Γενς Στόλτενμπεργκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γενς Στόλτενμπεργκ
Jens Stoltenberg red background.jpg
Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ
Ανέλαβε   1 Οκτωβρίου 2014
Προκάτοχος Άντερς Φογκ Ράσμουσεν
Πρωθυπουργός της Νορβηγίας
Περίοδος
17 Οκτωβρίου 2005 – 14 Οκτωβρίου 2013
Μονάρχης Χάραλντ Ε΄
Προκάτοχος Κιελ Μάγκνε Μπόντεβικ
Διάδοχος Έρνα Σόλμπεργκ
Περίοδος
3 Μαρτίου 2000 – 19 Οκτωβρίου 2001
Μονάρχης Χάραλντ Ε΄
Προκάτοχος Κιελ Μάγκνε Μπόντεβικ
Διάδοχος Κιελ Μάγκνε Μπόντεβικ
Αρχηγός του Εργατικού Κόμματος
Ανέλαβε   6 Απριλίου 2002
Προκάτοχος Θόρμπιερν Γιάγκλαντ
Υπουργός Οικονομικών της Νορβηγίας
Περίοδος
26 Οκτωβρίου 1996 – 17 Οκτωβρίου 1997
Πρωθυπουργός Θόρμπιερν Γιάγκλαντ
Προκάτοχος Σίγκμπιερν Γιόνσεν
Διάδοχος Γκούντμουντ Ρέσταντ
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 16 Μαρτίου 1959 (1959-03-16) (55 ετών)
Όσλο, Νορβηγία
Εθνικότητα Νορβηγική
Πολιτικό Κόμμα Εργατικό Κόμμα
Σύζυγος Ίνγκριντ Σούλερουντ
Παιδιά 2
Σπουδές Πανεπιστήμιο του Όσλο
Επάγγελμα Οικονομολόγος
Θρήσκευμα Αγνωστικισμός
Υπογραφή Jens Stoltenberg signature.svg

Ο Γενς Στόλτενμπεργκ (Jens Stoltenberg) είναι Νορβηγός οικονομολόγος, που διετέλεσε πρωθυπουργός της Νορβηγίας από το 2000 ως το 2001 και από το 2005 ως το 2013. Είναι πρόεδρος του Εργατικού Κόμματος της Νορβηγίας από το 2002. Εκλέγεται βουλευτής από το 1993. Υπήρξε αναπληρωτής υπουργός (statssekretær) στο Τμήμα Περιβάλλοντος από το 1990 ως το 1991, Υπουργός Βιομηχανίας την περίοδο από το 1993 ως το 1996 και Υπουργός Οικονομίας από το 1996 ως το 1997. Είναι παντρεμένος με τη διπλωμάτη Ingrid Schulerud και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Όσλο. Έχουν δύο παιδιά.

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώιμη καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου 1959 και ο πατέρας του υπήρξε Υπουργός Εξωτερικών της Νορβηγίας. Το 1979-81 ο ίδιος εργάστηκε ως δημοσιογράφος και αργότερα έγινε πρόεδρος του Εργατικού Συνδέσμου Νεολαίας το 1985 -1989.[1]

Υπουργός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προτού γίνει υπουργός Οικονομικών, ο Στόλτενμπεργκ υπηρέτησε στο Υπουργείο Εμπορίου και Ενέργειας ως υπουργός στην κυβέρνηση της Γκρο Χάρλεμ Μπρούτλαντ την περίοδο 1993-1996.[1] Το 1996 παραιτήθηκε η Μπρούτλαντ και νέος πρωθυπουργός ανέλαβε ο Θόρμπγιερν Γιάγκλαντ (Thorbjørn Jagland).[1] Στη νέα κυβέρνηση ο Στόλτενμπεργκ ανέλαβε υπουργός Οικονομικών.[1] Μετά το 1997 ο Γιάγκλαντ παραιτήθηκε έπειτα από τη δήλωσή του ότι η κυβέρνηση έπρεπε να παραιτηθεί αν το κόμμα λάμβανε λιγότερο από 36,9% στις βουλευτικές εκλογές.[2] Οι Εργατικοί πήραν μόνο 35%, με αποτέλεσμα ο Γιάγκλαντ να εξαναγκαστεί σε παραίτηση και πρωθυπουργός να γίνει ο Κιελ Μάγκνε Μπόντεβικ. Ο Γιάγκλαντ παραιτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου του 1997.[3][4] Μετά την παραίτηση του Γιάγκλαντ ο Στόλτενμπεργκ υπηρέτησε στην επιτροπή για θέματα πετρελαίου και ενέργειας στο Στόρτινγκ (Storting).[1]

Πρώτη θητεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2000 έπειτα από πρόταση μομφής η κυβέρνηση του Μπόντεβικ κατέρρευσε.[5] Πρωθυπουργός έγινε ο Στόλτενμπεργκ στις 17 Μαρτίου του 2000 και κυβέρνησε ως τις 19 Οκτωβρίου του 2001.[5] Στην κυβέρνηση αυτή ο Στόλτενμπεργκ έγινε αντιπρόεδρος του Εργατικού κόμματος με πρόεδρο τον Γιάγκλαντ. Επίσης, ο Γιάγκλαντ ανέλαβε υπουργός Εξωτερικών. Η πρώτη θητεία του Στόλτενμπεργκ στην πρωθυπουργία ήταν αμφιλεγόμενη εντός του δικού του κόμματος. Προέβη σε αλλαγές και στον εκσυγχρονισμό του κράτους πρόνοιας και επίσης σε μερικές ιδιωτικοποιήσεις σε οργανισμούς και επιχειρήσεις. Στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθησαν στις 10 Σεπτεμβρίου του 2001 το κόμμα του υπέστη μία από τις χειρότερες ήττες στην ιστορία του, μένοντας στο 24% των ψήφων. [6] Κατά συνέπεια, ο πρωθυπουργός αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Ακολούθησε διαμάχη μεταξύ του Στόλτενμπεργκ και του Γιάγκλαντ για την ηγεσία του κόμματος, την οποία ανέλαβε ο πρώτος το 2002. [7] Προτού καν αρχίσει η ψηφοφορία ο ασθενής Γιάγκλαντ αποσύρθηκε και όρισε πρόεδρο τον Στόλτενμπεργκ.[8]

Δεύτερη πρωθυπουργική θητεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δεύτερη πρωθυπουργική θητεία του Στόλτενμπεργκ ξεκίνησε στις 17 Οκτωβρίου του 2005. Οι Εργατικοί βελτίωσαν σημαντικά τα ποσοστά τους στις βουλευτικές εκλογές του 2005. Το Εργατικό Κόμμα απέκτησε πλειοψηφία στο κοινοβούλιο με άλλα "κοκκινοπράσινα" κόμματα, το Σοσιαλιστικό Αριστερό Κόμμα και το Κόμμα Κέντρου. Αυτό ήταν η απαρχή μιας ιστορικής συμμαχίας για τη χώρα, αυτής του Κοκκινοπράσινου συνασπισμού.

Τρίτη πρωθυπουργική θητεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Στόλτενμπεργκ επανεξελέγη στην πρωθυπουργία και έπειτα από τις εκλογές που διεξήχθησαν στις 14 Σεπτεμβρίου του 2009. Ωστόσο, ο κεντροαριστερός συνασπισμός έλαβε ισχνή πλειοψηφία, με διαφορά μόλις δύο εδρών από την αντιπολίτευση.[9]

Μετά την ήττα του στις εκλογές του 2013, αποχώρησε από την πρωθυπουργία.

Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 28 Μαρτίου 2014, το Συμβούλιο Βορείου Ατλαντικού του ΝΑΤΟ όρισε τον Στόλτενμπεργκ ως διάδοχο του Άντερς Φογκ Ράσμουσεν στη θέση του Γενικού Γραμματέα του οργανισμού, ενώ θα αναλάβει τα καθήκοντά του την 1 Οκτωβρίου 2014.[10] Ο διορισμός του ήταν αναμενόμενος από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης για αρκετό καιρό, ενώ σχολιαστές επισήμαναν ότι η πολιτική της συμμαχίας έναντι της Ρωσίας είναι σημαντικότερο ζήτημα που καλείται να αντιμετωπίσει.[11] Η Γερμανία ανέλαβε την πρωτοβουλία για τον διορισμό του στη θέση αυτή, ενώ την πρόταση στήριξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και, στη συνέχεια, τα υπόλοιπα κράτη-μέλη.[12]

Πολιτική έναντι της Ρωσίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 25 Μαρτίου 2014, ο Στόλτενμπεργκ, σε ομιλία του σε συνέδριο του Εργατικού Κόμματος, άσκησε δριμεία κριτική στη Ρωσία μετά την εισβολή της στην Κριμαία, δηλώνοντας ότι η Ρωσία απειλούσε την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην Ευρώπη και παραβίασε το διεθνές δίκαιο, ενώ χαρακτήρισε τις ενέργειες της Ρωσίας ως απαράδεκτες.[13] Μετά τον διορισμό του στη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ, ο Στόλτενμπεργκ τόνισε ότι η εισβολή της Ρωσίας στην Κριμαία ήταν μία «βίαιη υπενθύμιση για τον ρόλο του ΝΑΤΟ», λέγοντας ότι οι ενέργειες της Ρωσίας στην Ουκρανία ήταν «η πρώτη φορά από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο που μία χώρα κατέλαβε περιοχή που ανήκει σε άλλη χώρα».[14]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 «Jens Stoltenberg Biography». notablebiographies.com. http://www.notablebiographies.com/newsmakers2/2006-Ra-Z/Stoltenberg-Jens.html. Ανακτήθηκε στις 02-02-2009. 
  2. Sørebø, Herbjørn (17 Φεβρουαρίου 2000). «Ikkje noko mediemord» (στα νορβηγικά). Dag og Tid. http://www.dagogtid.no/arkiv/2000/07/herb.html. Ανακτήθηκε στις 31-03-2008. 
  3. Almendingen, Berit (29 Σεπτεμβρίου 1997). «Meddelelse fra statsminister Thorbjørn Jagland om Regjeringens avskjedssøknad» (στα νορβηγικά). Nettavisen. http://www.stortinget.no/no/Saker-og-publikasjoner/Saker/Sak/?p=1921. Ανακτήθηκε στις 01-02-2009. 
  4. Mary Williams Walsh (16 Οκτωβρίου 1997 - Page updated at 12:00 AM). «Norway's Problem: Too Much Cash -- Oil Is Flowing And Surplus Is Fat». The Seattle Times. http://community.seattletimes.nwsource.com/archive/?date=19971016&slug=2566475. Ανακτήθηκε στις 02-02-2009. 
  5. 5,0 5,1 «Norway's new cabinet named». BBC. 17 Μαρτίου 2000. http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/680950.stm. Ανακτήθηκε στις 01-02-2009. 
  6. «Norway set for close polls result». CNN. 10 Σεπτεμβρίου 2001. http://edition.cnn.com/2001/WORLD/europe/09/10/norway.ballot/index.html. Ανακτήθηκε στις 02-02-2009. 
  7. Karlsen, Kirsten (25 Μαρτίου 2001). «Deler makta til 2004» (στα νορβηγικά). Dagbladet. http://www.dagbladet.no/nyheter/2001/03/25/249285.html. Ανακτήθηκε στις 31-03-2008. 
  8. Narum, Håvard (6 Απριλίου 2002). «Ville kjempet mot Jagland» (στα νορβηγικά). Aftenposten. http://www.aftenposten.no/nyheter/iriks/politikk/article306584.ece. Ανακτήθηκε στις 31-03-2008. 
  9. Καθημερινή, Οριακή νίκη κεντροαριστεράς στη Νορβηγία, 16 Σεπτεμβρίου 2009.
  10. «Appointment of Secretary General designate». North Atlantic Treaty Organization. 2014-03-28. http://www.nato.int/cps/en/natolive/news_108390.htm. Ανακτήθηκε στις 2014-03-28. 
  11. http://www.nytimes.com/2014/03/29/world/europe/nato-picks-former-norwegian-premier-as-its-next-leader.html?_r=0
  12. Stoltenberg skal lære seg fransk, Aftenposten.
  13. Stoltenberg med hard Russland-kritikk, Aftenposten
  14. Stoltenberg: - Russlands annektering er en brutal påminnelse om Natos viktighet, Aftenposten.

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Jens Stoltenberg της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).