Τύχη (μυθολογία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Τύχη της Αντιόχειας. Ρωμαϊκό αντίγραφο από το μπρούτζινο πρωτότυπο του Ευτυχίδη (Galleria dei Candelabri, Μουσεία Βατικανού).

Η Τύχη, αρχαιοελληνική θεότητα, ήταν, σύμφωνα με τον Ησίοδο μία από τις κόρες του Ωκεανού από την Τηθύ[1] ή κόρη του Δία Ελευθερίου κατά τον Πίνδαρο, μητέρα των Ωρών.

Απεικονίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θεωρούνταν θεότητα ευμενής, που προστάτευε τα άτομα και τις πόλεις. Είχε βωμό στην Ολυμπία και στη Λεβάδια, κοντά στο μαντείο του Τροφωνίου. Στο ιερό της Τύχης στη Θήβα υπήρχε άγαλμα της θεάς που κρατούσε στην αγκαλιά της τον Πλούτο σε παιδική ηλικία, έργο του Αθηναίου Ξενοφώντα και του Θηβαίου Καλλιστονίκου. [2] Στη Σμύρνη, σε άγαλμα του Βουπάλου, εικονίζονταν να κρατάει το κέρας της Αμάλθειας.

Η τύχη των πόλεων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κάθε ελληνική πόλη πίστευε πως είχε δική της Τύχην Πόλεως που εικονίζονταν από γυναίκα μεγαλόπρεπα ντυμένη και με στέμμα μια μικρογραφία του τείχους της πόλης. Ο Πίνδαρος[3] την αποκαλεί Φερέπολιν, δηλαδή θεά που προστατεύει τις πόλεις. Υπάρχουν πάμπολλες παραστάσεις της Τύχης του Πραξιτέλη στα Μέγαρα, του Απελλή η Τύχη καθημένη, του Ευφράνορα η Αγαθή Τύχη, εκείνη που δωρήθηκε, χρυσελεφάντινη, από τον Ηρώδη τον Αττικό στο ναό που ο ίδιος ίδρυσε στο Παναθηναϊκό Στάδιο κ.α. Στην πρόσοψη του λογείου του Διονυσιακού Θεάτρου που ίδρυσε ο Νέρων εικονίζεται μια γυναίκα που κρατάει το κέρας της Αμάλθειας, η οποία σύμφωνα με κάποιους είναι η Τύχη και κατ΄ άλλους η Ειρήνη. Ονομαστό ιερό της Τύχης ήταν το άγαλμα της θεάς να στεφανώνει τον Αλέξανδρο.

Αντίστοιχες θεότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νόμισμα του αυτοκράτορα Γορδιανού ΙΙΙ.

Η αντίστοιχη Ρωμαϊκή θεότητα ήταν η Φορτούνα. Στην ελληνοβουδιστική τέχνη της Γκαντχάρα, η Βουδιστική θεότητα Χάριτι σχετίζεται με την Τύχη και παρουσιάζεται να κρατά το κέρας της Αμάλθειας και να φορά ελληνικές ενδυμασίες.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ησίοδος, Θεογονία
  2. Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ. 29 σ. 457 ISBN 960-8177-81-2
  3. Πίνδαρος, 10η Ωδή

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα