Chevrolet Camaro 4ης γενιάς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Chevrolet Camaro 4ης γενιάς
Chevrolet Camaro Convertible (Les chauds vendredis '10).jpg Chevrolet Camaro convertible του 1993 - 1997
2002ChevroletCamaroSS.jpg Chevrolet Camaro SS 35th Anniversary του 2002
Κατασκευαστής Chevrolet
Μητρική εταιρεία General Motors
Παραγωγή 1993 — 2002
Συναρμολόγηση Sainte-Thérèse, Κεμπέκ, Καναδάς
Προηγούμενο μοντέλο Chevrolet Camaro 3ης γενιάς
Επόμενο μοντέλο Chevrolet Camaro 5ης γενιάς
Κατηγορία Pony car, Muscle car
Αμάξωμα 3-πορτο coupé
2-πορτο convertible
Διαμόρφωση Κινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση
Πλατφόρμα F-body
Κινητήρας 3.4 L V6
3.8 L V6
5.7 L V8 LT1
5.7 L V8 LS1 / Όλοι βενζίνης
Μετάδοση 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο
5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
Μεταξόνιο 2.568 χιλιοστά
Μήκος 1993–1999: 4.907 χιλιοστά
2000–2002: 4.915 χιλιοστά
Πλάτος 1.882 χιλιοστά
Ύψος 1993–1999 coupé: 1.303 χιλιοστά
1994–1999 convertible: 1.321 χιλιοστά
2000–2002 coupé: 1.300 χιλιοστά
2000–2002 convertible: 1.316 χιλιοστά
Κενό Βάρος 1.475 - 1.630 κιλά
Σχετική εξέλιξη Pontiac Firebird

Η τέταρτη γενιά της Chevrolet Camaro κυκλοφόρησε στις αρχές του 1993 και ήταν η τελευταία που βασίστηκε στην πλατφόρμα F-body της General Motors, η οποία αποτέλεσε τη βάση για τις 4 πρώτες γενιές του επώνυμου muscle car, κατά το διάστημα 1967 - 2002. Διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τον Αύγουστο του 2002, οπότε και διακόπηκε χωρίς άμεση αντικατάσταση, λόγω μιας έντονης στροφής της General Motors προς την τότε δημοφιλή κατηγορία των SUV, που είχε ως αποτέλεσμα να παραμελήσει εντελώς τα muscle cars. Μετά από μια παύση επτά ετών, η διάδοχος Chevrolet Camaro πέμπτης γενιάς λανσαρίστηκε στις ΗΠΑ τον Απρίλιο του 2009, ως μοντέλο 2010, με βάση την νέα πλατφόρμα GM Zeta platform.

Βασικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και η Chevrolet Camaro τρίτης γενιάς είχε σημειώσει μεγάλη εμπορική επιτυχία, ωστόσο αμαυρώθηκε από μία ολόκληρη σειρά προβλημάτων συναρμολόγησης και κάκιστης ποιότητας κατασκευής, όπως συνέβη επίσης και στην δίδυμη Pontiac Firebird τρίτης γενιάς. Ήδη από το 1990, κατεβλήθησαν σημαντικές προσπάθειες για βελτίωση αυτών των ατελειών, για τις οποίες η μητρική General Motors είχε εισπράξει πάρα πολλές διαμαρτυρίες από το κοινό και ισάριθμα ειρωνικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου.

Ως αποτέλεσμα των συγκεκριμένων προβλημάτων ποιότητας που σημειώθηκαν στα πρώτα και στα τελευταία χρόνια της παραγωγής των Camaro και Firebird τρίτης γενιάς, συν μιας απεργίας των εργαζομένων του εργοστασίου στο Van Nuys της Καλιφόρνια, η διοίκηση του ομίλου της General Motors αποφάσισε να μεταφέρει την παραγωγή της 4ης γενιάς στο Κεμπέκ του Καναδά.

Τελικώς, η τέταρτη γενιά της Chevrolet Camaro, όπως και της Pontiac Firebird, λανσαρίστηκε στις αρχές του 1993 και πλέον κατασκευαζόταν στο Sainte-Thérèse, Κεμπέκ, του Καναδά, με προσεκτικότερο έλεγχο στην ποιότητα κατασκευής και πιο προηγμένες μεθόδους. Σε αντίθεση, ωστόσο, με την σαφώς πιο εντυπωσιακή σπορ αισθητική της νέας Firebird, η αναθεώρηση της Camaro αυτή τη φορά ήταν αμφισβητούμενη. Η χαρακτηριστική φαρδιά και δυναμική εμφάνιση της Camaro προσαρμοζόταν διαρκώς με το πέρασμα του χρόνου και είχε αρχίσει πλέον να εξομαλύνεται. Επιπρόσθετα, αν και η εξωτερική της εμφάνιση είχε γίνει πολύ πιο αεροδυναμική, οι αλλαγές «κάτω από το δέρμα» δεν ήταν σημαντικές και τα περισσότερα στοιχεία στο τεχνολογικό υπόβαθρο παρελήφθησαν απευθείας από την τρίτη γενιά.

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Chevrolet Camaro Z28 coupé του 1993.

Από την άλλη πάντως, όλες οι Camaro εξοπλίστηκαν με στάνταρ 2 μπροστινούς αερόσακους και Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), αν και μέχρι και το 1998 ήταν μόνο 3 καναλιών, αντί για 4. Η ανοιχτή έκδοση convertible επανήλθε στα μέσα της σεζόν του 1994 και ένα Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system) εμφανίστηκε στα μέσα της σεζόν του 1995, ως έξτρα στις εκδόσεις V8, ενώ στις εκδόσεις V6 άρχισε να προσφέρεται μόλις την σεζόν του 1999.

Επίσης, από την σεζόν του 1997 τοποθετήθηκαν στάνταρ προβολείς που λάμπουν ακόμα και την ημέρα (daytime running lights), μαζί με έναν νέο πίνακα οργάνων, νέα κεντρική κονσόλα με μεγαλύτερο αποθηκευτικό χώρο και λίγο διαφορετικούς χρωματισμούς στα πίσω φώτα. Ωστόσο, Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP) και πλευρικοί αερόσακοι δεν διατέθηκαν σε κανένα έτος παραγωγής.

Κινητήρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Chevrolet Camaro coupé του 1993 - 1997.

Κατά την εισαγωγή της τέταρτης γενιάς της Camaro, προσφέρονταν δύο βενζινοκινητήρες:

  • Η βασική έκδοση έφερε έναν V6 3.4 L (207 cu.in.), ισχύος 160 hp. Σε όσα κυκλοφόρησαν στη Γερμανία, είχε ρυθμιστεί στους 148 ίππους, διότι υπήρχε ένα κρίσιμο όριο αντιμετώπισης από τις ασφαλιστικές εταιρείες, στους 150 hp.
  • Η κορυφαία έκδοση Z28 συνδυαζόταν με τον V8 5.7 L (346 cu.in.), που ήταν ο ίδιος κινητήρας small block LT1, που είχε εισαχθεί στην Chevrolet Corvette C4 από την σεζόν του 1992, με ισχύ 300 hp. Στην Camaro, η ισχύς του είχε ρυθμιστεί στους 275 hp.

Σε όλα τα έτη παραγωγής, και οι δύο κινητήρες συνδυάζονταν με στάνταρ 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, ενώ μπορούσαν να παραγγελθούν με προαιρετικό μηχανικό κιβώτιο, 5-τάχυτο στα V6 και 6-τάχυτο T56 στα V8.

Το 1995, εισήχθη ένας νέος V6 3.8 L (231 cu.in.) από την Buick, ισχύος 200 hp και πολύ πιο οικονομικός και το 1996 αντικατέστησε τον αρχικό βασικό κινητήρα. Επίσης, το 1996 η ισχύς στην έκδοση Z28 ανέβηκε στους 285 hp, ενώ η εταιρεία SLP επανέφερε την έκδοση SS, με αισθητικές αναβαθμίσεις, βελτιωμένο σύστημα εξάτμισης και εισαγωγή αέρα στο καπό Ram-Air, φτάνοντας έτσι τους 305 hp.

Ανανέωση του 1998 και διακοπή του 2002[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Chevrolet Camaro SS του 2001.

Για την σεζόν του 1998, η Camaro υπέστη μία αισθητική ανανέωση, με έντονο επανασχεδιασμό στο εμπρόσθιο μέρος και ιδίως στους προβολείς, συν κάποιες αναβαθμίσεις στο εσωτερικό. Ο κάπως αναχρονιστικός κινητήρας LT1 της κορυφαίας έκδοσης Ζ28, αντικαταστάθηκε από έναν νέο κινητήρα από αλουμίνιο, τον LS1, που ήταν ο ίδιος κινητήρας που είχε εισαχθεί με το λανσάρισμα της Chevrolet Corvette C5 το 1997. Αν και ο κυβισμός του ήταν και πάλι 5.7 L (346 cu.in.), ωστόσο επρόκειτο για εντελώς νέο μηχανικό σύνολο. Η Camaro Z28 απέδιδε πλέον ισχύ 310 hp και από το 2000 325 hp, ενώ η κορυφαία έκδοση Camaro SS απέδιδε 330 hp και από το 2000 έφτασε τους 340 hp.

Ο κινητήρας LS1 μάλιστα προσφέρει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες για αναβάθμιση ισχύος από τον προκάτοχό του. Πολλοί οπαδοί της σχολής των muscle cars, έχουν προβεί σε βελτιωτικές ρυθμίσεις, επιτυγχάνοντας ιπποδυνάμεις άνω των 350 - 365 hp. Με επιτάχυνση 0 - 60 μίλια / ώρα (0 - 97 χλμ. / ώρα) σε μόλις 5,3 δευτερόλεπτα, η Camaro Ζ28 ήταν μακράν το ταχύτερο αμερικανικό αυτοκίνητο (με ατμοσφαιρικό κινητήρα) για την τιμή του, σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό. Επίσης, το 1998 εισήχθη ένα νέο διαφορικό Torsen της Zexel, αντί της Auburn, μια πιο ομαλή ανάρτηση και ένα νέο, ισχυρότερο σύστημα πέδησης.

Αστυνομικό Chevrolet Camaro του 2002, της California Highway Patrol, σε φωτογραφία τον Νοέμβριο του 2004.

Αν και ήταν το ταχύτερο F-Body όλων των εποχών, έως την τότε εποχή, η εμφανής στροφή της General Motors προς την τότε δημοφιλή κατηγορία των SUV απέβη μοιραία, καθώς η Camaro παραμελήθηκε εντελώς στον τομέα της διαφημιστικής προώθησης. Επιπλέον, με το λίφτινγκ στο εμπρόσθιο μέρος την σεζόν του 1998, η εξωτερική της εμφάνιση είχε γίνει ακόμα πιο ομαλή και κοινότυπη, με εμφανή εξορθολογισμό, χάνοντας ακόμα ένα μέρος της προσωπικότητάς της. Ως αποτέλεσμα, οι πωλήσεις κατέρρευσαν ολοκληρωτικά, συνεχίζοντας μάλιστα να πέφτουν κάθε χρόνο διαρκώς και ήδη από το 1999 άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες για διακοπή παραγωγής.

Από τα τέλη του 1998, με την έναρξη της σεζόν του 1999, το ABS και το Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system) ενεργούσαν απευθείας στους τροχούς (με δύο αισθητήρες) και όχι μόνο μέσω του διαφορικού (με έναν αισθητήρα), ενώ το ABS έγινε 4-κάναλο, αντί για 3 καναλιών και το έξτρα Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης προσφερόταν πλέον και στα V6. Για την σεζόν του 2000, τοποθετήθηκε ένα νέο τιμόνι, κοινό με αυτό της Pontiac Firebird, με διακόπτες χειρισμού για το ηχοσύστημα. Ωστόσο, οι πωλήσεις είχαν πλέον πέσει κατακόρυφα και κάθε χρόνο η πτώση συνεχιζόταν.

Chevrolet Camaro SS 35th Anniversary του 2002 / εμπρός

Τελικώς, τον Σεπτέμβριο του 2001 η General Motors ανακοίνωσε το οριστικό τέλος των δύο μοντέλων της πλατφόρμας F-Body, Camaro και Firebird, αν και όχι άμεσα, αλλά για το επόμενο έτος. Επίσημα, απέδωσε την απόφαση αυτή στην πτώση της ζήτησης στην κατηγορία των σπορ αυτοκινήτων, προσθέτοντας και ότι οι πωλήσεις ήταν πλέον τόσο χαμηλές ώστε δεν δικαιολογούσαν την εξέλιξη ενός νέου μοντέλου ή έστω τον επανασχεδιασμό του υφιστάμενου. Μάλιστα συμπλήρωσε και ότι ακόμα και αν όλα τα στοιχεία του έξτρα εξοπλισμού γίνονταν στάνταρ, η τιμή πώλησης των Camaro και Firebird δεν θα μπορούσε να τοποθετηθεί σε τόσο υψηλά επίπεδα ώστε να καταστήσει τις λίγες πωλήσεις κερδοφόρες, κατά το πρότυπο της Chevrolet Corvette.[1][2]

Η τελευταία Camaro τέταρτης γενιάς κύλησε από τη γραμμή παραγωγής στις 27 Αυγούστου 2002 και κατέληξε απευθείας στο μουσείο της General Motors.[3] Η προτελευταία Camaro, μια κόκκινη Z28, δημοπρατήθηκε για φιλανθρωπικούς σκοπούς και κατέληξε να πωληθεί στην απίστευτα υψηλή τιμή των 71.500 δολαρίων.

Chevrolet Camaro SS 35th Anniversary του 2002 / πίσω

Σημειωτέον ότι την τελευταία σεζόν της τέταρτης γενιάς, προσφέρθηκε μια επετειακή έκδοση υπό το όνομα Camaro SS 35th Anniversary, με τους χρωματισμούς στις διπλανές φωτογραφίες, για να σηματοδοτήσει τα 35 συνεχόμενα έτη παραγωγής της Chevrolet Camaro. Μετά από αυτό, οι φανατικοί οπαδοί των muscle cars της General Motors χρειάστηκε να περιμένουν 7 χρόνια για να μπορέσουν να παραγγείλουν μια νέα γενιά Camaro.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Firebird lines to end with 2002 model year». Associated Press. Oklahoma City Journal Record. 2001-09-26.
  2. McCoy, Guy. «Rising from the Ashes». Popular Hot Rodding. «Publicly, GM blamed slow sales, a deteriorated sports coupe market, and plant overcapacity. For the 4th generation Camaro's got the all new small blocks LT1 and LS1 small blocks.»
  3. Cooper, Anderson (2002-08-27). «Newsnight Transcripts». CNN.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Standard Catalog of Chevrolet 1912–2003, Krause Publications, 2003, ISBN 0-87349-680-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα