθεση με τον μικρότερο αδελφό του Φρειδερίκο Α΄ Βοντεμόν που βρήκε τον θάνατο στη μάχη του Αζενκούρ το 1415.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του πέρασαν με δυστυχία και εμφύλιες διαμάχες, καθώς ήρθε σε σύγκρουση με τον ανιψιό του Αντώνιο του Βοντεμόν, που το 1425 του ζητούσε μερίδιο από την κληρονομιά. Το 1428 η Ιωάννα της Λωραίνης ήρθε για προσκύνημα στον ναό του Αγ. Νικολάου ζητώντας του να εγκαταλείψει την ερωμένη του, Άλισον ντι Μαι, αλλά ο Κάρολος οργισμένος την εξόρισε.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε την Μαργαρίτα του Παλατινάτου (1376 – 1434). Μια από τις κόρες του, η Ισαβέλλα της Λωρραίνης, παντρεύτηκε τον δούκα Ρενέ Α΄ της Νάπολης.


Προκάτοχος:
Ιωάννης Α΄
Δούκας της Λωρραίνης
13901431
Διάδοχος:
Ρενέ Α΄

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles II, Duke of Lorraine της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]