Δήμος Ερυμάνθου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

2011 Dimos Erymanthou.png
Δήμος Ερυμάνθου
Έδρα Χαλανδρίτσα
Τοπικές έδρες Χαλανδρίτσα, Σταυροδρόμι, Λεόντιο, Καλέντζι
Έκταση 582,93 km2
Πληθυσμός 11.329 (απογραφή 2001)
Διοικητική θέση
Περιφ. ενότητα Αχαΐας
Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας
Αποκ. διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου
Γεωγραφική θέση
Νομός Αχαΐας
Διαμέρισμα Πελοπόννησος

Ο Δήμος Ερυμάνθου είναι δήμος της περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Τριταίας, Φαρρών και των κοινοτήτων Καλέντζι και Λεοντίου. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 582,93 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 11.329 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ορίστηκε η Χαλανδρίτσα.

Πίνακας περιεχομένων

[Επεξεργασία] Ιστορία / Αρχαιότητα

[Επεξεργασία] Φαρρές

Στην αρχαιότητα στην περιοχή υπήρχε η αρχαία πόλη Φαραί [1] [2] μέλος της Αχαϊκής συμπολιτείας. Ο δήμος Φαρρών συστάθηκε πρώτη φορά με το βασιλικό διάταγμα της 8ης (20) Απριλίου 1835 , ήταν Γ' τάξης με 1680 κατοίκους κι έδρα την Χαλανδρίτσα που μετονομάστηκε σε Φαραί[3][4]. Η σύσταση του δήμου ήταν η εξής : Χαλανδρίτσα, Ίσαρι, Πρέβεδος, Μιτόπολη, Περιστέρα , Τόσκεσι, Αστέρι , Κούμανι , Καλούσι, Βούμπα, Τρούσι , Ζώγα, Μοίραλι , Άγιος Νικόλαος, Μπαρδικώστα, Μονή Μπαμπιώτη, Μονή Ομπλού, Μέτζενα[5].

Το 1841 με το ΒΔ της 22 Ιανουαρίου προσαρτήθηκε στον δήμο όλος ο Δήμος Νεζερών και τμήμα του δήμου Παναχαιών. Ο δήμος κατατάχτηκε στην Β΄τάξη με 4314 κατοίκους. Στον δήμο Φαρρών προστέθηκαν τα χωριά : Κάλανος, Πλάτανος, Δενδρά, Λακκώματα, Κομπηγάδι, Σποδιάνα, Λόπεσι, Γουρζούμιτσα, Παλιά Γουρζούμιτσα, Καζσνέσι, Μαζαράκι, Μπρακουμάδι, Κώμη, Ζουμπάτα, Τράκα, Μπολιώτη, Τσιπάτα, Μπάπα, Κριθαράκια, Ρίκαβα, Σάπια Βρύση, Παλούμπι, Βουτινέικα, Καλανιάρα, Καλύβια, Λαλικώστα, Καρμοκαλαίκα, Λάλουσι, Καρμολέικα, Μπούγα[6].

Σε απογραφές πληθυσμού ο δήμος Φαρρών είχε 5209 κατοίκους το 1848, 6280 το 1861 κι 9147 το 1907. Το 1836 μάλιστα αναφέρεται ότι εκεί κατοικούν 1330 Αρβανίτες[7].

Κάποιοι από τους Δημάρχους του τότε δήμου ήταν οι:

  • Δ. Χρυσανθόπουλος (Αναφέρεται το 1837 και το 1859) [8].
  • Δημήτρης Σπηλιοτόπουλος ? - 1886 [9]
  • Κανέλλος Γιαννακόπουλος 1886 [10] (6 μήνες , προσωρινός λόγω θανάτου του προηγούμενου δημάρχου Δ. Σπηλιοτόπουλου)
  • Κλεομένης Σπηλιοτόπουλος 1886 - ? [11]
  • Χρήστος Νεζερίτης 1895 - 1903 [12][13]
  • Τζίνος 1895-1899[14], 1903- 1912[15][16]

Δήμαρχοι του καποδιστριακού Δήμου Φαρρών ήταν οι:

Ο Δήμος Φαρρών ξαναδημιουργήθηκε το 1998 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας[17] με συνένωση των κοινοτήτων Καλουσίου, Χαλανδρίτσας, Καταρράκτη, Πλατανόβρυσης, Φαρών, Ισώματος, Νέου Κομπηγαδίου, Καλανίστρας, Σταροχωρίου, Καλάνου, Μιραλίου, Λακκωμάτων, Χρυσοπηγής, Ελληνικού, Κριθαρακίων και Βασιλικού[18].

Ο Δήμος Φαρρών αποτελούνταν από 16 χωριά και 50 οικισμούς και έδρα του ήταν η Χαλανδρίτσα. Έδρες των δημοτικών διαμερισμάτων του δήμου ήταν τα χωριά Χαλανδρίτσα, Βασιλικό, Ελληνικό, Ίσωμα, Καλάνιστρα, Κάλανος, Καλούσι, Καταρράκτης, Κριθαράκια, Λακκώματα, Μοίραλι, Νέο Κομπηγάδι, Πλατανόβρυση, Σταροχώρι, Φαρραί, Χρυσοπηγή. Στην Χαλανδρίτσα υπάρχει το μουσείο λαϊκής τέχνης που στεγάζεται σε έναν παλιό νερόμυλο. Στο ίδιο χωριό υπάρχουν ερείπια κάστρου, που χρονολογείται από την εποχή που το χωριό ήταν έδρα Βαρόνου, όπως και Μυκηναϊκό νεκροταφείο. Υπάρχει και η Iερά Μονή Χρυσοποδαρίτισσας, γνωστή σαν Μονή Νεζερών.

[Επεξεργασία] Τριταία

Η ονομασία προέρχεται από την αρχαία Τριταία, το όνομα της οποίας πιστεύεται ότι προέρχεται από τον Τρίτωνα γιο του Ποσειδώνα. Στην περιοχή του δήμου και κοντά στο χωριό Αγία Μαρίνα υπήρχε η αρχαία Τριταία [19][20]η οποία δεν έχει ανασκαφεί ακόμα. Στην Ερυμάνθεια έχουν βρεθεί ίχνη κυκλώπειων τειχών, Μυκηναϊκό νεκροταφείο στην Δροσιά, Αρχαία νομίσματα στο Μάνεσι και στου Σκιαδά. Ο δήμος Τριταίας πρωτοσυστάθηκε το 1835 και διατηρήθηκε μέχρι το 1912.

Ο δήμος όταν ιδρύθηκε το 1835 περιελάμβανε τα χωριά Σανταμέρι, Χατζούρι, Πόρτες, Γάλαρο, Πράτι, Μιχόι, Βερσίζι, Φλόκα, Κώμη, Κάλφα, Ρουπακιά, Κρασέτσα και την Μονή Μαρίτσης[21].

Το 1861 έγινε διοικητική μεταβολή και ο δήμος ενώθηκε με τον Δήμο Ερυμάνθειας διατηρώντας το ίδιο όνομα αλλά διαφορετική σύσταση[22]. Αποτελούνταν από 24 χωριά[22] τα Προστοβίτσα, Αλποχώρι, Γρεβενό, Βελιμάχι, Καλέντζι, Κούμπερι, Σκιαδά, Τσαπόγα, Τουρκοχώρι, Χιόνα, Κώμη, Γολέμη, Μάνεση, Μαστραντώνη, Ραίνεση, Παλαιοκωστέικα, Ρουπακιά, Γάλαρο, Κρασέτσα, Κάλφα, Φλώκα, Σκούρα, Άνω Αγία Μαρίνα, Κάτω Αγία Μαρίνα.

