Σκάλα Aταλάντης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Σκάλα Φθιώτιδας)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°40′01″N 23°04′31″E / 38.66694°N 23.07528°E / 38.66694; 23.07528

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Σκάλα.
Σκάλα Αταλάντης
Σκάλα Αταλάντης βρίσκεται στο τόπο Greece
Σκάλα Αταλάντης
Σκάλα Αταλάντης
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΣτερεά Ελλάδα
ΔήμοςΔήμος Λοκρών
Υψόμετρο5 m
Πληθυσμός178

Η Σκάλα Αταλάντης είναι χωριό του δήμου Λοκρών της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας (Σχέδιο Καλλικράτης). Βρίσκεται 144 χλμ. βόρεια της Αθήνας. Είναι παραθαλάσσιος οικισμός και επίνειο της ομώνυμης κωμόπολης της Φθιώτιδας, από την οποία απέχει 6 χλμ.[1] Απέναντι από την παραλία της Σκάλας βρίσκονται το Αταλαντονήσι και το μικρό νησάκι του Αϊ Νικόλα.

Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε χωριό του Δήμου Αταλάντης του Νομού Φθιώτιδας. Ο πληθυσμός της είναι 178 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εισαγωγικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σκάλα Αταλάντης -λιμάνι του Ταλαντίου (λατινικά: La Calandri)- μνημονεύεται στα χρόνια της Φραγκοκρατίας (1204-1458) ως ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια του Δουκάτου των Αθηνών, το οποίο διατήρησε τη σπουδαιότητα του και κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας. Η σπουδαιότητα του έγκειτο στο γεγονός ότι αποτελούσε σημείο απ’ όπου ξεκινούσε η τροφοδοσία όχι μόνο της Αταλάντης, αλλά και της ευρύτερης περιοχής μέχρι και την Λιβαδειά και τα Σάλωνα (Άμφισσα). Άλλωστε, η έλλειψη ισθμού στην Κόρινθο, καθιστούσε αναγκαία την ύπαρξη λιμανιών στα παράλια της Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου.

Το λιμάνι της Σκάλας το 1945, με φόντο το Αταλαντονήσι

Συγκεκριμένα στη θέση Κάβο-Λένα (που σήμερα ονομάζεται Παλιομαγαζιά), βρίσκονταν αλυκές, στις οποίες εκτός από όρυξη άλατος, γινόταν και εμπόριο (εξόν και η ονομασία Παλιομαγαζιά).

Χρονολόγιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το 1826 (5 Νοεμβρίου) στη Σκάλα έφτασαν με πλοία 1500 Θεσσαλομακεδόνες, που είχαν συγκεντρωθεί και οργανωθεί από τον Ιωάννη Κωλλέτη, με επικεφαλής τους Αγγελή Γάτσο και Καρατάσο και τον Γάλλο Φιλέλληνα Βουτιέ (Olivier Voutier), με σκοπό να αποβιβαστούν και να απελευθερώσουν την Αταλάντη. Η αρνητική έκβαση της μάχης και οι διενέξεις μεταξύ Γάτσου και Καρατάσου τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν και να επιστρέψουν από τη Σκάλα στις Σποράδες, από είχε ξεκινήσει η εκστρατεία τους.
Στήλη οικιστών Μακεδόνων στην Σκάλα Αταλάντης (Κάτω Πέλλη)
  • Το 1833 εγκαθίστανται στην Σκάλα οι πρώτοι οικιστές Μακεδόνες. Ο οικισμός που εγκαταστάθηκαν ονομάστηκε Κάτω Πέλλη. Το 1836 ο οικισμός εντάσσεται στο Δήμο Αταλάντης.
  • Το 1839 χτίστηκε στη Σκάλα υδραγωγείο για να καλύψει τις ανάγκες των κατοίκων της.
  • Το 1846 χτίζεται ο Ιερός Ναός «Εισόδεια της Θεοτόκου».
  • Το 1848, με Βασιλικό Διάταγμα, σχηματίζεται ο «Δήμος Νέας Πέλλης» με έδρα την Κάτω Πέλλη (Σκάλα). Το 1849 θα εκλεγεί Δήμαρχος του νεοσύστατου Δήμου ο αγωνιστής του 1821 Αθανάσιος Ν. Χαλκιώτης.
  • Το 1892 η Σκάλα είχε 202 κατοίκους και λειτουργούσε «Γραμματοσχολείο».
  • Στον μεγάλο σεισμό του 1894 κατέρευσαν 25 σπίτια, μέρος της προβλήτας βυθίστηκε και 4 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Μετά το σεισμό χτίζεται στη Σκάλα η εκκλησία της Αναλήψεως.
  • Το 1912 καταργείται ο Δήμος Νέας Πέλλης και γίνεται Κοινότητα. Μέχρι το 1900, οπότε και πέρασε η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή για Λάρισα, η Σκάλα παρέμεινε σημαντικό λιμάνι του Ευβοϊκού κόλπου, για το εσωτερικό και εξωτερικό εμπόριο της Λοκρίδας. Μέχρι και το 1930 διατηρούσε κάποια αξιόλογη κίνηση, η οποία άρχισε να φθίνει, λόγω της ολοένα αυξανόμενης χρήσης του αυτοκινήτου.
  • Το 1952 έμεναν εκεί μόνο δύο οικογένειες.[2]

Από το 2010, όπως προβλέπεται από το σχέδιο Καλλικράτης, η Σκάλα εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Λοκρών.

Πολιτιστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Εξωραϊστικός Σύλλογος Σκάλας Αταλάντης και ο Ναυτικός Όμιλος Αταλάντης εδρεύουν εδώ και με τις πολιτιστικές δράσεις που αναλαμβάνουν δίνουν πνοή στη περιοχή ειδικότερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Σκάλα Αταλάντης». Δήμος Λοκρών. Ανακτήθηκε στις 18.01.2017.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  2. Πρωτόπαπας (1952), σελ. 23.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δακορώνια Φ., Δ. Κωτούλας κ.άλ. (2002). Λοκρίδα: ιστορία και πολιτισμός. Αθήνα: Κτήμα Χατζημιχάλη. ISBN 960-85886-5-0.
  • Κακλαμάνος, Ευστάθιος (1980). Αταλάντη, 1800-1828. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Διόσκουροι.
  • Πρωτόπαπας, Ζήσης (1952). Λοκρίδα. Αθήνα 1952.
  • Μητσόπουλος, Κ. (1895). Ο μέγας σεισµός της Λοκρίδος εν Απριλίω 1894. Αθήνα: Εθνικό Τυπογραφείο.
  • Χριστοφόρου, Μάνθος (2001). Χρονολόγιο Οπούντος και Αταλάντης 4000 χρόνια «εν τάχει». Αταλάντη: Δήμος Αταλάντης, ISBN 960-91078-8-5
  • Χριστοφόρου, Μάνθος 1993. Η Οπουντία Λοκρίδα και η Αταλάντη: μνήμες και μαρτυρίες. Β΄. Αθήνα: Εταιρεία Ιστορικών και Λαογραφικών Ερευνών Αταλάντης. ISBN 960-85232-2-2.

Φωτογραφίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εικόνες της Σκάλας Αταλάντης
Βρύση στη Σκάλα  
Ηλιοβασίλεμα στη Σκάλα Αταλάντης  
Ψαροκάικα στη Σκάλα Φθιώτιδας