Ζαν-Λουί Τρεντινιάν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ζαν Λουί Τρεντινιάν
Jean-Louis TRINTIGNANT 473799759.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Jean-Louis Trintignant (Γαλλικά)
Γέννηση11  Δεκεμβρίου 1930
Piolenc
Θάνατος17  Ιουνίου 2022
Collias
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςd:Q110340238
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Ύψος1,72 m Edit this on Wikidata
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
ΣπουδέςΙνστιτούτο Προηγμένων Σπουδών Κινηματογράφου
Paul Cézanne University
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων
σεναριογράφος
αφηγητής audio books
καρατερίστας
οδηγός αγώνων αυτοκινήτου
ηθοποιός θεάτρου
ηθοποιός ταινιών
ηθοποιός
Περίοδος ακμής1951 - 2019
Οικογένεια
ΣύζυγοςΣτεφάν Οντράν (1954–1956)
Ναντίν Τρεντινιάν (1960–1976)
Marianne Hoepfner (2000–2022)
ΤέκναMarie Trintignant
Vincent Trintignant
ΓονείςRaoul Trintignant
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΑργυρή Άρκτος καλύτερου άνδρα ηθοποιού (1968)
βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών (1969)
βραβείο Σεζάρ καλύτερου άνδρα ηθοποιού (2013)
European Film Award for Best Actor (2012)
Orden al Mérito Docente y Cultural Gabriela Mistral
Αργυρή Άρκτος (1968)
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Ο Τρεντινιάν (αριστερά) με την Ανούκ Εμέ και τον Βιτόριο Γκάσμαν στην ταινία Φιλοδοξίες δίχως όρια (1963)
Με τον Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι (αριστερά) στην ταινία Η γυναίκα της Κυριακής (1975)
Με την κόρη του, Μαρί Τρεντινιάν, στα γυρίσματα της ταινίας Η ταράτσα (1979)

Ο Ζαν-Λουί Τρεντινιάν (γαλλικά: Jean-Louis Trintignant, 11 Δεκεμβρίου 1930-17 Ιουνίου 2022) ήταν Γάλλος ηθοποιός.

Είχε πρωταγωνιστήσει σε ταινίες σκηνοθετών όπως ο Κώστας Γαβράς, ο Κλοντ Λελούς, o Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, ο Μίχαελ Χάνεκε, ο Φρανσουά Τρυφώ και ο Κριστόφ Κισλόφσκι.

Το 1968 κέρδισε την Αργυρή Άρκτο καλύτερου ηθοποιού στο φεστιβάλ του Βερολίνου για την ταινία L'homme qui ment.[1] Την επόμενη χρονιά, βραβεύτηκε με το βραβείο ανδρικής ερμηνείας στο φεστιβάλ των Καννών για την ταινία Ζ[2].Το 2013 έλαβε το Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και το Βραβείο Σεζάρ Α' ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Αγάπη[3].

Φιλμογαφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Πρωτότυπος τίτλος Ελληνική μετάφραση Ρόλος
Δεκαετία 1950
1956 La loi des rues Ο νόμος του δρόμου Ιβ Τρεγκιέ
Et Dieu... créa la femme Και ο Θεός... έπλασε τη γυναίκα Μισέλ Ταρντιέ
Club de femmes Λέσχη κοριτσιών Μισέλ
1959 Les liaisons dangereuses Επικίνδυνες σχέσεις Ντανσνί
Estate violenta Βίαιο καλοκαίρι Κάρλο Καρεμόλι
Δεκαετία 1960
1960 La 1000eme fenêtre Ζορζ Ντεσβίν
Austerlitz Ο Ναπολέων στο Αούστερλιτς Σεγκούρ
Le coeur battant Φρανσουά
1961 Pleins feux sur l'assassin Το αίνιγμα των 7 κληρονόμων Ζαν Μαρί ντε Κερλογκάν
Antinea, l'amante della città sepolta Ατλαντίς, η χαμένη ήπειρος Πιερ
Le puits aux trois vérités Το αίνιγμα με τις τρεις αλήθειες καλεσμένος εγκαινίων
Le jeu de la vérité Γκι ντε Φλερί
1962 Horace 62 Μονομαχία αρχηγών Ζοζέφ Φαμπιανί
Les sept péchés capitaux Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα Μπερνάρ Ντιπάρκ
Le combat dans l'île Κλεμάν Λεσέρ
Il sorpasso Η προσπέραση Ρομπέρτο Μαριάνι
1963 Il successo Φιλοδοξίες δίχως όρια Σέρτζιο
Château en Suède Πύργος στη Σουηδία Φρεντερίκ
1964 Les pas perdus Ζορζ Γκισάρ
Viheltäjät Ζαν Λουί Τρεντινιάν
Mata Hari, agent H21 Μάτα Χάρι, πράκτωρ Χ-21 Φρανσουά Λασάλ
L'enfer Μαρσέλ #2
1965 La bonne occase Ζακ Ντανζάκ
Io uccido, tu uccidi Δουλειές για άντρες Τζιάνι Σάντι
Merveilleuse Angélique Αγγελική, η αδάμαστη Κλοντ
Compartiment tueurs Βαγόνι δολοφόνων Ερίκ Γκραντέν
1966 Un garçon, une fille. Le dix-septième ciel Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι Φρανσουά
La longue marche Η μεγάλη πορεία Φιλίπ
Un homme et une femme Ένας άνδρας και μια γυναίκα Ζαν Λουί Ντιρόκ
Safari diamants Το μυστικό των κλεμμένων διαμαντιών Ραφαέλ Βινσέντ
Paris brûle-t-il? Κάψτε το Παρίσι Σερζ
Trans-Europ-Express Ελιά
1967 Mon amour Mon amour Αγάπη μου... Αγάπη μου Βινσέντ Φαλέζ
Col cuore in gola Με την ψυχή στο στόμα Μπερνάρ
Un homme à abattre Ραφαέλ
1968 La morte ha fatto l'uovo Η γέννηση του θανάτου Μάρκο
Les biches Οι ελαφίνες Πολ Τόμας
L'homme qui ment Γιαν Ρομπέν / Μπόρις Βαρίσα
Il grande silenzio Ο εκδικητής του διαβόλου Γκόρντον
La matriarca Διαστροφές του έρωτα δρ Κάρλο ντε Μάρκι
1969 Ζ Ζ εισαγγελέας
Metti, una sera a cena Μισέλ / σύζυγος της Νίνας
Ma nuit chez Maud Μια νύχτα με τη Μοντ Ζαν Λουί
Le voleur de crimes Ο κλέφτης των εγκλημάτων Ζαν Ζιρό
L'opium et le bâton Κλοντιέ
L'Américain Ο Αμερικάνος Μπρούνο
Così dolce... così perversa Το δόλωμα της αμαρτίας Ζαν Ρεϊνό
Δεκαετία 1970
1970 Remparts d'argile επιχειρηματίας
Il conformista Κονφορμίστας Μαρτσέλο Κλερίτσι
Las secretas intenciones Μιγκέλ
Le voyou Ο μετρ του εγκλήματος Σιμόν Ντιρόκ
1971 Sans mobile apparent Δολοφόνος χωρίς αιτία Στεφάν Καρελά
1972 La course du lièvre à travers les champs Στη φωλιά των λύκων Αντουάν Καρντό
L'attentat Η απόπειρα Φρανσουά Νταριέν
Un homme est mort Ο άνθρωπος απ' το Παρίσι Λισιέν Μπεγιόν
1973 Une journée bien remplie ou Neuf meurtres insolites dans une même journée par un seul homme dont ce n'est pas le métier σκηνοθέτης θιάσου
Défense de savoir Απαγορευμένη γνώση Ζαν Πιερ Λομπρέ
Le train Μοιραία συνάντηση Ζιλιέν Μαρογιέ
1974 Les violons du bal Τα βιολιά του χορού Μισέλ
Glissements progressifs du plaisir επιθεωρητής
Le mouton enragé Το λυσσασμένο πρόβατο Νικολά Μαγιέ
L'escapade Φερντινάν
Le secret Το μυστικό Νταβίντ Νταγκέρ
1975 Le jeu avec le feu Το παιχνίδι της φωτιάς Φραντς / Φράνσις
L'agression Επίθεση εν ψυχρώ Πολ Βαρλάν
Flic Story Η ιστορία ενός μπάτσου Εμίλ Μπουισόν
Il pleut sur Santiago Φλόγες πάνω απ' το Σαντιάγκο γερουσιαστής
La donna della domenica Η γυναίκα της Κυριακής Μάσιμο Κάμπι
Hustle Ο αστυνόμος και το κολ γκερλ Ζαν Λουί Ντιρόκ
1976 L'ordinateur des pompes funèbres Το κυνήγι του απίθανου δολοφόνου Φρεντ Μαλόουν
Le voyage de noces Ένας έρωτας, μια νύχτα Πολ Κάρτερ
Il deserto dei tartari Η μεγάλη νύχτα των συνταγματαρχών δρ Ρόβινε
1977 Les passagers Αμείλικτη καταδίωξη Άλεξ Μουανό
Repérages Βικτόρ
1978 L'argent des autres Ανρί Ρενιέ
1979 Le maître nageur κηπουρός
Melancoly Baby Πιερ
Δεκαετία 1980
1980 La terrazza Η ταράτσα Ενρίκο Ντόρσι
La banquière Η τραπεζίτισσα Οράς Βανιστέρ
Je vous aime Οι άντρες της ζωής μου Ζιλιέν Τεγιέ
1981 Un assassin qui passe Ένας δολοφόνος πέρασε Ράβιτς
Passione d'amore γιατρός
Malevil Φούλμπερτ
Une affaire d'hommes Λουί Φαγκέ
Eaux profondes Βικ Άλεν
1982 Le Grand Pardon Εγώ δεν συγχωρώ επιθεωρητής Ντουσέ
Boulevard des assassins Ντανιέλ Σομόν
La nuit de Varennes Η νύχτα της Βαρενές κύριος Σος
Colpire al cuore Ντάριο
1983 Under Fire Αποστολή στη Νικαράγουα Τζάζι
Vivement dimanche! Οπωσδήποτε την Κυριακή! Ζιλιέν Βερσέλ
La crime Κριστιάν Λακασάν
1984 Le bon plaisir Πρόεδρος της Δημοκρατίας
Femmes de personne Αδέσμευτες γυναίκες Μισέλ Ζιλκάν
Viva la vie Φρανσουά Γκοσέ
1985 L'été prochain Πολ
Partir, revenir Ρολάν Ριβιέρ
Rendez-vous Ραντεβού Σκράτζλερ
Sortüz egy fekete bivalyért δάσκαλος
L'homme aux yeux d'argent Μαγιέν
1986 Un homme et une femme, 20 ans déjà Ένας άντρας και μια γυναίκα... 20 χρόνια μετά Ζαν Λουί Ντιρόκ
La femme de ma vie Πιερ
1987 Le moustachu στρατηγός Γκουζεάρ
La vallée fantôme Πολ
1989 Bunker Palace Hôtel Χολμ
Δεκαετία 1990
1991 Merci la vie Σ' ευχαριστώ, ζωή αξιωματικός Ες Ες
1992 Le Grand Pardon II αφηγητής (φωνή)
1993 L'instinct de l'ange συνταγματάρχης Εντουάρ
L'oeil écarlate Ρενέ Μοντιζού
1994 Trois couleurs: Rouge Τρία χρώματα: Η κόκκινη ταινία δικαστής
Regarde les hommes tomber Κοίτα τους άντρες όταν πέφτουν Μαρξ
1995 La cité des enfants perdus Η πόλη των χαμένων παιδιών θείος Έρβιν (φωνή)
Fiesta συνταγματάρχης Μασαγκουάλ
1996 C'est jamais loin Έλιοτ Σπένσερ
Un héros très discret Ένας πολύ διακριτικός ήρωας Αλμπέρ Ντεούς
Tykho Moon χειρουργός
1998 Ceux qui m'aiment prendront le train Αυτοί που μ' αγαπούν θα πάρουν το τρένο Λισιέν Εμερίς / Ζαν Μπατίστ Εμερίς
Δεκαετία 2000
2003 Janis and John Τζάνις και Τζον κύριος Κάνον
2003 Immortel (ad vitam) Γυναίκα παγίδα Τζακ Τέρνερ (φωνή)
2006 Stranger Than Fiction Πιο παράξενο κι από παράξενο! Ζαν Λουί Ντιρόκ
Δεκαετία 2010
2012 Amour Αγάπη Ζορζ
2017 Happy End Ζορζ Λοράν
2019 Les plus belles années d'une vie Ζαν Λουί Ντιρόκ

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Prizes & Honours 1968». www.berlinale.de. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2018. 
  2. Ζαν-Λουί Τρεντινιάν
  3. Θρίαμβος της «Αγάπης» του Μικαελ Χάνεκε και στα γαλλικά Σεζάρ!