Δροσοπηγή Ιωαννίνων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°12′40″N 20°54′48″E / 40.21111°N 20.91333°E / 40.21111; 20.91333

Δροσοπηγή
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Δροσοπηγή
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΗπείρου
ΔήμοςΚόνιτσας
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΙωαννίνων
Υψόμετρο1.050[1]
Πληθυσμός103 [2] (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΚαντζικόν ( έως 1940 ), Κάντσικον ( έως 1955 )[1]
Δροσοπηγή: Κάντσικο
Γεφύρι, Δροσοπηγή Κόνιτσας
Το γεφύρι της Δροσοπηγής στο Σαραντάπορο

Η Δροσοπηγή είναι ένα ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.050 μέτρων στις πλαγιές του υψώματος Ταμπούρι, επί της κοιλάδας του ποταμού Σαρανταπόρου, ανάμεσα στα δύο ψηλότερα βουνά της Πίνδου, τον Γράμμο και τον Σμόλικα, και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Ιωαννίνων. Ανήκει στον δήμο Κονιτσας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 103 μόνιμοι κάτοικοι.

Γενικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέχρι το 1955, ο οικισμός ονομαζόταν Κάντσικον[3]. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη και απολάμβανε ιδιαίτερα διοικητικά και εκκλησιαστικά προνόμια. Όντας ένα από τα ονομαζόμενα Μαστοροχώρια, ο οικισμός ανέδειξε αρκετούς τεχνίτες και οικοδόμους[4]. Το 1895, υπαγόταν στον κασαμπά Κόνιτσας, εντός των ορίων του ομώνυμου καζά του σαντζακίου Ιωαννίνων[5].

Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, λεηλατήθηκε από άνδρες της ιταλικής μεραρχίας «Τζούλια» ενώ επί Κατοχής, πραγματοποιήθηκε επιδρομή και από γερμανικές δυνάμεις[6]. Κατά τον Εμφύλιο, το Κάντσικο απετέλεσε πεδίο σκληρών συγκρούσεων μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών[7]. Στα μεταπολεμικά χρόνια, ιδίως μετά το 1960, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού αποχώρησε από το χωριό, κινούμενο προς τα αστικά κέντρα ( Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα κλπ )[8].

Διοικητικά, η Δροσοπηγή υπογόταν ως το 1997 στην επαρχία Κονίτσης. Έπειτα, βάση του σχεδίου «Καποδίστρια» συμπεριλήφθηκε στο δήμο Μαστοροχωρίων[1] ενώ από το 2011 αποτελεί τμήμα του δήμου Κονιτσας.

Απέχει 45 χλμ από την Κόνιτσα, 100 από τα Ιωάννινα, 250 από την Θεσσαλονίκη και 535 από την Αθήνα[9].

Απογραφές πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφή 1895 1913 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 668[5] 890[10] 634[10] 459[10] 548[1] 812[1] 398[1] 554[1] 399[1] 264[1] 226[11] 103[12]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Σταματελάτος Μιχαήλ - Βαμβά Σταματελάτου Φωτεινή, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α' τόμος, σελ 204.
  2. http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/BUCKET/General/FEK_Monimos.pdf
  3. Πανδέκτης - Μετονομασίες, Δροσοπηγή Κονίτσης
  4. Δροσοπηγή: Ιστορικό.
  5. 5,0 5,1 Μιχάλης Κοκολάκης, Η τουρκική στατιστική της Ηπείρου στο Σαλναμέ του 1895, στο Τετράδια Εργασίας, τεύχος 18, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Αθήνα 2008, σελ. 272.
  6. Έκθεσις των γενομένων ζημιών εν γένει Ηπείρου από της κηρύξεως του Ελληνο-ιταλικού πολέμου (28-10-40) μέχρι της τελικής απελευθερώσεώς της, Οκτώβριος 1944, Βιβλιοθήκη Ηπειρωτικής Εταιρείας Αθηνών, Αθήνα 1987, σελ. 79 - 80.
  7. Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, τόμος 13ος, συμπλήρωμα, σελ. 595.
  8. Ρέα Κακαμπούρα, Ανάμεσα στο αστικό κέντρο και τις τοπικές κοινωνίες - Οι σύλλογοι της επαρχίας Κόνιτσας στην Αθήνα, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, 1998, σελ. 93.
  9. Δροσοπηγή: Τοποθεσία
  10. 10,0 10,1 10,2 Στοιχεία Απογραφών
  11. Απογραφή 2001, σελ. 144
  12. epirusonline: Πόσοι κατοικούμε στην Ήπειρο - Όλη η απογραφή του 2011 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine..

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]