Super Mario Bros. 3

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Super Mario Bros. 3
Super Mario Bros. 3 coverart.png
Δημιουργός Nintendo Entertainment Analysis & Development
Εκδότης Nintendo
Έκδοση Σιγκέρου Μιγιαμότο
Ημ/νία κυκλοφορίας
Τύπος platform game
Πλατφόρμα Nintendo Entertainment System, Super Nintendo Entertainment System και Game Boy Advance
δεδομέναπ  σ  ε )

Το Super Mario Bros. 3 είναι βιντεοπαιχνίδι που αναπτύχθηκε από τη Nintendo Entertainment Analysis and Development και εκδόθηκε από τη Nintendo για το Nintendo Entertainment System. Κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 23 Οκτωβρίου 1988, λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του αμερικάνικου Super Mario Bros. 2 και αργότερα στην Αμερική στις 9 Φεβρουαρίου 1990. Κυκλοφόρησε επίσης και στην Ευρώπη στις 29 Αυγούστου 1991. Βελτιωμένα remakes είχαν επίσης κυκλοφορήσει για το Super NES το 1993 ως μέρος του Super Mario All-Stars και 2003 για το Game Boy Advance. Το παιχνίδι έχει επίσης επανακυκλοφορήσει για το Virtual Console για το Wii, Nintendo 3DS και Wii U.

Το Super Mario Bros. 3 έχει δεχτεί καλές κριτικές και είναι ορισμένες φορές γνωστό ως ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που κυκλοφόρησαν ποτέ. Είχε γνωρίσει μεγάλη επιτυχία μέσω της ταινίας The Wizard στην Αμερική. Το Super Mario Bros. 3 είναι επίσης το τρίτο παιχνίδι του Nintendo Entertainment System με τις περισσότερες πωλήσεις, έχοντας πωλήσει 17 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

Gameplay[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στιγμιότυπο από το παιχνίδι

Το Super Mario Bros. 3 είναι ένα side-scrolling παιχνίδι πλατφόρμας, όπου ο παίκτης ελέγχει τον Mario ή τον Luigi. Το παιχνίδι μοιράζεται ορισμένα χαρακτηριστικά με τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, Super Mario Bros., Super Mario Bros.: The Lost Levels και Super Mario Bros. 2, ενώ υποδέχονται νέα άλλα χαρακτηριστικά. Ο Mario μπορεί να γλιστρήσει σε κλίσεις εδάφους, να πιάσει σπέσιαλ blocks και να ανεβεί σε vines. Ο Mario μπορεί επίσης να πετάξει και να επιπλεύσει μέσω power-ups.[1]

Ο παίκτης πλοηγείται στο παιχνίδι μέσω δύο οθονών, ένα χάρτη overworld και ένα playfield. Ο χάρτης overworld δείχνει μια αναπαράσταση του τρεχόν βασιλείου. Τα μονοπάτια συνδέονται σε πάνελ, φρούρια και άλλα εικονίδια, αφήνοντας τους παίκτες να πάρουν διαφορετικές διαδρομές για να φτάσει τον στόχο του βασιλείου. Μετακινώντας τον παίκτη σε ένα πάνελ ή φρούριο επιτρέπει την πρόσβαση στο play field ενός επίπεδου χαρακτηρισμένο με εμπόδια και εχθρούς. Η πλειονοψηφία του παιχνιδιού παίρνει μέρος σε αυτά τα επίπεδα, όπου ο παίκτης τρέχει, πηδάει, πετάει, κολυμπάει και αποφεύγει ή νικάει εχθρούς.[2] Η ολοκλήρωση σταδίων επιτρέπει στον παίκτη να εξελιχτεί ο χάρτης ενός κόσμου. Κάθε κόσμος περιέχει ένα τελικό στάδιο με ένα αφεντικό. Οι πρώτοι εφτά κόσμοι περιέχουν ένα αεροσκάφος ελεγμένο από ένα από τα παιδιά του Bowser, ενώ στον όγδοο κόσμο ο παίκτης μάχεται τον ίδιο τον Bowser στο κάστρο του. Άλλα εικονίδια στον χάρτη είναι μεγάλοι λίθοι που εμποδίζουν τον παίκτη, καθώς και mini games που βοηθάνε τον παίκτη να αποκτήσει power-ups και επιπλέον ζωές. Τα power-ups είναι αποθηκευμένα μέχρι ο παίκτης να τα εκτελέσει από την οθόνη του χάρτη.[3]

