Τιμάριο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το τιμάριο ήταν ένας από τους στυλοβάτες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επρόκειτο για μια εδαφική παραχώρηση, η οποία δινόταν σε έναν ιππέα, με την ονομασία sipâhi και οποίος όφειλε να πολεμήσει, έχοντας, ταυτόχρονα, δικό του στράτευμα. Δεν επρόκειτο για φέουδο με την καθαρή έννοια του όρου, καθώς ο κάτοχος του τιμαρίου δεν είχε κανένα δικαίωμα επί των χρηστών των εδαφών αυτών, είτε αυτοί ήσαν Μουσουλμάνοι είτε όχι. Μόνο του δικαίωμα ήταν η συλλογή των κυριότερων φορολογικών επιβαρύνσεων των κατοίκων και αυτό το δικαίωμά του μπορούσε να ανακληθεί.

Η παραχώρηση αυτή ήταν προσωπική : με τον θάνατο του δικαιούχου της, το τιμάριο, θεωρητικά, δεν περιερχόταν στην κυριότητα των απογόνων του. Επίσης, ένας δικαιούχος μπορούσε να λάβει τιμάρια διαφορετικής αξίας στη διάρκεια της στρατιωτικής του καριέρας, ανάλογα με την πρόοδό του στα αξιώματα.

Το σύστημα παρείχε κυρίως την δυνατότητα συντήρησης ελαφρών ιππέων οργανωμένων ανά επαρχία, των sipâhi γνωστών κι ως τιμαριωτών, που αποτελούσαν το κύριο τμήμα του οθωμανικού στρατού στη διάρκεια μιας μακράς περιόδου. Οι δικαιούχοι μπορούσαν, επίσης, να είναι αξιωματούχοι της αυλής, κρατικοί υπάλληλοι ή μοναστήρια[1].

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Nicoara Beldiceanu, Le timar dans l'État ottoman (XIVe-XVe siècles) en ligne

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Nicoară Beldiceanu, Marġarid : un timar monastique in Revue des études byzantines Vol. 33 Num 33 (en ligne)