Κάρολος Α΄ της Ορλεάνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κάρολος Α΄ της Ορλεάνης
Charles d'Orléans.png
Γέννηση
Παρίσι
Θάνατος
Αμπουάζ
Υπηκοότητα Γαλλία
Ιδιότητα ποιητής και συγγραφέας
Σύζυγος Ισαβέλλα του Βαλουά, Μπόννη του Αρμανιάκ και Μαρία του Κλεβ
Τέκνα Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας, Joan of Valois, Duchess of Alençon, Marie of Orléans, Viscountess of Narbonne και Anne of Orléans, Abbess of Fontevraud
Βραβεύσεις Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Γονείς Λουδοβίκος των Βαλουά και Βαλεντίνα Βισκόντι
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Ο Κάρολος των Βαλουά ή Κάρολος Α΄ της Ορλεάνης (Charles Ier d'Orléans, 24 Νοεμβρίου 13945 Ιανουαρίου 1465) ήταν δούκας της Ορλεάνης από το 1407 έως το 1465, και ο σημαντικότερος Γάλλος ποιητής της εποχής του.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κάρολος Α΄

Ήταν υιός και διάδοχος του Λουδοβίκου της Ορλεάνης και της Βαλεντίνας Βισκόντι, κόρης του Τζιαν Γκαλεάτσο Βισκόντι, δούκα του Μιλάνου.

Διαδέχθηκε τον δολοφονημένο πατέρα του υπό την κηδεμονία του Ιωάννη Β΄ της Βουργουνδίας. Ήταν επίσης δούκας των Βαλουά, κόμης του Μπομόν και του Μπλουά και διάδοχος από την μητέρα του της Ιταλικής πόλης Άστι. Υπήρξε επίσης διάσημος ποιητής και έγραψε περισσότερα από 500 ποιήματα, τα περισσότερα από τα οποία κατά τη διάρκεια της 25ετούς αιχμαλωσίας του.

Όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του, μόλις 14 ετών, είδε με μεγάλη του θλίψη τους Γάλλους ευγενείς να συνασπίζονται με τον δούκα της Βουργουνδίας και να μην υπάρχει η παραμικρή τιμωρία για τον ύπουλο φόνο του πατέρα του. Η εξοργισμένη μητέρα του, Βαλεντίνα Βισκόντι, έπεσε σε μεγάλη θλίψη, αρρώστησε και πέθανε. Τότε στο νεκρικό της κρεβάτι συγκεντρώθηκε με τα μικρότερα αδέλφια του και έκαναν τον πατροπαράδοτο όρκο εκδίκησης απέναντι στον δούκα της Βουργουνδίας Ιωάννη τον Ατρόμητο.

Τα πρώτα χρόνια της ηγεμονίας του, όταν ήταν ακόμα ανήλικος, επηρεάστηκε από τον πεθερό του Βερνάνδο Ζ΄, κόμη του Αρμανιάκ.

25ετής αιχμαλωσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ένας από τους πολλούς Γάλλους ευγενείς που τραυματίστηκαν στην μάχη του Αρμανιάκ το 1415 και στάλθηκε όμηρος στην Αγγλία, όπου έζησε τα επόμενα 25 χρόνια της ζωής του. Οι συνθήκες κράτησης από τους Άγγλους ήταν πολύ καλές, τόσο σε αυτόν όσο και σε όλους τους υπόλοιπους αιχμαλώτους. Είχε πολλές ελευθερίες, με όποια εξυπηρέτηση ήθελε και γι' αυτό δεν επιχείρησε να εξαγοράσει την ελευθερία του με λύτρα. Τα πράγματα άλλαξαν όταν ανέβηκε στον Αγγλικό θρόνο ο σκληρός Ερρίκος Ε΄, που έκοψε όλες τις ελευθερίες, έτσι ο Κάρολος θέλησε πλέον έντονα την επιστροφή του στην πατρίδα, όπου είχε και δικαιώματα στον θρόνο. Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας έγραψε και όλα του τα ποιήματα που διακατέχονταν από ένα έντονο αίσθημα μελαγχολίας.

Τελικά απελευθερώθηκε και επέστρεψε στην Γαλλία το 1440 μετά από τις τιτάνιες προσπάθειες του Φιλίππου του Καλού, γιου του ίδιου του δολοφόνου του πατέρα του, Ιωάννη, και της Ισαβέλλας της Πορτογαλίας, δούκα και δούκισσας της Βουργουνδίας. Αποβιβάσθηκε στην Γαλλία, μιλώντας καλύτερα Αγγλικά παρά Γαλλικά. Ο γενναίος ευγενής δούκας πλησίασε την δούκισσα λέγοντάς της ευγενικά ότι είναι έτοιμος να γίνει δικός της αιχμάλωτος. Επέστρεψε στην Ορλεάνη και έγινε δεκτός από τους υπηκόους του με ενθουσιασμό και πανηγύρια.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη του σύζυγος, από το γάμο του το 1406, Ισαβέλλα του Βαλουά, κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου ΣΤ΄ και χήρα του βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας, πέθανε στην γέννα της κόρης τους:

Ο δεύτερος γάμος του ήταν με την Μπόννη του Αρμανιάκ, που πέθανε πριν γυρίσει ο σύζυγός της από την αιχμαλωσία.

Μετά την επιστροφή του από την αιχμαλωσία, το 1440, έκανε τρίτο γάμο με την Μαρία του Κλεβ, με την οποία παιδιά του ήταν:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles, Duke of Orléans της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]