Ασωπός (μυθολογία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ασωπός ήταν θεός του ομώνυμου ποταμού της Βοιωτίας.

Ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Πήρας ή του Ωκεανού και της Τηθύος ή του Δία και της Ευρυνόμης. Σύζυγός του ήταν η Μετώπη κόρη του Λάδωνα[1]. Εγγονός του ήταν ο Αιακός.

Είχε πολλά παιδιά : τον Πελασγό, τον Ισμηνό, την Κλεόνη, την Σαλαμίδα, την Σινόπη, την Πιρήνη, την Οινία, τη Θήβη, την Κέρκυρα, τη Θεσπία, τη Χαλκίδα, την Αίγινα, την Φιλύρα, την Σινώπη, την Τανάγρα, την Κόμβη, την Αντιόπη, την Άρπινα, την Ευάδνη, την Εύβοια, την Ισμήνη, την Κέρκυρα, την Κλεώνη, τη Νεμέα, την Πλάταια[2], τη Ρόδη, και τη Σαλαμίνα.

Κατά μία άλλη παράδοση ο Ασωπός ήταν Αρκάδας και βασίλεψε στην Κύπρο αφού πρώτα σκότωσε τον βασιλιά της Όφιν[3].

Οι Πλαταιείς θεωρούσαν τον Ασωπό παλιότερο βασιλιά τους από τον Κιθαιρώνα[4]. Όταν συνάντησε τον βασιλιά της Κορίνθου Σίσυφο, και τον ρώτησε ποιος απήγαγε την Αίγινα, για να τον ευχαριστήσει του χάρισε μια πηγή στην Ακροκόρινθο[5].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. [...]ὁ δὲ Ἀσωπὸς ποταμὸς Ὠκεανοῦ καὶ Τηθύος, ὡς δὲ Ἀκουσίλαος λέγει, Πηροῦς καὶ Ποσειδῶνος, ὡς δέ τινες, Διὸς καὶ Εὐρυνόμης. τούτῳ Μετώπη γημαμένη (Λάδωνος δὲ τοῦ ποταμοῦ θυγάτηρ αὕτη) δύο μὲν παῖδας ἐγέννησεν, Ἰσμηνὸν καὶ Πελάγοντα, εἴκοσι δὲ θυγατέρας, ὧν μὲν μίαν Αἴγιναν ἥρπασε Ζεύς. ταύτην Ἀσωπὸς ζητῶν ἧκεν εἰς Κόρινθον, καὶ μανθάνει παρὰ Σισύφου τὸν ἡρπακότα εἶναι Δία. Ζεὺς δὲ Ἀσωπὸν μὲν κεραυνώσας διώκοντα πάλιν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα ἀπέπεμψε ῥεῖθρα (διὰ τοῦτο μέχρι καὶ νῦν ἐκ τῶν τούτου ῥείθρων ἄνθρακες φέρονται),[...] Απολλόδωρου , Βιβλιοθήκη Γ΄
  2. [..]ὄνομα δέ σφισιν ἀπὸ Πλαταίας, ἣν θυγατέρα εἶναι <*Ἀσωποῦ> τοῦ ποταμοῦ νομίζουσιν[...] Παυσανία, Βιωτικά
  3. arcadians.gr
  4. [...]τῶν δὲ βασιλέων ἄλλον μὲν οὐδένα οἱ Πλαταιεῖς ἴσασι, μόνον δὲ Ἀσωπὸν καὶ ἔτι πρότερον Κιθαιρῶνα: καὶ τὸν μὲν ἀφ' αὑτοῦ θέσθαι τῷ ὄρει τὸ ὄνομα, τὸν δὲ τῷ ποταμῷ λέγουσι. δοκῶ δὲ καὶ τὴν Πλάταιαν, ἀφ' ἧς κέκληται [καὶ] ἡ πόλις, βασιλέως Ἀσωποῦ καὶ οὐ τοῦ ποταμοῦ παῖδα εἶναι.[...]Παυσανία, Βιωτικά
  5. [...]τὴν δὲ πηγήν, ἥ ἐστιν ὄπισθεν τοῦ ναοῦ, δῶρον μὲν Ἀσωποῦ λέγουσιν εἶναι, δοθῆναι δὲ Σισύφῳ: τοῦτον γὰρ εἰδότα, ὡς εἴη Ζεὺς ἡρπακὼς Αἴγιναν θυγατέρα Ἀσωποῦ, μὴ πρότερον φάναι ζητοῦντι μηνύσειν πρὶν ἤ οἱ καὶ ἐν Ἀκροκορίνθῳ γένοιτο ὕδωρ: δόντος δὲ Ἀσωποῦ μηνύει τε οὕτως καὶ ἀντὶ τοῦ μηνύματος δίκην--ὅτῳ πιστὰ--ἐν Ἅιδου δίδωσιν. ἤκουσα δὲ ἤδη τὴν Πειρήνην φαμένων εἶναι ταύτην καὶ τὸ ὕδωρ αὐτόθεν ὑποῤῥεῖν τὸ ἐν τῇ πόλει. [2] ὁ δὲ Ἀσωπὸς οὗτος ἄρχεται μὲν ἐκ τῆς Φλιασίας, ῥεῖ δὲ διὰ τῆς Σικυωνίας ἐκδίδωσιν ἐς τὴν ταύτῃ θάλασσαν. θυγατέρας δὲ αὐτοῦ γενέσθαι Φλιάσιοί φασι Κόρκυραν καὶ Αἴγιναν καὶ Θήβην: ἀπὸ μὲν δὴ Κορκύρας καὶ Αἰγίνης τὰς νήσους Σχερίαν καὶ Οἰνώνην καλουμένας μετονομασθῆναι, ἀπὸ δὲ Θήβης τὴν ὑπὸ τῇ Καδμείᾳ κληθῆναι. Θηβαῖοι δὲ οὐχ ὁμολογοῦσι, φάμενοι τοῦ Βοιωτίου τὴν Θήβην Ἀσωποῦ καὶ οὐ τοῦ [παρὰ] Φλιασίου εἶναι.[...]Παυσανία, Κορινθιακά