Ικόνιο: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Γραμμή 20: Γραμμή 20:


==Δείτε επίσης==
==Δείτε επίσης==
*[[Καραμανλήδες]]
*[[Καραμανλήσες]]
*[[Θέκλα]],


== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
Γραμμή 30: Γραμμή 29:
* [http://mikrasiatwn.wordpress.com/2008/11/23/%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%BF/ Ένωση Μικρασιατών Φοιτητών]
* [http://mikrasiatwn.wordpress.com/2008/11/23/%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%BF/ Ένωση Μικρασιατών Φοιτητών]
* {{Αρχείο ΕΡΤ|τίτλος= Ικόνιο|αριθμός = 75660}}
* {{Αρχείο ΕΡΤ|τίτλος= Ικόνιο|αριθμός = 75660}}



{{Τουρκικές πόλεις βάσει πληθυσμού}}
{{Τουρκικές πόλεις βάσει πληθυσμού}}

Έκδοση από την 20:52, 24 Δεκεμβρίου 2016

Πρότυπο:Πόλη (Τουρκία) Το Ικόνιο (τουρκικά: Konya «Κόνγια»), είναι πόλη στην κεντρική Τουρκία στο υψίπεδο της Ανατολίας(στη πρώην Φρυγία), 500 χλμ ΝΑ της Σμύρνης. Κατοικείται από αρχαιότατους χρόνους. Ήταν η έδρα του Σουλτανάτου των Σελτζούκων του Ικονίου (Ρουμ) από το 1097 έως το 1243.

Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας του Ικονίου, της μεγαλύτερης σε έκταση επαρχίας της Τουρκίας. Το 2000 είχε πληθυσμό 742.690 κατοίκων.

Εκεί έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ο Τζελαλεντίν Ρουμί, μυστικιστικός ποιητής και φιλόσοφος, ιδρυτής του σουφικού τάγματος των Μεβλεβί Ντερβίς. Στο Ικόνιο έχτισαν τζαμιά ο Σαλαντίν και ο Οθωμανός σουλτάνος Σελήμ Β΄.

Έλληνες του Ικονίου.

Πριν το 1923 κατοικούσαν εκεί 4.000 χριστιανοί ορθόδοξοι, τουρκόφωνοι και ελληνόφωνοι. Η ελληνική κοινότητα αριθμούσε γύρω στα 2.500 άτομα που διατηρούσαν με δικά τους έξοδα, εκκλησία, σχολείο αρρένων και παρθεναγωγείο.

Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών οι χριστιανοί ορθόδοξοι του Ικονίου εγκαταστάθηκαν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Επίσης δύο οικισμοί που δημιουργήθηκαν από τους κονιαλήδες πρόσφυγες έλαβαν το όνομά τους από την πόλη του Ικονίου: το Νέο Ικόνιο Περάματος Αττικής και το Νέο Ικόνιο Καρδίτσας.

Δείτε επίσης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι