Ροβέρτος Α΄ της Βουργουνδίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ροβέρτος Α΄ της Βουργουνδίας
Robert le Vieux.jpg
Γέννηση
Θάνατος
Fleurey-sur-Ouche
Σύζυγος Ερμενγάρδη του Ανζού
Τέκνα Χίλντεγκαρντ της Βουργουνδίας, Constance of Burgundy και Ερρίκος της Βουργουνδίας
Γονείς Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας και Κωνσταντία της Αρλ
Αδέλφια Αδέλα της Φλάνδρας, Hedwig of France, Countess of Nevers, Ούγος Μάγνος και Ερρίκος Α΄ της Γαλλίας

Ο Ροβέρτος Α΄ της Βουργουνδίας (Robert Ier de Bourgogne, 1011 - 21 Μαρτίου 1076), δούκας της Βουργουνδίας (1032 - 1076) ήταν τρίτος γιος του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας και της τρίτης συζύγου του Κωνσταντίας του Άρλ, μικρότερος αδελφός του Ερρίκου Α΄ της Γαλλίας. [1]

Απώλεια του θρόνου, του παραχωρήθηκε η Βουργουνδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Ούγου Μάγνου η μητέρα τους υποστήριξε τον ίδιο τον Ροβέρτο σαν διάδοχο του θρόνου, ο πατέρας τους αντίθετα όρισε σαν διάδοχο τον δεύτερο αδελφό του Ερρίκο. Με την υποστήριξη της μητέρας τους ο ίδιος και ο αδελφός του Ερρίκος επαναστάτησαν εναντίον του πατέρα τους Ροβέρτου Β΄ αναγκάζοντάς τον βασιλιά να οπισθοχωρήσει στο Παρίσι. Μετά το θάνατο του πατέρα τους (1031) έκανε νέα επανάσταση ενάντια στον αδελφό του Ερρίκο Α΄ ξανά με την υποκίνηση της Κωνσταντίας του Αρλ, μετά τον θάνατο και της μητέρας τους επήλθε ειρήνη, ο Ροβέρτος συμβιβάστηκε αφού του παραχωρήθηκε η Βουργουνδία (1032).

Ληστρικές δραστηριότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ροβέρτος δεν είχε πραγματική εξουσία απέναντι στους υπηκόους του, έμεινε γνωστός σαν βαρόνος ληστής αφού λεηλατούσε συνεχώς τους ίδιους και ιδιαίτερα τις εκκλησίες, πιο χαρακτηριστική περίπτωση η διάρρηξη στο αββαείο του Αγίου Γερμανού στην Οσέρ. Έδιωξε την σύζυγο του Ιλί του Σεμούρ ακολούθησε η δολοφονία του αδελφού τους Γιοκεράν και ο φόνος του πατέρα της Δαλμάκιου Α΄ του Σεμούρ, ο Ροβέρτος σκότωσε τον πεθερό του με τα ίδια του τα χέρια (1048). Την ίδια χρονιά ο επίσκοπος του Λανγκρ Αρντουέν αρνήθηκε να κάνει αφιέρωση στην εκκλησία του Σεννεσί επειδή όπως αναφέρει φοβήθηκε την βιαιότητα του δούκα. Ο μεγαλύτερος γιος του Ούγος σκοτώθηκε σε μάχη σε νεαρή ηλικία (1059) και ο δεύτερος γιος του Ερρίκος γενάρχης του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας πέθανε πριν απο τον ίδιο (1074), τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Ούγος Α΄ της Βουργουνδίας. [2]

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την πρώτη σύζυγο του Ιλί του Σεμούρ (1033) απέκτησε:[3]

Με την δεύτερη σύζυγο του Ερμενγάρδη του Ανζού απέκτησε :[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Kings, Rulers, and Statesmen, ed. Mark Hillary Hansen, (Sterling Publishing Co., 2005), 111.
  2. Elizabeth Hallam, Capetian France:987-1328, (Longman Group Ltd., 1980), 30.
  3. Burgundy, Constance B. Bouchard, Medieval France:An Encyclopedia, ed. William W. Kibler and Grover A. Zinn, (Routledge, 1995), 156.
  4. Georges Duby, The Knight, the Lady and the Priest, (University of Chicago Press, 1981), 90.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Gwatking, H. M., Whitney, J. P., et al. Cambridge Medieval History: Volume III—Germany and the Western Empire. Cambridge University Press: London, 1930.
  • Kings, Rulers, and Statesmen, ed. Mark Hillary Hansen, (Sterling Publishing Co., 2005)
  • Elizabeth Hallam, Capetian France:987-1328, (Longman Group Ltd., 1980)
  • Burgundy, Constance B. Bouchard, Medieval France:An Encyclopedia, ed. William W. Kibler and Grover A. Zinn, (Routledge, 1995)
  • Georges Duby, The Knight, the Lady and the Priest, (University of Chicago Press, 1981)
Προκάτοχος:
Ερρίκος Α΄ της Γαλλίας
Δούκας της Βουργουνδίας
Old Arms of the Dukes of Burgundy.svg
1032-1076
Διάδοχος:
Ούγος Α΄