Επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς

Η επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας που υπήρχε από το 1833 έως το 1836 και από το 1848 μέχρι το 1997, με εξαίρεση το χρονικό διάστημα από το 1899 μέχρι το 1909 οπότε ήταν μια από τις δυο επαρχίες του τότε νομού Λακεδαίμονος. Έδρα της ήταν οι Μολάοι και κατά το παρελθόν η Μονεμβασία. Καταλάμβανε ολόκληρη σχεδόν την ανατολική χερσόνησο της Λακωνίας.

Το όνομα της επαρχίας προέρχεται από την Επίδαυρο Λιμηρά, αρχαία Ελληνική πόλη στην περιοχή της Λακωνίας που βρισκόταν βορειότερα της Μονεμβασίας.

Διοικητικές μεταβολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας[1]. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 αποτέλεσε μαζί με την επαρχία Λακεδαίμονος μία από τις δύο επαρχίες που συγκρότησαν τον νεοσύστατο νομό Λακεδαίμονος ο οποίος καταργήθηκε δέκα χρόνια μετά οπότε και επανασυστάθηκε ο νομός Λακωνίας. Η επαρχία παρέμεινε αμετάβλητη στην συνέχεια μέχρι την οριστική της καταργηση το 1997, με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης του 2010 σημαντικό μέρος των εδαφών που αποτελούσαν την επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς θα γίνουν μέρος του νέου δήμου Μονεμβασιάς.

Προσωπικότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημαντική προσωπικότητα της Επαρχίας κατά τον 19ο αιώνα ήταν ο Νικόλαος Παπαμιχαλόπουλος που ήταν βουλευτής από το 1856 μέχρι το 1888, πολλές φορές υπουργός και πρόεδρος της Βουλής.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]