Σύμφωνα με άρθρο στην εφημερίδα "Νεολόγος των Πατρών"[22] το 1909 ο δήμος είχε οκτώ χωριά ορεινά και τα υπόλοιπα πεδινά, οι κάτοικοι του δήμου ήταν φτωχοί και ζούσαν αποκλειστικά από την κτηνοτροφία και την γεωργία . Τα όρια του ήταν στο 15ο χιλιόμετρο της Ε.Ο. Πατρών-Καλαβρύτων στην θέση Χάνι Κουρλαμπά έως τα σύνορα Αχαΐας-Ηλείας στον οικισμό Καρπέτα και από τους πρόποδες του Σκόλλις έως τις κορυφές του Ερύμανθου . Στα όρια του δήμου υπήρχαν πολλά έλη, αποξηραμένα σήμερα, που δημιουργούσαν πολλά υγειονομικά προβλήματα και αρρώστιες στους χωρικούς. Σύμφωνα με τον Χ. Κορύλλο[23] ο Δήμος ήταν Β΄τάξεως είχε δύο μονοτάξια δημοτικά σχολεία, ένα αρρένων κι ένα θηλέων, και 6 γραμματεία. Συνόρευε με τους δήμους Καλαβρύτων, Πηνιέων , Λάμπειας και Δύμης. Έδρα του δήμου ήταν από το 1835 το χωριό Σανταμέρι που ονομάστηκε Τριταία . Από το 1861 η Προστοβίτσα και με το Β.Δ. 27-2-1862 η έδρα μεταφέρθηκε στο Τουρκοχώρι για να επανέλθει στις αρχές του 20ου αιώνα στην Προστοβίτσα[22][24].Είχε 5.178 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 1907 [22] . Ο Δήμος καταργήθηκε το 1912 με το Β.Δ. 18.8.1912 (ΦΕΚ 256 τ.Α.). Κάποιοι από τους Δημάρχους του τότε δήμου ήταν οι:

  • Π. Γαλανόπουλος (αναφέρεται το 1837) [25]
  • Αβραάμ Καραχάλιος [26]
  • 1887-1891 Ανδρέας Μπαλάσης ή Μπαλασόπουλος[27]
  • 1891-1895 Ηλίας Τσαλαμιδάς[28]
  • 1895-1912 Χρήστος Μπαλάσης ή Μπαλασόπουλος [29][30][31][32]
  • 1998-2006 Απόστολος Βγενόπουλος
  • 2007-Μιλτιάδης Γκοσιμήδας

[Επεξεργασία] Καλέντζι

Το όνομα του χωριού πιστεύεται ότι προέρχεται από οικογένεια οικιστές της περιοχής με το επώνυμο Καλέντζι. Οικογένεια με αυτό το όνομα απαντάται στην Κωνσταντινούπολη, πριν την πτώση της πόλης στους Οθωμανούς, με καταγωγή από την περιοχή της Ιλλυρίας, σημερινή Αλβανία.

Μετά την άλωση της πόλης οι Καλέτζι μετοίκησαν στην Κύπρο και γύρω στα 1570 όταν και η Κύπρος κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς σντη Ζάκυνθο. Στην Ζάκυνθο η οικογένεια αναφέρεται ανάμεσα στους ευγενείς της πόλης [33], αργότερα με το όνομα Καλέντζι αναφέρεται κλάδος της οικογένειας στο Δεσποτάτο της Ηπείρου. Απόγονοι αυτής της οικογένειας πιστεύεται ότι μετοίκησαν στην περιοχή και έγιναν οικιστές της δίνοντας και το όνομα τους. Αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι σε Οθωμανικό φορολογικό κατάλογο του 1461 αναφέρονται 7 αρβανίτικες οικογένειες με καταγωγή την Κωνσταντινούπολη 5 με το επώνυμο και 2 με το μικρό όνομα Καλέντζι. Ο ίδιος κλάδος πιστεύεται ότι είναι και οι οικιστές του Καλεντζίου Ιωαννίνων.

Η εγκατάσταση των πρώτων οικιστών πιθανότατα έγινε στην περιοχή της Αγία Σωτήρως όπου το 1965 βρέθηκαν ταφές του 12ου αιώνα μ.χ.. Της ίδιας εποχής είναι και ο ομώνυμος ναός που βρίσκεται στη περιοχή, ο παλιότερος του χωριού . Πρώτη φορά αναφέρεται σαν χωριό στον Οθωμανικό φορολογικό κατάλογο του 1461 και ανήκε στη περιφέρεια Σγάρτσικο. Το Καλέτζι το συναντάμε πάλι σε όλες τις Ενετικές απογραφές, ενώ αναφέρεται και σε εκκλησιαστικά έγραφα όπου αναφέρονται και τα ονόματα των ιερέων.

Κατά καιρούς στο Καλέτζι έρχονταν για μόνιμη εγκατάσταση Ηπειρώτες μετά από αποτυχημένες επαναστάσεις. Αλλά και Τρικαλινοί μετά την αποτυχημένη επανάσταση του επισκόπου Τρίκκης. Γνωστότερες από αυτές τις οικογένειες είναι οι Καρελιάδες, και οι Κακοδημαίοι. Επίσης η οικογένεια Οικονόμου προερχόμενη από την Κωνσταντινούπολη εγκαταστάθηκε στο Καλέτζι πριν το 1800. Απόγονοι αυτών των οικογενειών είναι σήμερα οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού. Το σημερινό χωριό δημιουργήθηκε γύρω στα 1860 όταν μετεγκαταστάθηκαν οι κάτοικοι από τους γύρω οικισμούς και τα διάσπαρτα γραίκια-στάνες. Κατά την επανάσταση του 1821 πολλοί Καλεντζιώτες βοήθησαν οικονομικά στον αγώνα και πήραν μέρος σε μάχες. Καλεντζιώτες πήραν μέρος και στη Μικρασιατική εκστρατεία όπου αναφέρονται και πεσόντες. Στις 28 Ιουλίου 1943 βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς και στις 14 Απριλίου 1944 οι Γερμανοί έβαλαν φωτιά στο χωριό καίγοντας 19 σπίτια. Το 1836 ήταν ένα από τα 24 χωριά που αποτέλεσαν τον Δήμο Τριταίας ο οποίος καταργήθηκε το 1912. Δήμαρχοι από το Καλέντζι διατέλεσαν οι Ανδρέας Μπαλάσης και Χρήστος Μπαλάσης. Το 1912 με τον Β.Δ. 18.8.1912 (ΦΕΚ 256 τ.Α.) γίνετε ανεξάρτητη κοινότητα όπου διατηρείται μέχρι σήμερα. Αρχικά έδρα της κοινότητας ήταν ο οικισμός του Αγίου Γεωργίου και το 1968 μεταφέρθηκε στο Καλέτζι. Ρεύμα έχει από το 1961 με προσωπικές ενέργειες του Γεωργίου Παπανδρέου. Από τους δημογέροντες του Καλεντζίου έχουν διασωθεί λίγα ονόματα. Ο Αβράμης Μπαλασόπουλος, ο Κωνσταντής Πολύδερος και ο Παπα-Αντώνης Θεοδωρόπουλος κατά την επανάσταση , αναφέρεται ότι υπέγραψαν μαζί με άλλους δημογέροντες επιστολή προς την υπέρτατη διοίκηση τον Ιούλιο του 1823. Από τους οικισμούς του Καλεντζίου αυτός του Λαζαριού αποτελούσε ανεξάρτητη κοινότητα, αναφέρεται μάλιστα σε Οθωμανικούς φορολογικούς καταλόγους σαν χωριό. Το 1836 εντάχτηκε στον δήμο Ερυμάνθειας και το 1841 στον Δήμο Τριταίας. Αναγνωρίστηκε οικισμός του Καλετζίου με το όνομα Μπατζαίικα το 1961. Σήμερα ο οικισμός αναφέρεται σαν Μπατζαίικα από την ομώνυμη οικογένεια που εγκαταστάθηκε εκεί. Στα Μπαντζαίικα λειτούργησε δημοτικό σχολείο από το 1945 έως το 1986. Ο οικισμός Αβράμη αναφέρεται κι αυτός σε Οθωμανικούς φορολογικούς καταλόγους σαν ανεξάρτητο χωριό . Αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Ερυμάνθειας και από το 1961 οικισμός της κοινότητας Καλεντζίου. Στο Αβράμι λειτουργούσε δημοτικό σχολείο από το 1962 μέχρι το 1986 που έκλεισε. Ο οικισμός του Αγίου Γεωργίου αναγνωρίστηκε το 1940 και αποσπάστηκε και αυτός από την Ερυμάνθεια. Οφείλει το όνομα του στον ομώνυμο ναό.

[Επεξεργασία] Λεόντιο

Το σημερινό χωριό διατηρεί το όνομα της αρχαίας πόλης που υπήρχε εκεί. Παλαιότερα το χωριό ονομαζόταν Γουρζούμισσα.

Άποψη του χωριού από νοτιοανατολικά.

Διαβάστε για το αρχαίο Λεόντιο Εδώ

Τα στοιχεία που θα διαβάσετε παρακάτω υποδηλώνουν συνεχή και έντονη ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή, δυστυχώς όμως η έντονη διάβρωση λόγω των πολλών υδάτων, η εγκατάλειψη και οι περίοδοι αναστατώσεων του μεσαίωνα λίγα πράγματα διέσωσαν από την αλλοτινή ακμή της περιοχής. Το Λεόντιο είχε δημιουργήσει και αποικία [34] στην Χίο τα Λεοντόποδα. Κατά τον Πλίνιο στο Λεόντιο υπήρχε μιά πηγή [35] που όποιος έπινε νερό πέθαινε μετά απο τρεις ημέρες. Στη σύγχρονη ιστορική σημαντικό γεγονός, που έλαβε χώρα στα περίχωρα του χωριού είναι η γνωστή Μάχη του Λεοντίου ανάμεσα σε ομάδα ανταρτών του ΕΛΑΣ και του 3ου συντάγματος "ειδικού πολέμου" της ιταλικής Μεραρχίας Πιεμόντε υπό τον ταγματάρχη Γκασπάρο, τον επονομαζόμενο και "ανταρτοφάγο".Επικεφαλής των ανταρτών ήταν ο καπετάνιος Μίχος. Στις 14 Ιουλίου του 1943 ξεκίνησε η μάχη με ενέδρα των ανταρτών. Στη μάχη που ακολούθησε οι έλληνες πατριώτες κυριολεκτικά διέλυσαν τις ιταλικές κατοχικές δυνάμεις οι οποίες έχασαν γύρω στους εβδομήντα άνδρες όλο τον οπλισμό και τα υποζύγια τους. Με τα υλικά αυτά ενισχύθηκε αποφασιστικά η μαχητική ικανότητα του ΕΛΑΣ της βόρειας Πελοποννήσου. Αργότερα ως αντίποινα το χωριό κάηκε απο τις κατοχικές δυνάμεις που σκότωσαν τουλάχιστον δέκα χωριανούς. Πολλοί κάτοικοι του Λεοντίου συμμετείχαν ενεργά στον εφεδρικό ΕΛΑΣ και τις οργανώσεις του ΕΑΜ παρέχοντας ουσιαστική υποστήριξη στον απελευθερωτικό αγώνα τα χρόνια της κατοχής 1941-1944. Απο το Λεόντιο πέρασε ο Απόστολος Ανδρέας[36] αφού περιπλανήθηκε κυνηγημένος απο τους Ρωμαίους έφτασε στο χωριό, Αλλά οι κάτοικοί του τον αντιμετώπισαν άσχημα μην ξέροντας ποιος είναι. Μάλιστα στην θέση Πάτημα υπάρχουν δύο πλάκες που λένε ότι εκεί πάτησε ο Άγιος , στην μία αποτυπώθηκε το παπούτσι του και στην άλλη το δεξί του ποδι αφού είχα χάση το παπούτσι.

Μιά άλλη παράδοση λεει [36] ότι ο Απόστολος ερχόμενος εκεί κυνηγημένος, απο τους στρατιώτες που τον έψαχναν για να τον σταυρώσουν,συνάντησε έναν χωριανό που που έσπερνε το χωράφι του και του λέει "αν δεις στρατιώτες και σε ρωτήσουν, που ίσα κρύφτηκα , να μην το μαρτυρήσεις , πως ήρθα απο εδώ, γιατί θέλουν να με σταυρώσουν" Ο χωριάτης δεν ήξερε ποιό ήταν και απόρησε όταν είδε ότι μπροστά έσπερνε και πίσω φύτρωνε,και πρόδωσε τον άγιο μαρτυρώντας τον στους στρατιώτες,Αυτοί τον έδεσαν πισθάγκωνα και τον πήγαν στην Πάτρα και τον σταυρώσατε.

[Επεξεργασία] Αξιοθέατα

[Επεξεργασία] Φαρρές

Στην Χαλανδρίτσα υπάρχει το μουσείο λαϊκής τέχνης που στεγάζεται σε έναν παλιό νερόμυλο. Στο ίδιο χωριό υπάρχουν ερείπια κάστρου, που χρονολογείται από την εποχή που το χωριό ήταν έδρα Βαρόνου, όπως και Μυκηναϊκό νεκροταφείο.Επίσης αξίζει να δείτε τον Ι.Ν. Αγίου Αθανασίου εκκλησία Βυζαντινή 11ος-12ος αι. και τον Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου 14ος-15ος αι. Υπάρχει και η Iερά Μονή Χρυσοποδαρίτισσας, γνωστή σαν Μονή Νεζερών.Υπάρχει και η Ιερά Μονή Μπαμπιώτη.

[Επεξεργασία] Τριταία

Στην Τριταία υπάρχουν δεκάδες ιστορικά κτίρια που διατηρούν αναλλοίωτη την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία της περιοχής. Αυτά είναι: Το Κάστρο «Δόξα Πατρί» στην περιοχή Σκιαδά.Το Κάστρο «Γουλά» στη Σπαρτιά στην κορυφή του βράχου Τούρλα.Το Κτίριο Βασιλακόπουλου στη Δροσιά, το οποίο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο από την Αρχαιολογική υπηρεσία.Η oικία γέννησης του «Γέρου της Δημοκρατίας», Γεωργίου Παπανδρέου.

[Επεξεργασία] Καλέντζι

Στον συνοικισμό Βασιλικό της Κοινότητας Καλεντζίου διατηρούνται ερείπια μεγαλοπρεπούς αρχαίου οικοδομήματος που ονομάζεται Παλιοκλήσσι. Επίσης στον ίδιο οικισμό υπάρχει ο λόφος Παλατάκι όπου διατηρείται ένα υπόγειο παλαιό οικοδόμημα. Η παράδοση λέει ότι εκεί κατοικούσε ένας βασιλιάς και η βασιλοπούλα του πνίγηκε σε κοντινή πηγή. Ο βασιλιάς, τότε, διέταξε και βούλωσαν την πηγή με μαλλιά και το νερό βγήκε στο Χατζούρι, στη θέση Άβυσσος. Αξιοθέατα είναι επίσης το ανακαινισμένο παλιό δημοτικό σχολείο, το σπίτι των Παπανδρέου, το μοναστήρι των Αγίων Πάντων και το μικρό φαράγγι Πόρος.

[Επεξεργασία] Λεόντιο

Στην θέση Πάτημα υπάρχουν δύο πλάκες που λένε ότι εκεί πάτησε ο Άγιος , στην μία αποτυπώθηκε το παπούτσι του και στην άλλη το δεξί του ποδι αφού είχε χάσει το παπούτσι.Κατά τον Πλίνιο στο Λεόντιο υπήρχε μιά πηγή [37] που όποιος έπινε νερό πέθαινε μετά απο τρεις ημέρες. Ανασκαφές που έγιναν κατά τη δεκαετία του 1930 έφεραν στο φως τάφους και ευρήματα της Μυκηναϊκής εποχής 14ος-12ος αι. π.Χ. Υπάρχουν επίσης ίχνη ακρόπολης στο εκκλησάκι του Αγίου Κων/νου που είναι ορατά ως σήμερα γύρω στον 3ο αι π.Χ. Λίγο πιο κάτω εντοπίστηκαν τα θεμέλια πρωτοχριστιανικής βασιλικής μεγάλων διαστάσεων πάνω στο πλάτωμα των οποίων είναι κτισμένος ο ναός του Αγίου Ανδρέα (4ος-5ος αι μ.Χ).

[Επεξεργασία] Αθλητισμός

[Επεξεργασία] Ποδοσφαιρικοί Σύλλογοι του δήμου

Στον δήμο εδρεύουν 4 ποδοσφαιρικοί σύλλογοι.Σε παρένθεση αναγράφεται η κατηγορία στην οποία αγωνίζονται κατά την περίοδο 2011-2012 :

[Επεξεργασία] Φαρρές

Στον αθλητικό τομέα στην περιοχή λειτουργούν τα σωματεία Α.Π.Σ. Δόξα Χαλανδρίτσας που είναι και το μεγαλύτερο σωματείο του δήμου , Α.Ο. Βασιλικού , Α.Ο. Πείρος Ισώματος, Α.Ο. Σταροχώρι,και Α.Ο. Φαραϊκός Α.Ο. Βαλμαντούρα, όλα ποδοσφαιρικά σωματεία. Υπάρχουν επίσης 5 γήπεδα ποδοσφαίρου ξερά, όλα στην έδρα κάθε συλλόγου. Στον οικισμός Πρέβεδος υπάρχει το Αθλητικό Κέντρο Πρεβέζου με τρία γήπεδα: δύο με χόρτο και ένα πλαστικό. Στην Χαλανδρίτσα και στην θέση Ρέντες λειτουργεί το Αυτοκινητοδρόμιο Πάτρας.

[Επεξεργασία] Τριταία

Ο Τριταϊκός ιδρύθηκε το 1999 με την συγχώνευση των ΑΟ Τριταία Ερυμάνθειας, Πηνειός Κάλφα , AO Aγίας Βαρβάρας και ΑΟ Σταυροδρομίου. Αγωνίζεται στην Δ΄Εθνική κατηγορία και η φυσική του έδρα είναι το Γήπεδο Σταυροδρομίου όπου είναι ξερό. Η Θύελλα Σκιαδά έχει έδρα το χωριό Σκιαδά και αγωνίζεται στο Γήπεδο Σταυροδρομίου (ξερό).

[Επεξεργασία] Πηγές

[Επεξεργασία] Φαρρές

Commons logo
Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

[Επεξεργασία] Τριταία

Commons logo
Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

[Επεξεργασία] Καλέντζι

  • Γεώργιου Αθ. Πετρόπουλου, Καλέτζι και Καλετζιώτες, Αθήνα 2003.

[Επεξεργασία] Δήμος Ερυμάνθου


[Επεξεργασία] Παραπομπές

  1. ↑ "XXII. Φαραὶ δέ, Ἀχαιῶν πόλις, τελοῦσι μὲν ἐς Πάτρας δόντος Αὐγούστου,[...] πυθέσθαι δὲ οὐκ εἶχον εἰ [ὁ] Φάρης ὁ Φυλοδαμείας τῆς Δαναοῦ σφισιν ἢ ὁμώνυμος ἐκείνῳ τις ἐγένετο οἰκιστής." Παυσανίας, Αχαικά
  2. ↑ "...τότε δὲ ἀπεληλυθότων Ἰώνων τήν τε <γῆν> οἱ Ἀχαιοὶ τὴν Ἰώνων διελάγχανον καὶ ἐσῳκίζοντο ἐς τὰς πόλεις. αἱ δὲ δύο τε καὶ δέκα ἦσαν ἀριθμόν, ὁπόσαι γε καὶ ἐς ἅπαν τὸ Ἑλληνικὸν γνώριμοι, Δύμη μὲν πρὸς Ἤλιδος πρώτη, μετὰ δὲ αὐτὴν Ὤλενος καὶ Φαραὶ καὶ Τρίτεια καὶ Ῥύπες καὶ Αἴγιον καὶ Κερύνεια καὶ Βοῦρα, ἐπὶ ταύταις δὲ Ἑλίκη καὶ Αἰγαί τε καὶ Αἴγειρα καὶ Πελλήνη πρὸς τῆς Σικυωνίας ἐσχάτη: ἐς ταύτας οἱ Ἀχαιοὶ καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν ἐσῳκίζοντο πρότερον ἔτι ὑπὸ Ἰώνων οἰκουμένας..."Παυσανία, Αχαϊκά
  3. ↑ Κανελλάκης , σελ 295
  4. ↑ Επετηρίς του Βασιλείου της Ελλάδας δια το έτος 1837
  5. ↑ Κανελλάκης , σελ 295
  6. ↑ Κανελλάκης , σελ 296
  7. ↑ Κανελλάκης , σελ 296
  8. ↑ Επετηρίς του Βασιλείου της Ελλάδας δια το έτος 1837
  9. ↑ Κανελλάκης , σελ 353
  10. ↑ Κανελλάκης , σελ 353
  11. ↑ Κανελλάκης , σελ 353
  12. ↑ πηγή:Εμπρός φύλλο 7-9-1899
  13. ↑ Νεολόγος , φύλλο 16 Νοεμβρίου 1931
  14. ↑ Έγινε επαναληπτική ψηφοφορία μεταξύ του Τζίνου , του κόμματος του Γεροκωστόπουλου, και Νεζερίτη του Ρουφικού κόμματος, ο Τζίνος έλαβε 638 ψήφους και ο Νεζερίτης 560 ψήφους,
    πηγή:ΣΚΡΙΠ φύλλο 21-11-1895
  15. ↑ πηγή:ΣΚΡΙΠ φύλλο 8-9-1903
  16. ↑ επανεκλέγει το 1907,
    πηγή: Εμπρός φύλλο 5-7-1907
  17. ↑ ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997
  18. ↑ "Διοικητικές μεταβολές / ΟΤΑ Δ. Φαρρών Ν. Αχαΐας". Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. http://www.eetaa.gr:8080/metaboles/show_metaboles.jsp?ota_code=6601&Submit=go. Ανακτήθηκε την August 11, 2011. 
  19. ↑ "Τρίτεια δέ, Ἀχαιῶν αὕτη πόλις,[...] ἔστι δὲ καὶ Ἀθηνᾶς ναός, τὸ δὲ ἄγαλμα λίθου τὸ ἐφ' ἡμῶν: τὸ δὲ ἀρχαῖον ἐς Ῥώμην, καθὰ οἱ Τριταιεῖς λέγουσιν, ἐκομίσθη. θύειν δὲ οἱ ἐνταῦθα καὶ Ἄρει καὶ τῇ Τριτείᾳ νομίζουσιν." Παυσανία, Αχαϊκά
  20. ↑ "...τότε δὲ ἀπεληλυθότων Ἰώνων τήν τε <γῆν> οἱ Ἀχαιοὶ τὴν Ἰώνων διελάγχανον καὶ ἐσῳκίζοντο ἐς τὰς πόλεις. [...] ἐς ταύτας οἱ Ἀχαιοὶ καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν ἐσῳκίζοντο πρότερον ἔτι ὑπὸ Ἰώνων οἰκουμένας..."Παυσανία, Αχαϊκά
  21. ↑ Επετηρίς του Βασιλείου της Ελλάδας δια το έτος 1837
  22. ↑ 22,0 22,1 22,2 22,3 22,4 Νεολόγος , φύλλο 22 Φεβρουαρίου 1909, Α.Γ. Τραμπαδώρος άρθρο : Οι πυρετοί εν την Επαρχίαν Πατρών, Δήμος Τριταίας
  23. ↑ Χρήστου Π. Κορύλλου., pager.php?filename=/var/www/tkl-portal-neo//metadata/4/9/1/attached-metadata-01-0000530/89033.pdf&lang=el&pageno=1&pagestart=1&width=425.04 pts&height=595.44 pts&maxpage=227 Χωρογραφία της Ελλάδος, Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων "Ανέστη Κωνσταντινίδου", Εν Αθήναις 1903.
  24. ↑ Κώστα Τριανταφύλου, Ιστορικό Λεξικόν των Πατρών, Εκ του τυπογραφείου Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995
  25. ↑ Επετηρίς του Βασιλείου της Ελλάδας δια το έτος 1837
  26. ↑ Χρήστου Κορύλλου, Πεζοπορία από Πατρών εις Καλάμας, Τυπογραφείον "Ο Κάδμος", εν Πάτραις 1891
  27. ↑ Γεώργιου Αθ. Πετρόπουλου, Καλέτζι και Καλετζιώτες, Αθήνα 2003.
  28. ↑ Νεολόγος , φύλλο 16 Νοεμβρίου 1931
  29. ↑ πηγή:ΣΚΡΙΠ, φύλλο 14-9-1895
  30. ↑ πηγή:Εμπρός φύλλο 8-9-1899
  31. ↑ πηγή:ΣΚΡΙΠ φύλλο 8-9-1903
  32. ↑ επανεκλέγει το 1907, πηγή:Εμπρός φύλλο 5-7-1907
  33. ↑ Λεωνίδα Ζώη, Λεξικόν Ιστορικόν και Λαογραφικόν Ζακύνθου, τόμος Α, Αθήνα 1963, σελ 253
  34. ↑ Αδαμάντιος Κοραής Άτακτα
  35. ↑ Πλίνιος Ν.HIST.XXXI,19
  36. ↑ 36,0 36,1 Στέφανος Θωμόπουλος Ιστορία της Πόλεως των Πατρών απο αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 1821, Τόμος Α΄, Αχαικές Εκδόσεις , Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-10-6
  37. ↑ Πλίνιος Ν.HIST.XXXI,19
π • σ • ε
Πρόγραμμα Καλλικράτης: Διοικητική διαίρεση της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας
Έκταση: 11.350 χμ² · Πληθυσμός : 740.506 (απογρ. 2001) · Πρωτεύουσα: Πάτρα
GreeceWest.png
Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Δήμος_Ερυμάνθου&oldid=3321846"
Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες