Ινδική άμυνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ινδική άμυνα
α β γ δ ε ζ η θ
8
Chessboard480.svg
α8 μαύρος πύργος
β8 μαύρος ίππος
γ8 μαύρος αξιωματικός
δ8 μαύρη βασίλισσα
ε8 μαύρος βασιλιάς
ζ8 μαύρος αξιωματικός
η8
θ8 μαύρος πύργος
α7 μαύρο πιόνι
β7 μαύρο πιόνι
γ7 μαύρο πιόνι
δ7 μαύρο πιόνι
ε7 μαύρο πιόνι
ζ7 μαύρο πιόνι
η7 μαύρο πιόνι
θ7 μαύρο πιόνι
α6
β6
γ6
δ6
ε6
ζ6 μαύρος ίππος
η6
θ6
α5
β5
γ5
δ5
ε5
ζ5
η5
θ5
α4
β4
γ4
δ4 λευκό πιόνι
ε4
ζ4
η4
θ4
α3
β3
γ3
δ3
ε3
ζ3
η3
θ3
α2 λευκό πιόνι
β2 λευκό πιόνι
γ2 λευκό πιόνι
δ2
ε2 λευκό πιόνι
ζ2 λευκό πιόνι
η2 λευκό πιόνι
θ2 λευκό πιόνι
α1 λευκός πύργος
β1 λευκός ίππος
γ1 λευκός αξιωματικός
δ1 λευκή βασίλισσα
ε1 λευκός βασιλιάς
ζ1 λευκός αξιωματικός
η1 λευκός ίππος
θ1 λευκός πύργος
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
α β γ δ ε ζ η θ
Κινήσεις 1.δ4 Ιζ6
ECO A45–A79
D70–D99
E00–E99
Γονέας Παρτίδα πιονιού της βασίλισσας

Η Ινδική άμυνα είναι ένα άνοιγμα στο σκάκι που χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία):

1. δ4 Ιζ6[1]

Αρκετά σημαντικές είναι οι μεταθέσεις του ανοίγματος και πολλές από τις θέσεις μπορούν να προκύψουν μέσα από αρκετές συνέχειες κινήσεων. Είναι όλες σε κάποιο βαθμό υπερσύγχρονες άμυνες, όπου τα μαύρα καλούν τα λευκά να δημιουργήσουν μια επιβλητική παρουσία στο κέντρο, ενώ εκείνα καταστρώνουν σχέδια για να το υπονομεύσουν ή να το καταστρέψουν.

Αν και οι Ινδικές άμυνες δεν έγιναν πλήρως αποδεκτές, όταν στη δεκαετία του 1920 τις υπερασπίστηκαν οι παίκτες της υπερμοντέρνας σχολής, αργότερα στα τέλη του 1940 οι Ρώσοι σκακιστές έδειξαν ότι τα συστήματα αυτά είναι κατάλληλα για τα μαύρα. Από τότε, οι Ινδικές άμυνες έγιναν οι πιο δημοφιλείς απαντήσεις των μαύρων στο 1.δ4, καθώς προσφέρουν ένα ισορροπημένο παιχνίδι με ευκαιρίες και για τις δύο πλευρές.

Θεωρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ινδικές άμυνες θεωρούνται πιο αιχμηρές και πιο φιλόδοξες από τη συμμετρική απάντηση 1...δ5. Επίσης, στο Μη αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας τα μαύρα αισθάνονται μια στενότητα, σε μια παθητική θέση υπό το σχέδιο της σταδιακής εξίσωσης του αντικρίσματος και την απόκτηση κάποιου αντιπαιχνιδιού. Αντιθέτως, το σπάσιμο της συμμετρίας στην πρώτη κίνηση οδηγεί σε ταχεία διάσπαση του κέντρου, όπου μπορούν τα μαύρα να αποκτήσουν αντιπαιχνίδι χωρίς κατ' ανάγκη να εξισωθούν προηγουμένως.

Η πιο συνηθισμένη δεύτερη κίνηση των λευκών είναι 2.γ4, αρπάζοντας το μεγαλύτερο μερίδιο από το κέντρο και επιτρέποντας την μετακίνηση του ίππου στο γ3, ώστε να προετοιμαστούν για τη προώθηση του πιονιού στο ε4, χωρίς να είναι εμπόδιο το πιόνι της γ-στήλης. Οι απαντήσεις των μαύρων είναι αρκετές, μεταξύ αυτών οι πιο δημοφιλείς είναι:[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πρώτη αναφορά στο ECO A45: Ινδική πιονιού της βασίλισσας
  2. Bosch (2006), τόμ. Ε΄, σελ. 144.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • De Firmian, Nick (1999), Modern Chess Openings (MCO-14) (14η έκδοση), Random House Puzzles & Games, ISBN 0-8129-3084-3 
  • Hooper, David Vincent; Whyld, Kenneth (1996), The Oxford Companion to Chess, Oxford University, ISBN 0-19-280049-3 
  • Kasparov, Garry; Keene, Raymond (1989, 1994), Batsford Chess Openings 2, Henry Holt, ISBN 0-8050-3409-9 
  • Nunn, John (1999), Nunn's Chess Openings, Everyman Chess, ISBN 1-85744-221-0 
  • Bosch, Jeroen (2006), «8», Secrets of Opening Surprises, 5, New in Chess, σελ. 144, ISBN 90-5691-170-8 

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Palliser, Richard (2008), Starting out: d-pawn attacks. The Colle-Zukertort, Barry and 150 Attacks, Everyman Chess, ISBN 978-1-85744-578-7 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]