Κοινοβούλιο της Νορβηγίας

Νορβηγικό Κοινοβούλιο
Storting

Είδος
Είδος	Μονοθάλαμο
Ηγεσία
Dag Terje Andersen, Εργατικό από 8 Οκτωβρίου 2009
Δομή
Μέλη	169 (από το 2005)
Πολιτικές ομάδες	Εργατικό Κόμμα (64)      Κόμμα Προόδου (41)      Συντηρητικό Κόμμα (30)      Σοσιαλιστικό Αριστερό Κόμμα (11)      Κόμμα του Κέντρου (11)      Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (10)      Φιλελεύθερο Κόμμα (2)
Εκλογή
Εκλογικό σύστημα	-
Τελευταία εκλογή	14 Σεπτεμβρίου 2009
Τόπος συσκέψεων
Ιστοσελίδα
Νορβηγικό Κοινοβούλιο

Το Storting (ελληνικά:Μεγάλο thing) (νορβηγικά:Stortinget, λογοτεχνικά σημαίνει "το μεγάλο thing") είναι το ανώτατο νομοθετικό σώμα της Νορβηγίας, και βρίσκεται στο Όσλο. Το μονοθάλαμο κοινοβούλιο έχει 169 μέλη, και εκλέγεται κάθε τέσσερα έτη με βάση την Αναλογική εκπροσώπηση με κομματική λίστα σε δεκαεννέα πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Της συνέλευσης ηγείται ένα προεδρείο ενός προέδρου και πέντε αντιπροέδρων· απο το 2009 ο Νταγκ Τέργε Άντερσεν είναι ο πρόεδρος. Τα μέλη κατανέμονται σε δώδεκα μόνιμες επιτροπές, καθώς και σε τέσσερις διαδικαστικές επιτροπές. Σχεδόν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες της Νορβηγίας υπάγονται στην κυβέρνηση, αλλά τρεις διαμεσολαβητές, η Parliamentary Intelligence Oversight Committee και το Office of the Auditor General υπάγονται άμεσα στο κοινοβούλιο.

Ιστορία

Το κοινοβούλιο στην παρούσα μορφή του συστάθηκε πρώτη φορά στο Έιντσβολ το 1814, αν και οι καταβολές του μπορούν να ανιχνευθούν πίσω στο allting ή στις κοινές συνελεύσεις μέχρι τον 9ο αιώνα. Τα alltings ήταν τοπικέςς συνελεύσεις επιφορτισμένες με την συζήτηση νομικών και πολιτικών ζητημάτων. Αυτά αθμιαία επισημοποιήθηκαν ώστε τα tings, ή συνελεύσεις, μετατράπηκαν σε περιφερειοποιημένες συσκέψεις και απέκτησαν στήριξη και εξουσία από το στέμμα, σε έκταση ώστε και σε περιστάσεις που ήταν καθοριστικές για την ουσιαστκή αλλαγή της ίδιας της μοναρχίας. As Norway became unified as a geopolitical entity in the 10th century, the lagtings were established as superior regional assemblies. The archaic regional assemblies, the Frostating, the Gulating, the Eidsivating and the Borgarting were amalgamated and the corpus of law was set down under the command of King Magnus Lagabøte during the mid-13th century. This jurisdiction remained significant until King Frederick III proclaimed absolute monarchy in 1660; this was ratified by the passage of the King Act of 1665, and this became the constitution of the Union of Denmark and Norway and remained so until 1814 and the foundation of the Storting.

Ο αριθμός των εδρών στο Storting ποικίλει: από το 1882 υπήρχαν 114 έδρες, από το 1903 117, από το 1906 123, από το 1918 126, από το 1921 150, από το 1973 155, από το 1985 157, από το 1989 165 και από το 2005 169 έδρες.