Φιανκέτο (σκάκι)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
ΚασπάροφΣτινγκ (2000)[1]
α β γ δ ε ζ η θ
8
Chessboard480.svg
α8 μαύρος πύργος
β8 μαύρος ίππος
γ8 μαύρος αξιωματικός
δ8 μαύρη βασίλισσα
ε8 μαύρος βασιλιάς
ζ8 μαύρος αξιωματικός
η8
θ8 μαύρος πύργος
α7 μαύρο πιόνι
β7 μαύρο πιόνι
γ7 μαύρο πιόνι
δ7 μαύρο πιόνι
ε7 μαύρο πιόνι
ζ7 μαύρο πιόνι
η7 μαύρο πιόνι
θ7 μαύρο πιόνι
α6
β6
γ6
δ6
ε6
ζ6 μαύρος ίππος
η6
θ6
α5
β5
γ5
δ5
ε5
ζ5
η5
θ5
α4
β4
γ4
δ4
ε4
ζ4
η4
θ4
α3
β3
γ3
δ3
ε3
ζ3
η3 λευκό πιόνι
θ3
α2 λευκό πιόνι
β2 λευκό πιόνι
γ2 λευκό πιόνι
δ2 λευκό πιόνι
ε2 λευκό πιόνι
ζ2 λευκό πιόνι
η2 λευκός αξιωματικός
θ2 λευκό πιόνι
α1 λευκός πύργος
β1 λευκός ίππος
γ1 λευκός αξιωματικός
δ1 λευκή βασίλισσα
ε1 λευκός βασιλιάς
ζ1
η1 λευκός ίππος
θ1 λευκός πύργος
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
α β γ δ ε ζ η θ
Ένα παράδειγμα φιανκέτου: 1.η3 Ιζ6 2.Αη2

Στο σκάκι το φιανκέτο (ιταλικά: fianchetto, "μικρό τείχος") είναι ένα μοντέλο ανάπτυξης όπου ένας αξιωματικός έχει αναπτυχθεί στο αρχικό τετράγωνο ακριβώς του πιονιού του παρακείμενού του ίππου ενώ το πιόνι του ίππου έχει μετακινηθεί ένα ή δύο τετράγωνα προς τα εμπρός.

Το φιανκέτο είναι η βάση πολλών υπερσύγχρονων ανοιγμάτων, των οποίων η φιλοσοφία είναι να καθυστερήσουν την άμεση κατάληψη του κέντρου της σκακιέρας με ένα σχέδιο υπονόμευσης και καταστροφής της κεντρικής διάταξης του αντιπάλου. Για το λόγο αυτό, εμφανίζεται τακτικά στις Ινδικές άμυνες. Το φιανκέτο είναι λιγότερο συχνό στα ανοικτά ανοίγματα (1.ε4 ε5), αλλά ο αξιωματικός του βασιλιά των μαύρων είναι μερικές φορές σε φιανκέτο, για παράδειγμα στην Ισπανική παρτίδα ή αντίστοιχα των λευκών, για παράδειγμα σε μια ασυνήθιστη βαριάντα της Βιεννέζικης παρτίδας.

Τακτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένα από τα σημαντικότερα οφέλη του φιανκέτου είναι ότι συχνά επιτρέπει στον αξιωματικό να γίνει πιο ενεργός. Επειδή ο αξιωματικός τοποθετείται σε μια από τις μεγάλες διαγωνίους, την θ1-α8 ή την α1-θ8, ελέγχει πολλά τετράγωνα και μπορεί να γίνει ένα ισχυρό επιθετικό όπλο. Ωστόσο, μια διάταξη με φιανκέτο παρουσιάζει επίσης κάποιες ευκαιρίες στον αντίπαλο παίκτη, όταν ο αξιωματικός στο φιανκέτο ανταλλαχθεί με κάποιο κομμάτι, τότε τα τετράγωνα που προηγουμένως ήταν υπό την προστασία του αξιωματικού γίνονται πλέον αδύναμα και μπορούν να αποτελέσουν το έναυσμα για μια επίθεση (ιδιαίτερα εάν το φιανκέτο που διεξήχθηκε ήταν στην πλευρά του βασιλιά). Ως εκ τούτου, η ανταλλαγή των αξιωματικών σε φιανκέτο δεν πρέπει να γίνεται ελαφρά τη καρδία, ειδικά όταν ο εχθρικός αξιωματικός του ίδιου χρώματος βρίσκεται ακόμα στη σκακιέρα.

Τέσσερις αξιωματικοί σε φιανκέτο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

α β γ δ ε ζ η θ
8
Chessboard480.svg
α8 μαύρος πύργος
β8 μαύρος ίππος
γ8
δ8 μαύρη βασίλισσα
ε8
ζ8 μαύρος πύργος
η8 μαύρος βασιλιάς
θ8
α7 μαύρο πιόνι
β7 μαύρος αξιωματικός
γ7
δ7 μαύρο πιόνι
ε7 μαύρο πιόνι
ζ7 μαύρο πιόνι
η7 μαύρος αξιωματικός
θ7 μαύρο πιόνι
α6
β6
γ6
δ6
ε6
ζ6 μαύρος ίππος
η6 μαύρο πιόνι
θ6
α5
β5
γ5 μαύρο πιόνι
δ5
ε5
ζ5
η5
θ5
α4
β4
γ4 λευκό πιόνι
δ4
ε4
ζ4
η4
θ4
α3
β3 λευκό πιόνι
γ3
δ3
ε3
ζ3 λευκός ίππος
η3 λευκό πιόνι
θ3
α2 λευκό πιόνι
β2 λευκός αξιωματικός
γ2
δ2
ε2 λευκό πιόνι
ζ2 λευκό πιόνι
η2 λευκός αξιωματικός
θ2 λευκό πιόνι
α1 λευκός πύργος
β1 λευκός ίππος
γ1
δ1 λευκή βασίλισσα
ε1
ζ1 λευκός πύργος
η1 λευκός βασιλιάς
θ1
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
α β γ δ ε ζ η θ
Διάταξη μετά από 8.Αβ2

Το 1925, σε μια παρτίδα μεταξύ των γκρανμαίτρ Ακίμπα Ρουμπινστάιν με τα λευκά και Άρον Νίμζοβιτς με τα μαύρα, η διάταξη κατά την όγδοη κίνηση των λευκών παρουσίαζε τέσσερις αξιωματικούς σε φιανκέτο. Η συμμετρία, επίσης, όλων των κομματιών στην σκακιέρα ήταν εκπληκτική μόνο ένα πιόνι των λευκών, στο τετράγωνο β3, και ένα πιόνι των μαύρων, στο τετράγωνο δ7, ήταν μη συμμετρικά κατά τη στιγμή εκείνη.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κασπάροφ – Στινγκ. chessgames.com. http://www.chessgames.com/perl/chessgame?gid=1257896. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2014. 
  2. Ρουμπινστάιν – Νίμζοβιτς. chessgames.com. http://www.chessgames.com/perl/chessgame?gid=1007417. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2014. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Golombek, Harry (1977). Golombek's Encyclopedia of Chess. Crown Publishing. ISBN 0-517-53146-1. 
  • Hooper, David Vincent; Whyld, Kenneth (1992). The Oxford Companion to Chess (2η έκδοση). Oxford University Press. ISBN 0-19-866164-9. 

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γρίβας, Ευστράτιος (2006) (στα αγγλικά). Beating the Fianchetto Defences. Gambit Publications. ISBN 978-1-904600-48-0.