Κλωθώ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Κλωθώ ήταν μία από τις τρεις Μοίρες της ελληνικής μυθολογίας. Οι άλλες δύο ήταν η Λάχεση και η Άτροπος. Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου ήταν κόρες της Νύχτας[1], ωστόσο στο ίδιο κείμενο, από μεταγενέστερη ίσως προσθήκη, αναφέρονται ως κόρες της Θέμιδος και του Δία[2].

Η Κλωθώ αντιπροσωπεύει το παρόν στη ζωή των ανθρώπων και θεωρείται η μεγαλύτερη από τις άλλες δύο. Πιστευόταν ότι έκλωθε με τη ρόκα της το νήμα της ζωής του κάθε ανθρώπου, το πεπρωμένό του, που τον συνόδευε μέχρι το θάνατό του.

  • Ο αστεροειδής 97 Κλωθώ (97 Klotho), που ανακαλύφθηκε το 1868, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή Μοίρα.

Λαογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την ελληνική παράδοση, την πρώτη μέρα γέννησης του παιδιού τοποθετούνται στο δωμάτιο που κοιμάται τρία πιατάκια με γλυκό του κουταλιού, έτσι ώστε να γλυκαθούν οι Μοίρες και να χαρίσουν στο παιδί περισσότερη και καλύτερη ζωή.[εκκρεμεί παραπομπή]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]