Το παιχνίδι αποτελείται από 8 κόσμους, ο καθένας με διαφορετικά θέματα εμφάνισης. Ως παράδειγμα, ο δεύτερος κόσμος, "Desert Land" αποτελείται από επίπεδα σκεπασμένο με άμμο και πυραμίδες, ενώ τα επίπεδα στον τέταρτο κόσμο, "Giant Land" περιέχουν αντικείμενα και εχθρούς δύο φορές μεγαλύτερα σε μέγεθος από αυτά στους άλλους κόσμους.[4]

Το παιχνίδι επίσης μπορεί να παιχτεί και με δύο παίκτες, παίρνοντας σειρές πλοηγώντας τον χάρτη και να έχουν πρόσβαση σε επίπεδα. Ο πρώτος παίκτης ελέγχει τον Mario, ενώ ο δεύτερος ελέγχει τον Luigi. Οι παίκτες μπορούν επίσης να παίξουν mini games, όπως ένα remake του Mario Bros. που κυκλοφόρησε αρχικά για τα arcades, όπου ο παίκτης μπορεί να κλέψει τις κάρτες του άλλου, αλλά μπορεί να χάσει την σειρά του άμα χάσει στο mini game.[5]

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Mushroom World δέχεται εισβολές από τα εφτά παιδιά του Bowser, τα Koopalings. Τα Koopalings κατακτούν κάθε βασίλειο παίρνοντας το ραβδί του βασιλιά και το χρησιμοποιούν για να τον μεταμορφώσουν σε ένα ζώο. Η Peach στέλνει τους Mario και Luigi να ταξιδέψουν σε κάθε κόσμο για να πάρουν το μαγικό ραβδί και να επαναφέρουν τον βασιλιά στην κανονική του κατάσταση.[6] Οι Mario και Luigi λαμβάνουν μηνύματα από την Princess Toadstool όταν σώνουν έναν από τους έξι πρώτους βασιλιάδες. Όταν σώνουν τον έβδομο, λαμβάνουν αντίθετα ένα μήνυμα από τον Bowser, λέγοντας ότι έχει φυλακίσει την Peach στο κάστρο του που βρίσκεται στο "Dark Land".[7] Οι Mario και Luigi ταξιδεύουν στο "Dark Land", μπαίνουν στο κάστρο και νικούν τον Bowser σε μια μάχη.

Στις 10 Σεπτεμβρίου 2015, ο Shigeru Miyamoto επιβεβαίωσε ότι το Super Mario Bros. 3 ήταν απλά θέατρο. Το παιχνίδι αρχίζει με κουρτίνες να τραβιούνται, εμπόδια να κρέμονται, αντικείμενα βιδωμένα στο σκηνικό και σκιές να φαίνονται στον ορίζονται. Όταν ένα στάδιο ολοκληρώνεται, τα φώτα σβήνουν και ο Mario φεύγει από το σκηνή.[8]

Ανάπτυξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Super Mario Bros. 3 αναπτύχθηκε από τη Nintendo Entertainment Analysis and Development, μια ομάδα που αποτελούνταν από 10 ανθρώπους, και πήρε πάνω από δύο χρόνια για να ολοκληρωθεί.[9][10] Το παιχνίδι σχεδιάστηκε για να εντυπωσιάσει πιο έμπειρους παίκτες, bonus coins και 1-ups βρίσκονται πιο συχνά σε αρχύτερους κόσμους, ενώ αργότεροι κόσμοι περιέχουν πιο δύσκολα επίπεδα για πιο έμπειρους παίκτες.

Κάποιοι εχθροί που βρίσκονται στο παιχνίδι είναι βασισμένοι από προσωπικές εμπειρίες της ομάδας. Ως παράδειγμα, ο Chain Chomp, μια μαύρη μπάλα δεμένη με αλυσίδες, που ξιφίζει στον παίκτη άμα βρεθεί κοντά, ήταν βασισμένος σε μια κακή εμπειρία που πέρασε ο Shigeru Miyamoto με έναν σκύλο. Τα εφτά παιδιά του Bowser, τα Koopalings είναι βασισμένα στην εμφάνιση και συμπεριφορά των μελών της ομάδας. Η Nintendo of America ονόμασε τα Koopalings μετά από γνωστούς μουσικούς, οι "Ludwig von Koopa" και "Roy Koopa" ονομάστηκαν μετά τους Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και Roy Orbison.[11]

Αφεντικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Boom Boom (σε όλους τους πύργους)
  • Koopalings (σε κάθε κάστρο στούς 7 κόσμους)
    • Larry Koopa
    • Morton Koopa Jr.
    • Wendy O. Koopa
    • Iggy Koopa
    • Roy Koopa
    • Lemmy Koopa
    • Ludwig von Koopa
  • Bowser (World 8)[12]

Κληρονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Super Mario Bros. 3 έχει παρουσιάσει πολλά χαρακτηριστικά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν σε μεταγενέστερα παιχνίδια της σειράς. Ένας παρόμοιος χάρτης έχει επίσης χρησιμοποιηθεί και στο Super Mario World και New Super Mario Bros., ενώ η δυνατότητα του Mario να πετάει έχει γίνει ένα χαρακτηριστικό στην κύρια σειρά όπως Super Mario World, Super Mario 64 και Super Mario Galaxy.[13][14]

Σε μια συνεργασία της NBC και της Nintendo of America, δημιουργήθηκε η τηλεοπτική σειρά The Adventures of Super Mario Bros. 3. Η σειρά προβλεπόταν εβδομαδιαία από την DIC Entertainment και περιείχε πολυάριθμους χαρακτήρες και χαρακτηριστικά τμήματα από το παιχνίδι. Τα Koopalings έχουν νέα ονόματα βασισμένα στην συμπεριφορά τους, καθώς και νέα σειρά ηλικίας.[15]

Το Super Mario Bros. 3 έχει επίσης σημειώσει την αρχή της id Software. Κατά την περίοδο εργασίας στην Softdisk στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι Τζον Κάρμακ και Τομ Χαλλ δημιούργησαν μυστικά την τεχνολογία που θα εκτελούσε λεία γραφικά side-scrolling σε κάρτες EGA για υπολογιστές IBM. Πήραν τον ελεύθερο χρόνο τους δημιουργώντας έναν κλώνο του πρώτου σταδίου στο Super Mario Bros. 3 με την χρήση του ήρωα στο Dangerous Dave της Softdisk. Το πρωτότυπο ονομάστηκε Dangerous Dave in Copyright Infringement. Όταν ο Τζον Ρομέρο είδε την δουλεία, πρότεινε αυτός μαζί με τον Τζέι Ουίλμπουρ να τελειώσουν τον κλώνο του Super Mario Bros. 3. Το demo μετά παρουσιάστηκε στη Nintendo, η οποία και το ακύρωσε επειδή δεν δέχτηκε τα παιχνίδια τους σε υπολογιστές, παρά μόνο στις κονσόλες τους.[16][17][18] Ως αποτέλεσμα, το πρώτο επεισόδιο side-scrolling της σειράς Commander Keen δημιουργήθηκε στους υπολογιστές της SoftDisk. Μετά η SoftDisk πρότεινε στην ομάδα να γίνει μια ανεξάρτητη εταιρία, που ονομάστηκε ως id Software τον Φεβρουάριο του 1991.

Επανεκδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Super Mario Bros. 3 έχει δεχτεί ορισμένα remakes για άλλες κονσόλες της Nintendo. Επανακυκλοφόρησε το 1993 ως μέρος του Super Mario All-Stars, μία συλλογή από remake των παιχνιδιών Mario που κυκλοφόρησαν αρχικά για το Nintendo Entertainment System, με βελτιωμένα γραφικά και ήχο, καθώς και την επιπλέον προσθήκη της αποθήκευσης παιχνιδιού.[19] Κυκλοφόρησε αργότερα για το Wii το 2010.

Το παιχνίδι έχει επίσης κυκλοφορήσει και για το Game Boy Advance το 2003 ως Super Mario Advance 4: Super Mario Bros. 3, το τέταρτο και τελευταίο παιχνίδι της σειράς Super Mario Advance. Αυτή η επανέκδοση υποστηρίζει το περιφερειακό Nintendo e-Reader, που αφήνει την πρόσβαση του παίκτη σε πρόσθετα στάδια, αποθηκευμένα σε κάρτες e-Reader, μαζί με την επιπλέον προσθήκη αναβαθμισμένων γραφικών, ήχου και power-ups. Αυτή η έκδοση επίσης περιέχει και ένα remake του Mario Bros..

Κριτικές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 Υποδοχή
Σκορ συναθροιστή
Συναθροιστής Σκορ
GameRankings 97.50%[20]
Σκορ κριτικών
Δημοσίευση Σκορ
Allgame NES:5/5 αστέρια[21]
Computer and Video Games NES: 98/100[22]
GameSpot Wii: 9.0/10[23]
IGN Wii: 9.5/10[24]

Το παιχνίδι έχει λάβει θριαμβευτικές κριτικές, και είναι ορισμένες φορές γνωστό ως ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που κυκλοφόρησαν στο Nintendo Entertainment System, καθώς και ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που κυκλοφόρησαν ποτέ. Έχει λάβει μεγάλη επιτυχία μέσω της ταινίας The Wizard, και έγινε ως ένα από τα παιχνίδια της βιομηχανίας βιντεοπαιχνιδιών με τις περισσότερες πωλήσεις.[25]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. "Mario's Basic Moves". Nintendo Power: Οδηγός στρατηγικής, Nintendo.
  2. «Super Mario Bros. 3». https://web.archive.org/web/20141210121548/http://www.allgame.com/game.php?id=1321. Ανακτήθηκε στις 2016-9-16. 
  3. «Super Mario Bros. 3 review - Nintendo Entertainment System». http://www.meanmachinesmag.co.uk/review/192/super-mario-bros-3.php. Ανακτήθηκε στις 2016-9-16. 
  4. Εγχειρίδιο οδηγιών Super Mario Bros. 3. Nintendo of America, 12 Φεβρουαρίου 1990. σελ. 30–34.
  5. "How To Play The 2 Player Game". Super Mario Bros. 3 Εγχειρίδιο οδηγιών. Nintendo of America, 12 Φεβρουαρίου 1990.
  6. Εγχειρίδιο οδηγιών Super Mario Bros. 3. Nintendo, 1990. σελ. 5.
  7. Super Mario Bros. 3, Nintendo Entertainment System, Nintendo. Κάστρο World 7. "Bowser: Yo! I kidnapped the princess while you were running around. She's here in my castle, if you dare to try and rescue her. Ha ha ha..."
  8. Kotaku: Miyamoto Confirms That Super Mario Bros. 3 Was A Play Ανακτήθηκε στις 2016-9-17.
  9. IGN: "IGN Top 100 Games 2007: 39 Super Mario Bros. 3" Ανακτήθηκε στις 2016-9-16.
  10. Nintendo Power Staff (Ιανουάριος-Φεβρουάριος 1990). "The Making of Super Mario Bros. 3". Nintendo Power. Nintendo (10): 20–23.
  11. Official Nintendo Magazine: 10 Amazing Mario Facts 2016-9-17.
  12. «Super Mario Bros. 3». Super Mario Wiki. http://www.mariowiki.com/Super_Mario_Bros._3. Ανακτήθηκε στις 2016-09-17. 
  13. Official Super Mario 64 Player's Guide. Nintendo, 1996.
  14. IGN: Super Mario Bros. Review 6 Μαΐου 2006. Ανακτήθηκε στις 2016-9-16.
  15. "On the Air: SMB3", Nintendo Power. Nintendo (16): 89.
  16. Super Mario Bros. 3 Demo (1990) John Romero, 1990. Ανακτήθηκε στις 2016-9-16.
  17. Kushner, David (2004) Masters of Doom: how two guys created an empire and transformed pop culture. New York, NY: Random House, Inc. σελ. 50, 57.
  18. Dangerous Dave in Copyright Infringement on John Romero's Site John Romero. Ανακτήθηκε στις 2016-9-16.
  19. GameSpot: "Super Mario All-Stars for SNES: Release Summary" Ανακτήθηκε στις 2016-9-17.
  20. «Super Mario Bros. 3 reviews on GameRankings». GameRankings. http://www.gamerankings.com/nes/525245-super-mario-bros-3/index.html. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2014. 
  21. Miller, Skyler. «Super Mario Bros 3 – Overview». Allgame. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Δεκεμβρίου 2014. https://web.archive.org/web/20141210121548/http://www.allgame.com/game.php?id=1321. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2012. 
  22. Rand, Paul (November 1991). «Computer and Video Games Magazine, τεύχος 120». Computer and Video Games, σ. 23. https://archive.org/stream/computer-video-games-magazine-120/CVG120_Nov_1991#page/n27/mode/1up. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2014. 
  23. Provo, Frank. «Super Mario Bros 3 Review». GameSpot. http://uk.gamespot.com/super-mario-bros-3/reviews/super-mario-bros-3-review-6184143/. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2012. 
  24. Thomas, Lucas M. (12 Νοεμβρίου 2007). «Super Mario Bros. 3 Review». IGN. http://ca.ign.com/articles/2007/11/13/super-mario-bros-3-review. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2012. 
  25. IGN: "The History of the Super Mario Bros." Ανακτήθηκε στις 2016-9-17.