id Software

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
id Software LLC
Παλαιά επ. id Software, Inc. (1991–2009)
Τύπος θυγατρική εταιρεία
Κλάδος Βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών
Ίδρυση 1 Φεβρουαρίου 1991, 27 έτη πριν (1991-02-01)
Ιδρυτής John Carmack, Adrian Carmack, Tom Hall και John Romero
Έδρα Ρίχαρντσον, Τέξας, ΗΠΑ, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σημαντικά πρόσωπα Τιμ Ουίλτς
Ιδιοκτήτης ZeniMax Media
Υπάλληλοι 200+ (2012)[1]
Μητρική ZeniMax Media
Ιστότοπος Επίσημη ιστοσελίδα

Η id Software LLC είναι Αμερικάνικη εταιρεία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών με έδρα το Ντάλλας του Τέξας. Ιδρύθηκε στις 1 Φεβρουαρίου του 1991 από τέσσερα μέλη της Softdisk: τους προγραμματιστές Τζον Κάρμακ και Τζον Ρομέρο, το σχεδιαστή παιχνιδιών Τομ Χαλλ και καλλιτέχνη Άντριαν Κάρμακ. Συμμετείχε επίσης και ο διευθυντής επιχειρήσεων Τζέι Ουίλμπουρ.[2]

Η id software πραγματοποίησε σημαντικές τεχνολογικές εξελίξεις στις τεχνολογίες βιντεοπαιχνιδιών για υπολογιστές, συμπεριλαμβανομένης της δουλείας στα franchises Wolfenstein, Doom και Quake. Το έργο της id ήταν ιδιαίτερα σημαντικό στην τεχνολογία γραφικών 3D και στις μηχανές παιχνιδιών που χρησιμοποιούνται έντονα σε όλη τη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών.

Η εταιρεία συμμετείχε επίσης σε μεγάλο βαθμό στη δημιουργία του είδους βολών πρώτου προσώπου. Το Wolfenstein 3D θεωρείται συχνά το πρώτο αληθινό βιντεοπαιχνίδι FPS, το Doom έκανε πιο δημοφιλές το είδος και το Quake ήταν το πρώτο αληθινό 3D βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου.

Στις 24 Ιουνίου του 2009, η ZeniMax Media απέκτησε την εταιρεία. Το 2015 άνοιξε ένα δεύτερο στούντιο στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας.[3]

Παιχνίδια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παιχνίδια που ανέπτυξε η εταιρεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρονιά Τίτλος Έκδοση Πλατφόρμες Σημειώσεις
1988 Dangerous Dave Softdisk Apple II, MS-DOS N/A
1990 Commander Keen in Invasion of the Vorticons Apogee Software MS-DOS
1991 Catacomb 3-D Softdisk
Commander Keen in Keen Dreams
Commander Keen in Goodbye, Galaxy Apogee Software
Commander Keen in Aliens Ate My Babysitter FormGen
Dangerous Dave in the Haunted Mansion Softdisk
Rescue Rover
Rescue Rover 2
Shadow Knights
Hovertank 3D
1992 Wolfenstein 3D Apogee Software
Spear of Destiny FormGen
1993 Tiles of the Dragon Softdisk
Doom GT Interactive Software
1994 Doom II: Hell on Earth
1995 The Ultimate Doom
Master Levels for Doom II Πακέτο επέκτασης του Doom II: Hell on Earth
1996 Quake MS-DOS, Linux N/A
1997 Quake II Activision Microsoft Windows, Linux
1999 Quake III Arena Microsoft Windows, Linux
2004 Doom 3 Microsoft Windows, Linux, macOS
2005 Doom RPG EA Mobile J2ME, BREW, iOS Στην ανάπτυξη συμμετείχε και η Fountainhead Entertainment
2006 Orcs & Elves
2008 Wolfenstein RPG
2010 Quake Live Bethesda Softworks Microsoft Windows N/A
2011 Rage Microsoft Windows, PlayStation 3, Xbox 360, macOS
2012 Doom 3: BFG Edition Microsoft Windows, Linux, PlayStation 3, Xbox 360, Android
2016 Doom Microsoft Windows, PlayStation 4, Xbox One Στην ανάπτυξη συμμετείχαν και οι Certain Affinity και Escalation Studios
2017 Doom VFR N/A
Quake Champions Microsoft Windows

Παιχνίδια που έκδωσε η εταιρεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρονιά Τίτλος Ανάπτυξη Πλατφόρμες
1994 Heretic Raven Software MS-DOS, Classic Mac OS
1995 Hexen: Beyond Heretic MS-DOS, Classic Mac OS, PlayStation, Sega Saturn, Nintendo 64
1997 Hexen II Microsoft Windows, Mac OS X

Διαμαρτυρίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η id Software ήταν ένας στόχος διαμαρτυριών πάνω από δύο από τα πιο δημοφιλή της παιχνίδια, το Doom και το Wolfenstein 3D.

Doom[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Doom δέχτηκε διαμαρτυρίες από μια ευρύ σειρά ομάδων για την γραφική του βία[4] και σατανικές εικόνες. Η Yahoo! Games τοποθέτησε το παιχνίδι στη πρώτη θέση από τα δέκα πιο αμφιλεγόμενα βιντεοπαιχνίδια.[5]

Το Doom δέχτηκε ξανά διαμαρτυρίες όταν είχε αποκαλυφθεί ότι οι μαθητές Έρικ Χάρρις και Ντάϊλαν Κλέμπολντ, που είχαν κάνει την σφαγή στο λύκειο Κολουμπάιν, ήταν μεγάλοι παίκτες του παιχνιδιού. Ενώ σχεδίαζε τη σφαγή ο Χάρρις, είπε σε μια εφημερίδα ότι η σφαγή θα ήταν "σαν να παίζει Doom", και ότι "θα ήταν σαν τις ταραχές στο Λος Άντζελες, τη βομβιστική επίθεση της Οκλαχόμα Σίτι, τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, τον πόλεμο του Βιετνάμ, Duke Nukem και Doom όλα μαζί σε ένα" "και ότι το όπλο του ήταν απευθείας από το παιχνίδι".[6] Αργότερα αποκαλύφτηκε ότι ο Χάρρις είχε σχεδιάσει ένα επίπεδο που απεικόνιζε το λύκειο Κολουμπάιν, κατοικημένο με απεικονίσεις των δασκάλων και συμμαθητών του, και ότι ο Χάρρις προπονούταν για τη σφαγή παίζοντας συνεχώς αυτό το επίπεδο. Παρόλο που ο Χάρρις σχεδίαζε επίπεδα του Doom, τα οποία αργότερα έγιναν γνωστά ως Harris levels, κανένα από αυτά δε φαίνεται να έχει βασιστεί στο λύκειο Κολουμπάιν.

Παρόλο που το Doom, καθώς και άλλα βίαια βιντεοπαιχνίδια, έχει κατηγορηθεί για καλύψεις σε πυροβολισμούς σχολείων, μια έρευνα της Greater Good Science Center που έγινε το 2008 αποδεικνύει ότι τα δύο δεν έχουν στενές σχέσεις μεταξύ τους.[7] Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ δείχνουν ότι τα βίαια βιντεοπαιχνίδια δεν συσχετίζονται με πυροβολισμούς σχολείων. Η Μυστική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτείων και το Υπουργείο Παιδείας ανέλυσαν 37 περιστατικά σχολικής βίας και ανάπτυξαν τα προφίλ των σκοπευτών σχολείου. Ανακάλυψαν ότι τα πιο κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ των σκοπευτών ήταν ότι ήταν αρσενικά και είχαν ιστορίες κατάθλιψης και απόπειρα αυτοκτονίας. Ενώ πολλοί από τους δολοφόνους, όπως η συντριπτική πλειοψηφία των νέων εφήβων αγοριών, παίζουν βιντεοπαιχνίδια, αυτή η μελέτη δεν βρήκε μια σχέση μεταξύ βιντεοπαιχνιδιών και πυροβολισμούς σχολείων. Στην πραγματικότητα, μόνο το ένα όγδοο των σκοπευτών έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα βίαια βιντεοπαιχνίδια, πιο πολύ μικρότερος από τον αριθμό των σκοπευτών που ελκυόταν από τα βιβλία και τις ταινίες με βίαιο περιεχόμενο.[8]

Wolfenstein 3D[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λόγω της χρήσης ναζιστικών συμβόλων όπως η σβάστικα και του ύμνου του Ναζιστικού Κόμματος, το "Horst-Wessel-Lied", η έκδοση PC του παιχνιδιού Wolfenstein 3D απαγορεύτηκε στη Γερμανία το 1994, κατόπιν ετυμηγορίας του Amtsgericht München στις 25 Ιανουαρίου του 1994. Παρά το γεγονός ότι οι Ναζί απεικονίζονται ως ο εχθρός στο "Wolfenstein", η χρήση των συμβόλων αυτών αποτελεί ομοσπονδιακό αδίκημα στη Γερμανία, εκτός αν ισχύουν ορισμένες περιστάσεις. Ομοίως, η έκδοση του Atari Jaguar κατασχέθηκε κατόπιν ετυμηγορίας του Amtsgericht Berlin Tiergarten στις 7 Δεκεμβρίου του 1994.

Λόγω ανησυχιών από την Nintendo of America, η έκδοση SNES τροποποιήθηκε για να μην περιλαμβάνει σβάστικες ή ναζιστικές αναφορές. Επιπλέον, το αίμα αντικαταστάθηκε με ιδρώτα για να γίνει το παιχνίδι λιγότερο βίαιο, ενώ τα σκυλιά αντικαταστάθηκαν από γιγαντιαίους μεταλλαγμένους αρουραίους.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «QuakeCon 2011 Carmack's Keynote». youtube. 5 Αυγούστου 2011. https://www.youtube.com/watch?v=4zgYG-_ha28. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2011. 
  2. Burney, Nabeel; Wilbur, Jay (24 Ιανουαρίου 2011). «Interview with Epic Games' Jay Wilbur». Slowdown. http://www.slowdown.vg/2011/01/24/interview-with-epic-games-jay-wilbur/. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2011. 
  3. http://www.gamesindustry.biz/articles/2015-08-05-id-software-opens-german-studio
  4. Entertainment Software Rating Board. «Game ratings». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Φεβρουαρίου 2006. https://web.archive.org/web/20060216031317/www.esrb.org/search_results.asp?key=doom&x=0&y=0&type=game. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2004. 
  5. Ben Silverman (17 Σεπτεμβρίου 2007). «Controversial Games». Yahoo! Games. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Απριλίου 2009. https://web.archive.org/web/20090429053154/videogames.yahoo.com/feature/controversial-games/530593. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2007. 
  6. 4–20: a Columbine site. «Basement Tapes: quotes and transcripts from Eric Harris and Dylan Klebold's video tapes». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2006. https://web.archive.org/web/20060223025846/columbine.free2host.net/quotes.html. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2005. 
  7. «Playing the Blame Game». Greater Good magazine. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Δεκεμβρίου 2013. https://web.archive.org/web/20131203054843/http://greatergood.berkeley.edu/greatergood/2008spring/Smith744.htm. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2017. 
  8. «The Final Report and Findings of the Safe School Initiative» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Φεβρουαρίου 2013. https://web.archive.org/web/20130215200047/www.secretservice.gov/ntac/ssi_final_report.pdf. Ανακτήθηκε στις 2013-11-29. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]