Δωριεύς ο Ρόδιος
| Δωριεύς ο Ρόδιος | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Προσωπικές Πληροφορίες | |||||||||||||||||||||
| Γέννηση | 5ος αιώνας π.Χ. Ιαλυσός | ||||||||||||||||||||
| Άθλημα | |||||||||||||||||||||
| Αγώνισμα | Περίοδος (αρχαίος αθλητισμός) , παγκράτιο | ||||||||||||||||||||
Μετάλλια
| |||||||||||||||||||||


Ο Δωριεύς ο Ρόδιος ή Δωριεύς του Διαγόρα ή Δωριέας (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης, γεννήθηκε στην Ιαλυσό στο νησί της Ρόδου, και πιθανώς ένας από τους ιδρυτές της πόλης της Ρόδου το 408 π.Χ., ο οποίος στέφθηκε τρεις φορές ολυμπιονίκης στο άθλημα του παγκράτιου στους 87ους (432 π.Χ.), 88ους (428 π.Χ.), και 89ους (424 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αναφέρεται πως υπήρξε επίσης περιοδονίκης με 4 νίκες στους αγώνες των Πύθιων, 8 στους Ίσθμιους αγώνες, και 7 στα αγωνίσματα των Νέμεων.[1][2][3] Οι εγγονοί και οι γιοί του ήταν επίσης Ολυμπιονίκες.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν ο τρίτος και μικρότερος γιος του διάσημου ολυμπιονίκη Διαγόρα του Ρόδιου, και οι αδερφοί του Δαμάγητος και Ακουσίλαος ήταν επίσης πολυολυμπιονίκες στο παγκράτιο και πυγμαχία αντίστοιχα,[4] ενώ η αδερφή τους Καλλιπάτειρα ήταν η πρώτη γυναίκα η οποία μπήκε στον αθλητικό χώρο και παρακολούθησε τους ολυμπιακούς αγώνες.
(οι ολυμπιονίκες με κίτρινη σκίαση)
| Διαγόρας | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Δαμάγητος | Ακουσίλαος | Δωριέας | Καλλιπάτειρα | Φερενίκη | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Πεισίρροδος | Ευκλής | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Αναφέρεται πως είχε ανεγερθεί μνημείο με αγάλματα όλης της οικογένειας στην Άλτι της Ολυμπίας.[1]
Πελοποννησιακός πόλεμος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η οικογένεια του Δωριέως κυριαρχούσε στην πολιτική ζωή της Ρόδου αλλά η θέση του δεν ήταν πάντα ασφαλής, το αποτέλεσμα ήταν η εξορία του στους Θούριους της Ιταλίας (424 π.Χ.).[5] Αργότερα (412 π.Χ.) ηγήθηκε σε έναν στόλο με 10 πλοία ο οποίος είχε στόχο να βοηθήσει την Αρχαία Σπάρτη όταν ξέσπασε ο Ιωνικός Πόλεμος.[6] Την επόμενη χρονιά (411 π.Χ.) συμμετείχε στην αποστασία των Ροδίων εναντίον των Αθηναίων, καταδικάστηκε από τους Αθηναίους σε θάνατο ερήμην.[7] Οι προθέσεις του δεν είχαν στόχο την υποστήριξη της Αθήνας είτε της Σπάρτης παρά μόνο το συμφέρον της ίδιας της Ρόδου, χαρακτηριστικό παράδειγμα όταν υποστήριξε τα Ροδιακά στρατεύματα σε εκστρατεία εναντίον του Σπαρτιάτη στρατηγού Αστύοχου.[8] Ο Διόδωρος Σικελιώτης αναφέρει ότι ο Σπαρτιάτης στρατηγός Μίνδαρος έστειλε έναν στόλο με 12 Τριήρεις από την Μίλητο στην Ρόδο με στόχο να υποτάξει μια αντεπανάσταση εναντίον της Σπάρτης. Η αποστολή ήταν επιτυχής και ο Δωριεύς κατόρθωσε να ενώσει όλες τις πόλεις της Ρόδου σε μια ενιαία Πόλη-Κράτος.[9] Μετά την επιτυχία αυτή ο Δωριεύς επέστρεψε στον Μίνδαρο ώστε να τον βοηθήσει περισσότερο σε εκστρατείες του στον Ελλήσποντο.[10] Ο Ξενοφών αναφέρει ενώ οδηγούσε τον στόλο του με 13 πλοία δέχτηκε επίθεση από μια Αθηναϊκή μοίρα, δραπέτευσε στο Ροίτειο και δεν μπόρεσε να βοηθήσει τον Μίνδαρο στην επακόλουθη Ναυμαχία της Αβύδου.[11] Οι Αθηναίοι τον συνέλαβαν (407 π.Χ.), τον καταδίκασαν σε θάνατο αλλά τον άφησαν ελεύθερο από σεβασμό για τις μεγάλες του νίκες στους Ολυμπιακούς Αγώνες τόσο του ίδιου όσο και της οικογενείας του.[12] Αργότερα όμως συνελήφθη από τους Σπαρτιάτες, οι οποίοι τον έκριναν από τον τόπο καταγωγής του και το γεγονός πως η Ρόδος ήταν σύμμαχος των Αθηνών, οπότε και τον εκτέλεσαν.[13]
Σύμφωνα με τον Ξενοφώντα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα][1.5.19] οὗτος περιτυχὼν δυοῖν τριήροιν Θουρίαιν ἔλαβεν αὐτοῖς ἀνδράσι· καὶ τοὺς μὲν αἰχμαλώτους ἅπαντας ἔδησαν Ἀθηναῖοι, τὸν δὲ ἄρχοντα αὐτῶν Δωριέα, ὄντα μὲν Ῥόδιον, πάλαι δὲ φυγάδα ἐξ Ἀθηνῶν καὶ Ῥόδου ὑπὸ Ἀθηναίων κατεψηφισμένων αὐτοῦ θάνατον καὶ τῶν ἐκείνου συγγενῶν, πολιτεύοντα παρ᾽ αὐτοῖς, ἐλεήσαντες ἀφεῖσαν οὐδὲ χρήματα πραξάμενοι. Ξενοφών, Ελληνικά, 1.5.19 [14]
[1.5.19] Τούτος απάντησε δύο πολεμικά των Θουρίων και τα αιχμαλώτισε μαζί με τα πληρώματά τους. Τους αιχμαλώτους τους φυλάκισαν όλους οι Αθηναίοι, τον αρχηγό τους όμως Δωριέα (που καταγόταν από τη Ρόδο αλλά ήταν πολίτης των Θουρίων) τον λυπήθηκαν και τον άφησαν ελεύθερο δίχως καν να του ζητήσουν λύτρα, μόλο που τον είχαν εξορίσει από καιρό κι από την Αθήνα κι από τη Ρόδο, καταδικάζοντας σε θάνατο κι αυτόν και τους συγγενείς του.
Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα][3.8.1] Οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πρώτης νεὼς ἐκπεμφθέντες Μυτιληναίων πρέσβεις, ὡς αὐτοῖς οἱ Λακεδαιμόνιοι εἶπον Ὀλυμπίαζε παρεῖναι, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι ξύμμαχοι ἀκούσαντες βουλεύσωνται, ἀφικνοῦνται ἐς τὴν Ὀλυμπίαν· ἦν δὲ Ὀλυμπιὰς ᾗ Δωριεὺς Ῥόδιος τὸ δεύτερον ἐνίκα. Από τη Βικιθήκη - Θουκυδίδης, Πελοποννησιακός Πόλεμος, 3.8.1 [15]
[3.8.1] Οι πρέσβεις της Μυτιλήνης που είχαν σταλεί με το πρώτο καράβι, πήγαν στην Ολυμπία όπου οι Λακεδαιμόνιοι τους είχαν καλέσει να πάνε για να τους ακούσουν όλοι οι σύμμαχοι. Στους Ολυμπιακούς εκείνους αγώνες νίκησε για δεύτερη φορά ο Ρόδιος Δωριεύς.
Θάνατος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι δημοκράτες της Ρόδου επαναστάτησαν (397/396 π.Χ.), έδιωξαν τους Σπαρτιάτες και έστειλαν εξορία την οικογένεια του Διαγόρα, δέχτηκαν ως κυβερνήτη τον Αθηναίο στρατηγό Κόνωνα.[16] Ο Ανδροτίων καταγράφει τον θάνατο του την εποχή που ζούσε στην Πελοπόννησο, οι Σπαρτιάτες παρά την υψηλή του θέση και την βοήθεια που τους είχε προσφέρει τον καταδίκασαν σε θάνατο και τον εκτέλεσαν για άγνωστο λόγο. Ο Παυσανίας αμφισβητεί ωστόσο την συγκεκριμένη αναφορά του Ανδροτίωνος.[17]
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Δωδεκανησιακός Αθλητικός Ναυτικός Σύλλογος Δωριεύς έχει πάρει την ονομασία του από τον Δωριέα.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 (Αγγλικά) Diagoras - Sport in the Ancient World from A to Z, σελ. 51, Mark Golden, Routledge, 1 Jun 2004
- ↑ «Πίνδαρος, Ολυμπιόνικοι, 7».
- ↑ «Θουκυδίδης, Πελοποννησιακός Πόλεμος, 3.8.1».
- ↑ «Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησης, 6.7.1».
- ↑ Παυσανίας, 6.7.4. See I. A. F. Bruce, An Historical Commentary on the Hellenica Oxyrhynchia Cambridge, 1967, σσ. 98-99
- ↑ Θουκυδίδης, 8.35.1, 84.2
- ↑ Ξενοφών, "Ελληνικά", 1.5.19. See D. H. Kelly, Xenophon’s Hellenika: a Commentary (ed. J. McDonald), Amsterdam, 2019, σ. 169
- ↑ Θουκυδίδης, 8.84.2
- ↑ Διόδωρος Σικελιώτης, 13.38.5, 45.1. Cf. S. Hornblower, Mausolus, Oxford, 1982, σ. 104
- ↑ D. H. Kelly, Xenophon’s Hellenika: a Commentary (ed. J. McDonald), Amsterdam, 2019, σ. 68
- ↑ Ξενοφών, "Ελληνικά", 1.1.2; Διόδωρος Σικελιώτης, 13.45.1-6
- ↑ Παυσανίας, 6.7.5-6
- ↑ Ξενοφών, "Ελληνικά", 1.5.19. D. H. Kelly, Xenophon’s Hellenika: a Commentary (ed. J. McDonald), Amsterdam, 2019, σσ. 68-69, 169
- ↑ από τη Βικιθήκη - Ξενοφών, Ελληνικά, 1.5.19
- ↑ Από τη Βικιθήκη - Θουκυδίδης, Πελοποννησιακός Πόλεμος, 3.8.1
- ↑ Παυσανίας, 6.7.6; Διόδωρος Σικελιώτης, 14.79.6
- ↑ Παυσανίας, 6.7.6-7