Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1899

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χάρτης της Ελλάδας του 1903 στον οποίο φαίνεται η διοικητική διαίρεση του 1899

Η διοικητική διαίρεση του 1899 ήταν διοικητική διαίρεση που εισήγαγε μεταβολές στο νομαρχιακό σύστημα του τότε ελληνικού κράτους, το οποίο αποτελούταν από την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα, την Εύβοια, τις Κυκλάδες, τα Επτάνησα, την Θεσσαλία και μικρό τμήμα της Ηπείρου.

Ιστορική αναδρομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διοικητική διαίρεση του 1899 καθορίστηκε με τον νόμο ΒΧΔ΄ της 6ης Ιουλίου 1899 (Φ.Ε.Κ. 136/8.7.1899).[1] Κύριο χαρακτηριστικό της ήταν η αύξηση του αριθμού των νομών από 16 σε 26, με τους νέους νομούς να προκύπτουν από διαίρεση των παλαιών. Το νέο σχήμα διατηρήθηκε μόνο για δέκα χρόνια και καταργήθηκε με την νέα διοικητική διαίρεση του 1909.

Ορισμένοι από τους νομούς που δημιουργήθηκαν σ’ αυτή τη διοικητική διαίρεση επανασυστάθηκαν σε επόμενες, όπως οι νομοί Αργολίδας, Κορινθίας, Αττικής, Βοιωτίας κλπ. Άλλοι πέρασαν οριστικά στο παρελθόν, όπως οι νομοί Τριφυλίας[2] και Λακεδαίμονος.

Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας το 1899[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναλυτικά οι νομοί της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκαν με την διοικητική διαίρεση του 1899:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • ΦΕΚ A 136/1899 Νόμος ΒΔΧ΄ περί διοικητικής διαιρέσεως

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]