Διδώ Σωτηρίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Διδώ Σωτηρίου
Γέννηση 12 Απριλίου 1909
Flag of Turkey.svgΑϊδίνιο Τουρκία
Θάνατος 23 Σεπτεμβρίου 2004 (95 ετών)
Flag of Greece.svg Αθήνα Αττική Ελλάδα
Εθνικότητα Ελληνίδα
Υπηκοότητα Ελληνική
Είδος Τέχνης συγγραφέας
Σημαντικά έργα Ματωμένα χώματα, Εντολή

Η Διδώ Σωτηρίου (Αϊδίνιο 12 Απριλίου 1909-Αθήνα 23 Σεπτεμβρίου 2004) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας, δημοσιογράφος, αντιστασιακή και ενταγμένη στο λαϊκό κίνημα.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μεγαλύτερη αδελφή της Έλλης Παππά, γεννήθηκε στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας και το 1909 η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στη Σμύρνη. Ήρθε ως πρόσφυγας στον Πειραιά και κατόπιν στην Αθήνα μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, όπου και σπούδασε γαλλική φιλολογία, συνεχίζοντας τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης στο Παρίσι. Εκεί συνδέθηκε στενά με τους Αντρέ Μαλρώ και Αντρέ Ζιντ. Το 1936 άρχισε να εργάζεται σαν δημοσιογράφος σε διάφορα έντυπα, το 1936 εργάστηκε ως ανταποκρίτρια του περιοδικού Νέος κόσμος της Γυναίκας στο Παρίσι ενώ το 1944 έγινε αρχισυντάκτρια της εφημερίδας Ριζοσπάστης όπου και ασχολήθηκε με την κάλυψη και τον σχολιασμό των εξωτερικών γεγονότων.

Το Νοέμβριο του 1945 εκπροσώπησε την Ελλάδα μαζί με τη Χρύσα Χατζηβασιλείου στο ιδρυτικό συνέδριο της Παγκόσμιας Δημοκρατικής Ομοσπονδίας Γυναικών στο Παρίσι.

Μετά τον Εμφύλιο πόλεμο συνεργάστηκε με το περιοδικό Επιθεώρηση Τέχνης και την εφημερίδα Η Αυγή χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Σοφία Δέλτα.[1].Διετέλεσε επίσης αρχισυντάκτρια στο περιοδικό Γυναίκα και επιστημονικός συνεργάτης στα περιοδικά Γυναικεία Δράση και Κομμουνιστική Δράση δημοσιεύοντας επιφυλλίδες, χρονογραφήματα και διηγήματα. Το πρώτο της μυθιστόρημα κυκλοφόρησε το 1959. Τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Το μυθιστόρημά της Ματωμένα χώματα έχει κυκλοφορήσει σε 250.000 περίπου αντίτυπα. Συμμετείχε ενεργά στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες της χώρας μέσα από τις τάξεις της αριστεράς. Δεν εργάστηκε ποτέ ως καθηγήτρια γιατί αφοσιώθηκε στην δημοσιογραφία και στην λογοτεχνία. Ταξίδεψε σε πολλές χώρες δημοσιεύοντας τις εντυπώσεις της. Τέλος, κατά την διάρκεια της κατοχής (1941-1944) έλαβε ενεργό μέλος στην Εθνική Αντίσταση, προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες τον Αντιστασιακό τύπο.

Το 2001 η Εταιρία Ελλήνων Συγγραφέων καθιέρωσε προς τιμήν της το βραβείο "Διδώ Σωτηρίου", το οποίο απονέμεται "σε ξένο ή Έλληνα συγγραφέα που με τη γραφή του αναδεικνύει την επικοινωνία των λαών και των πολιτισμών μέσα από την πολιτισμική διαφορετικότητα". Τα περισσότερα έργα της μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες ενώ ή λογοτεχνία της διακρίνεται για τον ρεαλισμό, την απλότητα, τη δραματική αφήγηση και τον αδρό δημοτικό λόγο της.

Βραβεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Βραβείο Ελληνοτουρκικής Φιλίας Αμπντί Ιπεκτσί (1983)
  • Βραβείο Ελληνοτουρκικής Φιλίας Αμπντί Ιπεκτσί (1985)
  • Ειδικό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας (1989)
  • Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (1990)
  • Βραβείο του Ελληνικού Ινστιτούτου της Αγγλίας (1993)
  • Βραβείο από τον τότε πρόεδρο της ελληνικής δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο με το παράσημο του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος της Τιμής (1996)
  • Βραβείο από τον τότε πρόεδρο της γαλλικής δημοκρατίας Ζάκ Σιράκ με το παράσημο Commandeur De [Ondre Du Merite]

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Οι νεκροί περιμένουν (1959)
  • Ηλέκτρα (1961)
  • Ματωμένα χώματα (1962)
  • Η Μικρασιάτικη Καταστροφή και η στρατηγική του ιμπεριαλισμού στην Ανατολική Μεσόγειο (1975)
  • Εντολή (1976)
  • Μέσα στις φλόγες (1978)
  • Επισκέπτες (1979)
  • Κατεδαφιζόμεθα (1982)
  • Θέατρο (1995)
  • Τυχαίο συναπάντημα και άλλες ιστορίες (2004)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Λεξικό συγγραφέων, Βασίλης Αναγνωστόπουλος, Κώστας Φωτάκης, Αθήνα, Εκδόσεις Πατάκης 2000, σελ. 251

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]