Βουοτσουάβεκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 52°39′N 19°3′E / 52.650°N 19.050°E / 52.650; 19.050


Βουοτσουάβεκ
Wloclawek - kościol Jana Chrzciciela.JPG
POL Włocławek flag.svg
Σημαία
POL Włocławek COA.svg
Έμβλημα
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Βουοτσουάβεκ
52°39′0″N 19°3′0″E
ΧώραΠολωνία
Διοικητική υπαγωγήΒοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας, d:Q21844385, Βοεβοδάτο Βουοτσουάβεκ και d:Q9377191
Ίδρυση10ος αιώνας
Έκταση84,32 km²
Ταχ. κωδ.87-800 — 87-822
Ζώνη ώραςUTC+01:00
UTC+02:00
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Βουοτσουάβεκ (πολωνικά: Włocławek, [vwɔt͡sˈwavɛk] ( ακούστε), γερμανικά: Leslau), επίσης -λανθασμένα- γνωστό ως Βλοτσλάβεκ, είναι πόλη στην κεντρική Πολωνία, κατά μήκος του ποταμού Βιστούλα (Wisła) και συνορεύει με το πάρκο τοπίου Γκοστίνιν-Βουοτσουάβεκ. Το Δεκέμβριο του 2019, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 109.883 κάτοικοι. Βρίσκεται στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας και έως το 1999 ήταν η πρωτεύουσα του Βοεβοδάτου Βουοτσουάβεκ.

Η πόλη βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Κουγιαβίας και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της περιοχής μετά το Μπίντγκοστς.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιστορία του Βουοτσουάβεκ χρονολογείται από την ύστερη Εποχή του Χαλκού - την πρώιμη Εποχή του Σιδήρου (1300 π.Χ. - 500 π.Χ.). Οι αρχαιολογικές ανασκαφές που διεξήχθησαν στην τρέχουσα τοποθεσία της πόλης αποκάλυψαν τα ερείπια ενός οικισμού που ανήκει στον Λουσάτιο πολιτισμό, καθώς και αποδεικτικά στοιχεία ενός οικισμού του πρώιμου Πομεράνιου πολιτισμού που είχε καθιερωθεί. Στην περιοχή έχουν ανασκαφεί ίχνη επιπλέον οικισμών που χρονολογούνται από τη Ρωμαϊκή περίοδο και τον Πρώιμο Μεσαίωνα.[1]

Μεσαίωνας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πίνακας του μεσαιωνικού κάστρου του 17ου αιώνα στο Βουοτσουάβεκ.

Η ακριβής χρονολόγηση της ίδρυσης της πόλης έχει αποδειχθεί δύσκολη να αποδειχθεί. Από τον 16ο αιώνα, υπάρχουν αντικρουόμενα δεδομένα σχετικά με την ίδρυση της πόλης. Η σύγχυση έγκειται σε διάφορες αποδόσεις του ονόματος της πόλης (που προήλθε από το πρώτο όνομα Władysław ή Vladislav) και τους επόμενους ηγέτες της, τον Βλάντισλαφ Β΄ τον Εξόριστο (πολωνικά: Władysław II Wygnaniec) (1105 - 30 Μαΐου 1159), Υψηλό Δούκα της Πολωνίας και Δούκα της Σιλεσίας από το 1138 μέχρι την απέλαση του το 1146 και τον παππού του, Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν ή Βλαδίσλαο Β΄ της Βοημίας. Ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ αυτών των γενεών, λόγω του βασιλικού τίτλου που παραχωρήθηκε ως τιμητικά εφ' όρου ζωής από τον Άγιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα, αλλά δεν προέβλεπε κληρονομική μοναρχία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αναμόρφωση των εκκλησιών και την έλλειψη εγγράφων για την περιοχή.

Μία από τις πρώτες αναφορές για την πόλη προήλθε από έναν βοηθό του Αρχιεπισκόπου του Γκνιέζνο, ο οποίος σημειώθηκε ότι κατοικούσε στην πόλη το 1123. Αργότερα, η Επισκοπή του Βουοτσουάβεκ (λατινικά: Vladislaviensis‎) της Κουγιαβίας το 1148, επισημαίνει την ύπαρξή της σε ένα παπικό διάταγμα εκδόθηκε από τον Πάπα Ευγένιο Γ΄, ενώ αναφέρεται ο πρώτος επίσκοπος του Βουοτσουάβεκ ως Βάρνερ. Ο Βάρνερ ακολουθήθηκε από έναν Ιταλό, τον Ονόλδιο. Η επισκοπή καταγράφηκε ως «Βουοτσουάβεκ και Πομερανία» (Vladislaviensis et Pomeraniae).

Το Βουοτσουάβεκ έλαβε τα δικαιώματα της πόλης το 1255. Κατά τη διάρκεια του 14ου και του 15ου αιώνα, η πόλη καταστράφηκε και καταλήφθηκε αρκετές φορές από τους Τευτονικούς Ιππότες και μετονομάστηκε σε Λέσλαου. Η Συνθήκη του Θορν, που υπογράφηκε το 1411, οδήγησε σε βραχύβια ειρήνη για την πόλη, ωστόσο, ευημερούσε από τη συμμετοχή της στην εξαγορά των αιχμαλωτισμένων Τευτονικών Ιπποτών, η οποία ήταν πληρωτέα σε τρεις δόσεις και αποδείχθηκε ότι ήταν μια δυσκολία σχετικά με την πρωσική φατρία. Το Βουοτσουάβεκ βρισκόταν εντός του Βοεβοδάτου Κουγιαβίας-Μπζεστς της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος.

Σύγχρονη εποχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Βουοτσουάβεκ το 1896.

Το 1569, ο Επίσκοπος Στανίσουαφ Καρνκόφσκι ίδρυσε μία σχολή θεολογίας στο Βουοτσουάβεκ, μία από τις παλαιότερες σχολές θεολογίας στην Πολωνία.[2]

Κατά τη διάρκεια της σουηδικής εισβολής του 1657, Δεύτερος Βόρειος Πόλεμος, η πόλη καταστράφηκε μερικώς. Μετά το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας το 1793, το Βουοτσουάβεκ έγινε μέλος της Πρωσίας. Μετά τη Συνθήκη του Τιλσίτ το 1807 έγινε μέρος του πολωνικού βραχύβιου Δουκάτου της Βαρσοβίας. Στη συνέχεια, μετά το Συνέδριο της Βιέννης έγινε μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας, αλλά η πόλη καταλήφθηκε αργότερα από τη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1831. Το παλαιότερο πολωνικό θεολογικό περιοδικό, Ateneum Kapłańskie, δημοσιεύεται στο Βουοτσουάβεκ από το 1909.[2] Η πόλη καταστράφηκε ξανά κατά τη διάρκεια των μαχών της γερμανικής επίθεσης κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αφού η Πολωνία κήρυξε την ανεξαρτησία της το 1918, το Βουοτσουάβεκ επανεντάχθηκε στην πολωνική επικράτεια. Το 1920, οι Πολωνοί υπερασπίστηκαν με επιτυχία την πόλη από τους Σοβιετικούς εισβολείς κατά τη διάρκεια του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου.[3]

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μνημεία για τα θύματα της γερμανικής κατοχής στο Βουοτσουάβεκ (παραδείγματα):
Μνημείο στον χώρο όπου οι Γερμανοί φυλάκισαν Πολωνούς δασκάλους και ιερείς το 1939
Μνημείο των δολοφονημένων Πολωνών σιδηροδρομικών υπαλλήλων
Μνημείο των δολοφονημένων εργατών του εργοστασίου χαρτιού
Μνημείο των δολοφονημένων εργατών του εργοστασίου κεραμικών

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Βουοτσουάβεκ καταλήφθηκε από γερμανικά στρατεύματα, τα οποία εισήλθαν στην πόλη στις 14 Σεπτεμβρίου 1939. Υπό τη ναζιστική γερμανική κατοχή, το Βουοτσουάβεκ μετονομάστηκε και πάλι σε Λέσλαου, προσαρτήθηκε με διάταγμα στο γερμανικό Ράιχ στις 8 Οκτωβρίου 1939 και διοικήθηκε από τις 26 Οκτωβρίου ως μέρος του Ράιχσγκαου Πόσεν (μετονομάστηκε στις 29 Ιανουαρίου 1940 σε Ράιχσγκαου Βάρτελαντ).

Ήδη το Σεπτέμβριο του 1939, οι Γερμανοί διέπραξαν μια σφαγή μιας ομάδας ντόπιων Εβραίων[4] και έκαψαν και τις δύο συναγωγές. Μέχρι τη λήξη του πολέμου, σχεδόν ολόκληρος ο εβραϊκός πληθυσμός, περισσότερων των 10.000 κατοίκων, είχε δολοφονηθεί. Το Einsatzgruppe III εισήλθε στην πόλη μεταξύ 23 Σεπτεμβρίου και 5 Οκτωβρίου 1939 και στη συνέχεια πραγματοποίησε μαζικές συλλήψεις ντόπιων Πολωνών τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο στο πλαίσιο του Intelligenzaktion.[5] Δεκάδες καθολικοί ιερείς από το Βουοτσουάβεκ, συμπεριλαμβανομένου του Βοηθητικού Επισκόπου του Βουοτσουάβεκ, Μίχαου Κόζαλ, καθώς και λεκτόρων και φοιτητών της σχολής συνελήφθησαν και στη συνέχεια απελάθηκαν τον Ιανουάριο του 1940 στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου, όπου οι περισσότεροι από αυτούς σκοτώθηκαν.[2][6] Ο πρύτανης της τοπικής σχολής Χένρικ Κατσορόφσκι και δύο μαθητές, οι Μπρονίσουαφ Κοστκόφσκι και Ταντέους Ντούλνι, θεωρούνται πλέον τρεις από τους 108 Πολωνούς Μάρτυρες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από την Καθολική Εκκλησία. Ντόπιοι δάσκαλοι συνελήφθησαν τον Οκτώβριο του 1939 και στη συνέχεια απελάθηκαν σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και δολοφονήθηκαν. Στα τέλη του 1939, οι SS και Selbstschutz έκαψαν την περιοχή Γκζίβνο και δολοφόνησαν πολλούς από τους κατοίκους του κοντινού χωριού Βαζονχέφκα Πόλσκα.[7] Πολωνοί από το Βουοτσουάβεκ σκοτώθηκαν επίσης στο κοντινό χωριό Πιντσάτα.[8] Συλληφθέντες Πολωνοί δάσκαλοι, γαιοκτήμονες και ιερείς από τα πόβιατ Βουοτσουάβεκ και Λίπνο φυλακίστηκαν επίσης στο Βουοτσουάβεκ και αργότερα μερικοί απελάθηκαν επίσης σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και δολοφονήθηκαν.[9]

Οι οικογένειες των εκτοπισμένων και δολοφονημένων Πολωνών, καθώς και οι υπόλοιποι κάτοικοι του Γκζίβνο εκδιώχθηκαν στο λεγόμενο Γενικό Κυβερνείο στα τέλη του 1939[7] και το 1940 εκδιώχθηκαν επίσης οι ιδιοκτήτες καταστημάτων, εργαστηρίων και μεγαλύτερων σπιτιών, έτσι ώστε οι περιουσίες τους να μπορούσαν να παραδοθούν σε Γερμανούς αποίκους στο πλαίσιο της πολιτικής του Lebensraum (Ζωτικός χώρος).[10] Οι Γερμανοί έκλεψαν επίσης τις πολύτιμες ιστορικές συλλογές της Επισκοπής του Βουοτσουάβεκ και έκλεισαν τον καθεδρικό ναό.[11] Η κεντρική πλατεία της πόλης, Plac Wolności («Πλατεία Ελευθερίας»), μετονομάστηκε σε Adolf-Hitler-Platz («Πλατεία Αδόλφου Χίτλερ»)από τους Γερμανούς.[12]

Μνημείο του Στρατού του Σπιτιού, το ηγετικό πολωνικό κίνημα αντίστασης στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το Βουοτσουάβεκ απελευθερώθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1945 από σοβιετικά στρατεύματα του 1ου Λευκορωσικού Μετώπου κατά τη διάρκεια της επίθεσης Βιστούλα-Όντερ. Το ένα τρίτο της πόλης καταστράφηκε, αλλά τα εργοστάσια και τα εργαστήριά της ξαναχτίστηκαν από την πολωνική κυβέρνηση τις επόμενες δεκαετίες.

Πρόσφατη περίοδος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι σημαντικότερες βιομηχανίες στο Βουοτσουάβεκ σήμερα είναι η χημική βιομηχανία, η παραγωγή επίπλων και η επεξεργασία τροφίμων. Το φράγμα που κατασκευάστηκε το 1969 ρυθμίζει τη στάθμη του νερού στον ποταμό Βιστούλα, σχηματίζοντας την τεχνητή λίμνη Βουοτσουάβεκ.

Ο καθολικός ιερέας Πατήρ (τώρα οσιοποιημένος), Γέζι Ποπιεουούσκο, ο οποίος συνδέθηκε με το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα Αλληλεγγύη και που ήταν επίσης μέλος της αντιπολίτευσης στο κομμουνιστικό καθεστώς στην Πολωνία, βασανίστηκε και δολοφονήθηκε από τρεις αστυνομικούς ασφαλείας και ρίχτηκε στην τεχνητή λίμνη Βουοτσουάβεκ, κοντά στην πόλη. Το σώμα του ανακτήθηκε από τη λίμνη στις 30 Οκτωβρίου 1984.

Από το 2012 η πόλη αποτελεί μέρος της Ειδικής Οικονομικής Ζώνης - Περιοχή Οικονομικής Ανάπτυξης Βουοτσουάβεκ - Βιομηχανικό και Τεχνολογικό Πάρκο με αφορολόγητες περιοχές και κίνητρα για επενδυτές.[13]

Εβραϊκή κοινότητα στο Βουοτσουάβεκ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μνημείο στην τοποθεσία του πρώην γκέτο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο εβραϊκός πληθυσμός αυξήθηκε από 218 άτομα (6,6%) το 1820 σε 6.919 το 1910 (20,5%) και 13.500 το 1939. Ένας από τους ιδρυτές του κινήματος Μιζράχι, ο ραβίνος Λέιμπ Κοβάλσκι (1895–1925), έζησε και εργάστηκε στο Βουοτσουάβεκ. Κατά τη διάρκεια της ενδιάμεσης περιόδου, η πόλη είχε πολλά εβραϊκά σχολεία (δημοτικά και γυμνάσια), δύο γεσίβα και τρία εβραϊκά αθλητικά σωματεία.[14]

Με την έναρξη της γερμανικής κατοχής στην Πολωνία, το Βουοτσουάβεκ έγινε η πρώτη πόλη στην Ευρώπη στην οποία οι Εβραίοι υποχρεώθηκαν να φορούν διακριτικά κίτρινα σήματα.[15] Οι δολοφονίες των Εβραίων ξεκίνησαν το 1939 και το γκέτο του Βουοτσουάβεκ δημιουργήθηκε το Νοέμβριο του 1940. Οι Ναζί απέλασαν 3.000 Εβραίους του Βουοτσουάβεκ σε γκέτο και στρατόπεδα εργασίας μεταξύ Δεκεμβρίου 1939 και Ιουνίου 1941. Περίπου 2.000 Εβραίοι απελάθηκαν στο Λοτζ και στη συνέχεια στο στρατόπεδο εξόντωσης του Χέλμνο μεταξύ 26 και 30 Σεπτεμβρίου 1941. Το γκέτο κάηκε στα τέλη Απριλίου 1942, αφού οι υπόλοιποι Εβραίοι στάλθηκαν στο Χέλμνο, όπου αμέσως δολοφονήθηκαν με αέριο.[14] Οι περισσότεροι από τους Εβραίους που στάλθηκαν στο γκέτο του Λοτζ πέθαναν από πείνα ή ασθένεια και πολλοί στάλθηκαν στο Άουσβιτς από το Λοτζ.[16]

Μετά τον πόλεμο, σχεδόν 1.000 Εβραίοι επέστρεψαν στο Βουοτσουάβεκ και επανέστησαν την κοινότητά τους. Ωστόσο, οι Εβραίοι έφυγαν μετά από διαμάχες εντός της ίδιας της κοινότητας και την επιθυμία των περισσότερων Εβραίων να μην ζουν κάτω από τον Κομμουνισμό, που είχε εγκατασταθεί από τους Σοβιετικούς.[17] Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, η κοινότητα είχε εξαφανιστεί.

Σήμερα υπάρχει μόνο μια μικρή, αν όχι καθόλου, παρουσία της κάποτε πλούσιας και ζωντανής κοινότητάς τους. Υπάρχει ένα τραπέζι για τα εβραϊκά θύματα του γκέτο στη γειτονιά Ρακουτούβεκ του Βουοτσουάβεκ (Tablica Ofiar Getta we Włocławku) και εβραϊκό νεκροταφείο στο Δημοτικό/Κοινοτικό Νεκροταφείο (Cmentarz Komunalny we Włocławku).

Ιστορικά μνημεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκκλησία του Αγίου Βιτάλιου
  • Πλατεία Κοπέρνικου

Η Πλατεία Κοπέρνικου (πολωνικά: Plac Kopernika) βρίσκεται κοντά στον καθεδρικό ναό της Καθεδρικής Βασιλικής της Κοίμησης της Θεοτόκου στο Βουοτσουάβεκ, όπου σπούδασε ο Νικόλαος Κοπέρνικος μεταξύ 1488–91. Μαζί με τον δάσκαλό του, Μικοουάι Βούντκα, δημιούργησε ένα ηλιακό ρολόι για τη Βασιλική του Καθεδρικού Ναού. Στην πλατεία υπάρχει το μνημείο του Νικολάου Κοπέρνικου, το κεντρικό γραφείο της Ανώτατης Σχολής, που ιδρύθηκε το 1569 (πρώτη σχολή θεολογίας στην Πολωνία και επίσης μία από τις παλαιότερες στον κόσμο).[18]

  • Εκκλησία του Αγίου Βιτάλιου

Η Εκκλησία του Αγίου Βιτάλιου, 1330, είναι το παλαιότερο γοτθικό κτήριο στο Βουοτσουάβεκ. Μέσα στην εκκλησία υπάρχουν έργα πολωνικής ζωγραφικής του 15ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένου ενός τρίπτυχου με τη σκηνή της Λαμπρής Παναγίας (1460). Μπροστά από την Καθεδρική Βασιλική υπάρχει ένα μνημείο του διακεκριμένου Πολωνού αρχιεπισκόπου Στέφαν Βισίνσκι που έζησε στο Βουοτσουάβεκ μεταξύ 1917-46.[19]

Καθεδρική Βασιλική της Κοίμησης της Θεοτόκου
Ηλιακό ρολόι στον τοίχο του καθεδρικού ναού
  • Καθεδρική Βασιλική της Κοίμησης της Θεοτόκου

Η γοτθική Καθεδρική Βασιλική της Κοίμησης της Θεοτόκου (πολωνικά: Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny‎) χτίστηκε το 1340-1411 και αργότερα ξαναχτίστηκε. Είναι μια από τις παλαιότερες και ψηλότερες (86 μ.) εκκλησίες στην Πολωνία και αναφέρεται ως ιστορικό μνημείο της Πολωνίας.

Η παλιά Πόλη του Βουοτσουάβεκ
  • Το Δημοτικό Πάρκο Χένρικ Σιενκιέβιτς

Το δημοτικό πάρκο πήρε το όνομά του από τον Χένρικ Σιενκιέβιτς (πολωνικά: Park Miejski im. Henryka Sienkiewicza) και είναι ένα από τα παλαιότερα πάρκα στην Πολωνία. Στο πάρκο υπάρχει μια προτομή του Χένρικ Σιενκιέβιτς, ενός διακεκριμένου συγγραφέα και νικητή του βραβείου Νόμπελ για το Κβο Βάντις.

  • Παλάτι του Επισκόπου

Το Παλάτι του Επισκόπου (πολωνικά: Pałac Biskupi) βρίσκεται στην οδό Γκντάνσκα, δίπλα στον ποταμό. Χρησίμευσε ως κατοικία του επισκόπου από το 1858–61 και περιλαμβάνει κήπο.

  • Λεωφόροι Στρατηγού Γιούζεφ Πιουουσούντσκι

Οι Λεωφόροι Στρατηγού Γιούζεφ Πιουουσούντσκι (πολωνικά: Bulwary im. Marszałka Józefa Piłsudskiego), περιλαμβάνουν: Ιστορικά σπίτια στην Παλαιά Αγορά, Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, Γέφυρα του Στρατηγού Έντβαρντ Ριντζ-Σμίγκουι, Μουσείο Τέχνης, Εθνογραφικό Μουσείο, γυμνάσια και Γραφείο του Στρατηγού.

Πολιτιστικό Κέντρο Ζυθοποιίας B
Κεχριμπαρένιο Παλάτι (Pałac Bursztynowy)
  • Πολιτιστικό Κέντρο Ζυθοποιίας Β

Το πρώην ζυθοποιείο που χτίστηκε το 1832 στεγάζει ένα σύγχρονο πολιτιστικό κέντρο με αίθουσα συναυλιών, πολιτιστικούς συλλόγους, μικρό κινηματογράφο, μουσείο μετρήσεων και καφετέρια.[20]

  • Μαύρη Σιταποθήκη

Η Μαύρη Σιταποθήκη (πολωνικά: Czarny Spichrz) χτίστηκε μεταξύ του 18ου και του 19ου αιώνα. Είναι η μόνη κατασκευή αυτού του είδους που εξακολουθεί να υπάρχει στην Πολωνία. Σήμερα στεγάζει την Πολιτιστική Εταιρεία Ντομπζίνσκο-Κουγιάφσκιε και τον Όμιλο Τέχνης Πιβνίτσα.

Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή
  • Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή

Η Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή (πολωνικά: Kościół pw. Św. Jana Chrzciciela) έχει γοτθικό και μπαρόκ στιλ, με τούβλα, από το 1538. Το εσωτερικό είναι σε μπαρόκ στιλ και περιλαμβάνει τον πίνακα «Φύλακας Άγγελος» (1635), μια μπαρόκ κολυμπήθρα - 17ος αιώνας, έναν ροκοκό άμβωνα - του 18ου αιώνα, ένα γλυπτό του Ιωάννη του Βαπτιστή από τη Βενετία (πολωνικά: Jan Baptysta Wenecjanin).

  • Ευαγγελική εκκλησία

Η Ευαγγελική εκκλησία (πολωνικά: Kościół Ewangelicki) χτίστηκε το 1877–79, αλλά τον 17ο αιώνα βρισκόταν εδώ μια ξύλινη εκκλησία, με έναν ενδιαφέρον βωμό με ζωγραφική σε συνάρτηση του Πωλ Ντελαρός.

  • Πλατεία Ελευθερίας

Η Πλατεία Ελευθερίας (πολωνικά: Plac Wolności) είναι η κεντρική πλατεία της πόλης, με μνημείο αφιερωμένο στους Πολωνούς στρατιώτες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το ξενοδοχείο Zajazd Polski (18ος αιώνας), εστιατόριο, τράπεζες και καταστήματα. Εκεί βρίσκεται η εκκλησία των Αγίων Πάντων και το μοναστήρι των Φραγκισκανών-Μεταρρυθμιστών, το παλάτι Μούχσαμ από τον 19ο αιώνα.

  • Τεχνητή λίμνη Βουοτσουάβεκ

Η τεχνητή λίμνη Βουοτσουάβεκ (πολωνικά: Zapora Wodna na Wiśle, Tama we Włocławku) δημιουργήθηκε το 1970 και είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στην Πολωνία. Στην όχθη του δεξιού ποταμού ανεγέρθηκε μνημειακός σταυρός για να τιμήσει τον ιερέα Γέζι Ποπιεουούσκο που δολοφονήθηκε από την κομμουνιστική αστυνομία.

  • Wzorcownia

Εμπορικό και ψυχαγωγικό κέντρο στο πρώην φαγεντιανό εργοστάσιο της Teichefeld & Atserblum από το 1873.[21][22]

  • Πράσινη Αγορά

Η Πράσινη Αγορά (πολωνικά: Zielony Rynek) είναι το ιστορικό μέρος του εμπορίου. Υπάρχουν κατοικίες από τον 19ο και τον 20ο αιώνα, καθώς και ένα αρτοποιίο, παντοπωλεία και καταστήματα ρούχων. Εδώ είναι επίσης το κεντρικό γραφείο της πόλης με το γραφείο του Δημάρχου και την Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης.[23]

  • Δημοτικό Νεκροταφείο

Το Δημοτικό Νεκροταφείο (πολωνικά: Cmentarz Komunalny we Włocławku) είναι το κεντρικό νεκροταφείο στην πόλη ανάμεσα στις οδούς Κομουνάλνα, Τσοπίνα και Αλέγια Κρουλόβεϊ Γιαντβίγκι. Εκεί υπάρχουν τμήματα για Πολωνούς, Εβραίους, Γερμανούς (Προτεστάντες, Ευαγγελικούς), Ρώσους (Ρωσική-Ορθόδοξη Εκκλησία) και θυμάτων του Α΄ και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκεί βρίσκεται επίσης η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Πλατεία Ελευθερίας (Plac Wolności)

Αθλητικοί σύλλογοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επί του παρόντος υπάρχουν πέντε πανεπιστήμια ή παραρτήματα:

  • Ανώτατο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Βουοτσουάβεκ (Państwowa Szkoła Wyższa PSWW Włocławek)[24]
  • Σχολή Ανθρωπιστικών και Οικονομικών του Βουοτσουάβεκ (Wyższa Szkoła Humanistyczno-Ekonomiczna WSHE Włocławek)[25]
  • Ανώτατη Τεχνική Σχολή του Βουοτσουάβεκ (Wyższa Szkoła Techniczna Włocławek)[26]
  • Ανώτατη Σχολή Πληροφορικής και Δεξιοτήτων του Λοτζ, παράρτημα του Βουοτσουάβεκ (Wyższa Szkoła Informatyki i Umiejętności Łódź)[27]
  • Πανεπιστήμιο Νικόλαος Κοπέρνικος του Τόρουν, Σχολή Θεολογίας του Βουοτσουάβεκ (Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu Wydział Teologiczny we Włocławku)[28][29]

Αδελφοποιημένες πόλεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κτίριο παλαιάς τράπεζας στην οδό Ζάμπια.

Το Βουοτσουάβεκ έχει αδελφοποιηθεί με τις παρακάτω πόλεις:

Αξιοσημείωτα πρόσωπα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πλάκα προς τιμήν του Ταντέους Ράιχσταϊν στο κέντρο της πόλης

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «About Włocławek» (PDF). Lo2.wloclawek.q4.pl. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2018. 
  2. 2,0 2,1 2,2 Άρτουρ Νιεμίρα. «450 lat temu powstało seminarium we Włocławku». eKAI.pl (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020. 
  3. Μάρτα Καρπίνσκα. «Wojna polsko-bolszewicka zostawiła trwały ślad w historii Włocławka». TVP3 Bydgoszcz (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020. 
  4. Μάρια Βαρντζίνσκα, Był rok 1939. Operacja niemieckiej policji bezpieczeństwa w Polsce. Intelligenzaktion, Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης, Βαρσοβία, 2009, σελ. 124 (in Polish)
  5. Μάρια Βαρντζίνσκα, Był rok 1939. Operacja niemieckiej policji bezpieczeństwa w Polsce. Intelligenzaktion, σελ. 57, 209
  6. Μάρια Βαρντζίνσκα, Był rok 1939. Operacja niemieckiej policji bezpieczeństwa w Polsce. Intelligenzaktion, σελ. 209
  7. 7,0 7,1 Μάρια Βαρντζίνσκα, Wysiedlenia ludności polskiej z okupowanych ziem polskich włączonych do III Rzeszy w latach 1939-1945, Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης, Βαρσοβία, 2017, σελ. 176 (in Polish)
  8. Μάρια Βαρντζίνσκα, Był rok 1939. Operacja niemieckiej policji bezpieczeństwa w Polsce. Intelligenzaktion, σελ. 210
  9. Μάρια Βαρντζίνσκα, Był rok 1939. Operacja niemieckiej policji bezpieczeństwa w Polsce. Intelligenzaktion, σελ. 175-176
  10. Μάρια Βαρντζίνσκα, Wysiedlenia ludności polskiej z okupowanych ziem polskich włączonych do III Rzeszy w latach 1939-1945, σελ. 226
  11. Μάρια Βαρντζίνσκα, Był rok 1939. Operacja niemieckiej policji bezpieczeństwa w Polsce. Intelligenzaktion, σελ. 209-210
  12. «Tak plac Wolności wyglądał podczas okupacji niemieckiej. Nosił wówczas imię Adolfa Hitlera». DDWloclawek.pl (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020. 
  13. «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2013. 
  14. 14,0 14,1 Włocławek. "The YIVO Encyclopedia. Jews in Eastern Europe". Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2015
  15. "Jewish Badge: During the Nazi Era". Μουσείο Μνήμης του Ολοκαυτώματος των Ηνωμένων Πολιτειών. ushmm.org. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2017.
  16. Μέγκαρτζι, Τζέφρι (2012). Encyclopedia of Camps and Ghettos. Μπλούμινγκτον, Ιντιάνα: Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα. σελ. Volume II 118-119. ISBN 978-0-253-35599-7. 
  17. «Wloclawek». YIVO Encyclopedia of Eastern European Jews. YIVO. 
  18. 18,0 18,1 Σικόρα, Άρτουρ. «Głos Uczelni - Kwiecień 2010 - Gdzie Kopernik chodził do "szkoły średniej"?». Glos.umk.pl. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2018.  Σφάλμα αναφοράς: Invalid <ref> tag; name "auto" defined multiple times with different content
  19. 19,0 19,1 Π., Τόμας. «Włocławek - Historia». Naszwloclawek.pl. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2018.  Σφάλμα αναφοράς: Invalid <ref> tag; name "naszwloclawek.pl" defined multiple times with different content
  20. Apollo13.eu. «Centrum Kultury Browar B». Ckbrowarb.pl. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2018. 
  21. Γκένμπσκι, Μάρτσιν. «Urząd Miasta Włocławek». Wloclawek.pl. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2018. 
  22. Włocławek i okolice, Σ. Κουνικόφσκι, Lega 2006
  23. Włocławek, Przewodnik Turystyczny, Αντζέι Στσεπάνσκι, UM WŁocławek
  24. «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2014. 
  25. «wshe.pl». Wshe.pl. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2018. 
  26. «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2014. 
  27. Mensch-Studio.com. «Wyższa Szkoła Informatyki i Umiejętności». Wsinf.edu.pl. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2018. 
  28. «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2014. 
  29. «Wydział Teologiczny - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu». Teologia.umk.pl. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2018. 
  30. «z aktualności Urzędu Miasta – Town Twinning». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2021. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]