Λεόντιο Αχαΐας
| Λεόντιο | |
|---|---|
| Νομός | Αχαΐας |
| Δήμος | Κοινότητα Λεοντίου |
| Υψόμετρο | 800 m |
| Παλαιά ονομασία | Γουρζούμισα |
Το Λεόντιο είναι χωριό του Δήμου Ερυμάνθου της περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας (Πρόγραμμα Καλλικράτης).
Σύμφωνα με την εκάστοτε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας το Λεόντιο ήταν:
- Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ήταν μια από τις λίγες εναπομείνασες κοινότητες.
- Από το 1914 έως το 1999 ήταν κοινότητα του Νομού Αχαΐας.
- Μέχρι το 1914 ήταν δημοτικό διαμέρισμα του τότε Δήμου Φαρρών.
Βρίσκεται σε ύψος 750-800 μέτρων στους πρόποδες του Παναχαϊκού. Πλησίον του χωριού υπάρχουν πολλές πηγές με κρυστάλλινα, πεντακάθαρα νερά καθώς και ένας παραπόταμος του Σελινούντα
Πίνακας περιεχομένων |
Ονομασία [Επεξεργασία]
Το σημερινό χωριό διατηρεί το όνομα της αρχαίας πόλης που υπήρχε εκεί. Παλαιότερα το χωριό ονομαζόταν Γουρζούμισσα.
Ιστορία [Επεξεργασία]
Διαβάστε για το αρχαίο Λεόντιο Εδώ
Ανασκαφές που έγιναν κατά τη δεκαετία του 1930 έφεραν στο φως τάφους και ευρήματα της Μυκηναϊκής εποχής 14ος-12ος αι. π.Χ. Υπάρχουν επίσης ίχνη ακρόπολης στο εκκλησάκι του Αγίου Κων/νου που είναι ορατά ως σήμερα γύρω στον 3ο αι π.Χ. Λίγο πιο κάτω εντοπίστηκαν τα θεμέλια πρωτοχριστιανικής βασιλικής μεγάλων διαστάσεων πάνω στο πλάτωμα των οποίων είναι κτισμένος ο ναός του Αγίου Ανδρέα (4ος-5ος αι μ.Χ). Αυτά τα στοιχεία υποδηλώνουν συνεχή και έντονη ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή, δυστυχώς όμως η έντονη διάβρωση λόγω των πολλών υδάτων, η εγκατάλειψη και οι περίοδοι αναστατώσεων του μεσαίωνα λίγα πράγματα διέσωσαν από την αλλοτινή ακμή της περιοχής.
Το Λεόντιο είχε δημιουργήσει και αποικία [1] στην Χίο τα Λεοντόποδα.
Κατά τον Πλίνιο στο Λεόντιο υπήρχε μια πηγή [2] που όποιος έπινε νερό πέθαινε μετά από τρεις ημέρες.
Στη σύγχρονη ιστορική σημαντικό γεγονός, που έλαβε χώρα στα περίχωρα του χωριού είναι η γνωστή Μάχη του Λεοντίου ανάμεσα σε ομάδα ανταρτών του ΕΛΑΣ και του 3ου συντάγματος "ειδικού πολέμου" της ιταλικής Μεραρχίας Πιεμόντε υπό τον ταγματάρχη Γκασπάρο, τον επονομαζόμενο και "ανταρτοφάγο".Επικεφαλής των ανταρτών ήταν ο καπετάνιος Μίχος. Στις 14 Ιουλίου του 1943 ξεκίνησε η μάχη με ενέδρα των ανταρτών. Στη μάχη που ακολούθησε οι Έλληνες πατριώτες κυριολεκτικά διέλυσαν τις ιταλικές κατοχικές δυνάμεις οι οποίες έχασαν γύρω στους εβδομήντα άνδρες όλο τον οπλισμό και τα υποζύγια τους. Με τα υλικά αυτά ενισχύθηκε αποφασιστικά η μαχητική ικανότητα του ΕΛΑΣ της βόρειας Πελοποννήσου. Αργότερα ως αντίποινα το χωριό κάηκε από τις κατοχικές δυνάμεις που σκότωσαν τουλάχιστον δέκα χωριανούς. Πολλοί κάτοικοι του Λεοντίου συμμετείχαν ενεργά στον εφεδρικό ΕΛΑΣ και τις οργανώσεις του ΕΑΜ παρέχοντας ουσιαστική υποστήριξη στον απελευθερωτικό αγώνα τα χρόνια της κατοχής 1941-1944.
Λαϊκές παραδόσεις [Επεξεργασία]
Από το Λεόντιο πέρασε ο Απόστολος Ανδρέας[3] αφού περιπλανήθηκε κυνηγημένος από τους Ρωμαίους έφτασε στο χωριό, Αλλά οι κάτοικοί του τον αντιμετώπισαν άσχημα μην ξέροντας ποιος είναι. Μάλιστα στην θέση Πάτημα υπάρχουν δύο πλάκες που λέγεται ότι εκεί πάτησε ο Άγιος , στην μία αποτυπώθηκε το παπούτσι του και στην άλλη το δεξί του πόδι αφού είχε χάσει το παπούτσι.
Μια άλλη παράδοση λέει [3] ότι ο Απόστολος ερχόμενος εκεί κυνηγημένος από τους στρατιώτες που τον έψαχναν για να τον συλλάβουν, συνάντησε έναν χωριανό που έσπερνε το χωράφι του και του λέει "αν δεις στρατιώτες και σε ρωτήσουν, που κρύφτηκα, να μην το μαρτυρήσεις πως ήρθα από εδώ, γιατί θέλουν να με σταυρώσουν". Ο χωριάτης δεν ήξερε ποιος ήταν, αν και απόρησε όταν είδε ότι μπροστά έσπερνε και πίσω φύτρωνε, και πρόδωσε τον άγιο μαρτυρώντας τον στους στρατιώτες. Αυτοί τον έδεσαν πισθάγκωνα τον πήγαν στην Πάτρα όπου και σταυρώθηκε.
Αναφορές [Επεξεργασία]
- ↑ Αδαμάντιος Κοραής Άτακτα
- ↑ Πλίνιος Ν.HIST.XXXI,19
- ↑ 3,0 3,1 Στέφανος Θωμόπουλος Ιστορία της Πόλεως των Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 1821, Τόμος Α΄, Αχαϊκές Εκδόσεις , Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-10-6
4. Τα βουνά του Μωριά- Τρ. Αδαμακόπολος, Π. Ματσούκα, Β. Χατζηβασράνης. ΠΙΤΣΙΛΟΣ Αθήνα 1988. (σχετικά με τη μάχη του Λεοντίου 1943)
