Ισολευκίνη

Ισολευκίνη
Γενικά
Όνομα IUPAC	2-αμινο-3-μεθυλοπεντανικό οξύ
Άλλες ονομασίες	Ισολευκίνη
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος	C6H13NO2
Μοριακή μάζα	131,17 amu
Σύντομος; συντακτικός τύπος	CH3CH2CH(CH3)CH(NH2)COOH
Συντομογραφίες	ile, I
Αριθμός CAS	73-32-5
SMILES	CCC(C)C(N)C(=O)O
InChI	1S/C6H13NO2/c1-3-4(2)5(7)6(8)9/h4-5H,3,7H2,1-2H3,(H,8,9)/t4-,5-/m0/s1
Αριθμός EINECS	200-773-6
Αριθμός UN	04Y7590D77
PubChem CID	791
ChemSpider ID	6067
Ισομέρεια
Ισομερή θέσης	>175
Οπτικά ισομερή	4
Φυσικές ιδιότητες
Διαλυτότητα; στο νερό	διαλυτή
Εμφάνιση	λευκό κρυσταλλικό στερεό
Χημικες ιδιότητες
	Η κατάσταση αναφοράς είναι η πρότυπη κατάσταση (25°C, 1 Atm); εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά

Η ισολευκίνη ή 2-αμινο-3-μεθυλοπεντανικό οξύ (συμβολίζεται με Leu ή L)^[1] είναι ένα α-αμινοξύ με σύντομο συντακτικό τύπο CH₃CH₂CH(CH₃))CH(NH₂)COOH. Η L,L-λευκίνη είναι ένα από τα πρωτεϊνικά αμινοξέα. Οι τριπλέτες της είναι: AUU, AUC και AUA. Ανήκει στα απαραίτητα αμινοξέα, δηλαδή σε αυτά που δεν μπορεί να βιοσυνθέσει ο ανθρώπινος οργανισμός και πρέπει να λαμβάνονται έτοιμα, με την τροφή. Επειδή το τμήμα του μορίου της από το #2 άτομο άνθρακα και μετά [R = CH₃CH₂CH(CH₃)-, δηλαδή δευτεροταγές βουτύλιο] είναι ένα αλκύλιο, ταξινομείται στα «υδρόφοβα» αμινοξέα. Είναι ένα σημαντικό συστατικό υπομονάδων της φερριτίνης, της αστακίνης και άλλων αμυντικών και μεταφορικών πρωτεϊνών.

Πίνακας περιεχομένων

1 Ισομέρεια
2 Δομή
3 Παραγωγή
- 3.1 Βιοσύνθεση
- 3.2 Άλλες μέθοδοι
4 Χημικές ιδιότητες και παράγωγα
5 Αναφορές και σημειώσεις
6 Πηγές

[Επεξεργασία] Ισομέρεια

Με βάση το χημικό τύπο της, C₆H₁₃NO₂, έχει πολλά ισομερή θέσης, τα σημαντικότερα από τα οποία είναι τα ακόλουθα αμινοξέα:

[Επεξεργασία] Δομή

Δεσμός	τύπος δεσμού	ηλεκτρονική δομή	Μήκος δεσμού	Ιονισμός
Δεσμοί^[2]
C-H	σ	2sp³-1s	109 pm	3% C^- H⁺
C_#1'-C_#3	σ	2sp³-2sp³	154 pm
C_#5-C_#4	σ	2sp³-2sp³	154 pm
C_#4-C_#3	σ	2sp³-2sp³	154 pm
C_#3-C_#2	σ	2sp³-2sp³	154 pm
C_#2-C_#1	σ	2sp³-2sp²	151 pm
C-N	σ	2sp³-2sp³	152 pm	6% C⁺ Ν^-
Ν-H	σ	2sp³-1s	101,7 pm	17% N^- H⁺
C=O	σ	2sp²-2sp²	132 pm	19% C⁺ O^-
	π	2p-2p
C-O	σ	2sp²-2sp³	147 pm	19% C⁺ O^-
O-H	σ	2sp³-1s	96 pm	32% O^- H⁺
Κατανομή φορτίων σε ουδέτερο μόριο
-O	-0,51
-N	-0,40
=O	-0,38
C_#1'	-0,09
C_#5	-0,09
C_#4	-0,06
C_#3	-0,03
H(CH)	+0,03
C_#2	+0,03
H(NH₂)	+0,17
H(OH)	+0,32
C_#1	+0,57

[Επεξεργασία] Παραγωγή

[Επεξεργασία] Βιοσύνθεση

Ως ένα βασικό αμινοξύ, η ισολευκίνη δεν μπορεί να συνθεθεί από τα ζώα, και γι' αυτό πρέπει να προσλαμβάνεται έτοιμη με την τροφή, συνήθως ως συνστατικό των πρωτεϊνών. Μπορεί όμως να βιοσυνθεθεί από τα φυτά και από μικροοργανισμούς, μέσω αρκετών σταδίων, αρχίζοντας από το πυροσταφυλικό οξύ και το α-κετογλουταρικό οξύ. Τα ένζυμα που εμπλέκονται στην τυπική βιοσύνθεση της λευκίνης είναι τα ακόλουθα:^[3]:

[Επεξεργασία] Άλλες μέθοδοι

[Επεξεργασία] Μέσω αλογόνωσης 3-μεθυλοπεντανικού οξέος

Ρακεμικό μίγμα λευκίνης μπορεί να παραχθεί μέσω αλογόνωσης του 3-μεθυλοπεντανικού οξέος:

$\mathrm{CH_3CH_2CH(CH_3)CH_2COOH + X_2 \xrightarrow{P} CH_3CH_2CH(CH_3)CHXCOOH + HX}$

1. Το α-αλοξύ που προκύπτει έτσι, επιδράται με αμμωνία^[4]:

$\mathrm{(CH_3CH_2CH(CH_3)CHXCOOH + 2NH_3 \xrightarrow{} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH + NH_4X}$

Όπου X χλώριο, βρώμιο ή ιώδιο.

2. Μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων και αλαμίνης με εστεροποίηση για «προστασία»^[5] της καρβοξυλομάδας^[6]:

$\mathrm{ CH_3CH_2CH(CH_3)CHXCOOH + ROH \stackrel{-H_2O}{\overrightarrow\longleftarrow} CH_3CH_2CH(CH_3)CHXCOOR \xrightarrow[|Et_2O|]{+Mg} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(MgX)COOR \xrightarrow[-MgX_2]{+NH_2X} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOR \stackrel{+H_2O}{\overrightarrow\longleftarrow} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH + ROH}$

3. Με φθαλιμιδικό κάλιο (σύνθεση Gabriel)^[7]:

$\mathrm{+ CH_3CH_2CH(CH_3)CHXCOOH \xrightarrow[+2H_2O]{-KBr} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH +}$

[Επεξεργασία] Αντίδραση Stracker

Με επίδραση υδροκυανίου (HCN) και αμμωνίας (NH₃) σε 2-μεθυλοβουτανάλη [CH₃CH₂CH(CH₃)CHO)^[8]:

$\mathrm{CH_3CH_2CH(CH_3)CHO + HCN + NH_3 \xrightarrow{-H_2O} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)CN \xrightarrow{+2H_2O} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH + NH_3}$

[Επεξεργασία] Με αναγωγική αμμωνίωση του αντίστοιχου κετοξέος

Με αναγωγική αμμωνίωση 3-μεθυλο-2-οξοπεντανικού οξέος^[9]::

$\mathrm{CH_3CH_2CH(CH_3)COCOOH + 2NH_3 \xrightarrow{-H_2O} CH_3CH_2CH(CH_3)C(=NH)COONH_4 \xrightarrow[Ni]{+H_2} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COONH_4 \xrightarrow{+HCl} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH + NH_4Cl}$

[Επεξεργασία] Με αναγωγή του αντίστοιχου νιτροξέος

Από 3-μεθυλο-2-νιτροπεντανικό οξύ με αναγωγή^[10]:

$\mathrm{ CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NO_2)COOH + 2Fe + 6HCl \xrightarrow{} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH + 2FeCl_3 + 2H_2O}$

Το 3-μεθυλο-2-νιτροπεντανικό οξύ παράγεται από το αντίστοιχο α-αλοπροπανικό οξύ:

$\mathrm{ CH_3CH_2CH(CH_3)CHXCOOH + AgNO_2 \xrightarrow{} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NO_2)COOH + AgX \downarrow}$

[Επεξεργασία] Από δευτεροταγές βουτυλομηλονικό οξύ

Από δευτεροταγές βουτυλομηλονικό οξύ με μετροπή σε μονοαμίδιο και αποικοδόμηση-μετάθεση Hofmann^[11]:

$\mathrm{HOOCCH[CH(CH_3)CH_2CH_3]COOH + ROH \xrightarrow{} HOOCCH[CH(CH_3)CH_2CH_3]COOR + H_2O}$
$\mathrm{HOOCCH[CH(CH_3)CH_2CH_3]COOR + SOCl_2 \xrightarrow{} ClOCCH[CH(CH_3)CH_2CH_3]COOR + SO_2 + HCl }$
$\mathrm{ClOCCH[CH(CH_3)CH_2CH_3]COOR + NH_3 \xrightarrow{} H_2NOCCH[CH(CH_3)CH_2CH_3]COOR + HCl }$
$\mathrm{H_2NOCCH[CH(CH_3)CH_2CH_3]COOR + KBrO \xrightarrow{} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOR + KBr + CO_2 }$
$\mathrm{CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOR + H_2O \xrightarrow{} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH + ROH }$

[Επεξεργασία] Από το αντίστοιχο αμινονιτρίλιο

Από 2-αμινο-3-μεθυλοπεντανονιτρίλιο με υδρόλυση:

$\mathrm{ CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)CN + 2H_2O \xrightarrow{} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH + NH_3}$

To 2-αμινο-3-μεθυλοπεντανονιτρίλιο παράγεται από 2-μεθυλοβουτανάλη με επίδραση χλωριούχου αμμωνίου και κυανιούχου νατρίου^[12]

$\mathrm{ CH_3CH_2CH(CH_3)CHO + NH_4Cl + NaCN \xrightarrow{} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)CN + H_2O + NaCl}$

[Επεξεργασία] Χημικές ιδιότητες και παράγωγα

[Επεξεργασία] Αμφολυτική αυμπεριφορά

1. Η πιο χαρακτηριστική είναι η αμφολυτική διάστασή της:

$\mathrm{CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COO^- \begin{matrix} +H^+ \\ {\overrightarrow\longleftarrow} \\ \; \end{matrix} \begin{Bmatrix} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH \\ \uparrow \downarrow \\ CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_3^+)COO^- \end{Bmatrix} \begin{matrix} +H^+ \\ {\overrightarrow\longleftarrow} \\ \; \end{matrix} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_3^+)COOH}$

Η κεντρική πάνω κατάσταση ισχύει για αδιάλυτη (ή διαλυτή σε απρωτικούς διαλύτες) αλανίνη.
Σε υδατικά διαλύματα:

Για pH<pK₁ ιονίζεται η αμινομάδα (δεξιά).
Για pH=pI ιονίζονται και η αμινομάδα και η καρβοξυλομάδα (κένρο κάτω).
Για pH>pK₂ ιονίζεται μόνο η καρβοξυλομάδα (αριστερά).

2. Παραγωγή αλάτων με οξέα και βάσεις. Π.χ.:

$\mathrm{ CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH + HCl \xrightarrow{} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_3Cl)COOH}$
και
$\mathrm{ CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH + NaOH \xrightarrow{} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COONa + H_2O}$

[Επεξεργασία] Εστεροποίηση

Αντιδρά με αλκοόλες σχηματίζοντας αμινεστέρες. Αποτελεί και μέθοδο «προστασίας»^[13] της καρβοξυλομάδας.

$\mathrm{ CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH + ROH \overrightarrow\longleftarrow CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOR + H_2O}$

[Επεξεργασία] Αλκυλίωση

Με επίδραση αλκυλοαλογονιδίων σχηματίζονται δευτεροταγή αμινοξέα:

$\mathrm{ CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH + RX \xrightarrow{} RNHCH[CH(CH_3)CH_2CH_3)]COOH + HX}$

[Επεξεργασία] Ακυλίωαη

Με επίδραση ακυλοαλογονιδίων σχηματίζονται δευτεροταγή αμιδοξέα. Αποτελεί και μέθοδο «προστασίας»^[14] της αμινομάδας, αφού τα αμίδια υδρολύονται.

$\mathrm{ CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH + RCOX \xrightarrow{} RCONHCH[CH(CH_3)CH_2CH_3)]COOH + HX}$

[Επεξεργασία] Απαζώτωση

Με επίδραση νιτρώδους οξέος πρακτικά αντικαθίστανται η αμινομάδα με υδροξυλομάδα. Παράγεται 3-μεθυλο-2-υδροξυπεντανικό οξύ:

$\mathrm{CH_3CH_2CH(CH_3)CH(NH_2)COOH + HNO_2 \xrightarrow{} CH_3CH_2CH(CH_3)CH(OH)COOH + H_2O + N_2}$

[Επεξεργασία] Αναφορές και σημειώσεις

↑ Nomenclature and symbolism for amino acids and peptides (IUPAC-IUB Recommendations 1983)", Pure Appl. Chem. 56 (5): 595–624, 1984, doi:10.1351/pac198456050595.
↑ Τα δεδομένα προέρχονται εν μέρει από το «Table of periodic properties of thw Ellements», Sagrent-Welch Scientidic Company και Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, Σελ. 34.
↑ Nelson, D. L.; Cox, M. M. "Lehninger, Principles of Biochemistry" 3rd Ed. Worth Publishing: New York, 2000. ISBN 1-57259-153-6.
↑ Marvel, C. S. (1940), "dl-Valine", Org. Synth. 20: 106, http://www.orgsyn.org/orgsyn/orgsyn/prepContent.asp?prep=CV3P0848 ; Coll. Vol. 3: 848. Γενίκευση για περισσότερα αλογόνα.
↑ Προσωρινή κάλυψη χαρακτηριστικής ομάδας για την αποφυγή παραγωγής ανεπιθύμητων παραπροϊόντων.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 298, §13.3Α1, σελ. 243, §10.2B4 και σελ. 301. §13.4.αII.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 329, §14.2.1.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 329, §14.2.2.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 329, §14.2.3.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 243, §10.2B2α.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 298, §13.3Α1, σελ. 296, §13.2Αα, §13.2Γ1, σελ. 243, §10.2B3 και σελ. 301. §13.4.αII.
↑ Σύνθεση Streckel
↑ Προστασία ονομάζεται η προσωρινή δέσμευση μιας χαρακτηριστικής ενεργής ομάδας, ώστε αυτή να μη δώσει ανεπιθύμητες αντιδράσεις και παράγωγα με την επίδραση αντιδραστηρίων που σκοπεύουμε να χρησιμοποιήσουμε πάνω στην ένωση με σκοπό να αξιοποιήσουμε μια άλλη ομάδα και να πάρουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα-παράγωγα. Μετά απελευθερώνουμε ή αποπροστατεύουμε την αρχική ομάδα, δηλαδή φροντίζουμε να απομακρυνθεί η ομάδα που την προστάτεψε προσωρινά.
↑ Προστασία ονομάζεται η προσωρινή δέσμευση μιας χαρακτηριστικής ενεργής ομάδας, ώστε αυτή να μη δώσει ανεπιθύμητες αντιδράσεις και παράγωγα με την επίδραση αντιδραστηρίων που σκοπεύουμε να χρησιμοποιήσουμε πάνω στην ένωση με σκοπό να αξιοποιήσουμε μια άλλη ομάδα και να πάρουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα-παράγωγα. Μετά απελευθερώνουμε ή αποπροστατεύουμε την αρχική ομάδα, δηλαδή φροντίζουμε να απομακρυνθεί η ομάδα που την προστάτεψε προσωρινά.

[Επεξεργασία] Πηγές

SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999.
Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Isoleucine της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

[0] Nomenclature and symbolism for amino acids and peptides (IUPAC-IUB Recommendations 1983)", Pure Appl. Chem. 56 (5): 595–624, 1984, doi:10.1351/pac198456050595.

[1] Τα δεδομένα προέρχονται εν μέρει από το «Table of periodic properties of thw Ellements», Sagrent-Welch Scientidic Company και Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, Σελ. 34.

[2] Nelson, D. L.; Cox, M. M. "Lehninger, Principles of Biochemistry" 3rd Ed. Worth Publishing: New York, 2000. ISBN 1-57259-153-6.

[3] Marvel, C. S. (1940), "dl-Valine", Org. Synth. 20: 106, http://www.orgsyn.org/orgsyn/orgsyn/prepContent.asp?prep=CV3P0848 ; Coll. Vol. 3: 848. Γενίκευση για περισσότερα αλογόνα.

[4] Προσωρινή κάλυψη χαρακτηριστικής ομάδας για την αποφυγή παραγωγής ανεπιθύμητων παραπροϊόντων.

[5] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 298, §13.3Α1, σελ. 243, §10.2B4 και σελ. 301. §13.4.αII.

[6] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 329, §14.2.1.

[7] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 329, §14.2.2.

[8] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 329, §14.2.3.

[9] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 243, §10.2B2α.

[10] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 298, §13.3Α1, σελ. 296, §13.2Αα, §13.2Γ1, σελ. 243, §10.2B3 και σελ. 301. §13.4.αII.

[11] Σύνθεση Streckel

[12] Προστασία ονομάζεται η προσωρινή δέσμευση μιας χαρακτηριστικής ενεργής ομάδας, ώστε αυτή να μη δώσει ανεπιθύμητες αντιδράσεις και παράγωγα με την επίδραση αντιδραστηρίων που σκοπεύουμε να χρησιμοποιήσουμε πάνω στην ένωση με σκοπό να αξιοποιήσουμε μια άλλη ομάδα και να πάρουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα-παράγωγα. Μετά απελευθερώνουμε ή αποπροστατεύουμε την αρχική ομάδα, δηλαδή φροντίζουμε να απομακρυνθεί η ομάδα που την προστάτεψε προσωρινά.

[13] Προστασία ονομάζεται η προσωρινή δέσμευση μιας χαρακτηριστικής ενεργής ομάδας, ώστε αυτή να μη δώσει ανεπιθύμητες αντιδράσεις και παράγωγα με την επίδραση αντιδραστηρίων που σκοπεύουμε να χρησιμοποιήσουμε πάνω στην ένωση με σκοπό να αξιοποιήσουμε μια άλλη ομάδα και να πάρουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα-παράγωγα. Μετά απελευθερώνουμε ή αποπροστατεύουμε την αρχική ομάδα, δηλαδή φροντίζουμε να απομακρυνθεί η ομάδα που την προστάτεψε προσωρινά.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

Ισολευκίνη

Πίνακας περιεχομένων

[Επεξεργασία] Ισομέρεια

[Επεξεργασία] Δομή

[Επεξεργασία] Παραγωγή

[Επεξεργασία] Βιοσύνθεση

[Επεξεργασία] Άλλες μέθοδοι

[Επεξεργασία] Μέσω αλογόνωσης 3-μεθυλοπεντανικού οξέος

[Επεξεργασία] Αντίδραση Stracker

[Επεξεργασία] Με αναγωγική αμμωνίωση του αντίστοιχου κετοξέος

[Επεξεργασία] Με αναγωγή του αντίστοιχου νιτροξέος

[Επεξεργασία] Από δευτεροταγές βουτυλομηλονικό οξύ

[Επεξεργασία] Από το αντίστοιχο αμινονιτρίλιο

[Επεξεργασία] Χημικές ιδιότητες και παράγωγα

[Επεξεργασία] Αμφολυτική αυμπεριφορά

[Επεξεργασία] Εστεροποίηση

[Επεξεργασία] Αλκυλίωση

[Επεξεργασία] Ακυλίωαη

[Επεξεργασία] Απαζώτωση

[Επεξεργασία] Αναφορές και σημειώσεις

[Επεξεργασία] Πηγές

Προσωπικά εργαλεία

Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές

Εμφανίσεις

Ενέργειες

Αναζήτηση

Πλοήγηση

Συμμετοχή

Εκτύπωση/εξαγωγή

Εργαλειοθήκη

Άλλες γλώσσες

Ισολευκίνη


Γενικά
Όνομα IUPAC	2-αμινο-3-μεθυλοπεντανικό οξύ
Άλλες ονομασίες	Ισολευκίνη
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος	C₆H₁₃NO₂
Μοριακή μάζα	131,17 amu
Σύντομος συντακτικός τύπος	CH₃CH₂CH(CH₃)CH(NH₂)COOH
Συντομογραφίες	ile, I
Αριθμός CAS	73-32-5
SMILES	CCC(C)C(N)C(=O)O
InChI	1S/C6H13NO2/c1-3-4(2)5(7)6(8)9/h4-5H,3,7H2,1-2H3,(H,8,9)/t4-,5-/m0/s1
Αριθμός EINECS	200-773-6
Αριθμός UN	04Y7590D77
PubChem CID	791
ChemSpider ID	6067
Ισομέρεια
Ισομερή θέσης	>175
Οπτικά ισομερή	4
Φυσικές ιδιότητες
Διαλυτότητα στο νερό	διαλυτή
Εμφάνιση	λευκό κρυσταλλικό στερεό
Χημικες ιδιότητες
Η κατάσταση αναφοράς είναι η πρότυπη κατάσταση (25°C, 1 Atm) εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά