Ανδαλουσία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ανδαλουσία
Andalucía
Αυτόνομη κοινότητα

Σημαία

Έμβλημα
Ρητό: Andalucía por sí, para España y la humanidad
(Ανδαλουσία για την ίδια, για την Ισπανία και την ανθρωπότητα)
Χώρα Flag of Spain.svg Ισπανία
Πρωτεύουσα Σεβίλλη
Διοίκηση
 • Πρόεδρος José Antonio Griñán (PSOE)
Έδρες
 • Βουλή 62
 • Γερουσία 40
Επίσημες γλώσσες ισπανικά (ανδαλουσιανά)
Έκταση
 • Συνολική 87.268 χλμ²
 • Ποσοστό 17,2%
 • Κατάταξη
Πληθυσμός
 • Συνολικός 8.059.431
 • Ποσοστό 17,84%
 • Πυκνότητα 87,52%
 • Κατάταξη
ISO 3166-2 AN
Ιστοσελίδα www.juntadeandalucia.es

Η Ανδαλουσία, (ισπανικά: Andalucía) είναι μια από τις 17 αυτόνομες περιφέρειες της Ισπανίας και η νοτιότερη αυτής. Πρόκειται για τη δεύτερη σε έκταση και πρώτη σε πληθυσμό. Πρωτεύουσά της είναι η Σεβίλλη. Κατοικείται σχεδόν από 8 εκατομμύρια κατοίκους, αντιπροσωπεύοντας το 18% του συνολικού πληθυσμού της Ισπανίας κατέχοντας έκταση 87.268 km², (περίπου το 17% του ισπανικού εδάφους).

Όρια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ανδαλουσία προς βορρά συνορεύει με τις Περιφέρειες Εστρεμαδούρας και Καστίλλης-Λα Μάντσα, και ΒΑ. με τη Περιοχή της Μούρθια. Προς νότια και ΝΑ. βρέχεται από τη Μεσόγειο και ΝΔ. από τον Ατλαντικό. Επίσης προς δυσμάς συνορεύει με την Πορτογαλία και νότια με το Γιβραλτάρ.

Όνομα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το όνομά της το οφείλει στους Άραβες, οι οποίοι έτσι αποκαλούσαν αρχικά ολόκληρη την Ισπανία και όταν με τη χριστιανική αντεπίθεση περιορίστηκαν στο νότιο τμήμα της, με κέντρο το Βασίλειο της Γρανάδας, το όνομα περιορίστηκε μόνο σ' αυτό το τμήμα. Κατά το Μεσαίωνα, τα δυο μεγάλα αστικά κέντρα των Αράβων, η Κόρδοβα και η Γρανάδα ήταν κέντρα πολιτισμού με ακτινοβολία σε όλον τον τότε γνωστό κόσμο.

Υπαγόμενες Επαρχίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ανδαλουσία περιλαμβάνει τις ακόλουθες οκτώ επαρχίες.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χάρτης με τη διοικητική διαίρεση της Ανδαλουσίας
Τέμενος της Κόρδοβας

Η πρώιμη ιστορία της περιοχής της Ανδαλουσίας σύμφωνα με τα διάφορα ευρήματα χάνεται στα βάθη χιλιετιών όπως αυτό διαπιστώνεται από τα πέτρινα εργαλεία που βρέθηκαν στη περιοχή του Πουέρτο ντε Σάντα Μαρία ή τα σπηλαιογραφήματα στα σπήλαια της περιοχής που ανάγονται στο 20.000 π.Χ., ή ο ταφικός τύμβος στο Λος Μιγιάρες του 2.500 π.Χ.
Κατά τους ιστορικούς πρώτοι γνωστοί λαοί κάτοικοι της περιοχής θεωρούνται οι Ίβηρες παρεμφερής φυλή των Βάσκων αναμεμιγμένοι στη συνέχεια με στοιχεία κελτικής προέλευσης. Αυτό υποστηρίζεται και από την ανακάλυψη μπρούτζινων αγαλματιδίων αυτής της περιόδου

Περί το 700 π.Χ. ακμάζει στη περιοχή το Βασίλειο της Ταρτησσού, ενώ ένα αιώνα μετά, φέρονται σε πλήρη ανάπτυξη ελληνικές αποικίες σε όλα τα παράλια της Ανδαλουσίας. Χαρακτηριστικές είναι οι ελληνικές υδρίες, τα αναθήματα, κτερίσματα και περικεφαλαίες της περιόδου εκείνης που εκθέτονται στα μουσεία της περιφέρειας.
Ακολουθεί ο πρώτος καρχηδονιακός πόλεμος ενώ το 219 π.Χ. φέρονται οι Καρχηδόνιοι να έχουν καταλάβει το Σογούντο και το 206 π.Χ. ο Σκιπίων ο Αφρικανός να τους έχει νικήσει στην Αλκαλά ντε Ρίο και να ιδρύεται η Ιτάλικα.
Το 200 π.Χ. οι Ρωμαίοι κατακτούν όλη τη νότια Ισπανία φθάνοντας στο Κάδιξ.
Το 61 π.Χ. ο Ιούλιος Καίσαρ αναλαμβάνει κυβερνήτης της Ισπανίας, ενώ το 55 π.Χ. γεννιέται στη Κόρδοβα ο Σενέκας ο Πρεσβύτερος.

Νεότεροι Χρόνοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την κατάκτηση των Καστιλλιάνων χριστιανών, η επικράτεια της σημερινής Ανδαλουσίας περιελάμβανε τέσσερα βασίλεια: της Σεβίλλης, Κόρδοβας, Χαέν και Γρανάδας. Ο όρος Ανδαλουσία πάντως χρησιμοποιόταν μόνο για τα βασίλεια της Χαέν, Κόρδοβας και Σεβίλλης.

Ένα σημαντικό γεγονός αυτής της εποχής αποτελεί ο Πόλεμος των Αλπουχάρας που έλαβε μέρος το 1570-1572. Η συντριπτική πλειοψηφία των Μορίσκων διώχθηκε από τη χώρα που ζούσε επί γενεών. Στην αρχή τους τοποθέτησαν στην ενδοχώρα, στην Καστίλλη, για να τους διώξουν τελείως από την Ιβηρική χερσόνησο το 1609. Πολλοί από αυτούς τους πρόσφυγες πήγαν να ζήσουν σε πόλεις της Βόρειας Αφρικής, όπως η Φεζ και η Τετουάν, όπου συνεχίζουν να μένουν μέχρι σήμερα.

Μετά τον Πόλεμο των Αλπουχάρας αρχίζουν να έρχονται έποικοι στην τότε άδεια Ανδαλουσία. Η πολιτική του εποικισμού της Ανδαλουσίας αρχίζει να κρίνεται από τους ιστορικούς των ημερών μας. Μέχρι τον 18ο αιώνα η Ανδαλουσία είχε λιγότερο πληθυσμό από ότι είχε πριν τον πόλεμο και το διωγμό των Μορίσκων. Παρ' όλα αυτά οι έποικοι υπήρξαν αρκετές χιλιάδες. Προέρχονταν από την Καστίλλη, την Αραγονία, άλλες ευρωπαϊκές χώρες και έφεραν μαζί τους τα ήθη και έθιμά τους.

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα